Moto Guzzi Daytona 1000 1993 - Ολοκαίνουργια, ακόμα στην κούτα του εργοστασίου!

Πωλήθηκε για σχεδόν 30.000 ευρώ σε δημοπρασία στις Η.Π.Α.
Δημοπρασία Moto Guzzi Daytona 1000
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

27/3/2023

Στις 25 Μαρτίου 2023, μέσω του site δημοπρασιών bring a trailer, πωλήθηκε στις Η.Π.Α. μία Moto Guzzi Daytona 1000 του 1993, που βρισκόταν ακόμα στην κούτα του εργοστασίου, στην τιμή των 29.235 ευρώ.

Η Daytona 1000 ονομάστηκε έτσι προς τιμήν της αγωνιστικής original έκδοσης που είχε προετοιμάσει ο θρυλικός οδοντογιατρός και βελτιωτής Dr John Witner, πετυχαίνοντας αρκετές νίκες στην πίστα της Daytona, κερδίζοντας μάλιστα και 2 τίτλους AMA Endurance τον ένα μετά τον άλλο!

Η συγκεκριμένη Daytona 1000 δεν είχε καν βγει από την κούτα μεταφοράς της από το εργοστάσιο στον dealer, ενώ ακόμα κι οι φωτογραφίες του bring a trailer είχαν τραβηχτεί χωρίς να βγει η μοτοσυκλέτα από την κούτα της!

Daytona 1000

Η κόκκινη μοτοσυκλέτα με τη λευκό μονόσελο είχε φτάσει τον Νοέμβριο του 1992 στον dealer “Cycle Specialties of Athens”, στο Bogart της Georgia.

Moto Guzzi Daytona 1000

Φορώντας έναν εγκάρσια τοποθετημένο V2 στα 992 κ.εκ., με μονό εκκεντροφόρο επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, κιβώτιο 5 σχέσεων και τελική μετάδοση με άξονα, η μοτοσυκλέτα είχε ονομαστική απόδοση 95 hp, 9,95 kgm ροπής και επίσημη τελική ταχύτητα 233 χλμ/ώρα, ενώ το βάρος της βρισκόταν στα 205 στεγνά κιλά. Τα κλασικά αναλογικά όργανα της Veglia αποτελούνται από ένα κοντέρ σε μπλε φόντο με ενδείξεις τόσο σε χιλιόμετρα όσο και σε μίλια, και ένα λευκό στροφόμετρο με κόκκινο στις 8.000 στροφές. Ο ολικός χιλιομετρητής στη συγκεκριμένη μοτοσυκλέτα έγραφε 10 μίλια, ήτοι 16 χιλιόμετρα.

Daytona 1000

Η σπορ Daytona 1000 διέθετε μισό φαίρινγκ, και ρυθμιζόμενες αναρτήσεις που αποτελούνταν από ένα συμβατικό τηλεσκοπικό πιρούνι της Marzocchi και ένα μονό αμορτισέρ της Koni. Δυο ήταν οι δίσκοι των 300mm της Brembo μπροστά κι ένας ακόμα 260 πίσω, ενώ οι χυτοί τροχοί είχαν διαστάσεις 17 ίντσες μπροστά και 18 πίσω.

Daytona 1000

Η μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας πωλήθηκε με την κάρτα της αρχικής της εγγύησης, την λίστα των ελέγχων πριν την παράδοση στον dealer, και πιστοποιητικό γνησιότητας

Ετικέτες

Ισπανία: 4 πίστες στην ίδια έκταση - Στην Almería δημιουργείται η μεγαλύτερη πίστα στην Ευρώπη

Όσες πίστες δεν έχουμε συνολικά στη χώρα μας, τις έχει η Ισπανία σε μία πόλη
almeria
Από τον

Παύλο Καρατζά

7/5/2026

Δεν γίνεται να είσαι μοτοσυκλετιστής στην Ελλάδα και να μη “ζηλεύεις” όταν μαθαίνεις πως ο ιδιοκτήτης της πίστας Almería κατασκευάζει δύο νέες πίστες στον ίδιο χώρο!

Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Μισή ώρα έξω από την πόλη της Αλμερίας συνορεύουν δύο πίστες, της Αλμερίας και της Ανδαλουσίας. Οι δύο πίστες είναι κυριολεκτικά η μία δίπλα στην άλλη και μπορούν κάλλιστα να ενωθούν σε μία, αποτελώντας έτσι τη μεγαλύτερη πίστα στην Ευρώπη!

Στο εσωτερικό λοιπόν της πίστας της Αλμερίας, δημιουργούνται δύο νέες πίστες, κάτι που σημαίνει πως υπάρχουν πολλές επιλογές για τη διαμόρφωσή της κάθε φορά, ενώ με τον τρόπο αυτόν μπορούν να διεξάγονται τρία track days ταυτόχρονα στον ίδιο χώρο.

maps

Μάλιστα ο ιδιοκτήτης της πίστας, είναι εκείνος που κατασκεύασε πέρυσι την πιο καινούργια πίστα στην Ευρώπη που βρίσκεται στην Σεβίλλη και το MOTO δοκίμασε εκεί τη νέα Ducati Panigale V2 S. Δεν χρειάζεται καν να αναφέρουμε και στις πίστες Portimao, Βαρκελώνης κ.λπ. που είναι μερικές ώρες πιο μακριά και δίνουν στον αναβάτη πολλές επιλογές για την προπόνησή του.

Οι πίστες αυτές δημιουργούνται από ιδιωτικές επιχειρήσεις και είναι κερδοφόρες, αφού υποστηρίζονται από ιδιώτες που συμμετέχουν μαζικά σε track days αλλά και από εταιρείες που νοικιάζουν τις πίστες είτε για δοκιμές, είτε για παρουσιάσεις.

Σίγουρα σας γεννιέται το ερώτημα, “γιατί αυτό δεν γίνεται και στην Ελλάδα”, με την απάντηση να βρίσκεται σε εμάς τους μοτοσυκλετιστές. Στη χώρα μας ένα μεγάλο ποσοστό έχει στην κατοχή του μία μοτοσυκλέτα, όμως ελάχιστοι είναι εκείνοι που θα δαπανήσουν χρόνο και χρήματα, ώστε να πάνε σε μία σχολή οδήγησης και να μάθουν να οδηγούν σωστά, θα έχουν (και θα φορούν) όλον τον μοτοσυκλετιστικό εξοπλισμό τους και θα μπουν σε μία από τις δύο πίστες που έχουμε (Μέγαρα και Σέρρες) για να εξερευνήσουν και να εξελίξουν τα οδηγικά τους όρια. Δηλαδή ενώ έχουμε μοτοσυκλετιστές, μας λείπει η μοτοσυκλετιστική κουλτούρα.

Οι άνθρωποι που έχουν τα χρήματα να κάνουν μία επένδυση σε πίστα στη χώρα μας, βλέποντας πως μόλις 150 άτομα συμμετέχουν στα trackdays που γίνονται περίπου μία φορά τον μήνα – με το μεγαλύτερο ποσοστό να είναι οι ίδιοι – πολύ δύσκολα θα ρισκάρουν τα εκατομμύριά τους για ένα σχέδιο που μάλλον θα αποτύχει. Την ίδια στιγμή και οι αναβάτες (μιλάμε για Αθήνα που μένει το μεγαλύτερο ποσοστό) δεν έχουν άλλη επιλογή από τα Μέγαρα – όχι και ό,τι καλύτερο για μεγάλες μοτοσυκλέτες υψηλής απόδοσης – ενώ η πίστα των Σερρών είναι αρκετά μακριά και έτσι έχουμε έναν φαύλο κύκλο που δεν τελειώνει ποτέ.

Για να γίνει μια τέτοια επένδυση στην Ελλάδα θα πρέπει να στηριχτεί με πελατολόγιο από το εξωτερικό, δηλαδή να προωθηθεί για διεθνείς αγώνες, track days ξένων διοργανωτών, παρουσιάσεις νέων μοντέλων και άλλες τέτοιες εκδηλώσεις που έχουν πολλά να ωφεληθούν από το κλίμα της χώρας μας - δεν είναι καθόλου τυχαίο που οι περισσότερες αποστολές για νέα μοντέλα που πηγαίνουμε είναι στην Ισπανία και στην Ιταλία.