Χιλιομετρική χρέωση διοδίων από την Ελευσίνα έως την Πάτρα το 2020

Ξεκινάει η εγκατάσταση του ηλεκτρονικού εξοπλισμού
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

12/11/2019

Είμαστε από τις ελάχιστες χώρες στον κόσμου που τα οχήματα πληρώνουν διόδια και τέλη κυκλοφορίας, δηλαδή πληρώνουμε δύο διαφορετικής μορφής φόρους για την ίδια υπηρεσία! Όχι μόνο αυτό, αλλά το κόστος των διοδίων καθορίζεται με διαφορετικά κριτήρια για κάθε κοινοπραξία που έχει αναλάβει το έργο κατασκευής του αυτοκινητόδρομου, με αποτέλεσμα να πληρώνεις διαφορετικά ποσά αν κάνεις 100 χιλιόμετρα στο πρώτο τμήμα  της εθνικής οδού και διαφορετικά ποσά στα υπόλοιπα τμήματα. Για παράδειγμα, στην Ιταλία που υπάρχουν διόδια στην Autostrada, παίρνεις ένα χαρτάκι στα διόδια που μπαίνεις στην εθνική οδό και στην έξοδο πληρώνεις βάσει της απόστασης που έχεις κάνει μέσα στην εθνική. Ενδιάμεσα διόδια δεν υπάρχουν. Στο ίδιο πνεύμα είναι και τα νέα ηλεκτρονικά διόδια που θα τοποθετήσει η Ολύμπια Οδός από την Ελευσίνα έως και την Πάτρα, όπου οι χρώσεις θα γίνονται με βάσει τα χιλιόμετρα που διανύεις μέσα στην εθνική οδό. Η κοινοπραξία έχει ήδη πάρει την απαραίτητη άδεια από το Υπουργείο Περιβάλλοντος και Υποδομών και υπόσχεται πως μέσα στο 2020, το σύστημα θα τεθεί σε λειτουργία. Δυστυχώς δεν θα είναι όπως στην Ιταλία που ο καθένας θα μπορεί να το χρησιμοποιήσει και να επωφεληθεί από την πιο δίκαιη χρέωση. Για την λειτουργία του είναι απαραίτητο να έχεις προμηθευτεί τον ειδικό πομποδέκτη, ο οποίος θα σκανάρεται από τις αντίστοιχα ειδικές πόρτες-ανίχνευσης που θα εγκατασταθούν στις εισόδους και εξόδους  Νέας Περάμου, Μεγάρων, Πάχης, Αγίων Θεοδώρων, Λουτρακιού, Επιδαύρου, Ζευγολατιού, Κιάτου, Δερβενιού, Ακράτας, Καλαβρύτων, Σελιανίτικων και Δρεπάνου.   

Η.Π.Α.: Νόμος προστατεύει τις πίστες από τις καταγγελίες κατοίκων

Αναφέρει πως οι κάτοικοι δεν μπορούν να αξιώσουν κάτι, εφόσον η πίστα υπήρχε από πριν
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

22/4/2026

Οι καταγγελίες των κατοίκων που μένουν κοντά σε πίστες είναι συχνό φαινόμενο, όμως στο Κάνσας των Ηνωμένων Πολιτειών θεσπίστηκε νόμος για την προστασία των χώρων μηχανοκίνητου αθλητισμού.

Η Πολιτεία του Κάνσας λοιπόν θέσπισε νόμο με στόχο να διασφαλίσει το μέλλον των πιστών της από αστικές αγωγές σχετικά με τον θόρυβο και την κυκλοφορία, υπό την προϋπόθεση ότι η πίστα υπήρχε πριν μείνουν εκεί οι γείτονες.

Στην ουσία, το επιχείρημα είναι ότι αν επιλέξεις να αγοράσεις ή να χτίσεις δίπλα σε μια υπάρχουσα πίστα, δεν μπορείς στη συνέχεια να αλλάξεις γνώμη και να παραπονεθείς για τον θόρυβο που κάνει αφότου μετακομίσεις.

Οι καταγγελίες των ανθρώπων που μένουν κοντά σε μία πίστα δεν είναι βέβαια αποκλειστικά αμερικανικό ζήτημα και με την κίνηση αυτή στο Κάνσας αποκλείονται οι αξιώσεις όσων μετακόμισαν σε ακτίνα πέντε μιλίων μετά την ύπαρξη μιας πίστας.

Ωστόσο, υπάρχουν περιορισμοί στο νομοσχέδιο, όπως το ότι η προστασία δεν ισχύει αν διαπιστωθεί ότι μια πίστα έχει παραβιάσει τους όρους λειτουργίας της – για παράδειγμα, λειτουργώντας εκτός των επιτρεπόμενων ωρών ή αν δεν έχει φιλοξενήσει αγώνα τα τέσσερα χρόνια πριν από την κατασκευή των γειτονικών ακινήτων.

Ακόμη και μερικές από τις πιο γνωστές πίστες της Αμερικής δεν γλιτώνουν. Η Laguna Seca αντιμετωπίζει συνεχείς διαμάχες με τους κατοίκους της περιοχής λόγω του θορύβου. Νομοθεσίες όπως αυτή δεν διαφυλάσσουν απλώς την κληρονομιά των αγώνων, αλλά αναγνωρίζουν και την οικονομική αξία που προσφέρουν αυτές οι εγκαταστάσεις μέσω της απασχόλησης, του τουρισμού και των εκδηλώσεων.

Ετικέτες