Ρεπορτάζ Yamaha Motor Europe: Κέντρο επιρροής για ολόκληρο τον κόσμο!

Στην Ευρώπη χτυπά η καρδιά της Yamaha!
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

1/3/2021

Από τους τέσσερις Ιάπωνες κατασκευαστές μοτοσυκλετών, κανείς δεν έχει ακολουθήσει την ίδια πορεία διαβάθμισης και λειτουργίας στα χρόνια που πέρασαν από την αλματώδη εξέλιξή τους. Μολονότι η ιεράρχηση εντός Ιαπωνίας έχει πολλά κοινά στοιχεία, η δομή εκτός αυτής είναι τελείως διαφορετική. Με τεράστια διαφορά έναντι του τρόπου λειτουργίας των άλλων, η Yamaha έχει μεταφέρει στην Ευρώπη το κέντρο σημαντικών αποφάσεων. Ξεκινά από το marketing για ολόκληρο τον κόσμο και όχι μόνο για την Ευρώπη και επεκτείνεται ακόμη και στην επιρροή των επόμενων μοντέλων, στην σχεδίαση νέων, έως και την τελική κατασκευή!

Πάντα η Yamaha είχε στην Ευρώπη ισχυρότατη παρουσία σε επίπεδο αποφάσεων με χαρακτηριστικό τους αγώνες στην έρημο και την δημιουργία του Paris-Dakar που στήριξε έμπρακτα με την ισχυρή αγωνιστικά Yamaha στην Γαλλία και όλες αυτές τις ιστορίες που αποτελούν το βιβλίο της κληρονομιάς του μεγάλου αυτού Ιάπωνα κατασκευαστή. Χρόνο με τον χρόνο, περίοδο με την περίοδο, αυτά τα πράγματα αλλάζουν. Ας δούμε τι ισχύει σήμερα λοιπόν με τον κ.Antoni Orpinell, Division Manager – Marketing Division, να μας εξηγεί με ποιο τρόπο η ομάδα του κατευθύνει την εικόνα της Yamaha για όλο τον κόσμο, κι έπειτα εμβαθύνοντας ακόμη περισσότερο, να δούμε τι άλλο κάνουν εδώ στην γειτονιά μας, για την Yamaha στην Ιαπωνία. Τον συναντήσαμε κατά την παρουσίαση του νέου Yamaha MT-09 2021 και παρότι ιδιαίτερα απασχολημένος, βρήκε τον χρόνο να μας μιλήσει αποκλειστικά:

Antoni καλησπέρα κι ευχαριστώ που βρήκες τον χρόνο να μας μιλήσεις για τον τρόπο που λειτουργεί η Yamaha Europe. Ήθελα να έχουμε την πλήρη εικόνα και για την Yamaha καθώς οι Ιάπωνες κατασκευαστές λειτουργούν τελείως διαφορετικά στην Ευρώπη, παρόλο που παρακολουθούν πολύ στενά τι κάνει ο ένας και ο άλλος στην Ιαπωνία

Σωστά τα λες, το πλαίσιο εργασίας μας είναι διαφορετικό στην Yamaha Europe. Πριν από αυτή την θέση (Marketing Manager) βρισκόμουν σε αντίστοιχη θέση στην Ισπανία και ξέρω ακριβώς τις διαφορές στις οποίες αναφέρεσαι.

Με την ευκαιρία να σου δώσω και το τελευταίο τεύχος του περιοδικού μας, είναι στα Ελληνικά φυσικά, αλλά ήθελα να έχεις ένα πρόσφατο αντίτυπο. Πιάνοντάς το στα χέρια σου θα δεις που στηριζόμαστε όταν λέμε πως είναι ένα από τα καλύτερα της Ευρώπης.

Σε ευχαριστώ, φαίνεται φανταστικό! Ξέρεις έχω μία συνάδελφο Ελληνίδα την κ. Ευφροσύνη Μ., που είναι μαζί με εμένα στο τμήμα μου…

Αααα ναι, γνωρίζω ποια κυρία εννοείς. Έχει πολύ μεγάλη εμπειρία στις μοτοσυκλέτες και ξέρει και το ΜΟΤΟ και την ελληνική αγορά πολύ καλά. Χαίρομαι ιδιαίτερα που δουλεύετε μαζί! Ωστόσο το τεύχος αυτό είναι για εσένα, ώστε να μπορείς να το πιάσεις στα χέρια σου. Είναι πάντα διαφορετικό να μιλάς για το ΜΟΤΟ από την στιγμή που έχεις γυρίσει τις σελίδες του και μετά. Ας ξεκινήσουμε λοιπόν για την Yamaha Europe, θέλω να μάθω το πλαίσιο συνεργασίας με τους Ιάπωνες, πόσο κοντά είστε. Ένα τηλέφωνο κοντά, τόσο άμεσα; Έχετε ελευθερία κινήσεων στις αποφάσεις που παίρνετε;

Φυσικά τα κεντρικά μας γραφεία βρίσκονται στην Ιαπωνία. Κι αν κάτι κάνουν καλά οι Ιάπωνες, είναι να κατασκευάζουν. Από εκεί και πέρα κάτι μοναδικό που έχουμε στην Yamaha, είναι πως αναγνώρισαν την δυναμική της ομάδας της Ευρώπης στην παρουσίαση των νέων μοτοσυκλετών στο κοινό και στην στρατηγική marketing που ακολουθούμε. Στην Yamaha Europe δεν είμαστε υπεύθυνοι μόνο για τα video και τις φωτογραφίες των νέων μοντέλων που παρουσιάζονται στην Ευρώπη, αλλά γενικά σε όλο τον κόσμο!

Που σημαίνει πως αυτό περιλαμβάνει και την ίδια την Ιαπωνία, γιατί δεν είδα να βάζεις εξαιρέσεις.

Σωστά, ακόμη και για την Ιαπωνία εμείς είμαστε ο σύνδεσμος με το κοινό! Από τις ΗΠΑ έως την Αυστραλία είμαστε υπεύθυνοι για όλες τις διοικητές περιοχές, όπως έχουμε χωρίσει τον κόσμο μέσα στην Yamaha. Οπότε η συνεργασία μας με την Yamaha είναι εξαιρετικά στενή. Αν χρειαστεί μπορώ να σηκώσω το τηλέφωνο και να μιλήσω απευθείας με τον Ιάπωνα συνάδελφο που περιμένει στην άλλη γραμμή, όταν υπάρχει ανάγκη για περισσότερη αμεσότητα. Φυσικά υπάρχει το πρόβλημα της μεγάλης διαφοράς ώρας, οπότε πολλές φορές μιλάμε ξημερώματα ή μάλλον, αξημέρωτα τελείως. Οι Ιάπωνες αναθέτουν στην Yamaha Europe την παραγωγή video, φωτογραφιών, και όλου του υλικού που θα χρησιμοποιηθεί για την προβολή των μοτοσυκλετών σε ολόκληρο τον κόσμο. Αντιμετωπίζουν την Ευρώπη ως το Hollywood για αυτή την δουλειά, αλλά και ως έμπνευση ακόμη. Κι έτσι το υλικό που εμείς εδώ παράγουμε χρησιμοποιείται στην Ταΐβάν, στην Ινδία σε κάθε χώρα. Οπότε ναι, στο χαρτί, στην πινακίδα, βλέπεις Yamaha Europe, όμως στην πράξη ο τομέας ευθύνης μας είναι παγκόσμιος με τους Ιάπωνες συναδέλφους να αναγνωρίζουν την δυναμική μας εδώ και να στηρίζονται πάνω μας σε αυτό το κομμάτι.

