Ludovic Lazareth - Αποσύρεται ο μέγιστος πρέσβης της custom υπερβολής σε 2, 3 και 4 τροχούς

Γνωστός για τις τρίκυκλες κατασκευές με V8 & V12 κινητήρες και την ιπτάμενη LMV 496!
Ludovic Lazareth
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

26/1/2024

Το customizing όρια δεν γνωρίζει, όμως ο Γάλλος Lazareth θα μπορούσαμε να πούμε πως έσπασε κάθε όριο σε αυτά, με αχαλίνωτη φαντασία, ατελείωτη υπερβολή και δημιουργίες αν και όχι πάντα καλαίσθητες, εντούτοις εξωπραγματικές και θεαματικές.

Απόφοιτος της σχολής Espera Sbarro, ο Lazareth ήταν μαθητής του ίδιου του Franco Sbarro. Μετά από μερικά χρόνια στο τμήμα κατασκευής πρωτοτύπων της AIXAM-MEGA αποφάσισε το 1998 να δημιουργήσει την εταιρεία LAZARETH Auto-Moto για να εκφράσει ελεύθερα την οργιώδη φαντασία και την αστείρευτη δημιουργικότητά του.

Στη LAZARETH δεν υπήρχουν σχεδιαστές ή μολύβια. Κάθε όχημα δημιουργούνταν από τον ίδιο τον Ludovic Lazareth, σαν γλυπτό, με τον Γάλλο να εργάζεται κατευθείαν σε κλίμακα 1 προς 1. Από τα πρότυπα που δημιουργούσε κατασκευάζονταν καλούπια και στ συνέχεια χρησιμοποιούνταν για την κατασκευή των τελικών τμημάτων από fiberglass, kevlar και ανθρακονήματα. Μια μέθοδος δημιουργίας που συνδύαζε τη δεξιοτεχνία, την τέχνη και την τεχνογνωσία.

Lazareth Wazuma

Από το πρωτότυπο και την έγκρισή του μέχρι την κυκλοφορία εξαιρετικά μικρών σειρών παραγωγής, συχνά αριθμημένων και πάντα εξατομικευμένων σύμφωνα με τις απαιτήσεις του ιδιοκτήτη τους, η LAZARETH κατάφερε να στείλει τις δημιουργίες της τόσο σε Γάλλους πελάτες, όσο και στο εξωτερικό, και να γίνει γνωστή ως ο ναός της υπερβολής, με οχήματα που δεν είχαν όριο ούτε φαντασίας ούτε όμως και κόστους.

Ludovic Lazareth

Στις δημιουργίες του Lazareth ξεχώρισαν μεταξύ άλλων η Leaning Wheel τετράτροχη μοτοσυκλέτα LM 847 στα πρότυπα του Yamaha NIKEN, με V8 κινητήρα 4.700 κ.εκ. από... Maserati, απόδοσης 470 hp και 63 kgm, και τιμής σχεδόν 200.000 ευρώ, το τρίκυκλο streetfighter κατασκεύασμα Wazuma V8M με ίδιο κινητήρα, η τετράτροχη LMV 496 που…. φιλοδοξούσε να πετάξει (όντως) αλλά δεν, αμφίβια οχήματα, μια μοτοσυκλέτα με αστεροειδή κινητήρα από αεροπλάνο, Turbo V-Max, μια retro-naked μοτοσυκλέτα με βάση ένα Suzuki RG 500 Gamma, και πολλά ακόμη.

