Υποχρεωτικά τα μοτοσυκλετιστικά γάντια στην Ισπανία!

Δεύτερη χώρα μετά την Γαλλία!
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

2/4/2021

Υποχρεωτικά πλέον τα μοτοσυκλετιστικά γάντια στην Ισπανία από φέτος, ένας νόμος που για τους πολλούς, σωστούς αναβάτες δεν φέρνει καμία αλλαγή στην ζωή τους. Είναι ήδη έτσι στην Γαλλία και υπάρχει επίσημη προτροπή στην Βρετανία. Εμείς εδώ ακόμη βάζουμε στιχάκια σε φωτογραφίες με ξεκράνωτους ή ταγκάρουμε κλισέ φρασούλες σε video με μπαντιλίκια και μηδενικό εξοπλισμό για το «μία κάτω όλες επάνω / δεν μας ρίχνει κανείς» κι άλλα τέτοια το ένα πιο κλισέ από το άλλο.

Από το 1985 όταν κυκλοφόρησε το MOTO, και επί 35 χρόνια σταθερά, δεν σταματάμε να επαναλαμβάνουμε πως πρέπει να φοράνε όλοι κράνος, αλλά και μπουφάν και γάντια και μποτάκια και παντελόνι με ενισχύσεις. Κι όλα αυτά χειμώνα – καλοκαίρι. Φανταστείτε μας να τα λέμε αυτά την δεκαετία του '80... Επί 35 χρόνια δεν θα δείτε φωτογραφία χωρίς γάντια ή με αθλητικά παπούτσια στο περιοδικό, πόσο μάλλον χωρίς όλα τα παραπάνω. Είναι κάτι που εφαρμόζουμε άλλωστε καθημερινά και με το παράδειγμά μας αυτό, θέλουμε να πιστεύουμε πως σιγά-σιγά στρίβουμε το δυσκίνητο και βαρύ καράβι του Έλληνα νεαρού μοτοσυκλετιστή σε πιο ασφαλή νερά, από την ξέρα στην οποία έχει προσαράξει. Στο Test Ride Event του MOTO, το μεγαλύτερο Test Ride της Ευρώπης που ΔΩΡΕΑΝ προσκαλούμε τους αναγνώστες μας να οδηγήσουν μοτοσυκλέτες στην πίστα, τις πρώτες χρονιές η αντίδραση ήταν μεγάλη για το γεγονός πως απαιτούσαμε γάντια και παπούτσια που έκλειναν πάνω από τον αστράγαλο για να οδηγήσει κανείς, πέρα από το αυτονόητο κράνος και το μοτοσυκλετιστικό μπουφάν. Σιγά – σιγά η αποδοχή σε αυτό τον κανόνα ερχόταν χωρίς αντιδράσεις. Απέχουμε όμως πολλά έτη φωτός από χώρες όπως η Γαλλία και η Ισπανία, καθώς στην χώρα μας εξακολουθούμε να συζητάμε για το κράνος, όταν εκείνοι καθιστούν υποχρεωτικά και τα γάντια.

Ο ίδιος νόμος ισχύει στην Γαλλία από το 2017 και πλέον και στην Ισπανία από φέτος. Τα μοτοσυκλετιστικά γάντια γίνονται απαραίτητα με νόμο, όπως ακριβώς και το κράνος.  Το DGT - General Directorate of Traffic – που πρόσφατα αν θυμάστε εισήγαγε στην Ισπανία ένδειξη ιδανικής γραμμής στις στροφές, εισηγήθηκε από φέτος την υποχρεωτική χρήση γαντιών. Και φυσικά μιλάμε για μοτοσυκλετιστικά γάντια και όχι μάλλινα ή οτιδήποτε άλλο.

Στην χώρα της σαγιονάρας, του κοντού παντελονιού και του ξεκράνωτου κεφαλιού κάτι τέτοιο μπορεί να ακούγεται ως περιορισμός της ελευθερίας, αλλά για τους περισσότερους -ευτυχώς- δεν αλλάζει κάτι στην καθημερινότητά τους ένας τέτοιος νόμος.

Η υποχρεωτική χρήση αερόσακου όμως είναι μία άλλη περίπτωση. Διότι αυτό μοιάζει να είναι το επόμενο βήμα που θέλει να κάνει το DGT, μελετώντας τις επιπτώσεις που θα είχε μία τέτοια κίνηση. Οι Ισπανοί – και το λέμε από προσωπική πείρα- δεν θα βγουν για μοτοσυκλετιστική βόλτα χωρίς να φορούν τα πάντα από εξοπλισμό και ένας νόμος για τα γάντια έχει μεγαλύτερη πρακτική εφαρμογή σε τουριστικές περιοχές και σε συγκεκριμένες περιόδους του χρόνου. Ο αερόσακος όμως είναι κάτι διαφορετικό. Είναι ενσωματωμένος σε λίγα και πανάκριβα μπουφάν και έτσι πρέπει να φοράς ένα εξωτερικό γιλέκο. Παρότι πολύ πρακτικό και εύχρηστο, ξεχνώντας την ύπαρξή του, δεν παύει να είναι άλλο ένα πρόσθετο πράγμα που κάνει την διαφορά σε σύγκριση με ένα νόμο για τα γάντια από την στιγμή που -είπαμε- όλοι τα φοράνε έτσι κι αλλιώς. Προς το παρόν οι Ισπανοί δεν είναι το ίδιο θετικοί για τον αερόσακο. Πάντως με την εξέλιξη της τεχνολογία και την συμπίεση των τιμών, μπορεί να τον βλέπουμε να ενσωματώνεται σε πιο προσιτό εξοπλισμό στο μέλλον και η μεγαλύτερη σε εύρος χρήση του να αλλάξει και τον βαθμό αποδοχής του από το Ισπανικό κοινό ως υποχρεωτικό μέτρο…