Φαντάζομαι όμως πως για κάθε διαφορετικό τομέα ευθύνης, για κάθε γκρουπ αγορών, υπάρχει κι ένας υπεύθυνος…

Ναι αυτός ο υπεύθυνος είναι στην Ιαπωνία. Την κάθε αγορά για το κομμάτι των πωλήσεων την παρακολουθεί ένας συνάδελφος από εκεί και αντίστοιχα υπάρχει και κάποιος διευθυντής για ολόκληρη την Ευρώπη. Από εκεί και πέρα όμως σε ότι αφορά το marketing και σε όλα τα εργαλεία που θα έχει το marketing στην διάθεσή του για να αναπτυχθεί σε κάθε χώρα, είναι καθαρά δική μας δουλειά. Φυσικά δεν κάνουμε “freestyle” αλλά ακολουθούμε κάποιες γραμμές που έχουν τοποθετηθεί με τον καιρό βάση εμπειρίας και εταιρικής ταυτότητας. Από εκεί και πέρα συμβουλευόμαστε πέντε επιτροπές που αντιπροσωπεύουν γκρουπ διοικητικών περιοχών, Αυστραλίας, ΗΠΑ, Καναδά, Ευρώπης και Ιαπωνίας ώστε το υλικό και η στρατηγική που θα ακολουθήσουμε να μπορεί να εφαρμοστεί καθολικά και δεν κάνουμε κάτι που είναι τελείως λάθος για κάποια από αυτές τις περιοχές.

Έχετε όμως διευθυντές υπεύθυνους για κάθε περιοχή, ή είσαστε μία ομάδα που σκέφτεται και αποφασίζει για το πώς θα επικοινωνήσει η Yamaha τα μοντέλα της σε όλο τον κόσμο και μετά μιλάτε με τους Ιάπωνες για την απόφαση που πήρατε;

Ναι είναι το δεύτερο. Μιλάμε για μία πολύ συγκεκριμένη περίπτωση εδώ στην Yamaha Europe γιατί είμαστε φυσικά και το κεντρικό γραφείο της διοικητικής περιοχής που ανήκουμε. Στα γραφεία μας στο Άμστερνταμ είμαστε υπεύθυνοι για 24 χώρες, ενώ τα άλλα κεντρικά γραφεία είναι υπεύθυνα για τις χώρες τους. Εμείς λοιπόν επιβλέπουμε όλες τις χώρες, όχι από πλευράς αγοράς, αλλά από την πλευρά του τελικού πελάτη, δεχόμαστε τα σχόλια και τις παρατηρήσεις και βλέπουμε τις ανάγκες για όλες αυτές τις χώρες. Δεν έχουμε λοιπόν κάποιον άνθρωπο επιφορτισμένο για την Ινδία, ας πούμε, αλλά είμαστε μία ομάδα που αποφασίζουμε το κάθε έργο ξεχωριστά και μετά το πιστοποιούμε για χρήση σε κάθε χώρα, συζητώντας το με τις επιτροπές που λέγαμε πριν.

Υπάρχουν όμως κατευθυντήριες γραμμές όταν ξεκινάτε; Ή έχετε τόσο μεγάλο βαθμό αυτονομίας;

Το μόνο που έχουμε από την Ιαπωνία είναι «τι να μην κάνεις», έχουμε μία σειρά πραγμάτων που απαγορεύονται. Οι Ιάπωνες δεν μας λένε κάτι άλλο. Έχουμε ένα έγγραφο που περιλαμβάνει μία λίστα με όλα όσα δεν θα ήταν σωστό να εμφανίζονται, αντικανονική συμπεριφορά σε δημόσιο δρόμο ας πούμε, burnout ή σούζες, κι αυτή η λίστα ολοκληρώνει και τους μόνους κανόνες που ακολουθούμε. Ακολουθώντας αυτούς τους κανόνες εμείς αποφασίζουμε πώς θα δείξουμε το κάθε μοντέλο χωρίς άλλο περιορισμό. Μας δίνεται μόνο μία κατεύθυνση, στο που απευθύνεται το κάθε μοντέλο, ποιους αντιπροσωπεύει και μετά εμείς αποφασίζουμε πώς θα το δείξουμε και τι θα κάνουμε μαζί του.

Έχετε λοιπόν πλήρη δημιουργική ελευθερία, κι αυτό είναι μεγάλη υπόθεση. Ποιος αποφασίζει για το είδος του υλικού, για το ποιο μέσο θα απευθύνεται, περισσότερες φωτογραφίες ή περισσότερο video, πάλι εσείς; Διότι μιλάμε για όλο τον κόσμο τώρα που υπάρχουν τεράστιες διαφορές.

Ακριβώς. Για αυτό και κάθε χώρα από εκεί και πέρα και το τοπικό γραφείο marketing της Yamaha ή η κεντρική αντιπροσωπεία θα αποφασίσει για το υλικό που θα χρησιμοποιήσει και για το πώς θα το κάνει, ανεξάρτητα μιας και έχουν καλύτερη εικόνα, βασισμένοι πάντοτε βέβαια στις κατευθυντήριες γραμμές που εμείς έχουμε θέσει.

Αυτό επεκτείνεται και στις δημοσιογραφικές παρουσιάσεις; Είμαστε σήμερα εδώ δηλαδή για να δοκιμάσουμε το MT-09 από διαφορετικές χώρες που κάθε μία έχει τις δικές της ιδιαιτερότητες, τους δικούς της ανθρώπους που το κοινό ακολουθεί. Ποιος αποφασίζει πλέον για το ποιος θα την παρακολουθήσει;

Κοινοποιούμε στις χώρες την τοποθεσία και το πόσες θέσεις έχουμε διαθέσιμες με βάση την αγορά τους και από εκεί και πέρα το concept που έχουμε σκεφτεί χωρίς όμως να επιβάλλουμε κάτι. Για το MT-09 επειδή είναι εξειδικευμένη μοτοσυκλέτα ζητήσαμε εξειδικευμένο μέσο, για το N-Max για παράδειγμα που επίσης παρουσιάσαμε πρόσφατα ζητήσαμε “fashion media” γιατί θέλαμε να φτάσουμε και σε αυτό το κοινό. Στο παρελθόν έχουμε ζητήσει από τις χώρες να επενδύσουν στο online γιατί είναι κομμάτι που μεγαλώνει αλλά όχι εις βάρος εκείνων που συνεργαζόμαστε χρόνια μαζί τους. Σε κάθε περίπτωση η κάθε χώρα αξιολογεί μόνη της. Κι εγώ έκανα αυτή την δουλειά, για ολόκληρη την Ισπανία. Κάποιες φορές έπαιρνα την γραμμή της Yamaha Europe κατά γράμμα, κάποιες άλλες μόνο αχνά σαν σκέψη, όταν η κατάσταση στην χώρα σου είναι συγκεκριμένη, τότε κι εσύ πρέπει να μεταφράσεις τις γραμμές αναλόγως.

