Moto Morini X-Cape & Seiemezzo - Δυνατότητα πλοήγησης στην οθόνη οργάνων μέσω νέου app

Με την λύστη του “mirroring” από το smartphone του αναβάτη - Και ως retro-fit επιλογή
Δυνατότητα πλοήγησης στην οθόνη στα Moto Morini X-Cape και Seiemezzo
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

30/10/2023

Μια από τις πιο οικονομικές και έξυπνες λύσεις για πλοήγηση μέσω οργάνων είναι αυτή του “mirroring” -όπου αυτή υποστηρίζεται-, με τον αναβάτη να μπορεί να προβάλλει χάρτες από το κινητό του στα όργανα της μοτοσυκλέτας του. Αυτή ακριβώς τη λύση υποστηρίζουν πλέον τα Moto Morini X-Cape & Seiemezzo, μέσω ενός νέου app.

Το συγκεκριμένο σύστημα πλοήγησης λειτουργεί μέσω της εφαρμογής MotoFun App, η οποία πρέπει να κατέβει στην κινητή συσκευή του χρήστη και να συνδεθεί με τη μοτοσυκλέτα του. Η εφαρμογή MotoFun App παρέχεται δωρεάν και λειτουργεί τόσο στα Android τηλέφωνα όσο και στα iPhone.

Η λειτουργία mirroring προβάλλει τους χάρτες στην οθόνη οργάνων 7 ιντσών για το X-Cape και στην οθόνη 5 ιντσών για το Seiemmezzo, δίνοντας στον αναβάτη τη δυνατότητα να επιλέξει μεταξύ διαφορετικών τύπων διάταξης, συμπεριλαμβανομένης της δορυφορικής προβολής του χάρτη με ενσωμάτωση ειδοποιήσεων κυκλοφορίας.

Διαθέσιμες θα είναι επίσης διαφορετικές επιλογές προβολής και λειτουργία ημέρας/νύχτας, ώστε να εξασφαλίζεται η καλύτερη ορατότητα σε όλες τις συνθήκες.

Στο μοντέλο Seiemmezzo, για όσους προτιμούν ένα απλούστερο στυλ οθόνης, μπορεί πάντα να επιλεγεί από το μενού η επιλογή "προβολή πλοήγησης με εικονογράμματα (pictograms)", η οποία προσφέρει μια διαφορετική διάταξη οθόνης, παρέχοντας οδηγίες που πρέπει να ακολουθήσετε και την εναπομένουσα απόσταση για να φτάσετε στον επιλεγμένο προορισμό.

Προκειμένου να διασφαλιστεί η ασφαλής καθημερινή χρήση αυτού του συστήματος, οι διευθύνσεις μπορούν να εισαχθούν από την κινητή συσκευή μόνο όταν η μοτοσικλέτα είναι ακίνητη. Με αυτό τον τρόπο, κατά την οδήγηση, ο αναβάτης μπορεί να επικεντρωθεί στην οδήγηση και στις οδηγίες που εμφανίζονται στην οθόνη. Εάν ο αναβάτης έχει αντιστοιχίσει μια συσκευή ήχου Bluetooth με τη μοτοσυκλέτα, μπορεί να λαμβάνει ηχητικές οδηγίες για τη διαδρομή που πρέπει να ακολουθήσει.

Κατά τη διάρκεια της πλοήγησης, είναι πάντα δυνατή η ακρόαση επιλεγμένης μουσικής από τη συσκευή του ή η λήψη και πραγματοποίηση κλήσεων από τη λίστα των δέκα τελευταίων επαφών -οι βασικές πληροφορίες οδήγησης, όπως η ταχύτητα και η θέση της ταχύτητας, θα είναι πάντα ορατές.

Η νέα λειτουργία που είναι περασμένη στο λογισμικό των X-Cape και Seiemmezzo θα είναι διαθέσιμη και ως retro-fit επιλογή, για τους πελάτες που έχουν ήδη αγοράσει μια από τις δυο προαναφερθέντες μοτοσυκλέτες. Οι ιδιοκτήτες παλαιότερων X-Cape και Seiemmezzo απλά επισκεφτείτε το επίσημο δίκτυο Moto Morini για να ενημερώσετε το λογισμικό της οθόνης, δωρεάν.

Ετικέτες

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.