Yamaha T-Max Crossover για να εναντιωθεί στο Honda X-Adv

Αποκαλύπτει ο κ. Paolo Pavesio Yamaha Motor Europe
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

11/5/2020

Το T-Max ήταν το πρώτο σκούτερ που ξέφυγε των διαχωριστικών γραμμών και μπήκε στα χωράφια της μοτοσυκλέτας, πρώτα γιατί είχε έναν κινητήρα εκεί ακριβώς που τον περιμένεις και στις μοτοσυκλέτες, μετάδοση με αλυσίδα καθώς κι ένα πλαίσιο που δεν ήταν απλά εκεί για να τα κρατά όλα αυτά μαζί. Κι έπειτα γιατί πράγματι στην πράξη όλα αυτά δούλευαν με τον τρόπο που έπρεπε. Στην συνέχεια βέβαια η Yamaha πάτησε πάνω στην επιτυχία αυτή και με την παγκόσμια αγοραστική δύναμη να εξασθενεί, το T-Max έφτασε να είναι κάτι πολύ ακριβό που με βεβαιότητα μεγάλο κομμάτι του κόστους αγοράς ήταν το βάρος του ονόματος. Μαζί με όλα τα υπόλοιπα, ο ανταγωνισμός του αυξήθηκε κατακόρυφα και όχι μόνο, η Honda έφτιαξε από το πουθενά μία νέα κατηγορία με το X-Adv. Ας το γράψουμε για πολλοστή φορά σε αυτό το σημείο: Το X-Adv είναι μοτοσυκλέτα. Ξεκάθαρα. Η Honda προσπάθησε πάρα πολύ να το περάσει στην αρχή ως σκούτερ, όπως και το Integra άλλωστε, ωστόσο στην πράξη πρόκειται για μοντέλα της σειράς NC με κουστούμι σκούτερ. Μάλιστα αργότερα η Honda επένδυσε στο ακριβώς αντίθετο marketing, ανάλογα με το πώς ψυχανεμιζόταν τον κόσμο... Είναι γιατί αν πετύχαινε η μεταμφίεση θα είχαν περισσότερα μοντέλα με μικρότερο κόστος, μία πρακτική που στα αυτοκίνητα λειτουργεί δεκαετίες τώρα. Σε μεγάλο βαθμό η Honda πέτυχε τον σκοπό της, αν και το ταξίδι στην Ίο και η τύχη που γέννησε το X-Adv ήταν πράγματα που δεν είχε εξ αρχής σχεδιάσει. Για να μην επαναλαμβάνουμε την ιστορία γέννησης του X-Adv που είχαμε αποκαλύψει πριν πολλά χρόνια, εκτός από τύχη η Honda είχε βέβαια και κάτι που δεν έχουν οι υπόλοιποι Ιάπωνες και μόλις ένας Ευρωπαίος μπορεί να δείξει αυτή την στιγμή, να παίρνει το ρίσκο να ακολουθήσει ιδέες των εργαζομένων της. Ο Ιάπωνας LPL (Large Project Leader) διαφωνούσε με το X-Adv που σχεδίασε ο Ιταλός και έλεγε πως δεν θέλει να αναλάβει να το βγάλει στην παραγωγή. Πως θα ντρέπεται να το έχει στο ενεργητικό του… από τότε έχει δαγκώσει την γλώσσα του πολλές φορές, όπως ο ίδιος μου έχει πει.

Αφορμή για όλα αυτά, είναι η δήλωση του κ. Paolo Pavesio, διευθυντή μάρκετινγκ της Yamaha στην Ευρώπη που είπε σε Ιταλούς δημοσιογράφους πως αν δεν υπήρχε το X-Adv τότε οι πωλήσεις του T-Max θα ήταν 20% περισσότερες! Λίγο πριν αποκαλύψει πως υπάρχει πολύς χώρος ανάμεσα στις μοτοσυκλέτες και στα σκούτερ και πως μπορεί να μην είναι στο DNA τους να βαδίζουν σε περπατημένο μονοπάτι, αλλά και το κενό αυτό πρέπει να καλυφθεί. Δεν πρέπει να περιμένουμε τίποτα τέτοιο όμως πριν το 2022, που σημαίνει πως υπάρχει δρόμος μπροστά μας.