Ας πούμε για αυτές τις εταιρικές γραμμές, για τότε που η Yamaha Europe τις προσπέρασε. Μιλούσα πριν από καιρό με τον Van Beveren, φανταστικός τύπος όπως είμαι σίγουρος πως θα συμφωνήσεις, όταν μου είπε πως οι Ιάπωνες δεν ξετρελάθηκαν με την αρχική εικόνα που είδαν για την παγκόσμια προώθηση του Yamaha Tenere 700 και την βρήκαν πιο κοντά στα πλαίσια άλλης εταιρείας, για να το πω κομψά, χωρίς να αναφέρω όνομα. Τι είχε συμβεί;

Ναι… αυτό που έγινε ήταν πως μία σειρά από video που φτιάξαμε για την εισαγωγή του Tenere στην αγορά, είχε πολλές… σούζες. Είμασταν στο Μαρόκο σε μία φοβερή τοποθεσία και είναι ζήτημα αν ο εμπρός τροχός είδε καθόλου έδαφος. Είμασταν τότε σε διαρκή μπρος-πίσω με τους Ιάπωνες για το αν πρέπει να μείνουμε εντός πλαισίων στο έγγραφο που λέγαμε ή να δεχτούμε πως είναι μία μοτοσυκλέτα σε κίνηση στο χώμα και η εικόνα που βλέπαμε ήταν κομμάτι αυτής της συνθήκης και όχι μίας σούζας μόνο για την σούζα. Τελικά μας άκουσαν, έκλεισαν το ένα μάτι και μας άφησαν να κάνουμε αυτό που πρέπει με το αποτέλεσμα να μας δικαιώνει και με το Tenere να έχει εξαιρετική απήχηση σε όλο τον κόσμο.

Είναι αυτή η δημιουργική ελευθερία που λέγαμε πριν και που υπάρχει στην Yamaha Europe σκεπάζοντας την εταιρική εικόνα για όλο τον κόσμο.

Ναι είναι πολύ καλό αυτό και πολύ “fun”.

Μεγάλη ελευθερία αλλά και μεγάλη ευθύνη ταυτόχρονα

Ναι για αυτό και λέω πως οι συνάδελφοι στην Ιαπωνία είναι πολύ έξυπνοι. Γνωρίζουν τις δυνατότητές τους και γνωρίζουν και τις αδυναμίες τους και πιστεύω πως αυτό το δεύτερο είναι το πιο σημαντικό πράγμα για μία εταιρεία. Να κατανοεί που πρέπει να μοχλεύσει το ταλέντο και τις γνώσεις. Όπως είπα λοιπόν είναι πολύ καλοί στην κατασκευή, είναι αξιόπιστοι και έχουν αξίες που μόνο σε μία ιαπωνική εταιρεία όπως η δική μας μπορείς να βρεις. Από εκεί και πέρα αντιλήφθηκαν πως το marketing και συνολικά η στρατηγική επικοινωνίας, δεν θα πω πως ήταν αδυναμία τους, αλλά πως μπορούσαν καλύτερα να εκμεταλλευτούν εμάς, αν το άφηναν επάνω μας. Είμαστε μία ομάδα τριάντα ανθρώπων και μπορεί να συμφωνείς ή να διαφωνείς για το αν είναι μικρή ή μεγάλη ομάδα, εγώ θα έλεγα πως είναι μία μεσαία ομάδα αλλά είμαστε όλοι ικανότατοι στο να σχεδιάσουμε τον τρόπο που ο κόσμος θα μάθει για τις μοτοσυκλέτες της Yamaha.

Πόσο βαθιά πάει αυτό; Σταματάμε στην επικοινωνία της τελικής μοτοσυκλέτας ή οι Ιάπωνες ζητούν την συμβολή σας από πριν, κατά την εξέλιξη ενός νέου μοντέλου; Ιδιαίτερα από την στιγμή που γνωρίζετε τι θέλει ο κόσμος. Υπάρχουν λοιπόν και στιγμές που γινόσαστε ο ενδιάμεσος ανάμεσα στους Ιάπωνες και τον τελικό αγοραστή;

Ναι. Η εξέλιξη ενός μοντέλου κρατά αρκετά χρόνια και εμείς δίνουμε το παρόν σε ορισμένα σημεία κλειδιά της διαδικασίας. Όταν συζητούν την ιδέα του μοντέλου είναι το πρώτο. Μετά όταν φτιάχνουν από πηλό το πρώτο ομοίωμα, την πρώτη χειροπιαστή δηλαδή εικόνα του σχεδίου που έχουμε συζητήσει. Βλέπουμε δηλαδή τις αλλαγές που γίνονται σε όλη την εξέλιξη του μοντέλου από την πολύ αρχή της δημιουργίας του. Και εκεί μπορούμε να δώσουμε την δική μας θέση με βάση αυτά που πιστεύουμε πως θέλει ο κόσμος, και όχι μόνο για την Ευρώπη, προφανώς, αλλά και γενικά για την υφήλιο ή για τις αγορές που το μοντέλο αυτό απευθύνεται. Παίζουμε ρόλο στην εξέλιξη του μοντέλου λοιπόν. Και στο τέλος έχουμε την ευκαιρία να το δοκιμάσουμε οδηγώντας, πριν γίνει τελικό και πριν φτάσει στην αγορά. Στο παρελθόν αυτή την δοκιμή της παρακολουθούσαν μέχρι και τοπικές αντιπροσωπείες που επίσης είχαν την ευκαιρία να κάνουν προτάσεις. Το 2010 που εργαζόμουν για την Yamaha Ισπανίας είχα ήδη λάβει πρόσκληση για ένα τέτοιο τεστ να φανταστείς.

