Royal Enfield KX Concept στην EICMA

Επίδειξη ισχύος από τον ινδικό κολοσσό
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

12/11/2018

Η Royal Enfield τα τελευταία χρόνια έχει σημειώσει μια ραγδαία ανάπτυξη ως εταιρεία με την παραγωγή της να στοχεύει το 2018 να φτάσει τις 900.000 μονάδες και το 96% να απορροφάται απ’ την εγχώρια αγορά. Η ευμάρεια που προέρχεται απ’ αυτές τις πωλήσεις έχει προσφέρει μεγάλη δύναμη στην Royal Enfield, καθώς πλέον θεωρείται ένας απ’ τους μεγαλύτερους κατασκευαστές μοτοσυκλετών της μεσαίας κατηγορίας. Με την σωστή αξιοποίηση των κεφαλαίων της, εδραιώθηκε περαιτέρω στον χώρο της μοτοσυκλέτας μέσω της δημιουργίας του R&D τμήματός της το 2015, αποκτώντας περισσότερο κύρος και αξιοπιστία. Φέτος, η παρουσία της στην EICMA ήταν πομπώδης καθώς είχε όλα τα φώτα, με τα δύο νέα μοντέλα, τον εορτασμό των εγκαινίων του R&D τμήματος αλλά και την παρουσίαση μιας concept μοτοσυκλέτας, θυμίζοντας έτσι τις παρουσιάσεις των μεγαλύτερων κατασκευαστριών. Τώρα όσον αφορά την concept μοτοσυκλέτα της, πηγή έμπνευσης αποτέλεσε η Royal Enfield KX του 1938, εξ ου και το όνομα της πέραν της σχεδίασης. Η μοτοσυκλέτα που παρουσιάστηκε στην EICMA δημιουργήθηκε μέσα σε μόλις έξι μήνες, ξεκινώντας τον Απρίλη, ενώ για την κατασκευή της συνεργάστηκαν, το τμήμα εξέλιξης στην Αγγλία με το εργοστάσιο της εταιρείας στην Ινδία. Το αρχικό πλάνο βέβαια ήταν η δημιουργία δύο μοτοσυκλετών: Μία περισσότερο προσανατολισμένη στο νεοκλασικό σχεδιασμό και μια με περισσότερο φουτουριστικό σχεδιασμό. Όμως, κατά τη διάρκεια του εξαμήνου τα πράγματα πήραν άλλη τροπή με αποτέλεσμα τα σχέδια των δύο μοτοσυκλετών να συγχωνευτούν, δημιουργώντας έτσι την μοτοσυκλέτα που είδαμε στην EICMA. Η νέα KX που δημιουργήθηκε κατ’ εικόνα της παλιάς και είναι εξοπλισμένη με έναν αερόψυκτο V2 κινητήρα όπως η παλιά, όμως κάπου εκεί τελειώνουν και οι ομοιότητές τους.

Συγκεκριμένα ο παλιός κινητήρας ήταν πλαγιοβάλβιδος, με δύο βαλβίδες ανά κύλινδρο και ήταν 1.140 κυβικών, αποτελώντας έτσι έναν απ’ τους μεγαλύτερους κινητήρες τις εποχής. Η Royal Enfield προχώρησε στην έκδοση των τεχνικών χαρακτηριστικών της concept μοτοσυκλέτας, καθώς δεν σκοπεύει να την βάλει στην γραμμή παραγωγής, όμως απ’ όσο γίνεται αντιληπτό στις φωτογραφίες ο κινητήρας έχει εκσυγχρονιστεί, έχοντας τις βαλβίδες επικεφαλής, όπως μαρτυρά ο τεντωτήρας της καδένας του εκκεντροφόρου που βρίσκεται στο πλάι του μπλόκ, ενώ ο κυβισμός ενδεχομένως να είναι 838 κυβικών. Το παλιό μοντέλο είχε κυκλοφορήσει στην αγορά με το σλόγκαν “Η τελευταία λέξη της πολυτέλειας στην μοτοσυκλέτα”, έτσι η εταιρεία θέλοντας να προσάψει το ίδιο σλόγκαν στην νέα KX, χρησιμοποίησε πολυτελή υλικά στην κατασκευή της, όπως το δερμάτινη επένδυση στη σέλα με τις διπλές ραφές, καθώς και την επιχάλκωση διάφορων εξαρτημάτων της μοτοσυκλέτας όπως τις δαγκάνες της Bybre.

