Μείωση ορίου ταχύτητας στη Λ. Βουλιαγμένης

Πρώτη αντίδραση από τη ΛΕΜΟΤ
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

5/4/2021

Πριν από λίγες μέρες ανακοινώθηκε επίσημα ότι υπερψηφίστηκε από το περιφερειακό συμβούλιο η μείωση του ορίου ταχύτητας στη Λεωφόρο Βουλιαγμένης, στο τμήμα από Λ. Αλίμου μέχρι Λ. Ποσειδώνος, από τα 80 στα 70km/h. Όπως αναφέρεται στην ανακοίνωση της Περιφέρειας της Αττικής, η απόφαση βασίστηκε πάνω σε μία μελέτη, η οποία διεξήχθη μετά από πρωτοβουλία του Περιφερειάρχη Αττικής και τα αποτελέσματά της έδειξαν –σύμφωνα πάντα με την ανακοίνωση- πως αυτή η συγκεκριμένη μείωση στο όριο ταχύτητας, θα επιφέρει και σημαντική μείωση των ατυχημάτων και των κινδύνων.

Πιο συγκεκριμένα, στη μελέτη αναφέρεται ότι με μείωση του ορίου κατά 10km/h επιτυγχάνεται μείωση των ατυχημάτων με τραυματισμό κατά 10% και μείωση των θανατηφόρων ατυχημάτων κατά 20%, ενώ μειώνεται η επικινδυνότητα πρόκλησης ατυχήματος από 32% που είναι στην ταχύτητα των 80 km/h, σε 4,5% που αντιστοιχεί στην ταχύτητα των 70 km/h. Στην μελέτη αναφέρονται επίσης διάφορα περιβαλλοντικά οφέλη από τη αντίστοιχη μείωση των εκπομπών μονοξειδίου του άνθρακα, όπως επίσης και το ότι θα αυξηθεί η διοχετευτική ικανότητα σε 1.750 οχήματα ανά ώρα σε κάθε λωρίδα, από 1.700 που ήταν με το όριο των 80km/h.

Εδώ να σημειώσουμε ότι σε όλο το υπόλοιπο μήκος της Λ. Βουλιαγμένης, το όριο ήταν και εξακολουθεί να είναι τα 70km/h, εκτός από το συγκεκριμένο κομμάτι όπου ήταν αυξημένο στα 80km/h τα τελευταία 25 χρόνια, λόγω του ότι υπήρχε πολύ λιγότερη κίνηση και δραστηριότητα στο συγκεκριμένο τμήμα. Πλέον όμως, σύμφωνα με την Περιφέρεια, τα δεδομένα έχουν αλλάξει και κρίθηκε αναγκαίος ο επαναπροσδιορισμός του ορίου ώστε να εξισωθεί με το σύνολο της λεωφόρου. Εξάλλου, όπως ανέφερε ο αρμόδιος για θέματα της Διεύθυνσης Διαχείρισης Μητροπολιτικών Υποδομών Θ. Κατσιγιάννης, το λεγόμενο "πράσινο κύμα", η ταχύτητα, δηλαδή, συντονισμού των φαναριών ώστε να είναι όλα πράσινα, έχει καθοριστεί για τα 70km/h ούτως ώστε να υπάρχει η μικρότερη δυνατή καθυστέρηση για τους οδηγούς και τους αναβάτες.

Το εύλογο ερώτημα, βέβαια, που μας δημιουργείται με το καλημέρα, είναι το υπόβαθρο και οι παράγοντες της συγκεκριμένης μελέτης, όπως και το κατά πόσο έχουν ληφθεί υπόψην επίσημες μελέτες που έχουν γίνει στο εξωτερικό, οι οποίες καθιστούν ξεκάθαρο ότι τα ατυχήματα δεν είναι συνάρτηση της ταχύτητας.

Πάνω σε αυτή την απόφαση λοιπόν, ήρθε η πρώτη αντίδραση από την ΛΕΜΟΤ, η οποία απέστειλε επιστολή στην Περιφέρεια Αττικής, εκφράζοντας την αντίθεσή της στη μείωση του ορίου ταχύτητας για το συγκεκριμένο τμήμα της λεωφόρου, στηρίζοντας και αυτή την άποψη πως δεν υπάρχει κάποια μελέτη που να αποδεικνύει ότι αυτό το μέτρο θα ωφελήσει την οδική ασφάλεια. Αντιθέτως, θίγει εύστοχα ενέργειες και δράσεις που θα μπορούσαν να γίνουν προκειμένου να αυξηθεί η ασφάλεια στους δρόμους, πράγματα που έχουμε θίξει ως ΜΟΤΟ εδώ και πολλά χρόνια κι εμείς με τη σειρά μας, και που πραγματικά ωφελούν σε πολύ μεγαλύτερο ποσοστό την ασφάλεια όσων κυκλοφορούν όχι μόνο στην Λ. Βουλιαγμένςη, αλλά στο σύνολο των μεγάλων οδικών αρτηριών της χώρας.

