Suzuki: Έφτασε το ορόσημο παραγωγής 10 εκατομμυρίων δικύκλων σε 20 χρόνια στην Ινδία
Μόνο το 2024 πούλησε πάνω από 1,2 εκατομμύρια δίκυκλα
Από τον
Παύλο Καρατζά
12/1/2026
Η Suzuki Motorcycle India Private Limited (SMIPL), θυγατρική της Suzuki στην Ινδία, ανακοίνωσε στις 8 Ιανουαρίου ότι πέτυχε συνολική παραγωγή 10 εκατομμυρίων μοτοσυκλετών.
Η SMIPL ξεκίνησε την παραγωγή τον Φεβρουάριο του 2006, φτάνοντας το ορόσημο των 10 εκατομμυρίων μονάδων σε 20 χρόνια. Η SMIPL κατασκευάζει σήμερα συνολικά 13 μοντέλα. Μάλιστα το μοντέλο με το οποίο συμπληρώθηκαν τα 10 εκατομμύρια κομμάτια ήταν ένα σκούτερ Access σε έκδοση που δεν εισάγεται στην χώρα μας.
Στην αναπτυσσόμενη αγορά μοτοσυκλετών της Ινδίας, η SMIPL κατασκευάζει ένα νέο εργοστάσιο στην Καλκούτα για να αυξήσει την παραγωγική της ικανότητα. Τα δίκυκλα που παράγονται από την SMIPL εξάγονται όχι μόνο στην Ινδία, αλλά και σε περιοχές σε όλο τον κόσμο, όπως χώρες της Ασίας, της Λατινικής Αμερικής και της Ευρώπης (μόνο τα σκούτερ στη δική μας αγορά) και παίζει σημαντικό ρόλο ως η μεγαλύτερη βάση παραγωγής δικύκλων της Suzuki.
Δεν υπολογίζεται στην παραπάνω θεώρηση η κοινοπραξία στην Κίνα που αποτελεί τον μεγαλύτερο κατασκευαστή σε όλες τις κατηγορίες έως τα 250 κυβικά.
Ο Kenichi Umeda, Πρόεδρος της SMIPL, δήλωσε: “Η επίτευξη της συνολικής παραγωγής 10 εκατομμυρίων μονάδων είναι απόδειξη της εμπιστοσύνης που μας δείχνουν οι ενδιαφερόμενοι, συμπεριλαμβανομένων των πελατών, των επιχειρηματικών εταίρων και των εργαζομένων μας. Η SMIPL έχει αναπτυχθεί παράλληλα με την επέκταση της αγοράς μοτοσυκλετών της Ινδίας. Στο μέλλον, δεν θα ενισχύσουμε μόνο την παραγωγική ικανότητα και θα επεκτείνουμε το δίκτυο πωλήσεων και υπηρεσιών μας, αλλά θα εφαρμόσουμε και το «By Your Side» μέσω δραστηριοτήτων που μας φέρνουν κοντά στους πελάτες μας και τους επιτρέπουν να βιώσουν την ελκυστικότητα της Suzuki”.
Για το οικονομικό έτος 2024, ο όγκος παραγωγής της SMIPL ανέρχεται σε 1.130.141 μονάδες, ο όγκος πωλήσεων σε 1.047.670 μονάδες και ο όγκος εξαγωγών σε 210.493 μονάδες.
Honda: Κάνει τη Σαχάρα χρυσωρυχείο στην κατασκευή δρόμων - Για 1η φορά χρήση άμμου από έρημο
Μέσω της PathAhead οι Ιάπωνες παρουσίασαν το νέο τεχνητό υλικό Rising Sand
Από τον
Θοδωρή Ξύδη
7/4/2026
Η άμμος της ερήμου ήταν μέχρι πρότινος ένα υλικό που δεν μπορούσε να χρησιμοποιηθεί στην οδοποιία και τις οικοδομές και η νεοσύστατη PathAhead της Honda είναι η εταιρεία που έρχεται για να το αλλάξει αυτό με το Rising Sand και μια τεχνολογία που δίνει λύσεις ποικιλοτρόπως.
Η νέα startup εταιρεία της Honda προέκυψε από το πρόγραμμα δημιουργίας νέων επιχειρήσεων "IGNITION" των Ιαπώνων και κάνει ντεμπούτο παρουσιάζοντας το νέο υλικό που βάζει στο παιχνίδι την άμμο της ερήμου στην κατασκευή δρόμων.
Όπως στα κτίρια, η άμμος είναι ένα από τα βασικά υλικά που χρησιμοποιούνται για την κατασκευή δρόμων και η άμμος που πληροί τις προδιαγραφές για αυτόν τον σκοπό είναι εκείνη που βρίσκεται στη θάλασσα, τα ποτάμια και τα λατομεία. Η άμμος της ερήμου δεν πληροί τις προδιαγραφές γιατί οι κόκκοι της είναι πιο λείοι και στρογγυλοί από αυτό που χρειάζεται στην οδοποιία, τα κτήρια και τις υποδομές. Χαρακτηριστικό παράδειγμα, μεταξύ άλλων η Σαουδική Αραβία, η οποία εισάγει άμμο για να οτιδήποτε χρειάζεται να χτίσει και να κατασκευάσει!