Παράλληλα, η εταιρεία για να πετύχει το ποιοτικό φινίρισμα της μοτοσυκλέτας, πολλά απ’ τα εξαρτήματά της προέρχονται από εργαλειομηχανές CNC, ενώ τα χειροποίητα βαμμένα σιρίτια –μια τέχνη που χρησιμοποιούν ακόμα και σήμερα- ολοκληρώνουν την πολυτελή και ποιοτική κατασκευή. Τα πιο σύγχρονα στοιχεία που προέρχονται απ’ την δεύτερη μοτοσυκλέτα είναι εμφανή με την full LED τεχνολογία στα φωτιστικά σώματα, καθώς και την έγχρωμη οθόνη οργάνων. Η girder μπροστινή ανάρτηση όμως αποτελεί και το πιο εντυπωσιακό στοιχείο στην μοτοσυκλέτα, καθώς συγκριτικά με το παλιό δείχνει πιο στιβαρή, ενώ το λείο φινίρισμα του μετάλλου και το γεγονός ότι ο προβολέας αποτελεί κομμάτι της προσφέρουν ένα χάρμα οφθαλμών.

Βέβαια το πίσω σύστημα της ανάρτησης και του μονόμπρατσου ψαλιδιού μόνο απαρατήρητο δεν περνά, με την ανάρτηση να δίνει την οπτική αίσθηση πως είναι φυτευτή μέσα στο ψαλίδι, ενώ ο τρόπος που δένει το ψαλίδι με τον κινητήρα και το μοχλικό, κεντρίζουν ιδιαίτερα το ενδιαφέρον. Οι ζάντες απ’ την άλλη είναι κατασκευασμένες σε CNC εργαλειομηχανή, με την πράσινη βαφή να ολοκληρώνει εξαίσια το αποτέλεσμα. Με την νέα KX –έστω και σε concept μορφή- η Royal Enfield απέδειξε στην EICMA τις δυνατότητές της να αναβιώσει ιστορικά μοντέλα αλλά και την δύναμη που έχει αποκτήσει, δηλώνοντας πολλά υποσχόμενη για την πορεία της στην παγκόσμια αγορά.

Ετικέτες

Η Ελβετία αίρει την απαγόρευση αγώνων ταχύτητας σε ασφάλτινες πίστες μετά από 71 χρόνια! [VIDEO]

Απαγόρευση που είχε θεσπιστεί μετά από το φρικιαστικό ατύχημα με 84 νεκρούς στο Le Mans 1955
Αρχίζουν ξανά οι αγώνες πίστας στην Ελβετία
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

27/1/2026

Μετά από 71 χρόνια, η Ελβετία δίνει ξανά το πράσινο φως στους αγώνες ταχύτητας σε ασφάλτινες πίστες. Η ομοσπονδιακή απαγόρευση, που είχε επιβληθεί το 1955 μετά την επική τραγωδία του εικοσιτετράωρου αγώνα αυτοκινήτων Le Mans του 1955 στη γαλλική πίστα Circuit de la Sarthe, καταργείται από την 1η Ιουνίου. Από εδώ και πέρα, η αρμοδιότητα για την έγκριση διοργανώσεων και εγκαταστάσεων περνά στα καντόνια.

Από την 1η Ιουνίου οι αγώνες αυτοκινήτου και μοτοσυκλέτας θα μπορούν ξανά να διοργανωθούν σε ελβετικό έδαφος. Η απαγόρευση είχε θεσπιστεί το 1955, μετά το φρικτό δυστύχημα στις 24 Ώρες του Λε Μαν, όταν η Mercedes 300 SLR του Pierre Levegh εκτοξεύθηκε στις εξέδρες, σκοτώνοντας 84 ανθρώπους και τραυματίζοντας άλλους 120.

