Επιτυχημένες οι πρώτες δοκιμές του Guy Martin για τα 640km/h!

Η πορεία προς το παγκόσμιο ρεκόρ
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

7/9/2021

Η πρώτη δοκιμή του 1.200 ίππων streamliner στο αεροδρόμιο North Weald ήταν πετυχημένη για τον Guy Martin που έχει βάλει στόχο το ρεκόρ των 400mph περίπου 640km/h και θα το επιχειρήσει τον ερχόμενο Ιούλιο στα πεδία άλατος της Βολιβίας, που μέχρι πρόσφατα ήταν μία τεράστια λίμνη την ξηρασία της οποίας θρηνούν κυριολεκτικά οι ντόπιοι.

Υπάρχουν πολλά ρεκόρ υψηλότερης ταχύτητας με μοτοσυκλέτα για διάφορες κατηγορίες αλλά εδώ μιλάμε για την κατηγορία streamliner, ειδικές αεροδυναμικές κατασκευές που η μόνη ομοιότητα που έχουν με την μοτοσυκλέτα είναι πως στηρίζονται σε δύο τροχούς, και μάλιστα από μία ταχύτητα και πάνω γιατί στις χαμηλές ταχύτητες χρειάζονται βοηθητικούς τροχούς. Μία λεπτομέρεια: Τώρα o Martin χρησιμοποιεί βοηθητικούς τροχούς για καρτ αλλά στην έρημο και στην σκληρή λευκή επιφάνεια από αλάτι θα χρησιμοποιηθούν πέδιλα που θα σηκωθούν μετά από μία ταχύτητα.

Κομμάτι της πρώτης αυτής δοκιμής ήταν να δει ποια είναι αυτή την ταχύτητα και πόσο καλά ισορροπεί η streamliner ώστε να προχωρήσουν τώρα σε δομικές αλλαγές, αν χρειάζονται. Προς το παρόν μετά τα περίπου 50km/h μπορεί να ισορροπήσει στους δύο τροχούς που ήταν και το ζητούμενο για τον Guy Martin και κάποιους μία από τους πιο έμπειρους που υπάρχουν στην Αγγλία για την κατασκευή αυτή κι έχουν ενωθεί σε ομάδα για να τα καταφέρουν.

Το ρεκόρ αυτή την στιγμή το κατέχει η streamliner Ack Attack με οδηγό τον Rocky Robinson και ιδιοκτήτη τον Mike Akatiff που έχει την Ack Technologies. Η Ack Attack είχε ένα παραπάνω κοινό με μοτοσυκλέτα, συγκριτικά με την streamliner του Guy Martin γιατί εκείνη χρησιμοποιούσε δύο κινητήρες Hayabusa με turbo αποδίδοντας περισσότερους από 1.000 ίππους! Το νέο ρεκόρ των 376.363mph (περίπου 605km/h) το κέρδισε η Ack Attack το 2010 έχοντας καταρρίψει το ρεκόρ κι άλλες φορές τα προηγούμενα χρόνια και μετά από δοκιμές που καταλήγουν σε βάθος δεκαετίας πριν από όλα αυτά! Από τότε κανείς δεν έχει καταφέρει να περάσει τα 400mph σε δύο τροχούς.

Σε αντίθεση με την Ack Attack, ο Martin θα χρησιμοποιήσει κάτι τελείως Εγγλέζικο, ένα κινητήρα ελικοπτέρου της Rolls-Royce που αποδίδει περίπου όσο οι δύο τουρμπισμένοι κινητήρες Hayabusa, φτάνοντας τους 1.200 ίππους.

Την επίβλεψη όλου του έργου έχει αναλάβει ο Toleman που ήταν ιδιοκτήτης ομάδας στο BSB και την κατασκευή επιβλέπει ο Alex Macfadzean που έχει μεγάλη εμπειρία σε ειδικές κατασκευές καθώς αγωνιζόταν με sidecar. Φυσικά η τεχνογνωσία και όλοι η μηχανολογική έρευνα για την κατασκευή έχει την υπογραφή της HORIBA MIRA και πριν από αυτή την πρώτη δοκιμή έγινε έλεγχος σε δυναμόμετρο για να δουν πως αντέχει την καταπόνηση και πως όλα δουλεύουν σωστά.

Ο Alex Macfadzean έχει ήδη διοργανώσει μία δημοπρασία τον ερχόμενο Μάιο πουλώντας την συλλογή του με BMW 1968 R69S, 1967 R50/2, 1970 R60/5, 1961 R50S και 1964 R27 για να χρηματοδοτήσει το εγχείρημα. Προς το παρόν η μοτοσυκλέτα με τον κινητήρα jet έχει το όνομα 52 Express και ο ρόλος του Martin είναι να την οδηγήσει σε λίγο καιρό στο ίδιο αεροδρόμιο μέχρι τα 200mph, περίπου 320km/h και η ομάδα ελπίζει να οριστικοποιήσουν και την συμμετοχή του ως οδηγό για το ρεκόρ, κάτι που θεωρείται σίγουρο αλλά δεν έχει πλήρως οριστικοποιηθεί. Κομμάτι που περιπλέκει λίγο την συμφωνία είναι η προσπάθεια να φέρουν ένα τηλεοπτικό κανάλι να καλύψει όλη την προετοιμασία μέχρι το εγχείρημα και να γίνει χορηγός αναλαμβάνοντας κομμάτι του υψηλού κόστους.

