Honda CB1000 Hornet 2024: Ο Μπόλντορας επιστρέφει ως Hornet!
Συγχώνευση μοντέλων και ενοποίηση γκάμας
Από τον
Μπάμπη Μέντη
26/9/2023
Η Honda έχει έως σήμερα μια τεράστια γκάμα μοντέλων, πολλά από τα οποία έχουν σχεδιαστεί και πωλούνται αποκλειστικά σε συγκεκριμένες αγορές. Υπάρχουν μοντέλα που πωλούνται μόνο στην αγορά της Λατινικής Αμερικής όπου η κατηγορία των 125 και 150 κυβικών είναι η πιο εμπορική.
Υπάρχουν πάνω από δέκα διαφορετικά μοντέλα παπιών για τις αγορές της Ασίας. Πρόσφατα έφτιαξε το πανέμορφο GB350 για την αγορά της Ινδίας και φυσικά διατηρεί στην παραγωγή κάποια τετρακύλινδρα 400άρια για την τοπική αγορά της Ιαπωνίας. Όλα αυτά τα μοντέλα έχουν εμπορικό νόημα για την Honda, όσο οι συγκεκριμένες αγορές μπορούν να τα απορροφήσουν σε μεγάλες ποσότητες. Αυτή η εξειδίκευση ορισμένων μοντέλων για συγκεκριμένες αγορές, μπορεί να χάσει το νόημά της όταν αλλάξουν οι προδιαγραφές ρύπων ή η φορολογική νομοθεσία της τοπικής αγοράς. Στην αγορά της Ιαπωνίας μπορεί να υπάρχει σταθερότητα στην νομοθεσία που αφορά την φορολογία των οχημάτων, όμως οι προδιαγραφές ρύπων για τα δίκυκλα άλλαξαν και πλέον είναι αντίστοιχες με τις προδιαγραφές της Ε.Ε. όπως έγινε και στην Ινδία.
Αυτό είναι καλό και κακό για τις εταιρείες, καθώς πλέον θα πρέπει να σχεδιάζουν μοντέλα με ακριβότερα συστήματα αντιρρυπαντικής τεχνολογίας, όμως την ίδια στιγμή δεν χρειάζεται να φτιάχνουν τρεις ή τέσσερεις διαφορετικές εκδόσεις κινητήρα για το ίδιο μοντέλο, κάτι που επίσης αυξάνει το κόστος παραγωγής, ειδικά σε μοντέλα που κατασκευάζονται σε μικρούς αριθμούς αντίτυπων.
Έτσι η Honda φαίνεται πως έχει μπει σε μια διαδικασία “ξεσκαρταρίσματος” της γκάμας της, όπως μας δείχνουν οι τελευταίες πληροφορίες που μας έρχονται από το ιαπωνικό περιοδικό Young Machine.
Σύμφωνα με τους Ιάπωνες δημοσιογράφους, το τετρακύλινδρο CB900F που είχε παρουσιαστεί ως πρωτότυπο στην έκθεση του Tokyo θα βρει στην παραγωγή μεν, αλλά θα λέγεται Hornet 1000 και θα “αντικαταστήσει” το CB1000R. Παρά τον υγρόψυκτο κινητήρα της, η συγκεκριμένη μοτοσυκλέτα θα έχει retro εμφάνιση που θα θυμίζει τα Bol D’or και πιθανότατα θα υπάρχει και ένα μικρότερο retro αδερφάκι του, με τον δικύλινδρο κινητήρα και το πλαίσιο του Hornet 750. Ο στόχος της Honda με αυτά τα δύο μοντέλα είναι να αντικαταστήσει ταυτόχρονα και τα CB1300 Super Four / CB1300 Super Bol D’or στην αγορά της Ιαπωνίας.
Πέθανε ο Sam Correro, δημιουργός του Trans-America Trail - Μεγάλο δώρο στις Adventure μοτοσυκλέτες
Με παρακαταθήκη μία από τις μεγαλύτερες χωμάτινες διαδρομές μοτοσυκλέτας
Από τον
Φίλιππο Σταυριδόπουλο
12/3/2026
Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το Trans-America Trail και ενέπνευσε γενιές αναβατών να διασχίσουν τις ΗΠΑ εκτός δρόμου, έφυγε από τη ζωή αφήνοντας πίσω του μια διαδρομή θρύλο και μια φιλοσοφία εξερεύνησης που άλλαξε την adventure μοτοσυκλέτα.
Ο κόσμος της adventure μοτοσυκλέτας αποχαιρετά έναν πραγματικό πρωτοπόρο. Ο Sam Correro, ο άνθρωπος που δημιούργησε το θρυλικό Trans-America Trail(TAT), πέθανε αφήνοντας πίσω του μια τεράστια κληρονομιά. Δεν ήταν μόνο η προσωπική του αγάπη για την περιπέτεια που τον έκανε θρύλο, αλλά το όραμα που είχε σε μια εποχή όπου κανείς δεν φανταζόταν κάτι παρόμοιο.
Το Trans-America Trail είναι σήμερα μια από τις πιο γνωστές adventure διαδρομές στον κόσμο. Πρόκειται για μια τεράστια χωμάτινη διαδρομή που επιτρέπει σε αναβάτες να διασχίσουν τις Ηνωμένες Πολιτείες σχεδόν αποκλειστικά από χωματόδρομους και αγροτικές διαδρομές. Αυτό που κάνει ακόμη πιο εντυπωσιακή την ιστορία είναι ότι όταν ξεκίνησε το project, ο Correro δεν είχε καμία ομάδα υποστήριξης, καμία χρηματοδότηση και φυσικά καμία από τις σύγχρονες τεχνολογίες πλοήγησης που θεωρούμε σήμερα δεδομένες.