Θεωρώ πως τώρα αρχίζουμε να εμβαθύνουμε σε πράγματα που ο κόσμος αντιλαμβάνεται λίγο περισσότερο την σοβαρότητά τους, γιατί καταλαβαίνεις πως όταν ακούν για marketing έχουν στο μυαλό τους «εκείνο το πράγμα που προσπαθεί να τους ξεγελάσει». Καλά νομίζουν ως ένα βαθμό για να σου πω την αλήθεια, απλά η συνολική εικόνα είναι μεγαλύτερη. Οπότε, σε αυτό το τεστ μιλάμε για μοντέλα προ-παραγωγής ή για πρωτότυπα;

Σωστά. Καλή διευκρίνιση. Μιλάμε για πρωτότυπα, όχι για προ-παραγωγή. Οπότε υπάρχει πολύς χρόνος ακόμη για αλλαγές, τίποτα δεν έχει παγιοποιηθεί. Υπάρχει πολύς χρόνος για να γίνουν αλλαγές που θα προκύψουν βάση αυτής της δοκιμής. Πηγαίνουμε σε μία μυστική τελείως πίστα, μας παίρνουν τηλέφωνα, κάμερες κτλ και δοκιμάζουμε τις μοτοσυκλέτες μπροστά στους Ιάπωνες μηχανικούς που δουλεύουν στην σχεδίασή τους. Καταλαβαίνεις. Εκείνους με την λευκή ρόμπα, κυριολεκτικά ντυμένοι σαν γιατρούς, κρατώντας το μπλοκάκι τους. Υπάρχει τεράστια πίεση για να μην πέσει κανείς αλλά και να οδηγήσει ταυτόχρονα. Μας το λένε, αν πέσεις δεν υπάρχει άλλη. Αυτή είναι. Αν πέσεις θα καθυστερήσεις εσύ προσωπικά, την εξέλιξη του μοντέλου για έξι μήνες! Αλλά παρόλο αυτά είναι μία πολύ σημαντική στιγμή που δοκιμάζεις τις μοτοσυκλέτες και μπορείς να δώσεις μία κατεύθυνση. Στην Yamaha η εξέλιξη των μοντέλων γίνεται με βάση την αγορά και όσα εκείνη μας έχει μεταφέρει.

Πόσοι άνθρωποι εργάζονται συνολικά στην Yamaha Motor Europe;

Στα γραφεία στο Άμστερνταμ είμαστε περίπου 240 άτομα, αλλάζει από χρόνο σε χρόνο αυτό και όπως είπαμε μόνο στην δική μου ομάδα είμαστε τριάντα.

Που περιλαμβάνει αυτός ο αριθμός και πολλούς που ασχολούνται με το logistic γιατί εκεί βρίσκεται και το κέντρο διανομής έτσι δεν είναι.

Ναι, πολύς κόσμος στο logistic και στο IT τμήμα, στις πωλήσεις επίσης για όλο το μηχανοκίνητο κομμάτι της Yamaha, μοτοσυκλέτες, σκούτερ, μηχανές θαλάσσης, snowmobile, ATV όλα αυτά τα οχήματα δηλαδή…

Τα πάντα εκτός από πιάνα και λοιπά μουσικά όργανα, να το κάνουμε ακόμη πιο εύκολο γιατί αρκετός κόσμος ακόμη και τώρα θεωρεί πως είσαστε ένα.

Σωστά, τα μουσικά όργανα είναι άλλη τελείως εταιρεία, η σχέση μας είναι σαν δύο αδέλφια που ο καθένας έχει την δική του δουλειά, και τα γραφεία τους είναι στην Γερμανία, όχι στην Ολλανδία όπως εμείς.

Το εργοστάσιο συναρμολόγησης που έχει η Yamaha στην Γαλλία, εμπίπτει στην δική σας δικαιοδοσία, καθαρά ως επίβλεψη διαδικασίας ή όχι;

Λοιπόν ναι, το εργοστάσιο αυτό είναι κομμάτι των εργοστασίων που η Yamaha χρησιμοποιεί για την Ευρώπη και άλλες αγορές και πράγματι έχουμε μία ομάδα μέσα στην Yamaha Motor Europe επιφορτισμένη τόσο με το εργοστάσιο της Γαλλίας αλλά και σε απευθείας σύνδεση με μία άλλη οντότητα που διατηρούμε στην Ιταλία. Είναι τμήμα R&D που όλοι μαζί, με την ομάδα πίσω στην Yamaha Motor Europe σχεδιάζουν μοντέλα και προϊόντα που θα κατασκευαστούν στο εργοστάσιό μας στην Γαλλία. Σκούτερ όπως η οικογένεια των X-Max έχουν εξελιχθεί μέσα από αυτή την ομάδα και παράγονται στην Γαλλία, όπως και άλλα προϊόντα. Φυσικά πρέπει να τονίσουμε, πως η ανάπτυξη αυτών δεν είναι ανεξάρτητη αλλά γίνεται με την καθοδήγηση, γνωμοδότηση, επίβλεψη και την συνεχή παρέμβαση των Ιαπώνων. Οπότε ναι, συμβαίνει για κάποια μοντέλα η Yamaha Motor Europe να κάνει τον προγραμματισμό τους, το R&D παράρτημα στην Ιταλία να αναλαμβάνει την μηχανολογική τους σχεδίαση και συνολική εξέλιξη και το εργοστάσιο της Γαλλίας τελικά να παράγει.

Οπότε συμβαίνουν πάρα πολλά διαφορετικά πράγματα στην Yamaha Motor Europe. Η επιλογή της θέσης στην Ολλανδία πως έγινε; Φταίει το λιμάνι και οι ευκολίες εισαγωγής ή κάτι άλλο μεγαλύτερο από αυτό;

Θεωρώ πως οι Κάτω Χώρες έχουν ορισμένα χαρακτηριστικά που τις καθιστούν πολύ ελκυστικές για μεγάλες εταιρείες στο παγκόσμιο πλατό, όπως εμείς. Μιλάμε για την Yamaha, αλλά απέναντί μας γείτονες είναι η Nike, η Adidas, η Phillips πολλά κεντρικά γραφεία για την Ευρώπη είναι στην Ολλανδία, μία τόσο μικρή χώρα. Γεωγραφικά ναι, υπάρχει κέρδος γιατί είμαστε στην καρδιά της Ευρώπης με ανοικτά σύνορα αλλά ταυτόχρονα το κράτος εκεί έχει κάνει τα πράγματα πολύ εύκολα και ξεκάθαρα από πλευράς φορολογίας, έχει μειώσει την γραφειοκρατία και, ακόμη καλύτερα, έχει εισάγει πολλές διευκολύνσεις για ξένο ειδικευμένο προσωπικό να εργαστεί. Όπως στην περίπτωσή μου που είμαι από την Ισπανία. Υπάρχει ένα ελκυστικό περιβάλλον για το ταλέντο, για τις εταιρείες για να εργαστείς χωρίς άλλες σκοτούρες.