Παρακάτω, μπορείτε να διαβάσετε ολόκληρη την επιστολή της ΛΕΜΟΤ στην Περιφέρεια Αττικής (ΠΑΤΤ)

 

Επιστολή ΛΕΜΟΤ

"Η ΛΕΜΟΤ, η παλαιότερη εν λειτουργία Λέσχη μοτοσυκλετιστών, εκφράζει την αντίθεσή της προς την αποφασισθείσα μείωση του ορίου ταχύτητας από

80 σε 70χαω στο τμήμα της Λεωφ. Βουλιαγμένης από την Λεωφ. Αλίμου μέχρι την Λεωφ. Ποσειδώνος, διότι καμμία μελέτη δεν αποδεικνύει ότι αυτή η μείωση θα ωφελήσει την οδική ασφάλεια. Αντιθέτως, τέτοια μέτρα απλώς «δημιουργούν» νέους παραβάτες, αφού είναι προφανές ότι το μειωμένο όριο ταχύτητας δεν θα τηρείται (εξ άλλου δεν αποδεικνύεται αναγκαίο).

 

Πιστεύουμε ότι η ΠΑΤΤ (αντί να δαπανά χρήματα των φορολογουμένων για ανούσια αντικατάσταση πινακίδων ορίων ταχύτητας), θα πρέπει να λάβει επειγόντως δράσεις για την οδική ασφάλεια, ιδίως:

1 Να αποκαταστήσει τις φθορές των οδοστρωμάτων που βρίσκονται σε άθλια κατάσταση.

2 Να εγκαταστήσει κατάλληλη και επαρκή σήμανση, όπως και φωτισμό.

3 Να αποξηλώσει τις επικίνδυνες (ιδίως για τους αναβάτες) μπαριέρες "ασφαλείας", οι οποίες έχουν προκαλέσει ακρωτηριασμούς και θανάτους μοτοσυκλετιστών. Είναι ανεπίτρεπτο να τοποθετούνται τέτοιες μπαριέρες, (παλαιάς προδιαγραφής), και μάλιστα σε σημεία όπου μόνο κινδύνους εγκυμονούν (όπως η κεντρική νησίδα της Λ. Βουλιαγμένης στο ύψος Αργυρουπόλεως – Ηλιουπόλεως, όπου τοποθετήθηκαν προ τριετίας).

Είμαστε στη διάθεσή σας για διάλογο ώστε να βελτιωθεί η οδική ασφάλεια, δεδομένου και του γεγονότος ότι αποτελούμε τα κατ’ εξοχήν θύματα της οδικής ανασφάλειας!"

 

     Με τιμή,

    Το Δ.Σ. της ΛΕΜΟΤ                                                    

                 Αθήνα, 2/4/2021

Harley Davidson RMCR Concept - Café Racer 150 hp με έμπνευση από XLCR

Σχεδιασμένη από την ομάδα design της αμερικάνικης εταιρείας, με προοπτικές παραγωγής
Harley-Davidson RMCR
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

4/3/2026

Στα τέλη Φεβρουαρίου, στην έκθεση custom μοτοσυκλετών “Mama Tried” στο Milwaukee, η Harley-Davidson παρουσίασε ένα πολύ ενδιαφέρον concept μοντέλο, με café-racer στιλ, τον κινητήρα Revolution Max 1250 της Pan America και έμπνευση τόσο από το κλασικό XLCR της εταιρείας, όσο και από το Πρωτάθλημα Super Hooligan.

Η RMCR, δηλαδή η Revolution Max Café Racer, έχει χτιστεί γύρω από τον σύγχρονο V2 κινητήρα της γνωστής μας Pan America, ο οποίος σε μορφή παραγωγής αποδίδει 150 hp, ενώ στο Πρωτάθλημα Super Hooligan των ΗΠΑ αποδίδει 128 hp λόγω των κανονισμών της κατηγορίας.