Από ένα προσωπικό όνειρο σε μια διαδρομή που διασχίζει μια ήπειρο
To μακρινό 1984 ο Correro εργαζόταν ως φαρμακοποιός στο Tennessee, ενώ στον ελεύθερο χρόνο του απολάμβανε να οδηγεί dual-sport μοτοσυκλέτες. Η ιδέα του ήταν αρχικά απλή, να ανακαλύψει χωμάτινες διαδρομές που θα συνέδεαν διαφορετικές πολιτείες των ΗΠΑ, ώστε να μπορεί να ταξιδεύει εκτός ασφάλτου μεγάλες αποστάσεις.
Σύντομα όμως κατάλαβε ότι η δυναμική άρχισε να μεγαλώνει. Από μια σειρά διαδρομών μεταξύ πολιτειών εξελίχθηκε σε ένα φιλόδοξο σχέδιο που θα διέσχιζε ολόκληρη τη χώρα. Η διαδρομή ξεκινούσε από την πατρίδα του στο Tennessee και κατέληγε στο Oregon, καλύπτοντας περίπου 6.000 με 8.000 χιλιόμετρα.
Το εντυπωσιακό είναι ο τρόπος με τον οποίο δημιουργήθηκε. Ο Correro χρησιμοποίησε απλούς χάρτες με χειρόγραφες σημειώσεις αφιερώνοντας τα Σαββατοκύριακα του στην εξερεύνηση δρόμων, μονοπατιών και χωματόδρομων με τη μοτοσυκλέτα του. Με τον καιρό, το δίκτυο των ενωμένων διαδρομών μεγάλωσε τόσο πολύ ώστε το Trans-America Trail επεκτάθηκε από την δυτική ακτή έως την ανατολική, ενώνοντας τον Ατλαντικό με τον Ειρηνικό Ωκεανό.
Ένα άθλος της εποχή του
Σήμερα, με GPS, δορυφορικούς χάρτες, αυτόματα καταγραφικά και εφαρμογές πλοήγησης, η χαρτογράφηση μιας τέτοιας διαδρομής συνεχίζει να μη μοιάζει με εύκολο εγχείρημα, κάνοντας την υλοποίηση του μέσα στη δεκαετία του 1980 να δείχνει κάτι σχεδόν αδιανόητο, ένας πραγματικός άθλος.
Ο Correro κατέγραφε τις διαδρομές που ανακάλυπτε σε χάρτες που σχεδίαζε ο ίδιος. Αργότερα δημιούργησε αρχεία GPS και τα διέθετε μέσω της ιστοσελίδας του, μια αρκετά πρωτοποριακή ιδέα για την εποχή. Οι αναβάτες μπορούσαν έτσι να αγοράσουν τις διαδρομές και να ζήσουν τη δική τους περιπέτεια πάνω στο Trans-America Trail.
Με τα χρόνια η προσπάθεια απέκτησε περισσότερη υποστήριξη και αναγνώριση, όμως όσοι τον γνώριζαν λένε ότι αυτό δεν ήταν ποτέ ο βασικός του στόχος. Για τον Correro η ουσία βρισκόταν στην εξερεύνηση και στη χαρά της ανακάλυψης νέων διαδρομών και τόπων.
Ο άνθρωπος που οδήγησε κάθε μίλι της διαδρομής
Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά στοιχεία της φιλοσοφίας του ήταν ότι ο ίδιος οδηγούσε προσωπικά κάθε κομμάτι της διαδρομής. Δεν βασιζόταν σε πληροφορίες τρίτων ούτε σε χάρτες. Αν ένας δρόμος εμφανιζόταν στον χάρτη, ο Correro πήγαινε εκεί και τον κατέγραφε, οδηγώντας τον ο ίδιος.
Και δεν σταμάτησε ποτέ να ενημερώνει το Trans-America Trail. Όταν ένας δρόμος έκλεινε ή άλλαζε, έβγαινε ξανά στο πεδίο για να βρει μια νέα σύνδεση. Αυτή η συνεχής ανανέωση ήταν που κράτησε τη διαδρομή ζωντανή για δεκαετίες.
Ο Correro αποσύρθηκε από το project μόλις στα 86 του χρόνια, λίγους μήνες πριν φύγει από τη ζωή. Μέχρι τότε παρέμενε ενεργός και αφοσιωμένος στην ενημέρωση των διαδρομών που δημιούργησε.
Μια κληρονομιά που συνεχίζει να εμπνέει
Σήμερα το Trans-America Trail αποτελεί σημείο αναφοράς για την adventure μοτοσυκλέτα. Χιλιάδες αναβάτες από όλο τον κόσμο ταξιδεύουν κάθε χρόνο στις Ηνωμένες Πολιτείες για να το διασχίσουν.
Η επιτυχία του ενέπνευσε και άλλες παρόμοιες καταγραφές, όπως τo Backcountry Discovery Routes(BDR) και το πιο γνωστό σε εμάς Trans-Euro Trail (ΤΕΤ), το οποίο διασχίζει σχεδόν όλη τη Γηραιά Ήπειρο στηριζόμενο στην προσφορά εθελοντών ανά κράτος. Όλα αυτά ακολουθούν μια αντίστοιχη φιλοσοφία με αυτή που προώθησε από τα 80’s ο Correro, μεγάλες off-road διαδρομές που αποκαλύπτουν την άγρια πλευρά μιας χώρας.