Καλά όλα αυτά αλλά υπάρχουν πολλές ασιατικές χώρες που πωλούν εκατομμύρια δίκυκλα. Η Ευρώπη είναι συνολικά μία μεγάλη αγορά, αλλά ήδη η Κίνα την πλησιάζει στους κυβισμούς που είναι από 500 κυβικά και πάνω. Για μικρότερα δεν το συζητάμε, πουλάνε εκατομμύρια και δεν υπάρχει σύγκριση. Βλέπεις να έρχεται η στιγμή που το marketing και μαζί όλα όσα συζητάμε θα πρέπει να αλλάξουν ριζικά κατεύθυνση και να δώσουν την θέση τους σε πλάνα για την Κίνα και τις άλλες παρεμφερείς αγορές;

Σε αυτό στο σημείο θα πρέπει να είμαι τελείως ωμός. Οι ασιατικές αγορές που ακόμη εξελίσσονται και δεν είναι όπως της Ευρώπης και της Αμερικής μας βλέπουν εδώ σαν όνειρο πραγματικά. Είμαστε αυτό που ονειρεύονται, ονειρεύονται τα μοντέλα που υπάρχουν εδώ, παρόλο που όπως πολύ σωστά είπες μεγαλώνουν πολύ γρήγορα και κάνουν απίστευτα νούμερα. Όσο αυτή η ισορροπία παραμένει εμείς από εδώ θα δίνουμε την κατεύθυνση και για τον υπόλοιπο κόσμο. Επίσης η ποσότητα δεν είναι το μόνο που βλέπουμε, μετρά φυσικά και το ποσοστό κέρδους. Στην δύσκολη αυτή χρονιά που πέρασε το 2020, η Ευρώπη κατάφερε να γυρίσει σε πράσινη ένδειξη για την Yamaha χωρίς να μπορούμε να πούμε το ίδιο για άλλες αγορές που πωλούν εκατομμύρια. Οπότε οι Ιάπωνες βλέπουν στην Ευρώπη μία αξιόπιστη συνεργασία που παράγει υλικό για όλες τις χώρες και με σωστές απολαβές.

Αυτή είναι η εικόνα αυτή την στιγμή, σωστά. Για το μέλλον θέλω να μου πεις. Το MT-09 για παράδειγμα είναι μία απόλυτα ευρωπαϊκή μοτοσυκλέτα που δεν μπορεί να έχει υψηλές πωλήσεις στις αναπτυσσόμενες ασιατικές αγορές. Όμως το μέλλον δείχνει πως σε λίγο καιρό τα κυβικά για αυτούς δεν θα είναι πρόβλημα. Τι γίνεται τότε; Όταν θα ζητήσουν μοντέλα που να τους ταιριάζουν περισσότερο; Θα δεχτεί η Yamaha να αλλάξει το κέντρο επιρροής;

Από πλευράς εξέλιξης των μοτοσυκλετών, έχουμε αναπτυχθεί σε εταιρεία που μπορεί πλέον να σχεδιάσει μοντέλα ακόμη και αποκλειστικά για μία αγορά. Αυτό που αξίζει να τονιστεί, είναι πως η Yamaha είναι αρκετά έξυπνη για να δεχτεί πως μία πολύ πιο ακριβή εξέλιξη για ένα μοντέλο που θα κάνει λίγα -συγκριτικά πάντα νούμερα- είναι πράγμα δεκτό για την Ευρώπη συγκεκριμένα, έναντι μίας φθηνότερης εξέλιξης ενός πιο απλού μοντέλου που θα πουλήσει πολλά κομμάτια σε μία άλλη αγορά. Επίσης μία τέτοια ακριβότερη πορεία αξίζει ακόμη περισσότερο ειδικά στην Ευρώπη καθώς αποτελεί το σημείο αναφοράς και για τους υπόλοιπους.

Η απάντηση που μου έδωσες είναι απόλυτα συνυφασμένη με αυτό που μου έχουν πει μεγάλα στελέχη από την Honda στην Ιαπωνία και ως ένα βαθμό αντίστοιχη ήταν και η απάντηση της Kawasaki. Βλέπουμε όμως, ανάμεσα σε εσάς τους τέσσερις μεγάλους, πως η Suzuki έχει ήδη αλλάξει γνώμη για την Ευρώπη. Όχι απόλυτα, αλλά είδαμε τι έγινε με το Hayabusa που σταμάτησε να εισάγεται και συνέχιζε στην Ινδία μέχρι να έρθει η ώρα για τους Euro5. Γενικά καθυστερούν την ανανέωση της γκάμας περισσότερο στην Ευρώπη, όταν βλέπουν πως με πολύ εύκολο τρόπο πουλάνε 1-2 εκατομμύρια μοτοσυκλέτες σε άλλες περιοχές. Οπότε να στο κάνω και εσένα πιο συγκεκριμένο, καθώς μιλάω για το μέλλον. Το γεγονός πως δεν έχουμε ακόμη ένα καινούριο Super Tenere είναι προάγγελος μίας τέτοιας σκέψης και μίας πολύ αργής στροφής;

Χμμ… καταρχήν να πω πως χτύπησες ευαίσθητη φλέβα, είναι μία μοτοσυκλέτα που μου αρέσει πολύ, έχω μία δική μου. Αλλά ναι, όπως είπες περιμένουμε καιρό τώρα να έρθει ένα νέο. Η απόφαση όμως της Yamaha δεν έρχεται από την μικρή ποσότητα που θα πουλήσει (μιλάμε συγκριτικά με τα εκατομμύρια δίκυκλα στις ασιατικές αγορές) πιστεύω πως έτσι κι αλλιώς βλέπουν τις ανάγκες της Ευρώπης και κάνουν τον κόπο ακόμη κι αν είναι να πουλήσουν μόνο εδώ. Στην συγκεκριμένη περίπτωση υπάρχουν άλλοι λόγοι από πλευράς κατασκευής και εξέλιξης που καθυστερούν τον έλευση ενός νέου Super Tenere. Χωρίς να ξέρω τον λόγο, ποντάρω πως δεν είναι για τα νούμερα πωλήσεων.

Φαντάζομαι πως ξέρεις όλα τα νέα μοντέλα που έρχονται. Δεν το λέω για να μου κάνεις κάποια αποκάλυψη, για παράδειγμα ξέρω ήδη πως εδώ και καιρό σχεδιάζετε το νέο Super Tenere, (γελά γνέφοντας καταφατικά) αλλού θέλω να πάω την κουβέντα, πιο συγκεκριμέα. Πόσα χρόνια καταρχήν μακριά έχεις δει ήδη; Ένα, δύο, περισσότερα.

Λοιπόν έχουμε ένα απόλυτα δομημένο πλάνο για τα επόμενα τρία χρόνια που δεν χωρά αλλαγές και ένα λίγο πιο γενικό για τα επόμενα έξι χρόνια.

Ο Πρόεδρος της Yamaha Europe ο κ. Eric μου είχε πει πολύ πρόσφατα πως σε δέκα χρόνια θα υπάρχουν όλων των ειδών οι κινητήρες στις μοτοσυκλέτες Yamaha και η ηλεκτροκίνηση δεν είναι ακόμη τόσο κοντά όσο νομίζει ο κόσμος. Το μέλλον, αρκετά πιο κάτω από εδώ που είμαστε τώρα, θα μυρίζει βενζίνη πάντα εξαιτίας της εξέλιξης, μακριά δηλαδή ο λόγος και πιο πάνω από σκοπιμότητες, πολιτικές κατευθύνσεις κτλ.

Ναι. Το επιβεβαιώνω απόλυτα με βάση αυτά που ξέρω και έχω δει!

