Οι νέες προδιαγραφές ECE στα κράνη, θα αλλάξουν τον σχεδιασμό τους

Ο ρόλος των αξεσουάρ στα crash test
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

27/7/2020

Επί 20 σχεδόν χρόνια, οι προδιαγραφές ασφαλείας της Ε.Ε. (ECE 22.05) για τα κράνη δεν έχουν ανανεωθεί, με αποτέλεσμα να έχουν μείνει πίσω από τις εξελίξεις της νέας τεχνολογίας. Ευτυχώς τα πράγματα θα αλλάξουν με την εφαρμογή των προδιαγραφών ECE 22.06 από το 2023, δηλαδή σε τρία χρόνια από τώρα. Η μεγάλη διαφορά θα είναι στις δοκιμές πρόσκρουσης όπου όχι μόνο θα είναι πιο σκληρές, αλλά θα εμπλουτιστούν και με δοκιμές για την ασφάλεια των κρανών όταν έχουν πάνω τους αξεσουάρ, όπως είναι οι ενδοεπικοινωνίες ή οι κάμερες. Τα τελευταία χρόνια, οι κατασκευαστές κρανών έχουν αρχίσει να σχεδιάζουν τα εσωτερικά μαξιλαράκια ώστε να έχουν “θήκες” για τα ακουστικά των ενδοσυνεννοήσεων, ενώ ήδη υπάρχουν κράνη που το εξωτερικό κέλυφός τους έχει αφαιρούμενα “πορτάκια” για την απευθείας ενσωμάτωση των μηχανισμών των Bluetooth ενδοεπικοινωνιών.

Τα κράνη αυτά, προφανώς περνάνε τις σημερινές προδιαγραφές ECE 22.05, όμως με τoν εμπλουτισμό των δοκιμών που θα έχουν οι επόμενες προδιαγραφές ECE 22.06 τα πράγματα θα αλλάξουν. Κι αυτό θα γίνει διότι η E.E. θα κάνει ειδικές δοκιμές σε αυτού του τύπου τα αξεσουάρ σε συνδυασμό με τα κράνη. Με άλλα λόγια, κάθε κράνος και κάθε ενδοεπικοινωνία, κάμερα ή αξεσουάρ κράνους, θα έχει ειδική έγκριση που θα λέει με πιο αντίστοιχο προϊόν είναι ασφαλές να συνδυαστεί. Αυτό ουσιαστικά θα οδηγήσει τους κατασκευαστές κρανών να έχουν λίστες με ποια μοντέλα after market αξεσουάρ είναι συμβατό το κράνος τους ή να έρθουν σε συμφωνία με κάποιους κατασκευαστές αξεσουάρ και να πουλάνε οι ίδιοι ενδοεπικοινωνίες και κάμερες. Επίσης πολύ πιθανό είναι να δούμε κράνη με ενσωματωμένα τέτοια συστήματα και από τους μεγάλους κατασκευαστές και όχι μόνο από “μικρές” εξειδικευμένες εταιρείες.

Ισπανία: 4 πίστες στην ίδια έκταση - Στην Almería δημιουργείται η μεγαλύτερη πίστα στην Ευρώπη

Όσες πίστες δεν έχουμε συνολικά στη χώρα μας, τις έχει η Ισπανία σε μία πόλη
almeria
Από τον

Παύλο Καρατζά

7/5/2026

Δεν γίνεται να είσαι μοτοσυκλετιστής στην Ελλάδα και να μη “ζηλεύεις” όταν μαθαίνεις πως ο ιδιοκτήτης της πίστας Almería κατασκευάζει δύο νέες πίστες στον ίδιο χώρο!

Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Μισή ώρα έξω από την πόλη της Αλμερίας συνορεύουν δύο πίστες, της Αλμερίας και της Ανδαλουσίας. Οι δύο πίστες είναι κυριολεκτικά η μία δίπλα στην άλλη και μπορούν κάλλιστα να ενωθούν σε μία, αποτελώντας έτσι τη μεγαλύτερη πίστα στην Ευρώπη!