Ludovic Lazareth

Τα χρόνια πέρασαν, και τώρα, ο Ludovic αποφάσισε πως ήρθε η ώρα να αποσυρθεί. Για τον λόγο αυτό έγραψε στα social media το κάτωθι αποχαιρετιστήριο μήνυμα: “Πριν από 25 χρόνια, ρίχτηκα με την καρδιά και την ψυχή μου σε κάτι πολύ περισσότερο από μια δουλειά, σε έναν πραγματικό στόχο ζωής: την κατασκευή οχημάτων, αυτοκινήτων και μοτοσυκλετών ως επί το πλείστον, που ξεχώριζαν για τον σχεδιασμό τους, την τεχνική τους αντίληψη και τις επιδόσεις τους. Δούλευα πάνω σε αυτό 365 ημέρες το χρόνο, 15 ώρες την ημέρα, κοιμόμουν πάνω από το εργαστήριο (!) για να μη δημιουργείται διαχωισμός μεταξύ των ονείρων μου και της πραγματικότητας, ως ένας τρόπος να είμαι σε άμεση επαφή με τις δημιουργίες μου, επιτρέποντάς μου να ακολουθήσω τις πιο τρελές ιδέες, τα πιο τολμηρά έργα και τα πιο πολύπλοκα σχέδια. Δεν ήταν όλα απλά, κάθε άλλο, γιατί εξερευνήσαμε και πειραματιστήκαμε με πολλά πράγματα, προβλέποντας το μέλλον και οραματιζόμενοι καινοτόμες λύσεις. Με γνώμονα το πάθος, πήγαινα πάντα μπροστά, με το μυαλό στο τιμόνι, οδηγώντας την ομάδα μου σε ξέφρενους ρυθμούς και εξαιρετικές μηχανικές οδύσσειες. Στην ηλικία των 55 ετών, ήρθε η ώρα να κάνω ένα διάλειμμα και για διάφορους λόγους είμαι αναγκασμένος να ανακοινώσω το κλείσιμο του εργαστηρίου. Ωστόσο, το πνεύμα που κινεί τη Lazareth Auto Moto παραμένει άθικτο, όπως και η επιθυμία μου να δημιουργήσω, σε μια νέα μορφή που δεν έχει ακόμη καθοριστεί. Θα ήθελα να ευχαριστήσω από καρδιάς όλους όσους με στήριξαν σε αυτό το πρώτο τέταρτο του αιώνα: τους γονείς μου και την αμέριστη υποστήριξή τους, την οικογένειά μου και τους αγαπημένους μου που με ενθάρρυναν καθημερινά, την ομάδα μου, τους πελάτες μου, τους προμηθευτές και τους τεχνικούς μου συνεργάτες, τις αρχές έγκρισης τύπου, τους δημοσιογράφους και τους φωτογράφους που έδωσαν προβολή στο έργο μου και όλους εκείνους, συμπεριλαμβανομένων των χιλιάδων οπαδών μου, που μου έδωσαν φτερά και μου επέτρεψαν να ζήσω το όνειρο μου. Τα λέμε σύντομα, για νέες περιπέτειες, και μακάρι τα όνειρα να συνεχίσουν να ζουν...”

Ετικέτες

Η Ελβετία αίρει την απαγόρευση αγώνων ταχύτητας σε ασφάλτινες πίστες μετά από 71 χρόνια! [VIDEO]

Απαγόρευση που είχε θεσπιστεί μετά από το φρικιαστικό ατύχημα με 84 νεκρούς στο Le Mans 1955
Αρχίζουν ξανά οι αγώνες πίστας στην Ελβετία
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

27/1/2026

Μετά από 71 χρόνια, η Ελβετία δίνει ξανά το πράσινο φως στους αγώνες ταχύτητας σε ασφάλτινες πίστες. Η ομοσπονδιακή απαγόρευση, που είχε επιβληθεί το 1955 μετά την επική τραγωδία του εικοσιτετράωρου αγώνα αυτοκινήτων Le Mans του 1955 στη γαλλική πίστα Circuit de la Sarthe, καταργείται από την 1η Ιουνίου. Από εδώ και πέρα, η αρμοδιότητα για την έγκριση διοργανώσεων και εγκαταστάσεων περνά στα καντόνια.

Από την 1η Ιουνίου οι αγώνες αυτοκινήτου και μοτοσυκλέτας θα μπορούν ξανά να διοργανωθούν σε ελβετικό έδαφος. Η απαγόρευση είχε θεσπιστεί το 1955, μετά το φρικτό δυστύχημα στις 24 Ώρες του Λε Μαν, όταν η Mercedes 300 SLR του Pierre Levegh εκτοξεύθηκε στις εξέδρες, σκοτώνοντας 84 ανθρώπους και τραυματίζοντας άλλους 120.