Αν ο Martin καταφέρει να καταρρίψει το ρεκόρ στην Βολιβία, θα έχει επιδείξει πολύ πιο γρήγορη πρόοδο από την Ack Attack στην έρημο της Boneville αλλά ταυτόχρονα κι αυτό το ρεκόρ έχει δείξει μεγάλη αντοχή στον χρόνο, ξεπερνώντας την δεκαετία!

Ο νέος αερόσακος που εξελίσσει η Autoliv αγκαλιάζει τον αναβάτη

Η σουηδική εταιρεία ανεβάζει ταχύτητα αναζητώντας μοτοσυκλετιστικές συνεργασίες
Autoliv airbag patent
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

4/3/2026

Ιδρύθηκε στη Σουηδία το 1953 και μισό αιώνα αργότερα είναι κυρίαρχη δύναμη στην αυτοκινητοβιομηχανία, προμηθεύοντας με συστήματα αερόσακων αρκετούς κατασκευαστές τετράτροχων. Η Autoliv ωστόσο ακόμη δεν έχει καταφέρει να διεισδύσει στον κόσμο των δύο τροχών, όπου η αλήθεια είναι πως οι αερόσακοι παραμένουν περιορισμένοι στο τεχνολογικό περιθώριο των ακριβών αξεσουάρ.

Υπάρχουν αρκετές επιλογές στην αγορά για μοτοσυκλετιστικά μπουφάν ή χωριστά πρόσθετα γιλέκα με αερόσακο, ωστόσο η μοναδική μοτοσυκλέτα μαζικής παραγωγής που μπορεί να αγοραστεί με τέτοιο σύστημα τοποθετημένο πάνω της (και όχι στον αναβάτη) είναι η Honda Gold Wing. Η τουριστική ναυαρχίδα της Honda απέκτησε αυτήν την πολυδιαφημισμένη επιλογή το 2007, εξοπλισμένη από την ιαπωνική Takata, μα παραμένει φωτεινή εξαίρεση στις δύο δεκαετίες που έχουν μεσολαβήσει έκτοτε.

 

Autoliv airbag

Δεν είναι ότι η Autoliv δεν έχει προσπαθήσει να μπει στη γωνία αυτή της βιομηχανίας οχημάτων. Από το 2020 έχει ξεκινήσει συνεργασία με την Piaggio για να την προμηθεύσει με αερόσακους στον εξοπλισμό των σκούτερ της, ενώ έχει επενδύσει αρκετά στην εξέλιξη τέτοιων συστημάτων για μοτοσυκλετιστικά κράνη, καθώς και για ηλεκτρικά σκούτερ και πατίνια. Η ουσία όμως είναι πως μέχρι σήμερα δεν κυκλοφορεί ακόμη δίκυκλο με εργοστασιακά τοποθετημένο αερόσακο της Autoliv, παρά τις περί του αντιθέτου δηλώσεις.

Αυτό δεν σημαίνει βέβαια πως οι Σουηδοί θα σταματήσουν να προσπαθούν και αυτό ακριβώς δείχνει η πατέντα που κατοχύρωσαν με την επόμενη γενιά αερόσακων για δίκυκλα. Η σκέψη τους δεν αλλάζει σε κάτι επί της ουσίας στην τεχνολογία τους, δηλαδή στα ως τώρα σχέδια που λειτουργούν ως τοίχος ή μαξιλάρι ανάμεσα στον αναβάτη και το εμπόδιο που τον απειλεί μετωπικά.

 

Η νέα γενιά που θέλει να εξελίξει απλώς διευρύνει την κάλυψη σε μεγαλύτερη επιφάνεια, αγκαλιάζοντας το σώμα του αναβάτη, αντί απλώς να παρεμβάλλεται.

Autoliv airbag

Πρόκειται για μια βελτίωση της υπάρχουσας τακτικής δηλαδή, με επιπλέον τμήματα στον αερόσακο για να συμπεριλάβουν μεγαλύτερη επιφάνεια του σώματος και να καλύψουν περισσότερες γωνίες, αφήνοντας μάλιστα χώρο για τα χέρια ώστε να διατηρηθεί ο έλεγχος στα χειριστήρια της μοτοσυκλέτας.

Εκ πρώτης όψεως πρόκειται για μια λύση που δείχνει αποδοτική σε οποιοδήποτε δίκυκλο χαρακτηρίζεται από όρθια στάση για το σώμα, δηλαδή για τη μεγάλη πλειοψηφία των μοτοσυκλετών και σκούτερ που κυκλοφορούν στην αγορά.

Το κατά πόσο θα το δούμε μια μέρα στη μαζική παραγωγή ως επιλογή εξοπλισμού δεν μπορεί να εκτιμηθεί από τα σχέδια μιας πατέντας, πάντως είναι ευτυχές που εταιρείες όπως η Autoliv συνεχίζουν να εξερευνούν το πεδίο της παθητικής ασφάλειας στα δίτροχα και δη με μια τεχνολογία που δεν εμπεριέχει ρίσκα καθώς έχει αποδείξει προ πολλού την αξία της στα αυτοκίνητα.