Στο εσωτερικό λοιπόν της πίστας της Αλμερίας, δημιουργούνται δύο νέες πίστες, κάτι που σημαίνει πως υπάρχουν πολλές επιλογές για τη διαμόρφωσή της κάθε φορά, ενώ με τον τρόπο αυτόν μπορούν να διεξάγονται τρία track days ταυτόχρονα στον ίδιο χώρο.

maps

Μάλιστα ο ιδιοκτήτης της πίστας, είναι εκείνος που κατασκεύασε πέρυσι την πιο καινούργια πίστα στην Ευρώπη που βρίσκεται στην Σεβίλλη και το MOTO δοκίμασε εκεί τη νέα Ducati Panigale V2 S. Δεν χρειάζεται καν να αναφέρουμε και στις πίστες Portimao, Βαρκελώνης κ.λπ. που είναι μερικές ώρες πιο μακριά και δίνουν στον αναβάτη πολλές επιλογές για την προπόνησή του.

Οι πίστες αυτές δημιουργούνται από ιδιωτικές επιχειρήσεις και είναι κερδοφόρες, αφού υποστηρίζονται από ιδιώτες που συμμετέχουν μαζικά σε track days αλλά και από εταιρείες που νοικιάζουν τις πίστες είτε για δοκιμές, είτε για παρουσιάσεις.

Σίγουρα σας γεννιέται το ερώτημα, “γιατί αυτό δεν γίνεται και στην Ελλάδα”, με την απάντηση να βρίσκεται σε εμάς τους μοτοσυκλετιστές. Στη χώρα μας ένα μεγάλο ποσοστό έχει στην κατοχή του μία μοτοσυκλέτα, όμως ελάχιστοι είναι εκείνοι που θα δαπανήσουν χρόνο και χρήματα, ώστε να πάνε σε μία σχολή οδήγησης και να μάθουν να οδηγούν σωστά, θα έχουν (και θα φορούν) όλον τον μοτοσυκλετιστικό εξοπλισμό τους και θα μπουν σε μία από τις δύο πίστες που έχουμε (Μέγαρα και Σέρρες) για να εξερευνήσουν και να εξελίξουν τα οδηγικά τους όρια. Δηλαδή ενώ έχουμε μοτοσυκλετιστές, μας λείπει η μοτοσυκλετιστική κουλτούρα.

Οι άνθρωποι που έχουν τα χρήματα να κάνουν μία επένδυση σε πίστα στη χώρα μας, βλέποντας πως μόλις 150 άτομα συμμετέχουν στα trackdays που γίνονται περίπου μία φορά τον μήνα – με το μεγαλύτερο ποσοστό να είναι οι ίδιοι – πολύ δύσκολα θα ρισκάρουν τα εκατομμύριά τους για ένα σχέδιο που μάλλον θα αποτύχει. Την ίδια στιγμή και οι αναβάτες (μιλάμε για Αθήνα που μένει το μεγαλύτερο ποσοστό) δεν έχουν άλλη επιλογή από τα Μέγαρα – όχι και ό,τι καλύτερο για μεγάλες μοτοσυκλέτες υψηλής απόδοσης – ενώ η πίστα των Σερρών είναι αρκετά μακριά και έτσι έχουμε έναν φαύλο κύκλο που δεν τελειώνει ποτέ.

Για να γίνει μια τέτοια επένδυση στην Ελλάδα θα πρέπει να στηριχτεί με πελατολόγιο από το εξωτερικό, δηλαδή να προωθηθεί για διεθνείς αγώνες, track days ξένων διοργανωτών, παρουσιάσεις νέων μοντέλων και άλλες τέτοιες εκδηλώσεις που έχουν πολλά να ωφεληθούν από το κλίμα της χώρας μας - δεν είναι καθόλου τυχαίο που οι περισσότερες αποστολές για νέα μοντέλα που πηγαίνουμε είναι στην Ισπανία και στην Ιταλία.