Moto Guzzi Stelvio – Η τελική μορφή παραγωγής

Βασισμένο στο αδερφάκι V100 Mandelo, το Stelvio μπαίνει στον πόλεμο των μεγάλων Adventure μοτοσυκλετών
Moto Guzzi Stelvio 2024
Από τον

Γιάννη Τσινάβο

26/10/2023

Η αναμονή σχεδόν τελείωσε καθώς το νέο Moto Guzzi Stelvio θα είναι σύντομα κοντά μας και συγκεκριμένα στην EICMA στις αρχές Νοεμβρίου, με το επερχόμενο Adventure μοντέλο της ιταλικής εταιρείας να μπαίνει με τη μία στα βαθιά.

Το Stelvio του οποίου η πρώτη γενιά παρουσιάστηκε το 2007 δεν κατάφερε να πρωταγωνιστήσει τότε στον εμπορικό στίβο, με την Moto Guzzi να σταματά την παραγωγή του το 2017. Με τα χρόνια να περνούν και με τον ανταγωνισμό στην μεγάλη κατηγορία Adventure συνεχώς να αυξάνεται η ιταλική εταιρεία αποφάσισε να επαναφέρει το μοντέλο Stelvio στο προσκήνιο χρησιμοποιώντας ως βάση το V100 Mandelo το οποίο έκανε την εμφάνιση του το 2022. Κατά διαστήματα είχαμε δει διάφορες κατασκοπευτικές φωτογραφίες του νέου αυτού μοντέλου της Moto Guzzi ωστόσο τώρα το Stelvio βρίσκεται μία ανάσα από την παραγωγή. Και λέμε μία ανάσα από την παραγωγή καθώς περιοδικά όπως τα Cycle World, Motorrad και Μotociclismo είχαν τη δυνατότητα να οδηγήσουν για πρώτη φορά την τελική μορφή του το νέο Moto Guzzi Stelvio πριν αυτό παρουσιαστεί στην EICMA. Το νέο ιταλικό μοντέλο χρησιμοποιεί τον εγκάρσια τοποθετημένο υγρόψυκτο V2 κινητήρα 90 μοιρών των 1.042 κ. εκ. απόδοσης 115 ίππων με ροπή 10,7 kgm με τη μοτοσυκλέτα να παράγεται στην επαρχιακή πόλη Mandello del Lario, έδρα της Moto Guzzi.

Moto Guzzi

Όσον αφορά στον σχεδιασμό, το Stelvio έχει γενναιόδωρες διαστάσεις όπως αρμόζει στις  Adventure μοτοσυκλέτες της μεγάλης κατηγορίας. Τα πλαστικά δείχνουν ποιοτικά ενώ το φαίρινγκ είναι αρκετά ογκώδες με τον προβολέα του Stelvio να προέρχεται από το V100 Mandello. Η ρυθμιζόμενη ζελατίνα υπόσχεται καλή κάλυψη από τις καιρικές συνθήκες, ενώ στο επίπεδο άνεσης συμβάλει και η ευρύχωρη σέλα δύο επιπέδων. Το μεταξόνιο του Stelvio είναι στα 1.520 χλστ., ενώ σύμφωνα με την ιταλική εταιρεία το βάρος της νέας μοτοσυκλέτας ανέρχεται στα 246 κιλά.

Όσον αφορά τις αναρτήσεις μπροστά έχουμε ανεστραμμένο πιρούνι Sachs 46 χλστ. πλήρως ρυθμιζόμενο με διαδρομή 170 χλστ., ενώ πίσω έχουμε αμορτισέρ της KYB, πλήρως ρυθμιζόμενο κι αυτό, με διαδρομή 170 χλστ. Οι τροχοί είναι 19 ιντσών μποροστά και 17 ινστών πίσω με ακτινωτές ζάντες, με το σύστημα πέδησης να προέρχεται από το V100 Mandelo και να αποτελείται από τετραπίστονες δαγκάνες Brembo μπροστά με δίσκους 320 χλστ., και δαγκάνα δύο εμβόλων πίσω με δίσκο 280 χλστ. Το ABS το οποίο προέρχεται από την Continental μπορεί να απενεργοποιηθεί και στους δύο τροχούς με τη βοήθεια του Off Road Riding Mode. Τα ελαστικά πρώτης τοποθέτησης είναι τα Anakee Adventure της Michelin. Στο ηλεκτρονικό οπλοστάσιο του Moto Guzzi Stelvio υπάρχουν πέντε riding modes , -Rain, Touring, Road, Sport, Off Road-, traction control το οποίο ρυθμίζεται σε τέσσερα επίπεδα ενώ μπορεί να απενεργοποιηθεί, φρένο κινητήρα το οποίο ρυθμίζεται σε τρία επίπεδα, cornering ABS τριών επιπέδων το οποίο απενεργοποιείται στον πίσω τροχό, ενώ όλα αυτά ελέγχονται από την οθόνη TFT 5 ιντσών η οποία παρέχει δυνατότητα συνδεσιμότητας.

