Στην ιστορία της μοτοσυκλέτας υπάρχουν δύο ορόσημα στα ιαπωνικά τετρακύλινδρα superbikes. Το ένα είναι το Honda CB750 που όρισε τα πρότυπα για την κατηγορία από τα τέλη του 1960 έως και τις αρχές του '80 και το δεύτερο είναι φυσικά το Suzuki GSX-R 750, που έφερε στη ζωή μας τα race replica. Το αλουμινένιο πλαίσιο και η έννοια της αναλογίας κιλών ανά ίππο στο σχεδιασμό μια μοτοσυκλέτας, αποτελούν ακόμα και σήμερα τους βασικούς κανόνες για μια superbike.
Η Suzuki ήταν η μόνη εταιρεία που κράτησε στην παραγωγή την GSX-R 750 παράλληλα με το GSX-R 1000 έως σήμερα, παρά το γεγονός ότι από το 2003 που άλλαξαν οι κανονισμοί στα WSBK δεν είχε κανένα αγωνιστικό λόγο ύπαρξης. Φέτος όμως ήρθε το τέλος για αυτή την θρυλική μοτοσυκλέτα. Οι φανατικοί φίλοι της δεν είναι πλέον αρκετοί για να κρατήσουν τις πωλήσεις σε ένα επίπεδο που να δικαιολογεί την συνέχεια της παραγωγής της. Άλλωστε οι χαμηλές πωλήσεις ήταν και η αιτία που δεν έγινε καμία αναβάθμιση στα GSX-R 750 τα τελευταία χρόνια. Ούτε cornering ABS, ούτε traction control, ούτε φυσικά IMU με αισθητήρες G-Force. Η χαμηλή τιμή σε σχέση με τα πανάκριβα πλέον superbike 1000 ήταν ο μόνος λόγος για να το αγοράσεις.
Οπότε, όσο κι αν μας πονάει σε συναισθηματικό επίπεδο η είδηση για την οριστική διακοπή της παραγωγής της, εν τούτοις δεν έχει λογική να απαιτείς από την Suzuki να συνεχίσει να φτιάχνει μια μοτοσυκλέτα που κανείς δεν αγοράζει πλέον. Μαζί με το 750, σταματά και η παραγωγή του 600, που ουσιαστικά μοιράζεται τα περισσότερα μηχανικά μέρη. Σε αντίθεση με την περίπτωση του Hayabusa που υπάρχει μια μικρή ελπίδα να δούμε αντικαταστάτη σε μερικά χρόνια, στη περίπτωση των GSX-R 750/600 δεν υπάρχει ούτε ένα μικρό ψήγμα ελπίδας για νέα γενιά τετρακύλινδρων κινητήρων υψηλών επιδόσεων από την Suzuki. Τα τελευταία κομμάτια που υπάρχουν στην Αμερική θα συνεχίσουν να πωλούνται μέχρι αν εξαντληθεί το στοκ, ενώ σε Ευρώπη και Ασία θα σταματήσει οριστικά η διάθεσή του.
Συμφωνία Ελεύθερου Εμπορίου ΕΕ - Ινδίας και τι συνεπάγεται για τον κλάδο των οχημάτων
Συνασπισμός υπό την πίεση του αμερικανικού πολέμου δασμών
Από τον
Φίλιππο Σταυριδόπουλο
28/1/2026
Στρατηγικής σημασίας συμφωνία μεταξύ ΕΕ και Ινδίας ανοίγει μια από τις μεγαλύτερες αγορές του κόσμου, με καθοριστικές αλλαγές για τον κλάδο των οχημάτων
Η Συμφωνία Ελεύθερου Εμπορίου μεταξύ Ευρωπαϊκής Ένωσης και Ινδίας αποτελεί ένα φιλόδοξο εμπορικό εγχείρημα. Σε μια περίοδο αυξημένων γεωπολιτικών εντάσεων και παγκόσμιων οικονομικών προκλήσεων, η συμφωνία ενισχύει τους δεσμούς ανάμεσα σε δύο μεγάλες οικονομίες του πλανήτη, δημιουργώντας ευκαιρίες για ανάπτυξη, επενδύσεις και απασχόληση.
