Πωλούνται ολοκαίνουριες και αυθεντικές Ducati Mike Hailwood του 1978

Μόνο 12 θα φτιαχτούν με πιστοποιητικά αυθεντικότητας
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

3/9/2018

Η Ducati με την οποία ο Mike Hailwood έτρεξε και κέρδισε το ΤΤ στις 3 Ιουνίου του 1978, είχε έναν πρωτότυπο κινητήρα 903cc που δεν μπήκε σε καμία άλλη μοτοσυκλέτα της ιταλικής εταιρείας. Κατά καιρούς εμφανίζονται διάφορες replica της συγκεκριμένης μοτοσυκλέτας με κινητήρες από 900SS, αλλά καμία τους δεν έχει πραγματικά τον ίδιο κινητήρα και πλαίσιό με την αγωνιστική μοτοσυκλέτα του Mike Hailwood.

Όμως τώρα, το όνειρο μερικών φανατικών οπαδών των κλασσικών αγωνιστικών Ducati, να αγοράσουν μιας ιστορικής αξίας μοτοσυκλέτα θα γίνει πραγματικότητα.

Θαυματοποιός για άλλη μια φορά είναι η Αυστραλέζικη Vee Two, για την οποία σας έχουμε ήδη πει ότι εξειδικεύεται στις ανακατασκευές των V2 Bevel κινητήρων, αλλά και στην κατασκευή ανταλλακτικών και ολόκληρων μοτοσυκλετών. Τώρα, όχι μόνο βρήκαν τα αυθεντικά σχέδια του εργοστασιακού πρωτότυπου κινητήρα της μοτοσυκλέτας του Mike Hailwood, αλλά εξασφάλισαν την άδεια κατασκευής του από την ίδια την Ducati!

 

Ταυτόχρονα, οι 12 μοτοσυσυκλέτες που θα κατασκευαστούν, θα συνοδεύονται από πιστοποιητικό του Ιδρύματος Mike Hailwood και προσωπική επιστολή της συζύγου του Pauline Hailwood προς τον μελλοντικό ιδιοκτήτη. Η τιμή της μοτοσυκλέτας θα ξεπερνά μεν τα 110.000 ευρώ, όμως η πιστότητα κατασκευής τα αξίζει. Πέρα από τον αυθεντικό αγωνιστικό κινητήρα, το πλαίσιο της NCR και το φαίρινγκ θα φτιαχτούν με απίστευτη εμμονή στην αυθεντικότητα. Το φαίρινγκ θα φτιαχτεί και θα βαφτεί στο Los Angeles από τον Paul Taylor, ο οποίος επικοινώνησε με κάθε μία εταιρεία που είχε ως σπόνσορα ο Mike Ηailwood και τους ζήτησε τους αυθεντικούς κωδικούς των χρωμάτων και τα σχέδια στα λογότυπα που είχαν τότε!    

Ιταλία: Δικαστική ανατροπή στη νομοθεσία για οδήγηση και ναρκωτικά

Το Συνταγματικό Δικαστήριο της χώρας ανέτρεψε νόμο του Matteo Salvini και δικαίωσε 39χρονο που είχε κατηγορηθεί για οδήγηση μετά από χρήση κάνναβης
drug test
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

3/2/2026

Τον Δεκέμβρη του 2024 ο Ιταλός υπουργός Μεταφορών, Matteo Salvini, είχε εισάγει μια σημαντική αλλαγή στο άρθρο 187 του Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας που αφορούσε οδήγηση και ναρκωτικές ουσίες. Η αλλαγή περιγράφεται γλαφυρά από τον τίτλο του άρθρου 187, όπου η ‘οδήγηση υπό την επήρεια ναρκωτικών’ αντικαταστάθηκε από ‘οδήγηση μετά τη χρήση ναρκωτικών’.

Η επιλογή της φρασεολογίας αυτής άνοιγε παραθυράκια για ενδεχομένως άδικες διώξεις, κυρίως όσον αφορά στην ανίχνευση ουσιών που αφήνουν ίχνη στον ανθρώπινο οργανισμό για μέρες μετά τη λήψη τους. Αυτό το ζήτημα μάλιστα δεν αφορά μόνο στη χρήση ναρκωτικών ουσιών, αλλά θα μπορούσε να βάλει σε μπελάδες και λήπτες φαρμακευτικών αγωγών.

Η ανατροπή του νόμου αυτού ήρθε πριν λίγες μέρες μέσω του Συνταγματικού Δικαστηρίου της Ιταλίας, στο οποίο προσέφυγε 39χρονος οδηγός που είχε κατηγορηθεί για ‘οδήγηση μετά από χρήση ναρκωτικών’ μετά από έλεγχο που του έγινε όταν ενεπλάκη σε ατύχημα επιστρέφοντας από τη δουλειά του. Ο κατηγορούμενος είχε καπνίσει κάνναβη 48 ώρες πριν τον έλεγχο, ωστόσο βρέθηκε αντιμέτωπος με πολύ σοβαρές κατηγορίες βάσει του άρθρου 187.

Στο δικαστήριο η απόφαση ήταν σαφής: για να τιμωρηθεί ο οδηγός θα πρέπει να επιβεβαιωθεί επιστημονικώς πως το είδος και η ποσότητα της ναρκωτικής ουσίας που ανιχνεύτηκε στο σώμα του προκαλεί ψυχοσωματικές αλλαγές, δηλαδή απλά και μόνο η εύρεση ιχνών στον οργανισμό δεν αρκεί για καταδίκη.

Ωστόσο πρέπει να τονίσουμε πως εμπλέκεται αρκετή υποκειμενικότητα στο θέμα, καθώς δεν υπάρχουν ιατρικώς καθορισμένα όρια στη μετρήσιμη ποσότητα των απαγορευμένων ουσιών που μπορούν να επηρεάσουν την ικανότητα του οδηγού.

Στη συγκεκριμένη περίπτωση το δικαστήριο έκανε λόγο γι’ αυτό ακριβώς το θέμα, αναφέροντας πως σκοπός της νομοθεσίας είναι να προστατεύσει την οδική ασφάλεια και πως ένας οδηγός που φαίνεται να έχει διαύγεια σκέψης και δεν οδηγούσε επικίνδυνα δεν μπορεί να διωχθεί βάσει αυτής της διάταξης του ΚΟΚ.

Με την απόφαση αυτή λοιπόν ουσιαστικά ανατρέπεται η αλλαγή στο άρθρο 187 που είχε κάνει ο Salvini.

Εν τέλει, το ασαφές όριο μεταξύ της ανίχνευσης ναρκωτικών ουσιών στον οργανισμό και της οδήγησης υπό την επήρεια ανάγει το όλο θέμα στη διακριτική ευχέρεια του δικαστή, ο οποίος στη συγκεκριμένη περίπτωση αποφάσισε υπέρ του κατηγορούμενου.