Ωστόσο το T-Max του 2020, όπως είχαμε πει και στην αρχή της χρονιάς όταν το οδηγήσαμε στην Πορτογαλία, είναι αυτό ακριβώς που χρειαζόταν όχι μόνο για να σταθεί απέναντι στον ανταγωνισμό, αλλά και για να πάει τα πράγματα παρακάτω. Παραμένει ακριβό; Το μόνο σίγουρο, όταν κοστίζει παραπάνω από Tracer 900 και αυτό είναι κάτι που τοποθετήθηκε ο κ. Pavesio με την απάντηση – καθόλου τυχαία, να μην ξεφεύγει από αυτά που γράφαμε και πιο πάνω: «Η τιμή είναι ζήτημα οικονομίας κλίμακος που στις μοτοσυκλέτες είναι πολύ μεγαλύτερη. Με τον δικύλινδρο 700 κυβικών και δύο πλαίσια φτιάχνουμε τέσσερις μοτοσυκλέτες, με τον τρικύλινδρο των 900 κυβικών και δύο άλλα πλαίσια, φτιάχνουμε άλλες τέσσερις μοτοσυκλέτες. Με αυτό τον τρόπο το κόστος πέφτει, μοιράζεται σε περισσότερα μοντέλα και καλύπτεται από περισσότερους πελάτες. Στην περίπτωση του T-Max τα πράγματα είναι διαφορετικά, πολύ διαφορετικά, και το κόστος της βιομηχανικής παραγωγής δεν μοιράζεται με τον ίδιο τρόπο».

Από εκεί και πέρα ο κ. Pavesio τόνισε κι εκείνα που λέγαμε και τον Ιανουάριο, όταν πρωτο-δοκιμάσαμε το T-Max, πως το 2017 έχασε κομμάτι του σπορ χαρακτήρα που τώρα τον κέρδισε πίσω. Όχι μόνο από πλευράς εμφάνισης αλλά και στον κινητήρα και στις αναρτήσεις. Παράλληλα τόνισε πως πάνω από το 50% των ιδιοκτητών αλλάζουν το T-Max τους με ένα καινούριο, αυτό σημαίνει πως πρέπει να συνεχίζουν την εξέλιξη και μάλιστα να μην μένουν στην επιφάνεια των πραγμάτων αλλά να πηγαίνουν κάθε φορά τα πράγματα πολύ πιο κάτω. Σε αυτό το σημείο όμως και μιας και ο ανταγωνισμός έχει κιβώτιο δύο συμπλεκτών με αυτόματες αλλαγές, ο κ. Pavesio τόνισε πως η CVT μετάδοση παραμένει για την Yamaha η καλύτερη λύση για την μετακίνηση σε μητροπολιτικές περιοχές. Η Yamaha προχωρά με το δεδομένο της σταθερότητας στην τιμή πώλησης και έτσι κάθε φορά που μία τεχνολογία θα γίνεται πιο προσιτή, τότε αμέσως θα προστίθεται και στα μοντέλα που δεν την είχαν, όπως το Cornering ABS για παράδειγμα…

Θυμηθείτε:

Παρουσίαση Yamaha TMAX TechMax 2020

Ετικέτες

H πολυτιμότερη MV Agusta όλων των εποχών - Έπιασε 5πλάσιο ποσό από τις εκτιμήσεις σε δημοπρασία

Με πρώην ιδιοκτήτη τον John Surtees! - Παγκόσμια Πρωταθλήτρια το 1965 - Την οδήγησαν Hailwood - Agostini
MV Agusta Bonhams 2026
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

28/4/2026

Η κορυφαία των MotoGP της εποχής της έπιασε ένα ποσό που έκανε τους ειδικούς εκτιμητές να μοιάζουν με ερασιτέχνες στον τελευταίο χτύπο του σφυριού στη δημοπρασία που διοργάνωσε ο οίκος Bohnams.

Σπάνια βλέπει κανείς εργοστασιακή αγωνιστική MV Agusta να προσφέρεται σε δημοπρασία, αφού όσες έχουν απομείνει είτε βρίσκονται σε κάποιο μουσείο, είτε σε κάποια ιδιωτική συλλογή. Η προσφορά είναι εξαιρετικά σπάνια λοιπόν και η ζήτηση τεράστια, όμως ακόμη και αυτό δεν προϊδέασε κανένα για το ποσό που χρειάστηκε τελικά να δοθεί για να αλλάξει χέρια η 500άρα αγωνιστική Agusta του 1965, για την οποία σας μιλήσαμε πριν από δύο περίπου μήνες.

Πρόκειται για τη μοτοσυκλέτα με την οποία ο Mike Hailwood κέρδισε το τελευταίο από τα τέσσερα σερί πρωταθλήματα για την Agusta στην κορυφαία κατηγορία πριν αποχωρήσει για τη Honda, αφήνοντας το No.1 στους αναβάτες των Ιταλών στον ομόσταυλό του και ανερχόμενο τότε GIacomo Agostini, τον οποίο και άφησε εκείνη τη χρονιά στη δεύτερη θέση της παγκόσμιας κατάταξης.

