Suzuki: Το σίριαλ "Turbo" καλά κρατεί!

Συνεχίζεται η αέναη εξέλιξη της turbo μοτοσυκλέτας της
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

11/11/2019

Το 2013, η Suzuki αποφάσισε να μας αφήσει με το σαγόνι στο πάτωμα όταν παρουσίασε το Recursion. Ένα πρωτότυπο με δικύλινδρο εν σειρά κινητήρα 588cc, με έναν ΕΕΚ, που τροφοδοτούνταν με τεράστιες ποσότητες αέρα απ’ το Turbo και την ιπποδύναμή του να φτάνει τους 100 ίππους. Αισθητικά, ξέφευγε απ’ την σχεδιαστική ταυτότητα της Suzuki, με  μονόμπρατσο ψαλίδι, εντυπωσιακές ζάντες και φαίρινγκ που παραπέμπουν σε neoretro café racer.

Δυστυχώς, το μόνο που κάνει η Suzuki έκτοτε είναι να εξελίσσει σταθερά τόσο τον κινητήρα (από την άλλη ευτυχώς, μιας και δεν δείχνει να παρατά τα σχέδιά της), που τον είδαμε να αυξάνεται σε κυβισμό και να αποκτά δύο επικεφαλής εκκεντροφόρους όσο και το πλαίσιο, που την τελευταία φορά ήταν ενεργό μέρος του intercooler.

Τώρα, η Suzuki κατέθεσε νέες πατέντες σχετικά με την εξέλιξη του concept και παράλληλα επιβεβαίωσε από τη μεριά της το ρεπορτάζ μας με τα μοντέλα που δεν θα δούμε το 2020, αφού δεν υπήρξε καν υπόνοια για πρωτότυπο στην EICMA. Όπως φαίνεται όμως απ’ τα σχέδιά της, συνεχίζεται η εξέλιξη καθώς υπάρχουν μεγάλες αλλαγές τόσο στον κινητήρα όσο και το πλαίσιο. Το ευτύχημα είναι πως το μονόμπρατσο ψαλίδι παραμένει, με μόνο τις ζάντες να αλλάζουν σχέδιο.

Ας ξεκινήσουμε από τα βασικά: Είναι η τρίτη φορά που βλέπουμε το πλαίσιο του Recursion να αλλάζει (ή καλύτερα του ΧΕ7 ή ακόμη καλύτερα του GSX700T, αφού όλα αυτά είναι τα ονόματα που έχουν χρησιμοποιηθεί για την turbo μοτοσυκλέτα της). Αρχικά ήταν αλουμινένιο, έπειτα έγινε χωροδικτύωμα με ενεργό ρόλο ως κύκλωμα του intercooler, ενώ τώρα έχει αλλάξει αρχιτεκτονική. Συγκεκριμένα παραμένει ατσάλινο σωληνωτό χωροδικτύωμα με πλάκες που συνδέουν το ψαλίδι με αυτό και δένουν στο πίσω μέρος του κινητήρα. Ωστόσο, δεν είναι ευδιάκριτο αν το νέο πλαίσιο εξακολουθεί να είναι μέρος του κυκλώματος του intercooler.

Τα υπόλοιπα σχέδια της Suzuki εστιάζουν κυρίως στην χωροταξία, τη θέση της τουρμπίνας και τη νέα θέση του καταλύτη. Το σύστημα εξαγωγής είναι εμφανώς τροποποιημένο με το turbo (βλ. #3 στα σχέδια) να βρίσκεται όσο το δυνατόν πιο κοντά στην εξαγωγή για την εξάλειψη του turbo lag και είναι μεταξύ των δύο ψυγείων. Για αυτό το λόγο μειώθηκε και το πλάτος του κάτω ψυγείου στο μισό.  Επιπλέον, χρησιμοποιείται ένας μεγάλης διαμέτρου σωλήνας σχήματος L (ανεστραμμένο βλ. #51) που στέλνει τα καυσαέρια στον καταλύτη (#50) και μετά καταλήγουν στο τελικό που βρίσκεται κάτω από τον κινητήρα για την καλύτερη συγκέντρωση των μαζών χαμηλά και στο κέντρο της μοτοσυκλέτας. Ολόκληρη η τροποποίηση του συστήματος εξαγωγής έγινε αφενός μεν όπως είπαμε για την εξάλειψη του turbo lag και αφετέρου για να φτάνει πιο γρήγορα ο καταλύτης στην απαραίτητη θερμοκρασία για τη σωστή λειτουργία του.

