FEMA και FIM ζητούν βελτιώσεις στην οδική ασφάλεια από την Ε.Ε.

Ανοιχτό γράμμα στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή με συγκεκριμένα αιτήματα

Από τον

Κώστα Γκαζή

1/3/2023

Με αφορμή τον μεγάλο αριθμό ατυχημάτων με μοτοσυκλέτες που καταλήγουν σε θανάτους και σοβαρούς τραυματισμούς, FEMA & FIM συνέταξαν ανοιχτή επιστολή, με την οποία καλούν την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, τις κυβερνήσεις των κρατών μελών, τα κοινοβούλια και τις οδικές αρχές να αναλάβουν δράση.

Ακολουθεί το δελτίο τύπου των FEMA & FIM:

“Τα πρόσφατα δημοσιευμένα στοιχεία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για την οδική ασφάλεια ήταν ιδιαίτερα άσχημα για τους αναβάτες μοτοσυκλέτας. Αν και ο αριθμός των θανατηφόρων ατυχημάτων έχει μειωθεί τα προηγούμενα χρόνια κατά 12% (έναντι αύξησης του αριθμού των μοτοσυκλετιστών), το 2020 3.042 αναβάτες μοτοσυκλέτας και 495 αναβάτες μοτοποδηλάτων (50 κ.εκ.) έχασαν τη ζωή τους σε τροχαία δυστυχήματα στην Ευρωπαϊκή Ένωση και στις χώρες της ΕΖΕΣ (Ευρωπαϊκή Ζώνη Ελεύθερων Συναλλαγών).

Αυτό σημαίνει ότι 3.537 άνθρωποι δεν γύρισαν ποτέ στο σπίτι τους και λείπουν από τους αγαπημένους τους. Σημαίνει επίσης υψηλό κόστος για την κοινωνία. Σύμφωνα με το SWOV, το ολλανδικό εθνικό ινστιτούτο για την έρευνα στην οδική ασφάλεια, το κόστος ανέρχεται σε περίπου 6,5 εκατομμύρια ευρώ ανά θάνατο σε τροχαίο και σε 0,7 εκατομμύρια ευρώ ανά σοβαρό τραυματισμό σε τροχαίο. Μόνο για τους θανάτους αυτό σημαίνει σχεδόν 23 δις. ευρώ κόστος για την κοινωνία. Τα χρήματα και οι προσπάθειες που δαπανώνται για την οδική ασφάλεια δεν αποτελούν επομένως κόστος αλλά επένδυση σε ζωές, ποιότητα ζωής και μείωση του κόστους για την κοινωνία.

Οι οργανώσεις μοτοσικλετιστών FIM και FEMA καλούν την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, τις εθνικές κυβερνήσεις και τα κοινοβούλια και τις οδικές αρχές στην Ευρώπη:

να συμπεριλάβουν τους μοτοσικλετιστές στις πολιτικές τους για την κινητικότητα και την οδική ασφάλεια,
να κατασκευάσουν ασφαλέστερους δρόμους που συγχωρούν λάθη, και να τους διατηρήσουν ασφαλείς,
να βελτιώσουν την εκπαίδευση και την κατάρτιση (τόσο πριν όσο και μετά την απόκτηση του διπλώματος οδήγησης) των μοτοσυκλετιστών όπου να διδάσκονται όχι μόνο οι απαραίτητες δεξιότητες και γνώσεις, αλλά και η σωστή συμπεριφορά στον δρόμο, η αμυντική οδήγηση και η συνειδητοποίηση της έκθεσης σε κινδύνους,
να καθοριστούν πρότυπα για τις τεχνικές βελτιώσεις στις μοτοσυκλέτες και την ευδιάκριτη εμφάνιση των μοτοσυκλετιστών με τη χρήση πρόσθετων φωτιστικών σωμάτων, και τέλος
να διευκολυνθούν αποτελεσματικές εκστρατείες προώθησης για τη χρήση κράνους, τη χρήση προστατευτικού ρουχισμού και την επικίνδυνη συμπεριφορά, αλλά και προς τους οδηγούς αυτοκινήτων να προσέχουν περισσότερο τους μοτοσυκλετιστές.

Δείτε ΕΔΩ την πλήρη ανοιχτή επιστολή που υπογράφουν ο Jesper Christensen, Διευθυντής της Επιτροπής Κινητικότητας της FIM και ο Dolf Willigers, Γενικός Γραμματέας της FEMA.

Ετικέτες

fema

fim

https://bit.ly/MOTO_677

Επικαιρότητα

Harley Davidson RMCR Concept - Café Racer 150 hp με έμπνευση από XLCR

Σχεδιασμένη από την ομάδα design της αμερικάνικης εταιρείας, με προοπτικές παραγωγής

Από τον

Κώστα Γκαζή

4/3/2026

Στα τέλη Φεβρουαρίου, στην έκθεση custom μοτοσυκλετών “Mama Tried” στο Milwaukee, η Harley-Davidson παρουσίασε ένα πολύ ενδιαφέρον concept μοντέλο, με café-racer στιλ, τον κινητήρα Revolution Max 1250 της Pan America και έμπνευση τόσο από το κλασικό XLCR της εταιρείας, όσο και από το Πρωτάθλημα Super Hooligan.

