Ευρωπαϊκή Ένωση - Προτάσεις για -πολλές- αλλαγές στις νέες άδειες οδήγησης

Διαφορετικά όρια ταχύτητας για Α1, Α2 και Α κατηγορίες, δεκαπενταετή ισχύ άδειας, ψηφιακή άδεια, κ.α.
Πολλές αλλαγές στο σύστημα έκδοσης αδειών οδήγησης στην Ε.Ε.
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

15/9/2023

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή φέρνει στο τραπέζι πολλές αλλαγές όσον αφορά στις άδειες οδήγησης, με το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο να καλείται να αποφασίσει σε προτάσεις όπως τα… διαφορετικά όρια ταχύτητας για αναβάτες Α1, Α2 και Α αδειών οδήγησης μοτοσυκλέτας, τη δεκαπενταετή μόλις ισχύ των αδειών, την κατάργηση της μετατροπής της άδειας Α2 σε Α στα 24 έτη χωρίς εξετάσεις, κ.α.

Η Ομοσπονδία των Ευρωπαϊκών Ενώσεων Μοτοσυκλέτας FEMA έχει ήδη δημοσιεύσει την αντίθεση της σε πολλά από τα προτεινόμενα μέτρα αλλαγής στις άδειες οδήγησης, με τα σημαντικότερα από αυτά να είναι τα κάτωθι:

Πρόταση για ενιαία ηλικιακά όρια

Σήμερα, τα κράτη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης έχουν το δικαίωμα να δίνουν πρόσβαση σε οχήματα της κατηγορίας L (δίκυκλα ή τρίκυκλα οχήματα και γουρούνες) σε αναβάτες με χαμηλότερα ηλικιακά όρια από τα προτεινόμενα. Έτσι δίνεται η δυνατότητα σε νεαρούς αναβάτες που ζουν σε απομακρυσμένες περιοχές και δεν έχουν πρόσβαση σε μέσα μαζικής μεταφοράς να μπορούν να μεταβαίνουν στο σχολείο, τη δουλειά, τους φίλους και την οικογένεια τους. Η νέα πρόταση του εισηγητή της Ευρωπαϊκής Επιτροπής θέλει την κατάργηση του παραπάνω δικαιώματος, με αυστηρά ίδια ηλικιακά όρια για όλα τα κράτη μέλη.

Κατάργηση της "αυτόματης" μετατροπής της Α2 άδειας σε Α στα 24 έτη

Με την παρούσα νομοθεσία, η Α2 άδεια μετατρέπεται σε Α όταν ο κάτοχος φτάσει τα 24 έτη, με την προσκόμιση κάποιων δικαιολογητικών, βάσει της υπόθεσης πως σε αυτή την ηλικία ο αναβάτης έχει ήδη αρκετή εμπειρία, ώστε να μπορεί να οδηγήσει και μεγαλύτερα δίκυκλα. Τη δυνατότητα αυτή έχουν υιοθετήσει 23 κράτη μέλη της Ε.Ε., ενώ η νέα πρόταση θέλει την κατάργηση της παραπάνω αυτόματης μετατροπής, προτείνοντας έτσι υποχρεωτικές εξετάσεις για την Α κατηγορία από τους κατόχους Α2 αδειών.

Διαφορετικά όρια ταχυτήτων

Εδώ εισερχόμαστε σε αχαρτογράφητα νερά, καθώς για πρώτη φορά γίνεται εισήγηση για διαφορετικά όρια ταχυτήτων ανάλογα την άδεια οδήγησης. Διαφορετικά για κατόχους Α1 αδειών, διαφορετικά για κατόχους Α2 και διαφορετικά για κατόχους Α! Μάλιστα το σκεπτικό είναι να μειωθούν τα όρια ταχυτήτων στις κατηγορίες οχημάτων που στατιστικά έχουν περισσότερα ατυχήματα, βλ. μοτοσυκλέτες. Αυτό θα μπορούσε να γίνει επικίνδυνο για τους αναβάτες μοτοσυκλέτας, που είναι ήδη ευάλωτοι χρήστες του δρόμου, καθώς θα φέρει τα όρια ταχυτήτων κάποιων εξ αυτών κοντά σε εκείνα των βαρέων οχημάτων.