Τα σχέδια χωρίς τα ψυγεία μας αποκαλύπτουν περισσότερες πληροφορίες, με την εισαγωγή του turbo (βλ. #33) που έρχεται από το φίλτρο αέρα, ενώ ο σωλήνας #34 μεταφέρει τον πεπιεσμένο αέρα στο intercooler που βρίσκεται στο πάνω μέρος του κινητήρα, πριν περάσει στους αυλούς εισαγωγής. Όπως και στα παλιότερα σχέδια της Suzuki, έτσι και εδώ βλέπουμε πως έχει διατηρηθεί το υγρόψυκτο ψυγείο λαδιού (#27) που βρίσκεται δίπλα απ’ το φίλτρο (#28), το οποίο καταλαμβάνει λιγότερο χώρο απ’ τα κλασικά.

Ετικέτες

Πατέντα Kawasaki για τροφοδοσία με υγροποιημένο υδρογόνο - Ο πεντακύλινδρος κινητήρας του H2 HySE

Οι Ιάπωνες επιμένουν πως το υδρογόνο είναι προτιμότερη λύση από τις μπαταρίες
kawasaki h2 hyse
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

27/4/2026

Σε ένα από τα ισχυρότερα αναχώματα στην προτεινόμενη λαίλαπα της βεβιασμένης Ηλεκτροκίνησης εξελίσσεται η χρήση υδρογόνου ως καύσιμο στους κινητήρες εσωτερικής καύσης και οι Ιάπωνες πρωτοπορούν στο θέμα αυτό, έχοντας στήσει εδώ και μερικά χρόνια την κοινοπραξία HySE με συμμετοχή των περισσότερων κατασκευαστών μοτοσυκλετών και αυτοκινήτων της χώρας.

Η Kawasaki είναι μια από τις πιο δραστήριες εταιρείες στον τομέα αυτόν, όσον αφορά στη Μοτοσυκλέτα τουλάχιστον, έχοντας ήδη παρουσιάσει το λειτουργικό πρωτότυπο H2 HySE που έκανε γύρους επίδειξης στις πίστες των Le Mans και Suzuka στα περιθώρια των αγώνων Endurance σε Γαλλία και Ιαπωνία πέρυσι.

kawasaki-h2-hyse

Αυτό το φουτουριστικό πρωτότυπο ωστόσο επιδεικνύει με μια ματιά το μεγαλύτερο πρόβλημα που αντιμετωπίζει η τεχνολογία υδρογόνου: την αποθήκευσή του. Οι γιγάντιες βαλίτσες του H2 HySE είναι απαραίτητες για να φιλοξενήσουν κάμποσα κάνιστρα υδρογόνου υπό πολύ υψηλή πίεση μα, ακόμη κι έτσι, η αυτονομία της μοτοσυκλέτας αυτής φέρεται να είναι ακόμη μη ανταγωνιστική συγκριτικά με μιας βενζινοκίνητης.

Η χρήση αερίου υδρογόνου έχει τα προβλήματά της, γι’ αυτό στο Akashi εξετάζουν ως λύση το υγροποιημένο υδρογόνο, καθώς έτσι θα μπορεί να χωρέσει περισσότερο στη μοτοσυκλέτα. Αυτό ακριβώς είναι και το αντικείμενο της πιο πρόσφατης ευρεσιτεχνίας που κατοχύρωσε η Kawasaki στην Ιαπωνία.

kawasaki-h2-hyse
Η ευρεσιτεχνία της Kawasaki μπορεί να εφαρμοστεί σε διάφορους τύπους κινητήρων, όπως λ.χ. σε έναν V8 που θα μοιάζει με V10

Στο σχέδιο βλέπουμε έναν κινητήρα που μοιάζει πεντακύλινδρος σε σειρά, ωστόσο στην πραγματικότητα είναι τετρακύλινδρος – ως ήταν εξαρχής ο κινητήρας του H2 HySE με τον υπερσυμπιεστή. Μόνο που ο ακριανός κύλινδρος στη δεξιά πλευρά του κινητήρα δεν λειτουργεί όπως οι υπόλοιποι τέσσερεις και αντί να ωθεί τον στρόφαλο, παίρνει κίνηση απ’ αυτόν για να αντλήσει καύσιμο.

Εξηγούμαι αναλυτικότερα, γιατί τα νούμερα που συνοδεύουν την πατέντα της Kawasaki έχουν ιδιαίτερο τεχνικό ενδιαφέρον.