Το τρομερό ατύχημα συνέβει το απόγευμα της 11ης Ιουνίου 1955, στο τέλος του 35ου γύρου, τη στιγμή που αναμενόταν τα πρώτα pit-stop. Έχοντας λάβει εντολή από την ομάδα της Jaguar να μπει στα πιτ, ο Mike Hawthorn φρέναρε απότομα μπροστά από την Austin-Healey του Lance Macklin. Ο Macklin φρέναρε επίσης δυνατά, βγήκε προς το δεξί άκρο της πίστας σηκώνοντας σκόνη και στη συνέχεια το αυτοκίνητό του εκτινάχθηκε ξανά προς το κέντρο, ακριβώς στην πορεία της Mercedes-Benz του Pierre Levegh, που βρισκόταν στην 6η θέση, έναν γύρο πίσω. Κινούμενος με περίπου 240 χλμ, ο δεξιός εμπρός τροχός της Mercedes ανέβηκε πάνω στην αριστερή πίσω γωνία της Austin-Healey, εκτοξεύοντας το αυτοκίνητο του Levegh στον αέρα.

Το αυτοκίνητο προσέκρουσε σε ένα χωμάτινο ανάχωμα ύψους περίπου 1,20 μ., το μοναδικό εμπόδιο ανάμεσα στους θεατές και την πίστα, και διαλύθηκε. Κινητήρας, ψυγείο, αναρτήσεις εκτοξεύονται μέσα στο πλήθος διανύοντας σχεδόν 100 μέτρα. Όσοι είχαν ανέβει σε σκάλες ή πρόχειρες εξέδρες για καλύτερη θέα βρέθηκαν ακριβώς στην πορεία των φονικών συντριμμιών. Το υπόλοιπο αυτοκίνητο, πάνω στο ανάχωμα, τυλίχθηκε στις φλόγες, με τη φωτιά να ενισχύεται από το μαγνήσιο του αμαξώματος -δεν μπορούσαν να το σβήσουν για μέρες. Ο Levegh σκοτώθηκε ακαριαία.

Το απίστευτο τώρα είναι πως οι αγωνοδίκες αποφάσισαν... να συνεχιστεί ο αγώνας, θεωρώντας ότι μια μαζική αποχώρηση του τεράστιου πλήθους θα μπλόκαρε τους δρόμους και θα εμπόδιζε την πρόσβαση των ιατρικών και σωστικών συνεργείων! 

Δεκατρία λεπτά αργότερα, η MG του Dick Jacobs έχασε τον έλεγχο στην έξοδο της Maison Blanche, ανατράπηκε και κατέληξε ανάποδα, τυλιγμένη στις φλόγες. Ο Jacobs επέζησε, αλλά τραυματίστηκε σοβαρά και δεν αγωνίστηκε ποτέ ξανά. 

Αν και το πολύνεκρο δυστύχημα συνέβη στη Γαλλία, το σοκ ήταν τεράστιο σε όλη την Ευρώπη, ενώ στην Ελβετία πολιτικοί, εκκλησιαστικοί φορείς αλλά και η κοινή γνώμη ζήτησαν πλήρη διακοπή των αγώνων ταχύτητας στη χώρα. Μετά από τριετή συζήτηση, η κυβέρνηση επέβαλε ολική απαγόρευση το 1958. Εξαιρέθηκαν μόνο αγώνες όπως motocross, αναβάσεις και slalom, που θεωρούνταν λιγότερο επικίνδυνοι.

Η απόφαση για την κατάργηση της απαγόρευσης για μηχανοκίνητους αγώνες σε ασφάλτινες πίστες ελήφθη από το ελβετικό κοινοβούλιο το 2022, με ισχύ όμως από την 1η Ιουνίου 2026.

Με το τέλος της ομοσπονδιακής απαγόρευσης, η ευθύνη περνά πλέον στα καντόνια, τα οποία θα αποφασίζουν για την έγκριση διοργανώσεων αλλά και για την κατασκευή μόνιμων εγκαταστάσεων -ενδεχομένως και την αξιοποίηση του Circuit de Lignières.

Στην ιστορία του ελβετικού μηχανοκίνητου αθλητισμού ξεχωρίζει η πίστα του Bremgarten, στενή γρήγορη και γεμάτη δέντρα, ενεργή από τη δεκαετία του ’30 έως τα ’50, στο Bethlehem, στα βόρεια της Βέρνης. Εκεί διεξήχθη το πρώτο Ελβετικό Grand Prix το 1934. Στο Bremgarten, την 1η Ιουλίου 1948, κατά τις δοκιμές για το Grand Prix εκείνης της χρονιάς -που αφορούσε τόσο μοτοσυκλέτες όσο και μονοθέσια- έχασαν τη ζωή τους στη στροφή Eymatt ο θρυλικός Omobono Tenni και ο μεγάλος Achille Varzi.

Ετικέτες