Royal Enfield KX Concept στην EICMA

Επίδειξη ισχύος από τον ινδικό κολοσσό
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

12/11/2018

Η Royal Enfield τα τελευταία χρόνια έχει σημειώσει μια ραγδαία ανάπτυξη ως εταιρεία με την παραγωγή της να στοχεύει το 2018 να φτάσει τις 900.000 μονάδες και το 96% να απορροφάται απ’ την εγχώρια αγορά. Η ευμάρεια που προέρχεται απ’ αυτές τις πωλήσεις έχει προσφέρει μεγάλη δύναμη στην Royal Enfield, καθώς πλέον θεωρείται ένας απ’ τους μεγαλύτερους κατασκευαστές μοτοσυκλετών της μεσαίας κατηγορίας. Με την σωστή αξιοποίηση των κεφαλαίων της, εδραιώθηκε περαιτέρω στον χώρο της μοτοσυκλέτας μέσω της δημιουργίας του R&D τμήματός της το 2015, αποκτώντας περισσότερο κύρος και αξιοπιστία. Φέτος, η παρουσία της στην EICMA ήταν πομπώδης καθώς είχε όλα τα φώτα, με τα δύο νέα μοντέλα, τον εορτασμό των εγκαινίων του R&D τμήματος αλλά και την παρουσίαση μιας concept μοτοσυκλέτας, θυμίζοντας έτσι τις παρουσιάσεις των μεγαλύτερων κατασκευαστριών. Τώρα όσον αφορά την concept μοτοσυκλέτα της, πηγή έμπνευσης αποτέλεσε η Royal Enfield KX του 1938, εξ ου και το όνομα της πέραν της σχεδίασης. Η μοτοσυκλέτα που παρουσιάστηκε στην EICMA δημιουργήθηκε μέσα σε μόλις έξι μήνες, ξεκινώντας τον Απρίλη, ενώ για την κατασκευή της συνεργάστηκαν, το τμήμα εξέλιξης στην Αγγλία με το εργοστάσιο της εταιρείας στην Ινδία. Το αρχικό πλάνο βέβαια ήταν η δημιουργία δύο μοτοσυκλετών: Μία περισσότερο προσανατολισμένη στο νεοκλασικό σχεδιασμό και μια με περισσότερο φουτουριστικό σχεδιασμό. Όμως, κατά τη διάρκεια του εξαμήνου τα πράγματα πήραν άλλη τροπή με αποτέλεσμα τα σχέδια των δύο μοτοσυκλετών να συγχωνευτούν, δημιουργώντας έτσι την μοτοσυκλέτα που είδαμε στην EICMA. Η νέα KX που δημιουργήθηκε κατ’ εικόνα της παλιάς και είναι εξοπλισμένη με έναν αερόψυκτο V2 κινητήρα όπως η παλιά, όμως κάπου εκεί τελειώνουν και οι ομοιότητές τους.

Συγκεκριμένα ο παλιός κινητήρας ήταν πλαγιοβάλβιδος, με δύο βαλβίδες ανά κύλινδρο και ήταν 1.140 κυβικών, αποτελώντας έτσι έναν απ’ τους μεγαλύτερους κινητήρες τις εποχής. Η Royal Enfield προχώρησε στην έκδοση των τεχνικών χαρακτηριστικών της concept μοτοσυκλέτας, καθώς δεν σκοπεύει να την βάλει στην γραμμή παραγωγής, όμως απ’ όσο γίνεται αντιληπτό στις φωτογραφίες ο κινητήρας έχει εκσυγχρονιστεί, έχοντας τις βαλβίδες επικεφαλής, όπως μαρτυρά ο τεντωτήρας της καδένας του εκκεντροφόρου που βρίσκεται στο πλάι του μπλόκ, ενώ ο κυβισμός ενδεχομένως να είναι 838 κυβικών. Το παλιό μοντέλο είχε κυκλοφορήσει στην αγορά με το σλόγκαν “Η τελευταία λέξη της πολυτέλειας στην μοτοσυκλέτα”, έτσι η εταιρεία θέλοντας να προσάψει το ίδιο σλόγκαν στην νέα KX, χρησιμοποίησε πολυτελή υλικά στην κατασκευή της, όπως το δερμάτινη επένδυση στη σέλα με τις διπλές ραφές, καθώς και την επιχάλκωση διάφορων εξαρτημάτων της μοτοσυκλέτας όπως τις δαγκάνες της Bybre.

Παράλληλα, η εταιρεία για να πετύχει το ποιοτικό φινίρισμα της μοτοσυκλέτας, πολλά απ’ τα εξαρτήματά της προέρχονται από εργαλειομηχανές CNC, ενώ τα χειροποίητα βαμμένα σιρίτια –μια τέχνη που χρησιμοποιούν ακόμα και σήμερα- ολοκληρώνουν την πολυτελή και ποιοτική κατασκευή. Τα πιο σύγχρονα στοιχεία που προέρχονται απ’ την δεύτερη μοτοσυκλέτα είναι εμφανή με την full LED τεχνολογία στα φωτιστικά σώματα, καθώς και την έγχρωμη οθόνη οργάνων. Η girder μπροστινή ανάρτηση όμως αποτελεί και το πιο εντυπωσιακό στοιχείο στην μοτοσυκλέτα, καθώς συγκριτικά με το παλιό δείχνει πιο στιβαρή, ενώ το λείο φινίρισμα του μετάλλου και το γεγονός ότι ο προβολέας αποτελεί κομμάτι της προσφέρουν ένα χάρμα οφθαλμών.