Η RMCR, δηλαδή η Revolution Max Café Racer, έχει χτιστεί γύρω από τον σύγχρονο V2 κινητήρα της γνωστής μας Pan America, ο οποίος σε μορφή παραγωγής αποδίδει 150 hp, ενώ στο Πρωτάθλημα Super Hooligan των ΗΠΑ αποδίδει 128 hp λόγω των κανονισμών της κατηγορίας.

Υπεύθυνοι για την κατασκευή της RMCR δεν είναι κάποιος ανεξάρτητος σχεδιαστικός οίκος, αλλά η εσωτερική ομάδα design της Harley-Davidson, και η παρουσίαση της μοτοσυκλέτας στο “Mama Tried” στόχο έχει να βολιδοσκοπήσει την απήχηση του κοινού, για ενδεχόμενη έλευση του μοντέλου στην παραγωγή.

Η Harley σίγουρα δεν είναι γνωστή για τις café-racer μοτοσυκλέτες της, καθώς η μοναδική απόπειρα της εταιρείας ήταν με το -σχεδιαστικά πανέμορφο- XLCR, που παρέμεινε στην παραγωγή μόλις δύο χρόνια (1977-1979) καθώς ξένισε τόσο τους hardcore φαν της εταιρείας, όσο και τους “πιουρίστες” της κατηγορίας, καθώς ούτε οι μεν ούτε οι δε ήταν έτοιμοι για ένα Café Racer της αμερικανικής εταιρείας.

Η RMCR πατάει στη συνταγή της XLCR, χαράζοντας παράλληλα τη δική της σχεδιαστική πορεία στο 2026. Διατηρεί το bikini-φαίρινγκ, σε πιο επιθετικό και σύγχρονο στιλ, τα κλιπ-ον έχουν τοποθετηθεί χαμηλότερα, η καπιτονέ σέλα έχει πιο έντονη καμπούρα στο πίσω μέρος, ενώ τα εξαρτήματα της μοτοσυκλέτας δεν κάνουν ρετρό παραχωρήσεις.

Ανεστραμμένο πιρούνι σεβαστών διαστάσεων της Ohlins, ακτινικές δαγκάνες της Brembo που πιάνουν σε δυο τεράστιους δίσκους μπροστά, στιβαρό ψαλίδι, μονό πίσω αμορτισέρ Ohlins, και σπορ ελαστικά χαμηλού προφίλ. Κατάμαυρη κι αυτή όπως η XLCR, με μοναδικές λεπτομέρειες που ξεχωρίζουν σε μεταλλικό χρώμα το σύστημα εξάτμισης της Akrapovic με τα δύο τελικά, και τα βουρτσισμένα πλαϊνά στις ζάντες -η τελευταία λεπτομέρεια αποτελεί έναν ακόμα φόρο τιμής στην XLCR.

Τα όργανα είναι ένα ποίημα του design, αφού αποτελούνται από δυο στρογγυλά ψηφιακά “ρολόγια”, ενώ η μοτοσυκλέτα έρχεται με μπόλικα εξαρτήματα από carbon -μάσκα, πλαϊνά καπάκια, προστατευτικά ψυγείου, κάλυμμα ρεζερβουάρ, σέλα, κ.α. Στο τιμόνι ξεχωρίζει ένα μαύρο σταμπιλιζατέρ. Full-Led είναι τα φωτιστικά σώματα.

Πέρα από το μαύρο χρώμα, η RMCR έχει και μερικές χρυσές λεπτομέρειες, στη μάσκα, την ουρά, τα πλαϊνά καπάκια, στα εμβλήματα, στην αλυσίδα, και στο ρεζερβουάρ του πίσω αμορτισέρ.

Από πλευράς κατηγοριοποίησης, θα μπορούσαμε να πούμε πως η μοτοσυκλέτα δεν είναι ένα καθαρό Café Racer, έχοντας και Power Cruiser στοιχεία. Μένει να δούμε αν τελικά θα περάσει στην παραγωγή, και όταν περάσει ποια θα είναι τα σημαντικά του τεχνικά χαρακτηριστικά αλλά και η τιμή του, ώστε να μπορέσει να σταθεί επάξια απέναντι στον ανταγωνισμό -που δεν είναι και πολυπληθής στη σημερινή εποχή.

Σίγουρα αν περάσει στην παραγωγή η RMCR δεν θα είναι φθηνή, ενώ μεγάλο τμήμα του παραδοσιακού κοινού της εταιρείας πιθανώς θα του γυρίσει την πλάτη, όπως έγινε και με το XLCR. Όμως από πλευράς σχεδιασμού, η μοτοσυκλέτα δείχνει πολύ δουλεμένη και ποθητή, και σίγουρα αποτελεί κάτι φρέσκο για την αμερικάνικη εταιρεία που τα τελευταία χρόνια αναλώνεται σε ειδικές εκδόσεις.