 

Ετικέτες

Η ιστορική εκστρατεία των “Τριών Όχι” κατά της μοτοσυκλέτας στην Ιαπωνία

Μην βγάζεις άδεια οδήγησης μοτοσυκλέτας, μην αγοράζεις μοτοσυκλέτα, μην οδηγείς μοτοσυκλέτα
Η καμπάνια των Τριών Όχι
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

26/2/2026

Ποιος θα περίμενε πως η Ιαπωνία των τεσσάρων μεγάλων κατασκευαστών, Honda, Yamaha, Suzuki και Kawasaki, θα αποθάρρυνε για τρεις δεκαετίες την επαφή των νέων με τη μοτοσυκλέτα, με μια ιδιαίτερα επιτυχημένη καμπάνια στα σχολεία, που έγινε γνωστή ως το Κίνημα / η Καμπάνια των Τριών Όχι: Μην βγάζεις άδεια οδήγησης μοτοσυκλέτας, μην αγοράζεις μοτοσυκλέτα, μην οδηγείς μοτοσυκλέτα. Μια καμπάνια που συνεχιζόταν σε πολλές περιφέρειες της χώρας, μέχρι και το 2012…

Η εκστρατεία “Tρία Όχι” (κυριολεκτικά “Κίνημα των Τριών Όχι”) ήταν μια εκτεταμένη πρωτοβουλία που εστίασε στα σχολεία της Ιαπωνίας, ξεκίνησε περίπου το 1982 και στόχευε στη δραστική μείωση των ατυχημάτων με μοτοσυκλέτες μεταξύ μαθητών λυκείου, αποθαρρύνοντας -και συχνά απαγορεύοντας- τη χρήση μηχανοκίνητων δίτροχων.

Η εκστρατεία αποτέλεσε απάντηση στη ραγδαία αύξηση των παπιών, scooter και μοτοσυκλετών κατά τη δεκαετία του 1970 και τις αρχές της δεκαετίας του 1980, η οποία οδήγησε σε έξαρση των τροχαίων ατυχημάτων και στη δημιουργία των γνωστών συμμοριών μοτοσυκλέτας γνωστών ως Bosozoku.

Η γέννηση των τριών όχι

Bosozoku

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον έχει το ποιος ήταν υπεύθυνος για την καμπάνια αποθάρρυνσης των νέων να ασχοληθούν με τη μοτοσυκλέτα, καθώς αυτή ξεκίνησε γύρω στο 1982 ως κίνημα βάσης (grassroots), που συχνά επιβαλλόταν από τις σχολικές αρχές, τα συνδικάτα εκπαιδευτικών και τις ενώσεις γονέων (PTA), και όχι ως κεντρική εντολή από την κυβέρνηση! Να πούμε εδώ πως η καμπάνια είχε αρχικά στόχο και το αυτοκίνητο, αν και το περισσότερο επικίνδυνο προφίλ της μοτοσυκλέτας έστρεψε τους υπεύθυνους κυρίως εναντίον των δυο τροχών.

Bosozoku

Η εκστρατεία των τριών όχι αποδείχθηκε ιδιαίτερα αποτελεσματική στον περιορισμό της οδήγησης μοτοσυκλέτας από εφήβους, συμβάλλοντας σε απότομη πτώση της δημοτικότητας των μοτοσυκλετών στις νεότερες γενιές της Ιαπωνίας και σε αντίστοιχη πτώση στις πωλήσεις μοτοσυκλετών στο εσωτερικό της χώρας. Την ίδια ώρα οι 4 μεγάλοι κατασκευαστές μοτοσυκλετών της Ιαπωνίας γνώριζαν μεγάλες δόξες, κυρίως στο εξωτερικό, με τα μοντέλα τους.

Οι επικριτές της καμπάνιας υποστήριξαν -δικαίως κατά τη γνώμη μας- ότι η πολιτική των τριών όχι ενθάρρυνε την άκριτη υπακοή, περιόριζε την ελευθερία των νέων και δεν παρείχε ουσιαστική εκπαίδευση για ασφαλή οδήγηση, ενώ παράλληλα απέκλειε τη νέα γενιά από όλα τα πλεονεκτήματα της οδήγησης μοτοσυκλέτας.

Η εκστρατεία διήρκεσε για δεκαετίες, αλλά άρχισε να χάνει αρκετή από τη δημοτικότητά της τη δεκαετία του 2000, όμως η οριστική της απόρριψη πήρε πολύ παραπάνω, με την καμπάνια να παίρνει επίσημα τέλος μόλις το 2017, για να αντικατασταθεί από σεμινάρια και σχολές ασφαλούς οδήγησης.

Υπεύθυνοι κατασκευαστές, συντηρητική κοινωνία

Road safety, Japan

Αξίζει να σημειωθεί πως αν η καμπάνια των τριών όχι ξεκίνησε το 1982, οι Ιάπωνες κατασκευαστές μοτοσυκλετών όπως η Honda και η Yamaha είχαν ξεκινήσει να ασχολούνται με την ασφαλή οδήγηση μοτοσυκλέτας πολύ πιο πριν, και συγκεκριμένα κατά τη δεκαετία του 1970, ενώ και το ιαπωνικό κράτος θέσπισε νόμους για την ασφάλεια των αναβατών μοτοσυκλέτας.

Συγκεκριμένα, το 1975 εισήχθησαν ξεχωριστές άδειες οδήγησης μοτοσυκλέτας στην Ιαπωνία, ανάλογα με τον κυβισμό του κινητήρα, ενώ η χρήση κράνους κατέστη υποχρεωτική σε όλους τους δρόμους, ενώ προηγουμένως ίσχυε μόνο στους αυτοκινητοδρόμους.

The nicest people

Η Honda, η οποία είχε αναπτύξει σημαντικά τη δραστηριότητά της και ήταν δημοφιλέστατη και στο εσωτερικό της χώρας, αντιμετώπισε το ζήτημα με την πεποίθηση ότι η υγιής ανάπτυξη της μοτοσυκλετιστικής κουλτούρας και η διάδοση γνώσεων και τεχνικών ασφαλούς οδήγησης αποτελούσαν το κλειδί για την πρόληψη των ατυχημάτων. Έτσι, το 1970 ξεκίνησε τις δικές της δραστηριότητες προώθησης οδικής ασφάλειας.

Soichiro Honda

Από την αρχή του "Κινήματος των Τριών Όχι", ο ιδρυτής της Honda Motor Co., Soichiro Honda, έγραψε στο βιβλίο του «My Hands Speak» ότι: "αντί να απομακρύνουμε τις μοτοσυκλέτες από τους μαθητές λυκείου στο όνομα της εκπαίδευσης, δεν θα έπρεπε η σχολική εκπαίδευση να αφορά τη διδασκαλία των κανόνων και των κινδύνων της οδήγησης μοτοσυκλέτας;"

Για την περαιτέρω ενίσχυση της ασφαλούς οδήγησης, η Honda ίδρυσε το 1973 το Motor Recreation Promotion Center, με στόχο την προώθηση “υγιών τρόπων οδήγησης”. Οι πρωτοβουλίες αυτές αντικατόπτριζαν την πρόθεση της Honda να αναλάβει την ευθύνη που της αναλογούσε απέναντι στην ασφάλεια των πελατών της.

