Pikes Peak 2019: Λευκός καπνός στο βουνό για εμφάνιση πρωτότυπου Ducati Streetfighter V4

Πληροφορίες απ' τη λίστα συμμετοχής
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

22/1/2019

Μπορεί να είναι ακόμη πολύ νωρίς για να αναφερθούμε στο φετινό Pikes Peak καθώς απέχει πέντε μήνες μέχρι να ξεκινήσει ο φετινός, 97ος αγώνας, του ιστορικού θεσμού. Όμως, τόσο για εκείνους που τον παρακολουθούν φανατικά, όσο και για τους ίδιους τους αναβάτες απέχει πολύ λιγότερο καθώς οι διαδικασίες βρίσκονται ένα βήμα πιο κοντά με την ολοκλήρωση των εγγραφών. Η λίστα των αναβατών βρίσκεται ήδη στην επίσημη ιστοσελίδα της διοργάνωσης και παρατηρώντας τη μπορούμε να αντλήσουμε διάφορες πληροφορίες, κυρίως για τους στόχους των αναβατών κι όχι τόσο των εταιριών που πολλοί τείνουν να κάνουν. Κι αυτό δικαιολογείτει σε έναν βαθμό να συμβαίνει, καθώς αγώνες όπως ο Pikes Peak χρησιμοποιούνται συχνά από τους κατασκευαστές ως πεδίο δοκιμών, αλλά και ως σημείο πρώτης εμφάνισης για πρωτότυπες μοτοσυκλέτες ή μοντέλα στο τελευταίο στάδιο πριν την μαζική παραγωγή τους. 
Ανάμεσα στα ονόματα που ξεχωρίζουν στην λίστα, είναι αυτό του Chris Fillmore που είναι ένας απ’ τους πιο αναγνωρισμένους αναβατές του αγώνα, και πρέπει να θεωρείται βέβαιο πως για το 2019 στοχεύει να στεφθεί βασιλιάς -για ακόμη μία φορά- του βουνού. Το 2017 συμμετείχε στην φημισμένη ανάβαση οδηγώντας το 1290 Super Duke R της KTM, σπάζοντας το ρεκόρ στην Heavyweight κατηγορία, ολοκληρώνοντας τον αγώνα μέσα σε μόλις 09:49,625, ένα ρεκόρ που παραμένει μέχρι και σήμερα ακλόνητο παρά τις προσπάθειες των υπόλοιπων αναβατών και κυρίως του Carlin Dunne. (κεντρική φωτογραφία με Multistrada). Τον επόμενο χρόνο -έχοντας πάντα δίπλα του την KTM- δήλωσε συμμετοχή στην Middleweight με το KTM 790 Duke και γίναμε μάρτυρες της ίδιας ιστορίας, με τον Fillmore να θέτει το νέο γρηγορότερο χρόνο της κατηγορίας στα 10:04,038. Φέτος, στοχεύοντας στην κορυφή δήλωσε συμμετοχή στην Lightweight και θα χρησιμοποιήσει το KTM 450 SX-F Factory Edition και αν καταφέρει να σπάσει το ρεκόρ θα είναι κυρίαρχος και στις τρείς κατηγορίες…

Αυτά είναι τα γεγονότα, γιατί από εδώ και πέρα τα αγγλικά site ξεκίνησαν τις εικασίες με τους υπόλοιπους να μεταφράζουν κατευθείαν, ιδιαίτερα μόλις άκουσαν για νέο streetfighter... διότι αυτή ακριβώς είναι η φήμη, που θέλει την Ducati να παρουσιάζει το Panigale V4 σε Streetfighter έκδοση, στο Pikes Peak. Όλα ξεκίνησαν με την συμμετοχή του Carlin Dunne στην exhibition supersport κατηγορία με μια μοτοσυκλέτα της Ducati που τ’ όνομά της δεν έχει ανακοινωθεί ακόμη. Έδώ όμως θέλει κανονικά ψυχραιμία, κι όχι βιαστικά συμπεράσματα:

Τις περισσότερες φορές, όταν συμβαίνει κάτι τέτοιο είναι επειδή πολύ απλά δεν έχει αποφασιστεί ακόμη με τι μοτοσυκλέτα θα συμμετέχει ο αγωνιζόμενος, όμως το γεγονός ότι σ’ αυτή την κατηγορία μπορούν να λάβουν μέρος και πρωτότυπες μοτοσυκλέτες ή μοντέλα προπαραγωγής κάνει πολλούς να προβούν σε διάφορες εικασίες με τη φύση του μοντέλου. Παράλληλα το γεγονός πως έμμεσα έχουν αποκλειστεί όλες οι supersport μοτοσυκλέτες απ’ τον αγώνα λόγω του κανονισμού που απαγορεύει μοντέλα παραγωγής με clip-ons να συμμετέχουν, έχει ως αποτέλεσμα να εκμηδενιστεί το σενάριο συμμετοχής του με την Panigale V4. Ο κανονισμός που απαγορεύει τη συμμετοχή μοτοσυκλετών με clip-ons τα τελευταία χρόνια έχει προσθαφαιρεθεί αρκετές φορές και μέχρι το 2012 ήταν σε ισχύ. Το 2014 που ήταν ακόμη εκτός των κανονών, ο Bobby Goodin σκοτώθηκε κατά την ανάβαση του βουνού οδηγώντας την Triumph Daytona 675R, ενώ ένα χρόνο αργότερα την ίδια κατάληξη είχε κι ο Carl Sorensen που συμμετείχε στην open κατηγορία με Ducati 848. Έτσι το 2015 η διοργάνωση αποφάσισε να επαναφέρει τον κανόνα καθώς θεώρησε υπαίτια τη φύση των μοντέλων για το θάνατο των αναβατών, καθώς η ανάβαση δεν γίνεται σε πίστα και υπάρχει περίπτωση να χρειαστούν ακόμη και ελιγμοί για αποφυγή άγριων ζώων, πράγμα που σημαίνει πως τα clip-ons δεν εξυπηρετούν ιδιαίτερα. Η τραγική ειρωνεία θα πούμε εμείς που ξέρουμε την ιστορία, είναι πως ο Goodin είχε καταργήσει τα clip-ons της 675R εγκαθιστώντας κανονικό τιμόνι


Τα πράγματα για τους υπόλοιπους δημοσιογράφους λοιπόν συγχέονται περισσότερο, καθώς στο περιβάλλον των κανονισμών του Pikes Peake τα superbike έχουν κωδικοποιηθεί με τις λέξεις "clip-ons" και ολόσωμα "φαίρινγκ", οπότε μόλις δουν μία συμμετοχή της Ducati που δεν ανακοινώνεται, αμέσως κάνουν την υπόθεση πως πρόκειται για το νέο Streetfigher. Χωρίς όμως χειροπιαστά στοιχεία αλλά βασιζόμενοι μονάχα στην εξίσωση: Ducati με πολλά άλογα-φαίρινγκ+τιμόνι=Streetfighter, πράγμα που αν επιβεβαιωθεί θα είναι πολύ περισσότερο θέμα τύχης και λιγότερο αποτέλεσμα της παραπάνω πράξης. Ο Domenicali απ’ την πλευρά του έχει υποσχεθεί πως κάποια στιγμή θα παρουσιαστεί η Streetfighter έκδοση της Panigale V4 (μιας πραγματικής streetfighter κι όχι σαν αυτή της Officine GP Design που είδαμε πρόσφατα), όμως είναι σχετικά νωρίς για κάτι τέτοιο, έτσι είναι καλό πάντα να κρατάμε μικρό καλάθι καθώς δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις που οι φήμες οργιάζουν και εν τέλει δεν είναι τίποτα παρά καπνός:

