Suzuka 8 Hours: Ο Johann Zarco μιλά για απίστευτα δύσκολες συνθήκες αγώνα

Η Honda HRC και ο Johann Zarco ήταν και πάλι στο υψηλότερο σκαλί του βάθρου
Zarco
Από τον

Παύλο Καρατζά

5/8/2025

Για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά, οι Johann Zarco και Takumi Takahashi ανέβηκαν στο υψηλότερο σκαλί του βάθρου της Suzuka 8 Hours, κατακτώντας παράλληλα την 4η συνεχόμενη νίκη της Honda HRC στον εμβληματικό αγώνα.

Η Honda επέλεξε να συμμετέχει με μόλις δύο αναβάτες την φετινή χρονιά, τους Johann Zarco και Takumi Takahashi. Η συγκεκριμένη επιλογή μόνο εύκολη δεν ήταν, καθώς το δίδυμο χρειάστηκε να οδηγήσει για σχεδόν τέσσερις ώρες ο καθένας σε σύγκριση με τις άλλες ομάδες που είχαν διαθέσιμους τρεις αναβάτες.

Η ομάδα της Honda κατάφερε να πάρει την καρό σημαία με διαφορά 34 δευτερολέπτων από την εργοστασιακή ομάδα Yamaha Racing Team.

Ο Johann Zarco δήλωσε: “Οι 8 ώρες Suzuka είναι ένας αγώνας που απολαμβάνω πολύ και το να βρίσκομαι στην καλύτερη μοτοσυκλέτα, μια μοτοσυκλέτα που είναι ευχάριστη να οδηγείς, είναι απολύτως σπουδαίο. Ταυτόχρονα, σήμερα ήταν τόσο, μα τόσο δύσκολο, σε απίστευτα δύσκολες συνθήκες. Κατάφερα να διατηρήσω τον έλεγχο στην πίστα, όπως περίμενα, αλλά η ξεκούραση μεταξύ των sessions ήταν πολύ πιο δύσκολη από ό,τι πίστευα. Στη συνέχεια, την τελευταία ώρα, βγήκε ένα αυτοκίνητο ασφαλείας και πρόσθεσε μερικούς επιπλέον γύρους στην τελευταία περίοδο που ήταν στην πίστα ο Takumi, γεγονός που μου έδωσε λίγο περισσότερο χρόνο για να ξεκουραστώ. Όταν ήρθε η στιγμή να οδηγήσω, βγήκε άλλο ένα αυτοκίνητο ασφαλείας και με βοήθησε να επανέλθω σιγά σιγά στο ρυθμό μου, οπότε τελικά όλα πήγαν πολύ καλά.”

Στην συνέχεια είπε πως ο Takumi ήταν πολύ δυνατός, ανεξάρτητα από την ζέστη. Το πλάνο ήταν καλό και τα επτά pit stops έκαναν την διαφορά. Είπε επίσης πως πέρυσι ο Takahashi πήρε την καρό σημαία, όμως φέτος ήταν προσχεδιασμένο να τελειώσει τον αγώνα ο ίδιος, το οποίο ήταν πραγματικά πανέμορφο. Η μοτοσυκλέτα έγινε πιο διαχειρίσιμη μόλις έπεσε η θερμοκρασία και η διαφορά των τριάντα δευτερολέπτων έδωσε στην ομάδα τους μία ασφάλεια. Μάλιστα δήλωσε πως η πίστα σε μερικά σημεία ήταν αρκετά σκοτεινή και δεν μπορούσε να κατέβει το 2:09, έτσι απόλαυσε την οδήγηση έως τον τερματισμό.

Πέθανε ο Arthur Lampkin, παλιός Off-Road αγωνιζόμενος και θείος του Dougie

Οικογένεια με ιστορία, νίκες και τίτλους στους Off-Road αγώνες, σε ΜΧ, Enduro και trial
Arthur Lampkin
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

24/2/2026

Ο Βρετανός Arthur Lampkin, της γνωστής οικογένειας Lampkin στην οποία ανήκει και ο πωλυπρωταθλητής trial Dougie Lampkin, έφυγε πλήρης ημερών, έχοντας στο ιστορικό του off-road νίκες στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα MX και στο Trophee des Nations τη δεκαετία του 1960, ενώ είχε κερδίσει χρυσό μετάλιο στο ISDE του 1966, και είχε νίκες και στα Scottish Six Days Trial (1963) και Scott Trial το 1960, 61 και 65.

Ο Arthur είχε γεννηθεί στο Kent στις 30 Μαίου 1938, και έμεινε στην ιστορία ως ένας ταχύτατος αναβάτης αγώνων off-road, κερδίζοντας στο ψηλότερο επίπεδο σε MX, Enduro και Trial.

Δίπλα του είχε τους δυο αδερφούς του, τον Alan και τον Martin, οι οποίοι κι εκείνοι σημείωσαν μεγάλες επιτυχίες στους αγώνες μοτοσυκλέτας, γράφοντας ανεξίτηλα στα βιβλία της ιστορίας το όνομα της οικογένειας.

Ο γιος του Arthur, John ακολούθησε τα βήματα του πατέρα του, αγωνιζόμενος στο trial, όπου είχε και νίκη σε γύρο του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Trial της FIM, το 1983.

Dougie Lampkin

Οι περισσότεροι πάντως φαν αγώνων μοτοσυκλέτας από τις πιο πρόσφατες γενιές, έμαθαν το επίθετο κυρίως χάρη στον ανιψιό του Arthur, Dougie Lampkin, που κέρδισε 12 Παγκόσμια Πρωταθλήματα Trial όταν αναζητούσε αντίπαλο στα τέλη της δεκαετίας του 1990 και στις αρχές της δεκαετίας του 2000 -και μην ξεχνάμε τον γύρο που έκανε με σούζα στη διαδρομή του Isle of Man TT!

Arthur Lampkin

Ο Arthur αγωνιζόταν για την εργοστασιακή ομάδα της BSA, έχοντας επικές αναμετρήσεις με τους συμπατριώτες τους και έτερους θρύλους Dave Bickers και Jeff Smith στα σίξτις, όταν το BBC έδειχνε ζωντανά τους αγώνες στην τηλεόραση τα απογεύματα Σαββάτου.

Στην καριέρα του, ο Arthur κέρδισε 7 γύρους GP αλλά και τον τίτλο των 500 στο Βρετανικό Πρωτάθλημα Μotocross το 1959, κάτι που επανέλαβε το 1961 στα 250, ενώ την ίδια χρονιά τερμάτισε δεύτερος στο Παγκόσμιο της FIM στα 250. Νίκες σημείωσε και στο FIM Trophee des Nations το 1961 και 1962.

Στις 21 Φεβρουαρίου του 2026, σε ηλικία 87 ετών, ο Arthur πέθανε ειρηνικά στον ύπνο του.