Το τρομερό ατύχημα συνέβει το απόγευμα της 11ης Ιουνίου 1955, στο τέλος του 35ου γύρου, τη στιγμή που αναμενόταν τα πρώτα pit-stop. Έχοντας λάβει εντολή από την ομάδα της Jaguar να μπει στα πιτ, ο Mike Hawthorn φρέναρε απότομα μπροστά από την Austin-Healey του Lance Macklin. Ο Macklin φρέναρε επίσης δυνατά, βγήκε προς το δεξί άκρο της πίστας σηκώνοντας σκόνη και στη συνέχεια το αυτοκίνητό του εκτινάχθηκε ξανά προς το κέντρο, ακριβώς στην πορεία της Mercedes-Benz του Pierre Levegh, που βρισκόταν στην 6η θέση, έναν γύρο πίσω. Κινούμενος με περίπου 240 χλμ, ο δεξιός εμπρός τροχός της Mercedes ανέβηκε πάνω στην αριστερή πίσω γωνία της Austin-Healey, εκτοξεύοντας το αυτοκίνητο του Levegh στον αέρα.

Το αυτοκίνητο προσέκρουσε σε ένα χωμάτινο ανάχωμα ύψους περίπου 1,20 μ., το μοναδικό εμπόδιο ανάμεσα στους θεατές και την πίστα, και διαλύθηκε. Κινητήρας, ψυγείο, αναρτήσεις εκτοξεύονται μέσα στο πλήθος διανύοντας σχεδόν 100 μέτρα. Όσοι είχαν ανέβει σε σκάλες ή πρόχειρες εξέδρες για καλύτερη θέα βρέθηκαν ακριβώς στην πορεία των φονικών συντριμμιών. Το υπόλοιπο αυτοκίνητο, πάνω στο ανάχωμα, τυλίχθηκε στις φλόγες, με τη φωτιά να ενισχύεται από το μαγνήσιο του αμαξώματος -δεν μπορούσαν να το σβήσουν για μέρες. Ο Levegh σκοτώθηκε ακαριαία.

Το απίστευτο τώρα είναι πως οι αγωνοδίκες αποφάσισαν... να συνεχιστεί ο αγώνας, θεωρώντας ότι μια μαζική αποχώρηση του τεράστιου πλήθους θα μπλόκαρε τους δρόμους και θα εμπόδιζε την πρόσβαση των ιατρικών και σωστικών συνεργείων! 

Δεκατρία λεπτά αργότερα, η MG του Dick Jacobs έχασε τον έλεγχο στην έξοδο της Maison Blanche, ανατράπηκε και κατέληξε ανάποδα, τυλιγμένη στις φλόγες. Ο Jacobs επέζησε, αλλά τραυματίστηκε σοβαρά και δεν αγωνίστηκε ποτέ ξανά. 

Αν και το πολύνεκρο δυστύχημα συνέβη στη Γαλλία, το σοκ ήταν τεράστιο σε όλη την Ευρώπη, ενώ στην Ελβετία πολιτικοί, εκκλησιαστικοί φορείς αλλά και η κοινή γνώμη ζήτησαν πλήρη διακοπή των αγώνων ταχύτητας στη χώρα. Μετά από τριετή συζήτηση, η κυβέρνηση επέβαλε ολική απαγόρευση το 1958. Εξαιρέθηκαν μόνο αγώνες όπως motocross, αναβάσεις και slalom, που θεωρούνταν λιγότερο επικίνδυνοι.

Η απόφαση για την κατάργηση της απαγόρευσης για μηχανοκίνητους αγώνες σε ασφάλτινες πίστες ελήφθη από το ελβετικό κοινοβούλιο το 2022, με ισχύ όμως από την 1η Ιουνίου 2026.

Με το τέλος της ομοσπονδιακής απαγόρευσης, η ευθύνη περνά πλέον στα καντόνια, τα οποία θα αποφασίζουν για την έγκριση διοργανώσεων αλλά και για την κατασκευή μόνιμων εγκαταστάσεων -ενδεχομένως και την αξιοποίηση του Circuit de Lignières.

Στην ιστορία του ελβετικού μηχανοκίνητου αθλητισμού ξεχωρίζει η πίστα του Bremgarten, στενή γρήγορη και γεμάτη δέντρα, ενεργή από τη δεκαετία του ’30 έως τα ’50, στο Bethlehem, στα βόρεια της Βέρνης. Εκεί διεξήχθη το πρώτο Ελβετικό Grand Prix το 1934. Στο Bremgarten, την 1η Ιουλίου 1948, κατά τις δοκιμές για το Grand Prix εκείνης της χρονιάς -που αφορούσε τόσο μοτοσυκλέτες όσο και μονοθέσια- έχασαν τη ζωή τους στη στροφή Eymatt ο θρυλικός Omobono Tenni και ο μεγάλος Achille Varzi.

Ετικέτες