Τα παραδείγματα είναι πολλά όπως χαρακτηριστικά έγινε με την συμμετοχή του Chris Birch –αναβάτη εξέλιξης του KTM 790 Adventure- στο Hellas Rally. Πέρσι, όταν είρθε η ώρα να ανοίξουν οι συμμετοχές δεν είχε ακόμη καταλήξει πιο συγκεκριμένο KTM 1190 Adventure R θα του δώσει το πορτοκαλί αγωνιστικό τμήμα, με αποτέλεσμα να αφήσει την συμμετοχή του ανοικτή, με το πεδίο που αναφέρεται στην μοτοσυκλέτα ανοικτό λέγοντας πως "θα ανακοινωθεί". Αυτό πυροδότησε μία σειρά από εικασίες, με τα αγγλικά site να αναφέρουν πως θα δούμε στην Ελλάδα το νέο 790 Adventure! Μιας και ο Chris Birch ήρθε μερικές ημέρες πριν το παγκοσμίου ενδιαφέροντος Hellas Rally μαζί μας, συμμετέχοντας στο Mega Test του MOTO κάνοντας το αμέσως διεθνές, μας ξεκαθάρισε πως τέτοια περίπτωση δεν υπήρχε ποτέ. Απλά ήταν θέμα διαδικασίας, μην γνωρίζοντας ακριβώς το μοντέλο που θα του έφερναν από την Αυστρία, ο λόγος που άφησε ανοικτή την συμμετοχή του, ξεκινώντας χωρίς δική του υπαιτιότητα τις φήμες ανά τον κόσμο, ένα ακόμη σημείο του πόσο σημαντικό είναι το Hellas Rally. Στο τέλος πράγματι παρουσιάστηκε το 790 για πρώτη φορά σε Rally, και μάλιστα ήταν εκεί και ο Chris, κάνοντας τις Κασσάνδρες να λένε πως "έπεσαν κοντά", μονάχα που αυτό έγινε από τύχη! Αντίστοιχα κι εδώ, είναι βέβαιο πως κάποια στιγμή θα έρθει ένα νέο Streetfighter, αλλά το αν αυτό θα γίνει στο Pikes Peak δεν το ξέρει κανείς πέρα από την Ducati και τον αναβάτη της, κι αν τελικά συμβεί, όπου ακούτε για "επιβεβαίωση" θα πρέπει αυτόματα να το αντικαθιστάτε με την "τύχη"...

Ετικέτες

Ο εφευρέτης του Start&Stop σχολιάζει: "Ο Τραμπ σκότωσε την τεχνολογία που κάνει τα αυτοκίνητα πιο οικολογικά"

Ο 88χρονος Mauro Palitto, δημιουργός του πρώτου Start&Stop, μιλά για την απόφαση των ΗΠΑ να καταργήσουν περιβαλλοντικά κίνητρα
Start&Stop
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

4/3/2026

Από το κέντρο έρευνας της FIAT μέχρι τη Regata ES του 1983, η ιδέα που γεννήθηκε από ένα απλό χρονόμετρο έγινε παγκόσμιο στάνταρ. Σήμερα όμως, η πολιτική απόφαση των ΗΠΑ φέρνει το Start&Stop ξανά στο προσκήνιο.

Ο Mauro Palitto, σήμερα 88 ετών, γεννημένος στη Ρώμη αλλά ταυτισμένος με το Τορίνο λόγω της μακράς του πορείας στο θρυλικό εργοστάσιο Lingotto της FIAT, είναι ο άνθρωπος πίσω από το πρώτο σύστημα αυτόματης διακοπής και επανεκκίνησης κινητήρα σε αυτοκίνητο παραγωγής. Στις αρχές της δεκαετίας του ’80, ως υπεύθυνος μοντέλου για τα Ritmo και Regata της FIAT, παρουσίασε το πρώτο αυτόματο Start&Stop στο FIAT Regata ES, ένα σύστημα ικανό να σβήνει τον κινητήρα κατά τη στάση και να τον επανεκκινεί μέσα σε λίγα δέκατα του δευτερολέπτου.

Σήμερα, η απόφαση της Υπηρεσίας Προστασίας Περιβάλλοντος (EPA) των ΗΠΑ, κατόπιν πρωτοβουλίας της κυβέρνησης του Donald Trump, να καταργήσει τα ομοσπονδιακά περιβαλλοντικά κίνητρα που συνδέονται με το Start&Stop, έχει προκαλέσει έντονες αντιδράσεις με μέρος των κατασκευαστών να χαιρετίζουν την πρωτοβουλία.

Για τον Palitto, όμως, το τίμημα είναι ξεκάθαρο, αύξηση εκπομπών και οπισθοδρόμηση. “Η διοίκηση Τραμπ έχει λάβει αποφάσεις που θα χαρακτήριζα σχεδόν εγκληματικές. Αυτή η πρωτοβουλία κινείται στην ίδια κατεύθυνση”, σχολιάζει. “Το Start&Stop δεν είναι ιδεολογική επιβολή. Είναι μια απλή και αποτελεσματική τεχνική λύση που μειώνει κατανάλωση και εκπομπές χωρίς να επιβαρύνει τον χρήστη ή τη βιομηχανία.”

Η αρχή του Start&Stop

Για να κατανοήσει κανείς την απαρχή της ιδέας, πρέπει να επιστρέψει στο 1982, στο Centro Ricerche FIAT. Εκεί, ο Palitto είδε ένα παλιό FIAT 128 με αυτοσχέδια συσκευή που κατέγραφε τους χρόνους ρελαντί.