TL

Την ίδια χρονιά παρουσιάστηκε το πρώτο ιαπωνικό trial μοντέλο, Honda Bials TL125. Στο πλαίσιο της διάδοσης του μηχανοκίνητου αθλητισμού, η Honda δημιούργησε περισσότερα από είκοσι Bials Parks σε όλη την Ιαπωνία, όπου μπορούσαν να διεξάγονται αγώνες trial με έμφαση στην τεχνική οδήγηση και όχι στην ταχύτητα. Παράλληλα, κατασκευάστηκαν πάρκα ασφάλειας σε διάφορες περιοχές της χώρας ως χώροι για την ασφαλή απόλαυση του motocross. Με αυτά τα βήματα, η Honda επιδίωξε να διευρύνει τη βάση μιας υγιούς μοτοσυκλετιστικής κουλτούρας, αποστασιοποιημένης από την επικίνδυνη οδήγηση και τους bosozoku που σπίλωναν την εικόνα της μοτοσυκλέτας στην Ιαπωνία, και με τη συντηρητική προσέγγιση της κοινωνίας οδήγησαν στην καμπάνια των τριών όχι.

Το 1975, η Honda εγκαινίασε το σύστημα Safety Sports Shop (SSS) στα καταστήματα μοτοσυκλετών της. Οι αντιπρόσωποι SSS παρείχαν υπηρεσία επιλογής κατάλληλου μοντέλου για κάθε πελάτη, βάσει κριτηρίων που αξιολογούσαν την εμπειρία και τις δεξιότητες οδήγησής του. Παράλληλα η εταιρεία διοργάνωνε σεμινάρια ασφαλούς οδήγησης σε όλη τη χώρα, τα οποία προωθούσαν την οδική ασφάλεια. Επιπλέον, δημιουργήθηκαν πολυάριθμες λέσχες σε όλη την Ιαπωνία, κυρίως από αντιπροσωπείες, οι οποίες συγκεντρώνονταν μία φορά τον χρόνο στην πίστα της Suzuka, προσφέροντας ευκαιρίες στους φίλους της μοτοσυκλέτας να βρεθούν μαζί και να απολαύσουν οδήγηση σε ένα ασφαλές περιβάλλον.

Honda Motorcyclist school

Το 1978 η ίδια εταιρεία ξεκίνησε τα προγράμματα Honda Motorcyclist School (HMS), που απευθύνονταν σε χρήστες μεσαίων και μεγάλων μοτοσυκλετών για την εκμάθηση τεχνικών ασφάλειας και σωστής οδικής συμπεριφοράς. Τα μαθήματα πραγματοποιούνταν σε κέντρα κυκλοφοριακής αγωγής στη Suzuka, στην Okegawa και στη Fukuoka. Το μονοήμερο αυτό σχολείο επεκτάθηκε αργότερα σε εθνικό επίπεδο και διοργανωνόταν από αντιπροσώπους και γραφεία πωλήσεων της Honda, συμπεριλαμβανομένων των διανομέων, απευθυνόμενο και σε όσους σχεδίαζαν να οδηγήσουν σκούτερ ή οικογενειακά δίκυκλα.

Yamaha

Από τη μεριά της η Yamaha ανέπτυσσε τα δικά της εκπαιδευτικά προγράμματα για τη μοτοσυκλέτα σε εθνική κλίμακα. Το 1970, οι Ιάπωνες κατείχαν συνολικά 8,85 εκατομμύρια μοτοσυκλέτες και μοτοποδήλατα -αριθμός υπερδεκαπλάσιος σε σύγκριση με το 1955, έτος ίδρυσης της εταιρείας των τριών διαπασών. Οι συνθήκες αυτές ενίσχυσαν την κοινωνική ανησυχία σχετικά με την ασφαλή οδήγηση μοτοσυκλέτας.

Στόχος των δραστηριοτήτων της Yamaha ήταν η ενίσχυση της ασφάλειας, μέσω της διδασκαλίας του σωστού τρόπου οδήγησης μοτοσυκλέτας, καθώς και η διεύρυνση του κύκλου των φίλων της μοτοσυκλέτας. Το αρχικό πρόγραμμα περιλάμβανε τα μαθήματα ασφαλούς οδήγησης της Yamaha και το Yamaha Trail School, τα οποία ξεκίνησαν τον Απρίλιο του 1968.

Yamaha DT-1

Όταν η εταιρεία άρχισε να διαθέτει στην αγορά το trail μοντέλο DT1 το 1968, η δημοτικότητα των εκτός δρόμου δραστηριοτήτων αυξήθηκε κατακόρυφα. Κορυφαίοι αναβάτες ανέλαβαν ρόλο εκπαιδευτών στο Yamaha Trail School, το οποίο συνέβαλε στη διάδοση της off-road οδήγησης, μέσω βασικής εκπαίδευσης στην οδήγηση στο χώμα. Το σχολείο προσέφερε επίσης μαθήματα ελέγχου και συντήρησης μοτοσυκλετών. Τον Σεπτέμβριο του 1970, η Yamaha δημιούργησε 35 χώρους Yamaha Trail Land σε ολόκληρη την Ιαπωνία, όπου το κοινό μπορούσε να γνωρίσει τη χαρά της εκτός δρόμου οδήγησης.

Τον Μάιο του 1969, η Yamaha ίδρυσε επίσης τα Yamaha Moped License Schools, ενθαρρύνοντας το κοινό να αποκτήσει άδεια οδήγησης μοτοποδηλάτου κατηγορίας 1. Τα σχολεία αυτά βασίστηκαν στο πρότυπο των Yamaha Music Studios που είχε δημιουργήσει η Nippon Gakki (σημερινή Yamaha Corporation)! Με την ιδέα της μεταφοράς της φιλοσοφίας των μουσικών μαθημάτων στη δημιουργία σχολών μοτοσυκλέτας, τα Moped License Schools αναπτύχθηκαν σε όλη τη χώρα. Τον πρώτο κιόλας χρόνο λειτουργίας τους προσέλκυσαν περισσότερους από 160.000 μαθητές.

Yamaha Festival 1972

Η εταιρεία από την Iwata, ανέπτυξε επίσης εκδηλώσεις με στόχο τους φίλους της μοτοσυκλέτας. Μία από αυτές ήταν το 1ο Yamaha Grand Sports Festival (YGSF), που πραγματοποιήθηκε στο Fuji Speedway στις 5–6 Αυγούστου 1972. Ήταν μια μεγάλη διοργάνωση στην οποία μπορούσαν να συμμετάσχουν όλοι οι λάτρεις της μοτοσυκλέτας και τελικά προσέλκυσε συνολικά 80.000 άτομα! Συμμετείχαν 1.500 αναβάτες σε αγώνες motocross, kart και ταχύτητας δρόμου. Στον χώρο της εκδήλωσης συγκεντρώθηκαν 380 λεωφορεία, 3.800 αυτοκίνητα και 5.000 μοτοσυκλέτες. Το 2ο YGSF πραγματοποιήθηκε τον Αύγουστο του 1973 και ήταν ακόμη μεγαλύτερης κλίμακας, προσελκύοντας περίπου 95.000 άτομα μέσα σε δύο ημέρες!