Η Ινδία είναι σήμερα η τέταρτη μεγαλύτερη οικονομία παγκοσμίως και η πολυπληθέστερη χώρα του κόσμου, ωστόσο οι εξαγωγές της ΕΕ προς τη χώρα παραμένουν σχετικά χαμηλές, κυρίως λόγω εξαιρετικά υψηλών δασμών. Η νέα συμφωνία επηρεάζει κυρίως βιομηχανικά προϊόντα και οχήματα, μηχανήματα, χημικά και φαρμακευτικά. Παράλληλα, ανοίγει την αγορά και για αγροτικά προϊόντα όπως κρασί, ποτά, ελαιόλαδο και επεξεργασμένα τρόφιμα, ενώ ενισχύει, τις υπηρεσίες (χρηματοοικονομικά, ναυτιλίακα) και στοχεύει στη μείωση των εμποδίων, απλοποιώντας τις διαδικασίες και καθιστώντας το εμπόριο ταχύτερο και οικονομικότερο καθώς σύμφωνα με τις εκτιμήσεις της ΕΕ, οι ευρωπαϊκές εξαγωγές προς την Ινδία αναμένεται να διπλασιαστούν.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον για τον κόσμο της αυτοκίνησης και, κατ’ επέκταση, των δύο τροχών παρουσιάζουν οι προβλέψεις της συμφωνίας για τα μηχανοκίνητα οχήματα. Μέχρι σήμερα, οι ευρωπαϊκές εξαγωγές οχημάτων προς την Ινδία επιβαρύνονται με δασμούς που φτάνουν έως και το 110%, κάνοντας τα προϊόντα πρακτικά μη ανταγωνιστικά.
Με τη νέα συμφωνία, οι δασμοί στα οχήματα θα μειωθούν σταδιακά στο 10%. Πρόκειται για τη μεγαλύτερη εμπορική παραχώρηση που έχει κάνει ποτέ η Ινδία σε εμπορικό εταίρο στον τομέα των οχημάτων, προσφέροντας σαφές ανταγωνιστικό πλεονέκτημα στους Ευρωπαίους κατασκευαστές.
Το 2024, οι εξαγωγές ευρωπαϊκών μηχανοκίνητων οχημάτων προς την Ινδία ανήλθαν σε περίπου 1,6 δισ. ευρώ. Με τη μείωση των δασμών, ο συγκεκριμένος αριθμός αναμένεται να αυξηθεί σημαντικά, ανοίγοντας τον δρόμο όχι μόνο για αυτοκίνητα, αλλά και για ευρύτερη τεχνολογική διείσδυση ευρωπαϊκών ομίλων στην ινδική αγορά κινητικότητας.
Αν και η συμφωνία αναφέρεται σε οχήματα γενικά, χωρίς να αποσαφηνίζεται κάτι περαιτέρω προς το παρόν, τα οφέλη αγγίζουν τον χώρο της μοτοσυκλέτας ακόμα και έμμεσα. Η μείωση δασμών σε μηχανήματα, εξαρτήματα, ηλεκτρολογικό εξοπλισμό και τεχνολογίες κινητήρων, με τρέχοντες δασμούς έως και 44%, δημιουργεί πιο φιλόξενες συνθήκες για ευρωπαίους κατασκευαστές και προμηθευτές.
Παράλληλα, δρομολογούνται απλοποιήσεις διαφόρων γραφειοκρατικών σκοπέλων (τελωνειακών διαδικασιών, προστασίας πνευματικής ιδιοκτησίας και κανόνων εμπορίου αναμένεται να διευκολύνουν τόσο τις εξαγωγές έτοιμων οχημάτων όσο και τη δημιουργία συνεργασιών ή παραγωγικών δραστηριοτήτων στην Ινδία.
Αυτό που αναμένεται να γίνει πιο έντονα αισθητό όμως είναι η αντίστροφη ροή. Ήδη, πριν την συμφωνία, η ορμή της ινδικής βιομηχανίας μοτοσυκλετών έχει εντυπωσιάσει, με τις μεγάλες εταιρείες να αποκτούν, να στηρίζουν, και να αναβιώνουν ιστορικά ευρωπαϊκά σήματα ή/και εργοστάσια.
Πέρα από την Ευρώπη όμως σε παγκόσμια κλίμακα από 2024 στο 2025 η ινδική βιομηχανία μοτοσυκλετών σημείωσε εντυπωσιακή αύξηση στις εξαγωγές των δύο τροχών οι οποίες κατέγραψαν νέο ιστορικό υψηλό, 4,3 εκατομμυρίων μονάδων το 2025, με αύξηση της τάξεως του 27% σε σχέση με το 2024, δείχνοντας τη σημαντική ζήτηση διεθνώς για μοτοσυκλέτες και σκούτερ σε αγορές όπως η Λατινική Αμερική, η Αφρική και η Νοτιοανατολική Ασία. Παράλληλα, οι συνολικές πωλήσεις δύο τροχών (μοτοσυκλέτες και σκούτερ) στην Ινδία ξεπέρασαν τα 20 εκατομμύρια μονάδες το 2025, περίπου 5% πάνω από τα επίπεδα του 2024, επιβεβαιώνοντας τη σταθερή ανάπτυξη της αγοράς μετά από χρόνια στασιμότητας.
Εμείς αναμένουμε για περισσότερες και πιο συγκεκριμένες πληροφορίες της συμφωνίας που αναμένεται να ταράξει τα νερά στις παγκόσμιες αγορές, σε κάθε κλάδο και το τι αυτό σημαίνει για τους δύο τροχούς.