Υπεύθυνοι για την κατασκευή της RMCR δεν είναι κάποιος ανεξάρτητος σχεδιαστικός οίκος, αλλά η εσωτερική ομάδα design της Harley-Davidson, και η παρουσίαση της μοτοσυκλέτας στο “Mama Tried” στόχο έχει να βολιδοσκοπήσει την απήχηση του κοινού, για ενδεχόμενη έλευση του μοντέλου στην παραγωγή.

Η Harley σίγουρα δεν είναι γνωστή για τις café-racer μοτοσυκλέτες της, καθώς η μοναδική απόπειρα της εταιρείας ήταν με το -σχεδιαστικά πανέμορφο- XLCR, που παρέμεινε στην παραγωγή μόλις δύο χρόνια (1977-1979) καθώς ξένισε τόσο τους hardcore φαν της εταιρείας, όσο και τους “πιουρίστες” της κατηγορίας, καθώς ούτε οι μεν ούτε οι δε ήταν έτοιμοι για ένα Café Racer της αμερικανικής εταιρείας.

RMCR - XLCR

Η RMCR πατάει στη συνταγή της XLCR, χαράζοντας παράλληλα τη δική της σχεδιαστική πορεία στο 2026. Διατηρεί το bikini-φαίρινγκ, σε πιο επιθετικό και σύγχρονο στιλ, τα κλιπ-ον έχουν τοποθετηθεί χαμηλότερα, η καπιτονέ σέλα έχει πιο έντονη καμπούρα στο πίσω μέρος, ενώ τα εξαρτήματα της μοτοσυκλέτας δεν κάνουν ρετρό παραχωρήσεις.

RMCR

Ανεστραμμένο πιρούνι σεβαστών διαστάσεων της Ohlins, ακτινικές δαγκάνες της Brembo που πιάνουν σε δυο τεράστιους δίσκους μπροστά, στιβαρό ψαλίδι, μονό πίσω αμορτισέρ Ohlins, και σπορ ελαστικά χαμηλού προφίλ. Κατάμαυρη κι αυτή όπως η XLCR, με μοναδικές λεπτομέρειες που ξεχωρίζουν σε μεταλλικό χρώμα το σύστημα εξάτμισης της Akrapovic με τα δύο τελικά, και τα βουρτσισμένα πλαϊνά στις ζάντες -η τελευταία λεπτομέρεια αποτελεί έναν ακόμα φόρο τιμής στην XLCR.

RMCR

Τα όργανα είναι ένα ποίημα του design, αφού αποτελούνται από δυο στρογγυλά ψηφιακά “ρολόγια”, ενώ η μοτοσυκλέτα έρχεται με μπόλικα εξαρτήματα από carbon -μάσκα, πλαϊνά καπάκια, προστατευτικά ψυγείου, κάλυμμα ρεζερβουάρ, σέλα, κ.α. Στο τιμόνι ξεχωρίζει ένα μαύρο σταμπιλιζατέρ. Full-Led είναι τα φωτιστικά σώματα.

RMCR

Πέρα από το μαύρο χρώμα, η RMCR έχει και μερικές χρυσές λεπτομέρειες, στη μάσκα, την ουρά, τα πλαϊνά καπάκια, στα εμβλήματα, στην αλυσίδα, και στο ρεζερβουάρ του πίσω αμορτισέρ.

RMCR

Από πλευράς κατηγοριοποίησης, θα μπορούσαμε να πούμε πως η μοτοσυκλέτα δεν είναι ένα καθαρό Café Racer, έχοντας και Power Cruiser στοιχεία. Μένει να δούμε αν τελικά θα περάσει στην παραγωγή, και όταν περάσει ποια θα είναι τα σημαντικά του τεχνικά χαρακτηριστικά αλλά και η τιμή του, ώστε να μπορέσει να σταθεί επάξια απέναντι στον ανταγωνισμό -που δεν είναι και πολυπληθής στη σημερινή εποχή.

RMCR

Σίγουρα αν περάσει στην παραγωγή η RMCR δεν θα είναι φθηνή, ενώ μεγάλο τμήμα του παραδοσιακού κοινού της εταιρείας πιθανώς θα του γυρίσει την πλάτη, όπως έγινε και με το XLCR. Όμως από πλευράς σχεδιασμού, η μοτοσυκλέτα δείχνει πολύ δουλεμένη και ποθητή, και σίγουρα αποτελεί κάτι φρέσκο για την αμερικάνικη εταιρεία που τα τελευταία χρόνια αναλώνεται σε ειδικές εκδόσεις.

Ετικέτες