Το απρόσμενο, εκπληκτικό συμπέρασμα στην επαρχία Gunma

Safety Courses

Και ερχόμαστε στο 2026, όπου σε άρθρο του ιαπωνικού περιοδικού μοτοσυκλέτας Young Machine, διαβάζουμε κάτι το εκπληκτικό. Η επαρχία Gunma στην Ιαπωνία θεωρεί πως η εκστρατεία των "τριών όχι" απέτυχε παταγωδώς, καθώς… συνέβαλε στην αύξηση τροχαίων ατυχημάτων!

Σημειώνουμε εδώ πως η συγκεκριμένη επαρχία είναι γνωστή και ως “το βασίλειο του αυτοκινήτου” καθώς έχει ανεπαρκείς δημόσιες συγκοινωνίες, κατά μέσο όρο κάθε νοικοκυριό έχει 1,5+ αυτοκίνητα, ενώ εδώ έχουν έδρα και διάφορα εργοστάσια της Subaru. Κάπως έτσι η επαρχία Gunma κατατάσσεται σταθερά στον πάτο των επαρχιών όσον αφορά στην οδική ασφάλεια, με αριθμό ρεκόρ τροχαίων ατυχημάτων και τραυματισμών, με αντίστοιχα κακές επιδόσεις στο ποσοστό μαθητών λυκείου που εμπλέκονται σε ατυχήματα με ποδήλατο αλλά και στο ποσοστό ατυχημάτων νέων οδηγών.

Safety Courses

Κάπως έτσι το 2014 ιδρύθηκε Ειδική Επιτροπή για τα Μέτρα Οδικής Ασφάλειας και, σε συνεργασία με το τμήμα τροχαίας πολιτικής της επαρχίας και την Αστυνομική Διεύθυνση, διερεύνησαν και ανέλυσαν τα αίτια των ατυχημάτων. Κατέληξαν στο κοινό συμπέρασμα ότι “η Εκστρατεία των Τριών Όχι διαδραματίζει σημαντικό ρόλο ως παράγοντας που συμβάλλει στο πρόβλημα”!

Βλέπετε, όταν η Gunma εφάρμοζε αυστηρά την Εκστρατεία “Τρία Όχι” για την αποθάρρυνση της χρήσης μοτοσυκλέτας, ένα από τα αποτελέσματα της καμπάνιας ήταν να αποξενωθούν οι μαθητές λυκείου από την ουσιαστική κυκλοφοριακή αγωγή, οδηγώντας σε επιδείνωση της οδικής συμπεριφοράς και αύξηση ατυχημάτων.

Μετά από συνεδριάσεις, ανταλλαγές απόψεων με σχετικούς φορείς, μελέτες και διαλέξεις ειδικών στην ανάλυση τροχαίων ατυχημάτων, η Ειδική Επιτροπή προχώρησε στη διαμόρφωση νέου σχεδίου για τα τροχαία ατυχήματα και νέο ΚΟΚ που τέθηκε σε ισχύ στις 22 Δεκεμβρίου 2014.

Στόχος ήταν -και είναι- η παροχή κυκλοφοριακής αγωγής σε ευρύ φάσμα ηλικιών -από μαθητές λυκείου μέχρι παιδιά και ηλικιωμένους, ώστε να εξελιχθούν όλοι σε υπεύθυνα μέλη της κοινωνίας, αποκτώντας δεξιότητες και γνώσεις ασφαλούς οδήγησης ποδηλάτου και μοτοσυκλέτας.

Safety Courses

Κύρια μέτρα που λαμβάνει η επαρχία Gunma μετά το 2014:

  • Μαθήματα κυκλοφοριακής αγωγής στο σχολείο και ειδικές δραστηριότητες.
  • Σεμινάρια από την αστυνομία και την Ένωση Οδικής Ασφάλειας.
  • Δημιουργία και διανομή φυλλαδίων για ασφαλή ποδηλασία.
  • Τεστ γνώσεων για ποδήλατο.
  • Σεμινάρια οδικής συμπεριφοράς για κατόχους άδειας μοτοσυκλέτας.
  • Σεμινάρια επιμόρφωσης εκπαιδευτικών στο Γενικό Κέντρο Κυκλοφορίας της Gunma.

Αργότερα, με την αναθεώρηση του κανονισμού και την κατάρτιση του 11ου Σχεδίου Οδικής Ασφάλειας, το πρόγραμμα ανανεώθηκε ως “Δεύτερο Πρόγραμμα Δράσης” (Μάρτιος 2021).

Το δεύτερο πρόγραμμα (2021–2025) στοχεύει ειδικά στους μαθητές λυκείου και εισάγει νέα μέτρα για ασφαλή ποδηλασία, όπως η προώθηση της χρήσης κράνους, ενώ συνεχίζει τις δράσεις για τις μοτοσυκλέτες.

Τα στοιχεία δείχνουν ότι η κατάργηση της Εκστρατείας “Τρία Όχι” δεν οδήγησε σε απότομη αύξηση της απόκτησης άδειας οδήγησης από τους μαθητές, ή των ατυχημάτων με μοτοσυκλέτα.

Safety courses

Στο σεμινάριο ασφαλούς οδήγησης του 2025, αρκετοί μαθητές ανέφεραν ότι οδηγούν επειδή είναι αναγκαίο για να πηγαίνουν στο σχολείο. Η πλειονότητα των νέων της Gunma δεν ασχολείται με σπορ οδήγηση ή τουρισμό, απλώς καλύπτει πρακτικές ανάγκες μέσω της μοτοσυκλέτας.

Ο κανονισμός προβλέπει επίσης την προώθηση των δημόσιων συγκοινωνιών· δεν σημαίνει ότι πρέπει όλοι να οδηγούν μοτοσυκλέτα. Όμως, σε περιπτώσεις όπου οι συνθήκες μετακίνησης ή οικογενειακές ανάγκες το επιβάλλουν, η διατήρηση των “Τριών Όχι” στους σχολικούς κανονισμούς μειώνει την ποιότητα ζωής μαθητών και γονέων.

Safety courses

Αντίστοιχα, στις 9 Φεβρουαρίου 2018, η Επιτροπή για την Οδική Ασφάλεια Μοτοσυκλετών υπέβαλε έκθεση στο Εκπαιδευτικό Συμβούλιο της επαρχίας Saitama, συνοψίζοντας προτάσεις όπως η θέσπιση κατευθυντήριων γραμμών που θα αντικαθιστούσαν την Εκστρατεία "Τρία Όχι".

Πόσος χρόνος χάθηκε για τη μοτοσυκλέτα στην Ιαπωνία τόσες δεκαετίες που τα συντηρητικά “Τρία Όχι” μεσουρανούσαν, για να καταλήξουμε σε μελέτες που συμφωνούν πως η αποθάρρυνση των νέων στη χρήση μοτοσυκλέτας οδήγησαν όχι μόνο σε μείωση της ποιότητας ζωής τους, αλλά και στην αύξηση των τροχαίων ατυχημάτων!

Με πληροφορίες από το Young Machine και από την ιστορία των Honda και Yamaha