 

Ισπανία: 4 πίστες στην ίδια έκταση - Στην Almería δημιουργείται η μεγαλύτερη πίστα στην Ευρώπη

Όσες πίστες δεν έχουμε συνολικά στη χώρα μας, τις έχει η Ισπανία σε μία πόλη
almeria
Από τον

Παύλο Καρατζά

7/5/2026

Δεν γίνεται να είσαι μοτοσυκλετιστής στην Ελλάδα και να μη “ζηλεύεις” όταν μαθαίνεις πως ο ιδιοκτήτης της πίστας Almería κατασκευάζει δύο νέες πίστες στον ίδιο χώρο!

Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Μισή ώρα έξω από την πόλη της Αλμερίας συνορεύουν δύο πίστες, της Αλμερίας και της Ανδαλουσίας. Οι δύο πίστες είναι κυριολεκτικά η μία δίπλα στην άλλη και μπορούν κάλλιστα να ενωθούν σε μία, αποτελώντας έτσι τη μεγαλύτερη πίστα στην Ευρώπη!

Στο εσωτερικό λοιπόν της πίστας της Αλμερίας, δημιουργούνται δύο νέες πίστες, κάτι που σημαίνει πως υπάρχουν πολλές επιλογές για τη διαμόρφωσή της κάθε φορά, ενώ με τον τρόπο αυτόν μπορούν να διεξάγονται τρία track days ταυτόχρονα στον ίδιο χώρο.

maps

Μάλιστα ο ιδιοκτήτης της πίστας, είναι εκείνος που κατασκεύασε πέρυσι την πιο καινούργια πίστα στην Ευρώπη που βρίσκεται στην Σεβίλλη και το MOTO δοκίμασε εκεί τη νέα Ducati Panigale V2 S. Δεν χρειάζεται καν να αναφέρουμε και στις πίστες Portimao, Βαρκελώνης κ.λπ. που είναι μερικές ώρες πιο μακριά και δίνουν στον αναβάτη πολλές επιλογές για την προπόνησή του.

Οι πίστες αυτές δημιουργούνται από ιδιωτικές επιχειρήσεις και είναι κερδοφόρες, αφού υποστηρίζονται από ιδιώτες που συμμετέχουν μαζικά σε track days αλλά και από εταιρείες που νοικιάζουν τις πίστες είτε για δοκιμές, είτε για παρουσιάσεις.

Σίγουρα σας γεννιέται το ερώτημα, “γιατί αυτό δεν γίνεται και στην Ελλάδα”, με την απάντηση να βρίσκεται σε εμάς τους μοτοσυκλετιστές. Στη χώρα μας ένα μεγάλο ποσοστό έχει στην κατοχή του μία μοτοσυκλέτα, όμως ελάχιστοι είναι εκείνοι που θα δαπανήσουν χρόνο και χρήματα, ώστε να πάνε σε μία σχολή οδήγησης και να μάθουν να οδηγούν σωστά, θα έχουν (και θα φορούν) όλον τον μοτοσυκλετιστικό εξοπλισμό τους και θα μπουν σε μία από τις δύο πίστες που έχουμε (Μέγαρα και Σέρρες) για να εξερευνήσουν και να εξελίξουν τα οδηγικά τους όρια. Δηλαδή ενώ έχουμε μοτοσυκλετιστές, μας λείπει η μοτοσυκλετιστική κουλτούρα.

Οι άνθρωποι που έχουν τα χρήματα να κάνουν μία επένδυση σε πίστα στη χώρα μας, βλέποντας πως μόλις 150 άτομα συμμετέχουν στα trackdays που γίνονται περίπου μία φορά τον μήνα – με το μεγαλύτερο ποσοστό να είναι οι ίδιοι – πολύ δύσκολα θα ρισκάρουν τα εκατομμύριά τους για ένα σχέδιο που μάλλον θα αποτύχει. Την ίδια στιγμή και οι αναβάτες (μιλάμε για Αθήνα που μένει το μεγαλύτερο ποσοστό) δεν έχουν άλλη επιλογή από τα Μέγαρα – όχι και ό,τι καλύτερο για μεγάλες μοτοσυκλέτες υψηλής απόδοσης – ενώ η πίστα των Σερρών είναι αρκετά μακριά και έτσι έχουμε έναν φαύλο κύκλο που δεν τελειώνει ποτέ.

Για να γίνει μια τέτοια επένδυση στην Ελλάδα θα πρέπει να στηριχτεί με πελατολόγιο από το εξωτερικό, δηλαδή να προωθηθεί για διεθνείς αγώνες, track days ξένων διοργανωτών, παρουσιάσεις νέων μοντέλων και άλλες τέτοιες εκδηλώσεις που έχουν πολλά να ωφεληθούν από το κλίμα της χώρας μας - δεν είναι καθόλου τυχαίο που οι περισσότερες αποστολές για νέα μοντέλα που πηγαίνουμε είναι στην Ισπανία και στην Ιταλία.