Moto Guzzi

Το Moto Guzzi Stelvio όπως βλέπουμε στις φωτογραφίες θα διατίθεται σε δύο χρωματισμούς: μαύρο-γκρι με κίτρινες λεπτομέρειες και πορτοκαλί-γκρι με μαύρες λεπτομέρειες, ενώ θα υπάρχουν βάσεις για πλαϊνές βαλίτσες, προστατευτικές χούφτες, και πολλά άλλα αξεσουάρ.

Moto GuzziMoto GuzziMoto GuzziMoto GuzziMoto GuzziMoto Guzzi

 

Ετικέτες

BMW R 1300 R Superhooligan – Φόρος τιμής στις R 90 S που κατέκτησαν τη Daytona

Πλησιάζοντας στην επέτειο 50 ετών από μια ιστορική νίκη της BMW, οι Γερμανοί καστομάρουν ένα R 1300 R σε Superhooligan
BMW R 1300 R Superhooligan
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

3/3/2026

Βρισκόμαστε στην περίφημη πίστα Daytona International Speedway στην πολιτεία της Florida των ΗΠΑ. Το ημερολόγιο αναγράφει 6 Μαρτίου 1976 και είμαστε έτοιμοι για τον παρθενικό αγώνα της νεοσύστατης κατηγορίας Superbike στο αμερικανικό πρωτάθλημα της AMA, τον περίφημο Daytona 200.

Η BMW Motorrad έχει φέρει τρεις R 90 S με αναβάτες τους Steve McLaughlin, Reg Pridmore και Gary Fisher, οι οποίοι καταδυναστεύουν τον αγώνα. Αρχικά είναι ο Fisher αυτός που οδηγεί τη μάχη, πριν αντιμετωπίσει προβλήματα με το κιβώτιο ταχυτήτων του, ωστόσο οι άλλες δύο γερμανικές μοτοσυκλέτες είναι πίσω του και πλέον μετατρέπουν τον αγώνα σε μια μεταξύ τους μονομαχία που κρίθηκε στην καρό σημαία, με τον McLaughlin να επικρατεί οριακά του Pridmore.

Αν ο Fisher είχε παραμείνει στον αγώνα, η BMW θα είχε πανηγυρίσει πιθανότατα την πλήρη κατάληψη του βάθρου. Η συνέχεια της χρονιάς έφερε την πρώτη σεζόν του AMA Superbike Championship, προγόνου του WSBK ως το γνωρίζουμε σήμερα, στην οποία πρώτος πρωταθλητής αναδείχθηκε ο Pridmore με BMW R 90 S.

BMW R 1300 R Superhooligan

Αυτήν την ιστορική επίδοση θέλει να τιμήσει φέτος η BMW στην επέτειο 50 ετών από εκείνον τον σημαδιακό αγώνα Daytona 200, το κάνει ωστόσο με μια αρκετά διαφορετική μοτοσυκλέτα. Αντί για τη σύγχρονη superbike της, S ή M 1000 RR, οι Γερμανοί επέλεξαν το roadster R 1300 R, το οποίο έχει το “προσόν” να διαθέτει boxer κινητήρα, όπως και το R 90 S που θέλει να τιμήσει. Έτσι κι αλλιώς δεν υπάρχει ανάγκη για 200 άλογα, καθώς και τα 145 του roadster είναι υπερδιπλάσια των σκάρτων 70 που απέδιδε τότε (σε στοκ μορφή) το R 90 S.

Η μετατροπή του R 1300 R σε Superhooligan ανατέθηκε σε μια μικρή ομάδα τεχνικών του BMW Motorrad Custom Speed Shop υπό την καθοδήγηση του Philipp Ludwig και το μεγαλύτερο μέρος της δουλειάς τους αναμενόμενα έπεσε στην εμφάνιση.

