Προβλήματα στην γραμμή παραγωγής του BMW S1000RR

Καθυστερεί περισσότερο η παράδοσή του
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

10/9/2019

Σοβαρά προβλήματα στην παραγωγή του BMW S1000RR καθυστερούν από αρχές καλοκαιριού την παράδοσή του στους Ευρωπαίους ιδιοκτήτες που το έχουν παραγγείλει. Τώρα μαθαίνουμε πως η λύση αυτών των προβλημάτων δεν πλησιάζει χρονικά αλλά το αντίθετο απομακρύνεται και θα πρέπει να περιμένουμε ακόμη πιο πολύ πριν το δούμε σε πλήρη παραγωγή!

Το οδηγήσαμε τον Απρίλιο στην πίστα της Jerez μαζί με τον Colin Edwards και μείναμε εντυπωσιασμένοι, περιμένοντας πως και πως να το έχουμε στην Ελλάδα για πλήρη δοκιμή. Κι αυτό αναμέναμε να συμβεί μέσα στον μήνα που διανύουμε. Προφανώς και η ημερομηνία παραλαβής του είναι πλέον ανοικτή, χωρίς άλλη διευκρίνηση από την BMW. Ωστόσο από πηγές μας στην Γερμανία, μαθαίνουμε πως θα είναι δύσκολο να δούμε το νέο BMW S1000RR μέσα σε αυτό το έτος, και οι ίδιοι υπολογίζουν το νωρίτερο Δεκέμβριο να έχει ομαλοποιηθεί η παραγωγή. Ταυτόχρονα υπάρχουν ευτυχείς ιδιοκτήτες στις ΗΠΑ που κυκλοφορούν καθημερινά μαζί του, κάνοντας πολλά απροβλημάτιστα χιλιόμετρα και έτσι δημιουργείται αυτή την στιγμή ένα μπέρδεμα για το τι πραγματικά συμβαίνει. Ας το πάρουμε λοιπόν από την αρχή.

Αμέσως μετά την παρουσίασή του και την δική μας δοκιμή στην Jerez με τον Colin Edwards ως πλοηγό, το S1000RR θα ξεκινούσε την παραγωγή του για να παραδοθεί αρχές καλοκαιριού στους νέους ιδιοκτήτες. Όλα αυτά τα χρόνια έχουμε δει πολλές μοτοσυκλέτες να παρουσιάζουν παιδικές ασθένειες στην ίδια την παρουσίασή τους, αλλά το S1000RR δεν ήταν μία από αυτές και τα πάντα κύλισαν ομαλά. Τα προβλήματα ξεκίνησαν αμέσως μετά. Η παράδοσή του καθυστερούσε και σε διάφορες χώρες η BMW προχώρησε σε ανακοινώσεις για το τι συμβαίνει αλλά και τις επιλογές που είχαν οι πελάτες της. Κι αυτό γιατί αρκετοί ήταν εκείνοι που είχαν συμφωνήσει σε ανταλλαγή και η καθυστέρηση αυτή αλλάζει τα δεδομένα της συμφωνίας όσο προστίθενται χιλιόμετρα. Για την Αγγλία η BMW είχε τότε ανακοινώσει πως θα καλύψει την διαφορά και θα προβεί σε διορθωτικές ενέργειες προς τους πελάτες, ρίχνοντας την ευθύνη στην αυξημένη ζήτηση.

Οδηγούμε BMW S1000RR 2019 παρέα με Colin Edwards!

Ωστόσο λίγο αργότερα οι υπεύθυνοι επικοινωνίας του εργοστασίου, κ. Gerhard Lindner και Tim Diehl-Thiele, δήλωσαν στο γερμανικό MOTORRAD πως 340 μοτοσυκλέτες από τις οποίες ελάχιστες είχαν σταλεί στους ιδιοκτήτες τους, έπρεπε να ανακληθούν απευθείας από την γραμμή παραγωγής. Κι αυτό γιατί διαπιστώθηκε πως υπήρχε κατασκευαστικό πρόβλημα στην ίδια την γραμμή παραγωγής, και συγκεκριμένα στην δημιουργία της διόδου του λαδιού στο κιβώτιο. Ένα από τα τρία εργαλεία που χρησιμοποιούνταν για αυτή την εργασία είχε μία μικρή απόκλιση κι αυτό θα δημιουργούσε προβλήματα στο μέλλον. Από την στιγμή που ελάχιστες μοτοσυκλέτες είχαν φτάσει στους ιδιοκτήτες τους και το πρόβλημα ήταν ξεκάθαρα της γραμμής παραγωγής, δεν ήταν απαραίτητο να προχωρήσουν σε μία γενική ανακοίνωση. Αφαιρώντας 340 μοτοσυκλέτες από τις αντιπροσωπείες και με την ζήτηση να είναι ήδη αυξημένη, είναι λογικό να υπάρχουν προβλήματα προσαρμογής στην κάλυψη της ζήτησης. Η αυξημένη ζήτηση και μάλιστα στο πακέτο M, είναι και η επίσημη απάντηση της BMW για τις καθυστερήσεις που υπάρχουν αυτή την στιγμή.

Οι δικές μας πληροφορίες δίνουν και μία ακόμη διάσταση, κυρίως για το πακέτο M, καθώς μας ενημερώνουν πως υπάρχει ζήτημα με την χαρτογράφηση του κινητήρα, την επίτευξη των ορίων εκπομπών και την βέλτιστη απόδοση στην οποία η BMW δίνει ιδιαίτερη σημασία. Αυτή την στιγμή φαίνεται πως περισσότερο πρόκειται για ένα ζήτημα χρόνου στο οποίο έχει περιέλθει η BMW, η οποία πάντα κοιτά το αποτέλεσμα να είναι στην εντέλεια…

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.