Στα χαρτιά, το υδρογόνο έχει μεγαλύτερη ενεργειακή πυκνότητα από τη βενζίνη ανά μονάδα μάζας. Αυτό σημαίνει πως ένα κιλό υδρογόνου έχει περίπου τριπλάσια αποθηκευμένη ενέργεια από ένα κιλό βενζίνης. Αν όμως μιλήσουμε για ενέργεια ανά μονάδα όγκου, τότε η κατάσταση αντιστρέφεται ραγδαία, καθώς στον ίδιο όγκο η (υγρή) βενζίνη έχει ασύγκριτα περισσότερη ενέργεια από το (αέριο) υδρογόνο. Ενδεικτικά, αναφέρει πως ακόμη κι αν συμπιέσουμε το υδρογόνο στα 700 bar (πάνω από 10.000 psi), στο ίδιο όγκο η βενζίνη έχει εξαπλάσια ενέργεια αποθηκευμένη.

kawasaki-h2-hyse

Και το πρόβλημα στη μοτοσυκλέτα είναι πως ο δεσμευτικός παράγοντας δεν είναι τόσο το βάρος, όσο ο διαθέσιμος χώρος για αποθήκευση του υδρογόνου, δηλαδή ο όγκος.

Η ιδέα της Kawasaki είναι προφανέστατη: το υγροποιημένο υδρογόνο απαιτεί πολύ μικρότερο όγκο για την αποθήκευσή του, άρα θα μπορούμε να φορτώσουμε μεγαλύτερη ποσότητα στη μοτοσυκλέτα χωρίς να απαιτεί βαλίτσες σε μέγεθος μικρής καλύβας. Μόνο που δεν είναι τόσο απλό το θέμα.

Το υγροποιημένο υδρογόνο έχει τα δικά του προβλήματα. Πρώτον, πρέπει να διατηρείται σε εξαιρετικά χαμηλή θερμοκρασία για να μην εξαερωθεί, άρα το δοχείο αποθήκευσής του θα πρέπει να είναι άριστα μονωμένο για να διατηρεί το υδρογόνο σε υγρή φάση.

​ kawasaki h2 hyse
Στο σχέδιο της Kawasaki το υγρό υδρογόνο ψεκάζεται μέσω δύο μπεκ τόσο απευθείας στον θάλαμο καύσης (29) όσο και στην εισαγωγή του αέρα (28)

Μετά προκύπτει ένα θέμα με την πίεση που δεν θα έχουμε πλέον στο δοχείο του. Στα 700 και 1000 bar, μόλις ανοίξει δίοδος στο κύκλωμα τροφοδοσίας το αέριο θα εκτοξευτεί με μεγάλη πίεση. Δεν θα συμβεί το ίδιο με το υγρό όμως, οπότε τώρα χρειαζόμαστε τρόμπες για να δημιουργήσουν την απαιτούμενη πίεση στη γραμμή τροφοδοσίας.

Η προτεινόμενη λύση της Kawasaki στο θέμα είναι ένα δίδυμο από αντλίες, μια παραδοσιακή σαν αυτή που έχουν οι περισσότεροι κινητήρες της αγοράς ήδη για τη βενζίνη και μια δεύτερη την οποία στα σχέδια των Ιαπώνων υποδύεται το πέμπτο πιστόνι στον τετρακύλινδρο κινητήρα. Η Kawasaki λέει πως αυτός ο έξτρα κύλινδρος μπορεί να δημιουργήσει πίεση τουλάχιστον 1500 psi για να οδηγήσει το υγρό υδρογόνο στον θάλαμο καύσης.

Τα παραπάνω προφανώς και δεν λύνουν όλα τα ζητήματα της Υδρογονοκίνησης, αλλά αν μη τι άλλο δείχνουν πως οι Ιάπωνες επιμένουν πολύ ζεστά στο θέμα. Η Kawasaki μάλιστα δείχνει πολύ πρόθυμη να αναλάβει ρόλο πρωτοπόρου, καθώς εκτός από τη μοτοσυκλέτα κι ένα UTV που θα φορέσει τον ίδιο κινητήρα, έχει αναλάβει να εξελίξει ένα πλοίο ειδικά σχεδιασμένο για τη μεταφορά υγροποιημένου υδρογόνου, το οποίο υπολογίζεται να έχει ολοκληρωθεί ως το τέλος του 2026.

​ kawasaki h2 hyse

Αυτή τη στιγμή πάντως δεν είμαστε ακόμη κοντά στο σημείο που το υδρογόνο μπορεί να αντικαταστήσει το πετρέλαιο και τη βενζίνη στις μεταφορές, ειδικά όταν βάλουμε στην εξίσωση και όλους τους χωροταξικούς περιορισμούς που ισχύουν στα δίκυκλα. Πλησιάζουμε όμως και η δουλειά που κάνει η κοινοπραξία HySE βρίσκεται στην πρώτη γραμμή τεχνολογικής καινοτομίας.

Μετά, θα απομένει το πιο δύσκολο βήμα απ’ όλα: το δίκτυο ανεφοδιασμού, το πρόβλημα που πια ξεφεύγει από τον έλεγχο των εργοστασίων και της επιστήμης για να κυλιστεί στη λάσπη πολιτικών και επιχειρηματικών λογικών.