“Οδήγησα από το Orbassano στο Mirafiori, περίπου 15 χιλιόμετρα. Μου πήρε 35 λεπτά και ανακάλυψα ότι το αυτοκίνητο είχε μείνει ακίνητο πάνω από 10 λεπτά με τον κινητήρα να δουλεύει.”

Αυτό το απλό δεδομένο έγινε η σπίθα, γιατί να μη σβήνει αυτόματα ο κινητήρας όταν το αυτοκίνητο είναι σταματημένο με το κιβώτιο στην νεκρό και να επανεκκινεί όταν ο οδηγός θελήσει να ξεκινήσει;

Οι δοκιμές έγιναν αρχικά σε Ritmo που προορίζονταν για απόσυρση. Τα αποτελέσματα ήταν καλύτερα του αναμενομένου και απέδειξαν ότι η συχνή επανεκκίνηση δεν προκαλούσε σημαντική φθορά. Το 1983, η Regata ES έγινε το πρώτο αυτοκίνητο παραγωγής στον κόσμο με αυτόματο Start&Stop στον βασικό εξοπλισμό, σχεδόν δύο δεκαετίες πριν η τεχνολογία διαδοθεί ευρέως στα τέλη των ‘90s και στις αρχές των 2000s, με τα δίκυκλα να ακολουθούν και την τεχνολογία να βρίσκει εφαρμογή κυρίως σε scooter αστικής χρήσης.

Start&Stop

Το τεστ με τους ταξιτζήδες

Σήμερα, ο Palitto δεν οδηγεί πλέον. Μετακινείται με ταξί και κάθε διαδρομή είναι μια μικρή έρευνα αγοράς. “Χρησιμοποιείτε το Start&Stop;” ρωτά τους οδηγούς.

Πολλοί το απενεργοποιούν. “Λένε ότι είναι ενοχλητικό ή ότι χαλάει τη μπαταρία και τον κινητήρα. Είναι μύθοι”, απαντά. Το κλειδί είναι ο ηλεκτρονικός έλεγχος στροφών. Το σύστημα αποδεσμεύει την μίζα μόλις ο κινητήρας φτάσει γωνιακή ταχύτητα που υποδηλώνει πραγματική εκκίνηση. Αυτό συμβαίνει σε μόλις λίγα δέκατα του δευτερολέπτου και περιορίζει τη φθορά σε σχέση με μια παρατεταμένη χειροκίνητη εκκίνηση."

Ιδιαίτερα για ταξί που κινούνται κατά 90% σε αστικό περιβάλλον, το όφελος είναι σαφές, εκεί όπου το ρελαντί κυριαρχεί, το Start&Stop έχει τη μεγαλύτερη επίδραση.

Το μέλλον είναι ηλεκτρικό

Παρά την απογοήτευσή του, ο Palitto βλέπει την εξέλιξη της τεχνολογίας με ρεαλισμό. “Δεν μπορούσα να φανταστώ ότι θα υποχωρούσε λόγω πολιτικής επιλογής. Πίστευα ότι θα ξεπεραστεί φυσιολογικά, στο πλαίσιο της ηλεκτροκίνησης.”

Στην Ευρώπη, όπως επισημαίνει, οι κανονισμοί είναι αυστηροί, αλλά η υποδομή δεν έχει ακόμη αναπτυχθεί επαρκώς. Στις ΗΠΑ, θεωρεί ότι πρόκειται για συνειδητή πολιτική επιλογή.

“Είτε αρέσει είτε όχι, το μέλλον είναι ηλεκτρικό. Στα robotaxi του αύριο δεν θα υπάρχει Start&Stop, γιατί δεν θα υπάρχει κινητήρας εσωτερικής καύσης. Εκεί θα είναι η πραγματική τομή.”

Και ίσως τελικά, η εφεύρεση που γεννήθηκε από δέκα λεπτά ρελαντί σε μια διαδρομή 15 χιλιομέτρων να περάσει στην ιστορία ως ένα από τα τελευταία μεγάλα βήματα εξοικονόμησης στην εποχή της βενζίνης, πριν η ίδια η βενζίνη γίνει παρελθόν, πράγμα που μοιάζει να βρίσκεται ακόμα αρκετά μακριά, όπως επιβεβαιώνουν και οι τελευταίες εξελίξεις