Αυστηρότερες ιατρικές εξετάσεις και δεκαπενταετή ανανέωση των αδειών

H FEMA αντιτίθεται και στις αυστηρότερες ιατρικές εξετάσεις, αν και δεν μπορούμε να πούμε πως συμφωνούμε απόλυτα μαζί της. Η εισήγηση της Επιτροπής αναφέρει πως το κριτήριο της μεγάλης ηλικίας δεν είναι πια το απόλυτο κριτήριο. Παρόλο που η ηλικία παίζει τον ρόλο της στις ικανότητες οδήγησης του ατόμου, μελέτες δείχνουν πως συγκεκριμένες ιατρικές παθήσεις και κατααστάσεις, όπως η κατάχρηση ουσιών, η ψυχική υγεία, η επιληψία, ο διαβήτης, οι παθήσεις της καρδιάς και η άπνοια στον ύπνο δεν συνδέονται απαραίτητα με τη μεγάλη ηλικία. Η εισήγηση θέλει αυστηρότερες ιατρικές εξετάσεις και για τις παραπάνω παθήσεις και συνθήκες, ενώ παράλληλα κάνει λόγο για δεκαπενταετή ισχύ των αδειών οδήγησης AM, A1, A2, A, B1 (νέα κατηγορία) και B (σς. Η FΕΜΑ κάνει λόγο για πρόταση δεκαετή ανανέωση, κάτι το οποίο δεν μπορέσαμε να διασταυρώσουμε μετά από την ανάγνωση του δαιδαλώδους κειμένου) και συχνότερους ιατρικούς ελέγχους στους υπερήλικες -έως και κάθε 2 έτη σε ορισμένες περιπτώσεις.

Όπως καταλαβαίνουμε διαβάζοντας το κείμενο της εισήγησης, πέρα από τον στόχο για περαιτέρω μείωση των τροχαίων ατυχημάτων, μεγάλο μέρος των αλλαγών στόχο έχουν να οδηγήσουν σε μια ομογενοποίηση των κανόνων έκδοσης αδειών για όλη την Ε.Ε., ώστε να γίνει ευκολότερα πράξη ο στόχος για μια ψηφιακή άδεια οδήγησης που θα έχει ισχύ σε όλα τα κράτη της Ένωσης.

Παράλληλα, οι προτάσεις κάνουν λόγο για μηδενική ανοχή στην οδήγηση υπό την επήρεια αλκοόλ και ουσιών -ειδικά από τους νέους οδηγούς-, οδήγηση με τη συνοδεία ενηλίκου για τους νέους οδηγούς αυτοκινήτου, τιμωρία των τουριστών-παραβατών του Κ.Ο.Κ. που θα ισχύει και για τη χώρα προέλευσης τους, και εισαγωγή νέων θεμάτων στα κείμενα εξέτασης, όπως τη συμπεριφορά των οδηγών απέναντι στα micro-mobility οχήματα, στην αλλαγή ταχυτήτων στις ιδανικές στροφές για μικρότερη μόλυνση του περιβάλλοντος, κ.α.

Η Ελβετία αίρει την απαγόρευση αγώνων ταχύτητας σε ασφάλτινες πίστες μετά από 71 χρόνια! [VIDEO]

Απαγόρευση που είχε θεσπιστεί μετά από το φρικιαστικό ατύχημα με 84 νεκρούς στο Le Mans 1955
Αρχίζουν ξανά οι αγώνες πίστας στην Ελβετία
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

27/1/2026

Μετά από 71 χρόνια, η Ελβετία δίνει ξανά το πράσινο φως στους αγώνες ταχύτητας σε ασφάλτινες πίστες. Η ομοσπονδιακή απαγόρευση, που είχε επιβληθεί το 1955 μετά την επική τραγωδία του εικοσιτετράωρου αγώνα αυτοκινήτων Le Mans του 1955 στη γαλλική πίστα Circuit de la Sarthe, καταργείται από την 1η Ιουνίου. Από εδώ και πέρα, η αρμοδιότητα για την έγκριση διοργανώσεων και εγκαταστάσεων περνά στα καντόνια.

Από την 1η Ιουνίου οι αγώνες αυτοκινήτου και μοτοσυκλέτας θα μπορούν ξανά να διοργανωθούν σε ελβετικό έδαφος. Η απαγόρευση είχε θεσπιστεί το 1955, μετά το φρικτό δυστύχημα στις 24 Ώρες του Λε Μαν, όταν η Mercedes 300 SLR του Pierre Levegh εκτοξεύθηκε στις εξέδρες, σκοτώνοντας 84 ανθρώπους και τραυματίζοντας άλλους 120.