Η γνήσια εργοστασιακή μοτοσυκλέτα αγοράστηκε από τον John Surtees τη 10ετία του 1980 όταν πωλήθηκαν τα υπάρχοντα του αγωνιστικού τμήματος της MV Agusta και ο μέχρι πρότινος ιδιοκτήτης της την έκανε δικιά του το 2005 απευθείας από τον Βρετανό θρύλο.

Τα εξαρτήματα της μοτοσυκλέτας που κατάφερε να αποσπάσει το ποσό του 1.115.594 ευρώ, το μεγαλύτερο που έχει δοθεί ποτέ για MV Agusta, έχουν άγνωστο αγωνιστικό ιστορικό, ενώ πιστεύεται ότι με αυτή αγωνίστηκε το 1965 τόσο ο Ago όσο και ο Hailwood και ως σύνολο είναι σύμφωνη με τις προδιαγραφές που χρησιμοποιούσε η εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta στα μέσα της δεκαετίας του 1960. 

Αν και είχε αποχωρήσει τέσσερα χρόνια πριν από την ομάδα, ο Surtees την αγόρασε γιατί, όπως έγραψε και σε σχετική επιστολή του προς τον άνθρωπο που την αγόρασε από αυτόν, πρόκειται για "...μια εξέλιξη του ίδιου τύπου μηχανής που οδηγούσα μέχρι τον Σεπτέμβριο του 1960". Η συγκεκριμένη μάλιστα ήταν και η μοναδική που κράτησε το εργοστάσιο ως ολοκληρωμένη μοτοσυκλέτα από τις 4κύλινδρες εκείνης της εποχής και έπειτα πούλησε, εκτός από εκείνες που κατέληξαν στο μουσείο της MV Agusta, το οποίο και πιστοποίησε τη γνησιότητά της.

MV Agusta Bonhams 2026

Η μοτοσυκλέτα πέρασε από σχολαστική ανακατασκευή διατηρώντας τη συντριπτική πλειοψηφία των γνήσιων εξαρτημάτων της, εκτός από το κάλυμμα της σέλας που αντικαταστάθηκε και τα δύο αμορτισέρ που είναι αντιγραφές των αυθεντικών. Ξεχωρίζει επίσης από το τετραγωνικής διατομής ψαλίδι, το οποίο ήταν μία από τις τελευταίες αναβαθμίσεις που έκανε η MV Agusta σε αυτή τη μηχανή -το προηγούμενο ήταν οβάλ.

Στην επιστολή ο Surtees αναφέρει επίσης πως όλες οι λεπτομέρειες, όπως οι πλήμνες, οι ακτίνες, οι ζάντες, μαζί με την υπόλοιπη μοτοσυκλέτα, είναι όλα πρωτότυπα.

Ο μοναδικός στην ιστορία Παγκόσμιος Πρωταθλητής MotoGP που έχει καταφέρει να κερδίσει και τον αντίστοιχο τίτλο στη Formula 1 χρησιμοποίησε τη συγκεκριμένη μοτοσυκλέτα σε επιδείξεις σε όλη την Ευρώπη και στη Νέα Ζηλανδία και την οδήγησε τελευταία φορά στη συνάντηση Spa Francorchamps Revival το 2006. Δεν θα πρέπει επίσης να συγχέεται με τις ρέπλικες που έφτιαξε ο Surtees έπειτα και από τη σχετική άδεια που του παραχώρησε η MV Agusta. Η μοτοσυκλέτα είναι λειτουργική, αλλά θα χρειαστεί εκ νέου συντήρηση για να οδηγηθεί καθώς έμεινε ανενεργή για μεγάλη χρονική περίοδο. 

Σε κάθε περίπτωση το ποσό που έπιασε στη δημοπρασία η 4κύλινδρη MV Agusta δικαιώνει το προσωνύμιό "Ferrari των μοτοσυκλετών" που έχει κερδίσει από το κοινό, όχι μόνο για τα 37 Παγκόσμια Πρωταθλήματα που έχει κατακτήσει. Το κοινό πάθος που είχαν οι Domenico Agusta και Enzo Ferrari για τους αγώνες αλλά και το γεγονός ότι κατασκεύαζαν μοντέλα για τον δρόμο ώστε να τα πουλήσουν για να χρηματοδοτήσουν τα αγωνιστικά τους όνειρα ήταν ίσως το κύριο από τα συστατικά που συντέλεσαν στο χτίσιμο του μύθου της MV Agusta και την έφεραν στη συνείδηση του κοινού στο ίδιο επίπεδο με τη συμπατριώτισσά της Ferrari, για τα αγωνιστικά της οποίας ξοδεύονται αστρονομικά ποσά στις δημοπρασίες.