Το πορτοκαλί χρώμα είναι η αναπόφευκτη αναφορά στη θρυλική απόχρωση του R 90 S και φυσικά ο αριθμός 83 αναφέρεται απευθείας στην αγωνιστική μοτοσυκλέτα του McLaughlin.

 

BMW R 1300 R Superhooligan

Από κει και πέρα ωστόσο, το μπλε χρώμα δεν έχει κάποια σχέση με τη μοτοσυκλέτα-έμπνευση του Superhooligan, αλλά δένει οπτικά το μπλε πιρούνι της Wilbers που προστέθηκε στην custom μοτοσυκλέτα – όντας και 30 mm μακρύτερο του εργοστασιακού – με τις δαγκάνες των φρένων και το υποπλαίσιο. Μπλε άλλωστε είναι και το ελατήριο του πλήρως ρυθμιζόμενου αμορτισέρ της Wilbers που συναντάμε στο πίσω μέρος αυτού του μοναδικού R 1300 R.

Μια ακόμη αλλαγή που θα συναντήσουμε στο επετειακό αυτό custom είναι ο μπροστινός τροχός με ανθρακονημάτινη ζάντα που προέρχεται από τη λίστα εξοπλισμού του M 1000 RR, ενώ το κορμί του Superhooligan είναι διακοσμημένο με άφθονα carbon εξαρτήματα, τόσο από τη λίστα των γνήσιων αξεσουάρ της BMW Motorrad όσο και από τη σχετική λίστα της Ilmberger Carbon Parts.

Για το τελικό αποτέλεσμα προστέθηκαν ρυθμιζόμενες μανέτες της Advik, ρυθμιζόμενα μαρσπιέ της BMW Motorrad και φυσικά ένα ολόσωμο σύστημα εξάτμισης με τελικό από ανθρακόνημα της Akrapovič.

​    ​

Το R 1300 R Superhooligan θα εκτεθεί στον φετινό αγώνα Daytona 200, ο οποίος μάλιστα διοργανώνεται φέτος για 84η φορά και όλως τυχαίως πέφτει στις ίδιες ημερομηνίες με το 1976: 5 ως 7 Μαρτίου 2026! Εκεί η νέα custom θα εκτεθεί δίπλα στην αυθεντική R 90 S του McLaughlin, τιμώντας τόσο τη νίκη του στον συγκεκριμένο αγώνα, όσο και το παρθενικό πρωτάθλημα AMA Superbikes του Pridmore την ίδια χρονιά.

Επιπλέον, η BMW δεν επέλεξε τυχαία το όνομα Superhooligan, καθώς στο αμερικανικό πρωτάθλημα MotoAmerica υπάρχει κατηγορία Super Hooligan by Roland Sands που απαρτίζεται από έναν σκασμό μοτοσυκλέτες που δεν έχουν άμεση σχέση με πίστες και στην περιγραφή των κανονισμών προϋποτίθεται πως το αρχικό μοντέλο παραγωγής πρέπει να πωλείται με τιμόνι και όχι με κλιπόν.

Στον αγώνα της κατηγορίας Super Hooligan στον φετινό αγώνα MotoAmerica Daytona 200 λοιπόν ο πρεσβευτής της BMW Motorrad στις ΗΠΑ, Nate Kern, θα αγωνιστεί με ένα BMW R 1300 R Superhooligan, απέναντι στον συνήθη ανταγωνισμό της κλάσης αυτής που περιλαμβάνει Aprilia Tuono, Arch 2S-R, BMW R nineT (με αυτό αγωνίζεται κανονικά ο Kern), Ducati Monster SP, Energica Eva Ribelle RS, Harley-Davidson Pan America, Harley-Davidson XR1200, Indian FTR1200, KTM 990 Duke, KTM 890 Duke R, Suzuki SV1000, Triumph Street Triple 765 RS και Yamaha MT-09 SP.

Στον αγώνα αυτό, που έχει επετειακό χαρακτήρα για τη BMW Motorrad, θα δώσουν το παρόν οι Steve McLaughlin και Reg Pridmore, οι κόρες του Gary Fisher (που απεβίωσε το 2023), Heidi και Kimberly, καθώς και ο μηχανικός της ομάδας Butler & Smith των τριών παραπάνω αναβατών, Udo Gietl.