Το τρομερό ατύχημα συνέβει το απόγευμα της 11ης Ιουνίου 1955, στο τέλος του 35ου γύρου, τη στιγμή που αναμενόταν τα πρώτα pit-stop. Έχοντας λάβει εντολή από την ομάδα της Jaguar να μπει στα πιτ, ο Mike Hawthorn φρέναρε απότομα μπροστά από την Austin-Healey του Lance Macklin. Ο Macklin φρέναρε επίσης δυνατά, βγήκε προς το δεξί άκρο της πίστας σηκώνοντας σκόνη και στη συνέχεια το αυτοκίνητό του εκτινάχθηκε ξανά προς το κέντρο, ακριβώς στην πορεία της Mercedes-Benz του Pierre Levegh, που βρισκόταν στην 6η θέση, έναν γύρο πίσω. Κινούμενος με περίπου 240 χλμ, ο δεξιός εμπρός τροχός της Mercedes ανέβηκε πάνω στην αριστερή πίσω γωνία της Austin-Healey, εκτοξεύοντας το αυτοκίνητο του Levegh στον αέρα.

Το αυτοκίνητο προσέκρουσε σε ένα χωμάτινο ανάχωμα ύψους περίπου 1,20 μ., το μοναδικό εμπόδιο ανάμεσα στους θεατές και την πίστα, και διαλύθηκε. Κινητήρας, ψυγείο, αναρτήσεις εκτοξεύονται μέσα στο πλήθος διανύοντας σχεδόν 100 μέτρα. Όσοι είχαν ανέβει σε σκάλες ή πρόχειρες εξέδρες για καλύτερη θέα βρέθηκαν ακριβώς στην πορεία των φονικών συντριμμιών. Το υπόλοιπο αυτοκίνητο, πάνω στο ανάχωμα, τυλίχθηκε στις φλόγες, με τη φωτιά να ενισχύεται από το μαγνήσιο του αμαξώματος -δεν μπορούσαν να το σβήσουν για μέρες. Ο Levegh σκοτώθηκε ακαριαία.

Το απίστευτο τώρα είναι πως οι αγωνοδίκες αποφάσισαν... να συνεχιστεί ο αγώνας, θεωρώντας ότι μια μαζική αποχώρηση του τεράστιου πλήθους θα μπλόκαρε τους δρόμους και θα εμπόδιζε την πρόσβαση των ιατρικών και σωστικών συνεργείων! 

Δεκατρία λεπτά αργότερα, η MG του Dick Jacobs έχασε τον έλεγχο στην έξοδο της Maison Blanche, ανατράπηκε και κατέληξε ανάποδα, τυλιγμένη στις φλόγες. Ο Jacobs επέζησε, αλλά τραυματίστηκε σοβαρά και δεν αγωνίστηκε ποτέ ξανά. 

Αν και το πολύνεκρο δυστύχημα συνέβη στη Γαλλία, το σοκ ήταν τεράστιο σε όλη την Ευρώπη, ενώ στην Ελβετία πολιτικοί, εκκλησιαστικοί φορείς αλλά και η κοινή γνώμη ζήτησαν πλήρη διακοπή των αγώνων ταχύτητας στη χώρα. Μετά από τριετή συζήτηση, η κυβέρνηση επέβαλε ολική απαγόρευση το 1958. Εξαιρέθηκαν μόνο αγώνες όπως motocross, αναβάσεις και slalom, που θεωρούνταν λιγότερο επικίνδυνοι.

Η απόφαση για την κατάργηση της απαγόρευσης για μηχανοκίνητους αγώνες σε ασφάλτινες πίστες ελήφθη από το ελβετικό κοινοβούλιο το 2022, με ισχύ όμως από την 1η Ιουνίου 2026.

Με το τέλος της ομοσπονδιακής απαγόρευσης, η ευθύνη περνά πλέον στα καντόνια, τα οποία θα αποφασίζουν για την έγκριση διοργανώσεων αλλά και για την κατασκευή μόνιμων εγκαταστάσεων -ενδεχομένως και την αξιοποίηση του Circuit de Lignières.

Στην ιστορία του ελβετικού μηχανοκίνητου αθλητισμού ξεχωρίζει η πίστα του Bremgarten, στενή γρήγορη και γεμάτη δέντρα, ενεργή από τη δεκαετία του ’30 έως τα ’50, στο Bethlehem, στα βόρεια της Βέρνης. Εκεί διεξήχθη το πρώτο Ελβετικό Grand Prix το 1934. Στο Bremgarten, την 1η Ιουλίου 1948, κατά τις δοκιμές για το Grand Prix εκείνης της χρονιάς -που αφορούσε τόσο μοτοσυκλέτες όσο και μονοθέσια- έχασαν τη ζωή τους στη στροφή Eymatt ο θρυλικός Omobono Tenni και ο μεγάλος Achille Varzi.

Ετικέτες