Βέβαια το πίσω σύστημα της ανάρτησης και του μονόμπρατσου ψαλιδιού μόνο απαρατήρητο δεν περνά, με την ανάρτηση να δίνει την οπτική αίσθηση πως είναι φυτευτή μέσα στο ψαλίδι, ενώ ο τρόπος που δένει το ψαλίδι με τον κινητήρα και το μοχλικό, κεντρίζουν ιδιαίτερα το ενδιαφέρον. Οι ζάντες απ’ την άλλη είναι κατασκευασμένες σε CNC εργαλειομηχανή, με την πράσινη βαφή να ολοκληρώνει εξαίσια το αποτέλεσμα. Με την νέα KX –έστω και σε concept μορφή- η Royal Enfield απέδειξε στην EICMA τις δυνατότητές της να αναβιώσει ιστορικά μοντέλα αλλά και την δύναμη που έχει αποκτήσει, δηλώνοντας πολλά υποσχόμενη για την πορεία της στην παγκόσμια αγορά.

Ετικέτες

Η Harley-Davidson επαναπατρίζει την παραγωγή της στις ΗΠΑ υπό την πίεση της κυβέρνησης Τραμπ

Τα μοντέλα με τον Revolution Max κινητήρα φτιάχνονται στην Ταϊλάνδη και αυτό θα αλλάξει από του χρόνου
revolution max
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

10/6/2026

Η Harley-Davidson ανακοίνωσε την Τρίτη 9 Ιουνίου 2026 πως η πλατφόρμα των Revolution Max μοντέλων – Pan America, Sportster S και Nightster – που κατασκευάζονται στην Ταϊλάνδη θα επιστρέψει στις ΗΠΑ.

Η κίνηση αυτή εντάσσεται στο σχέδιο “Back to the Bricks” που τρέχει ο νέος διευθύνων σύμβουλος της εταιρείας, Artie Starrs, και βάσει αυτής τα τρία παραπάνω μοντέλα θα κατασκευάζονται εξ ολοκλήρου στα εργοστάσια της Harley-Davidson σε Pennsylvania και Wisconsin.

Η μετάβαση αυτή εκτιμάται πως θα έχει ολοκληρωθεί μέσα στο 2027, με στόχο οι πρώτες μοτοσυκλέτες από τα αμερικανικά εργοστάσια να αρχίσουν να βγαίνουν στην αγορά το 2028.

Η ανακοίνωση της Harley-Davidson εστιάζει ιδιαίτερα στις αλλαγές που έκανε η κυβέρνηση Τραμπ στην εμπορική πολιτική και οι οποίες χαρακτηρίζονται ως “νέες ευκαιρίες για εταιρείες να επενδύσουν στην εγχώρια βιομηχανία”, ενώ δεν απουσιάζουν οι προβλεπόμενες αναφορές στην ενίσχυση της εγχώριας αγοράς εργασίας και των εργατικών σωματείων στις ΗΠΑ.

Ο Bill Davidson, Αντιπρόεδρος, Ειδικός Σύμβουλος και Παγκόσμιος Πρεσβευτής της εταιρείας δήλωσε σχετικά: "Η οικογένειά μου εργάζεται σε αυτήν την εταιρεία επί γενεές και έχω δει από πρώτο χέρι την περηφάνεια, την ικανότητα και τη σκληρή δουλειά που απαιτείται για να δημιουργηθούν οι μοτοσυκλέτες της Harley-Davidson στην Αμερική. Ο πατέρας μου Willie, η αδελφή μου Karen και εγώ είμαστε ενθουσιασμένοι με όσα συμβαίνουν στη Harley-Davidson. Φέρνοντας αυτή τη δουλειά πίσω στο σπίτι μας είναι ένα σημαντικό βήμα, μια επένδυση στην αμερικανική κατασκευή και στις αξίες που έκαναν τη Harley-Davidson μια από τις θρυλικότερες μάρκες στον κόσμο."

H Harley-Davidson είχε βρεθεί στο στόχαστρο του προέδρου Τραμπ, μαζί με άλλες μεγάλες αμερικανικές βιομηχανίες που διέθεταν εργοστάσια εκτός της χώρας, όπως λ.χ. η Ford, με γραμμές παραγωγής στο Μεξικό. Ο στόχος της επιστροφής της βιομηχανικής παραγωγής στις ΗΠΑ ακούγεται όμορφα και πολύ πατριωτικά στα λόγια, μα στην πράξη δεν είναι καθόλου εύκολη υπόθεση σε μια χώρα με ισχυρό νόμισμα, όπως το αμερικανικό δολάριο, καθώς κάνει την παραγωγή πολύ ακριβή για να είναι ανταγωνιστική στο διεθνές επίπεδο.

Έτσι ένα καυτό ερώτημα αναδύεται αυτομάτως: αν η μετακόμιση στην Ταϊλάνδη είχε γίνει για να εκμεταλλευτεί τα πολύ χαμηλότερα κόστη παραγωγής της χώρας, ο επαναπατρισμός στις ΗΠΑ πόσο μπορεί να επιβαρύνει τις τιμές των μοτοσυκλετών που θα βγαίνουν σε δύο χρόνια από Pennsylvania και Wisconsin; Και τι θα σημάνει αυτό για τις αγορές που έχει βάλει ως στόχο η Harley-Davidson, όπως οι ασιατικές που αναπτύσσονται με ραγδαίους ρυθμούς; Ο χρόνος θα δείξει.