Η διαδικασία κοκκοποίησης της Honda για τη δημιουργία του Rising Sand
Ως το δεύτερο πιο χρησιμοποιημένο υλικό στον πλανήτη από τον άνθρωπο μετά το... νερό, υπολογίζεται ότι περίπου 50 δισ. τόνοι άμμου (και χώματος) χρησιμοποιούνται κάθε χρόνο στις κατασκευές σε όλον τον κόσμο με ρυθμό που σε καμία περίπτωση δεν επιτρέπει την φυσική αναπλήρωση της άμμου, η οποία έχει εξαιρετικά μεγάλη σημασία στη διατήρηση οικοσυστημάτων στις περιοχές που βρίσκεται -ακόμη περισσότερο στα ποτάμια-, της βιοποικιλότητας αλλά και του περιορισμού των φυσικών καταστροφών σε τοπικό επίπεδο -όπως πλημμύρες-, ειδικά στα ποτάμια.
Λαμβάνοντας υπόψη τα παραπάνω δεν είναι δύσκολο να φανταστεί κανείς τον τεράστιο περιβαλλοντικό αντίκτυπο που έχει η αφαίρεση τόσο μεγάλων ποσοτήτων άμμου από ποτάμια, λίμνες και θάλασσες, ενώ σίγουρα κανείς δεν μπορεί να φανταστεί αυτή τη στιγμή ότι υπάρχει σχετική έλλειψη άμμου σε όλον τον κόσμο για κατασκευές, λόγω των περιορισμών που προσπαθούν να επιβάλλουν κυβερνήσεις και διεθνείς οργανισμοί στην ανεξέλεγκτη συλλογή της από οπουδήποτε.
Το τεχνητό αδρανές Rising Sand δημιουργείται έπειτα από κοκκοποίηση της άμμου που προέρχεται από έρημο, με αύξηση από 100 μm σε κόκκους διαμέτρου μερικών χιλιοστών, με την τεχνολογία που έχει αναπτύξει η Honda. Σύμφωνα με την PathAhead, έχει διάρκεια ζωής που φτάνει τα 20 χρόνια, η χρήση του έναντι άμμου θαλάσσης ή ποταμιών μειώνει το κόστος κατά 60%, ενώ μειώνεται σημαντικά και ο περιβαλλοντικός αντίκτυπος.
Η εταιρεία αναφέρει επίσης ότι έναντι αντίστοιχων φυσικών αδρανών υλικών η αντοχή του παρουσιάζεται αυξημένη κατά 2,5 φορές. Έτσι η τυπική διάρκεια ζωής ενός δρόμου μπορεί να αυξηθεί από τα 10 σε περισσότερα από 20 χρόνια και έτσι μειώνεται κατά 60% το κόστος, ενώ η τιμή του Rising Sand αναμένεται να είναι κοντά σε εκείνη των συμβατικών υλικών που χρησιμοποιούνται στην οδοποιία.
Το πάνω δεξί κομμάτι οδοστρώματος περιέχει Rising Sand σε αντίθεση με το αριστερό που έχει φυσικά δομικά υλικά
Στο τιμόνι της νεοσύστατης PathAhead βρίσκεται ο ιδρυτής και διευθύνων σύμβουλος της εταιρείας, Masayuki Iga. Ο Ιάπωνας πέρασε 11 χρόνια στη Honda R&D κάνοντας έρευνα σε διάφορα υλικά στο ομώνυμο ερευνητικό τμήμα των Ιαπώνων και εξειδικεύτηκε στην εξέλιξη ατσάλινων φύλλων για χρήση στην αυτοκινητοβιομηχανία αλλά και στην εξέλιξη βιώσιμων υλικών.
Η Honda αναμένεται να χτίσει εργοστάσιο επεξεργασίας στην Κένυα το 2028 για να παράγει τοπικά Rising Sand σε μια στρατηγική κίνηση με την αφρικάνικη ήπειρο να έχει μόλις το 20% των δρόμων της με ασφαλτόστρωση. Σε συνδυασμό με την ελλιπή τους συντήρηση το κόστος μεταφορών στην Αφρική υπολογίζεται ότι είναι τρεις φορές υψηλότερο έναντι πιο αναπτυγμένων περιοχών του πλανήτη.
Ο Masayuki Iga με ένα κομμάτι δρόμου με Rising Sand
Honda και PathAhead φαίνεται να έχουν έναν θησαυρό στα χέρια τους που θα αξιοποιήσουν αρχικά στην Αφρική. Μετά από αυτήν την εξέλιξη πότε άραγε θα αρχίσουμε να ανησυχούμε και για τις ερήμους του πλανήτη;