Πέντε μοντέλα που ΔΕΝ θα δούμε το 2020

Για να ξέρουμε τι μας περιμένει
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

11/7/2019

Σκοπός αυτού του άρθρου είναι να ξεκαθαρίσουμε λίγο το τοπίο σχετικά με το ποια μοντέλα που περιμένουμε και έχουν δημιουργήσει μεγάλη προσμονή, δεν θα δούμε του χρόνου. Ας ξεκινήσουμε με μια από τις πιο πολυσυζητημένες μοτοσυκλέτες που είναι σίγουρο ότι δεν θα μπει στην παραγωγή το 2020.

No1: Suzuki GSX-1300R Hayabusa

Το Hypersport μοντέλο της Suzuki μετρά 20 χρόνια απ' τη δημιουργία του, το 1999, και ήταν η πρώτη μοτοσυκλέτα παραγωγής με τελική μεγαλύτερη από 300km/h. Έκτοτε δέχτηκε αρκετές ανανεώσεις, ενώ το 2008 παρουσιάστηκε και η τελευταία πλέον γενιά της για την ευρωπαϊκή αγορά. Να τονίσουμε πως η Hayabusa συνεχίζει να παράγεται κανονικά αλλά πλέον δεν πληροί της προδιαγραφές Euro4 της Ε.Ε., με αποτέλεσμα να είναι διαθέσιμη μόνο σε συγκεκριμένες αγορές παγκοσμίως. Όπως έχουμε γράψει στο παρελθόν η Suzuki δουλεύει πάνω στη δημιουργία της τρίτης γενιάς της θρυλικής Hypersport μοτοσυκλέτας και καταθέτει ανά τακτά χρονικά διαστήματα πατέντες γι' αυτή. Τα πράγματα όμως έχουν ξεφύγει, διότι οι περισσότεροι με το που δουν τις πατέντες τις συνδέουν με τον άμεσο ερχομό του μοντέλου, όμως στην πραγματικότητα δεν θα γίνει το 2020 αλλά το 2021. Όποτε οι επεξεργασμένες φωτογραφίες και τα διάφορα video που υπάρχουν στο διαδίκτυο με το νέο Hayabusa εξοπλισμένο με turbo κινητήρα και πιο αιχμηρή εμφάνιση, δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα.

 

No2: Suzuki Recursion

Το φουτουριστικό, αλλά με κλασική συνάμα σχεδίαση, concept της Suzuki κοντεύει να κλείσει δεκαετία, από τότε που εμφανίστηκε πρώτη φορά. Ήταν εξοπλισμένο με έναν δικύλινδρο κινητήρα turbo 600cc, με έναν επικεφαλής εκκεντροφόρο και τράβηξε την προσοχή του κοινού, όμως δεν το είδαμε ποτέ να παίρνει “σάρκα και οστά”. Το εργοστάσιο απ’ το Hamamatsu συνεχίζει όλα αυτά τα χρόνια την εξέλιξη τόσο του κινητήρα, που μεγάλωσε σε κυβισμό και απέκτησε δύο επικεφαλής εκκεντροφόρους, όσο και του πλαισίου με ενεργό ρόλο στο σύστημα εισαγωγής του αέρα στον κινητήρα, που είδαμε στις πιο πρόσφατες πατέντες της. Παρ' όλα αυτά παραμένει σχεδόν απίθανο να το δούμε στο άμεσο μέλλον. Γενικότερα η Suzuki έχει βάλει μπροστά -από πέρσι κιόλας- ένα πενταετές πλάνο για τη δημιουργία ενός νέου εργοστασίου 40 στρεμμάτων που θα ενισχύσει τις δυνατότητές της στην παραγωγή νέων μοντέλων και στην εξέλιξή τους. Αυτός είναι και ένας από τους λόγους που δεν παρουσιάζει τόσα πολλά νέα μοντέλα συγκριτικά με το πιο ένδοξο παρελθόν της. Άλλος ένα είναι ότι έχει στρέψει την προσοχή της στις ασιατικές αγορές, στις οποίες επενδύει περισσότερο (με πιο πρόσφατη τη δημιουργία του Gixxer250) με αποτέλεσμα αυτό να έχει αντίκτυπο στα μοντέλα που προορίζονται για την παγκόσμια αγορά και κατ’ επέκταση την συρρίκνωση της γκάμας της.

 

No3 & No4: Kawasaki SC-01 Spirit Charger και SC-02 Soul Charger

Τέσσερα χρόνια έχουν περάσει απ’ το Tokyo Motor Show και την έκθεση στο Μιλάνο, τότε που η Kawasaki παρουσίασε ένα σκίτσο και έναν κινητήρα από μελλοντικά concept της, τα οποία δεν έχουν ξαναεμφανιστεί. Με αφορμή τη δημιουργία των H2 και H2R παρουσίασε τον κινητήρα του SC-01 Spirit Charger, έναν τετρακύλινδρο κινητήρα, υπερτροφοδοτούμενο και μικρότερο από 1.000cc. Στο Μιλάνο αργότερα, παρουσίασε μόνο ένα σκίτσο απ’ το SC-02 Soul Charger, χωρίς να μπαίνει σε λεπτομέρειες. Έκτοτε, το ιαπωνικό περιοδικό Young Machine έχει ασχοληθεί αρκετά με τα concept της Kawasaki και έχει δημιουργήσει ψηφιακά επεξεργασμένες εικόνες, που εικάζουν πώς θα ήταν η μοτοσυκλέτα αν έμπαινε στην παραγωγή. Μάλιστα, το έχει μετονομάσει σε Mach και έχει επεξεργαστεί τον κινητήρα του ZX-6R, βάζοντάς του ένα αντίστοιχο σύστημα υπερτροφοδότησης σαν αυτό του H2. Ως προς την εμφάνιση παραπέμπει σε αυτήν των ομώνυμων μοντέλων απ’ τα 80ies, ενώ οι τροχοί είναι ακτινωτοί και δείχνουν μεγαλύτεροι από 17 ίντσες. Η αλήθεια είναι πως η Kawasaki Heavy Industries έχει όλη την τεχνογνωσία και τις εγκαταστάσεις να δημιουργήσει μια μοτοσυκλέτα σαν αυτή, όμως μέχρι στιγμής δεν έχει δώσει νέα σημάδια πως ενδιαφέρεται για κάτι τέτοιο.

 

No5: Honda RVF1000R

Το σενάριο της δημιουργία της RVF1000R δεν είναι αποτελεί κάποιο τρανταχτό νέο. Συζητήθηκε αρχικά μετά την δημιουργία της απλησίαστης σε τιμή RCV213-S, ενώ έκτοτε έχει απασχολήσει πολλές φορές την επικαιρότητα. Το 2017 μάλιστα, η Honda είχε καταθέσει πατέντες σχετικά με την εξέλιξη μιας μοτοσυκλέτας με V4 κινητήρα και τότε για ακόμη μια φορά το Young Machine έσπευσε να δημιουργήσει άλλη μια ψηφιακή απεικόνιση για το πως θα ήταν η έκδοση παραγωγής. Το πρώτο εξάμηνο του 2019 έχει ήδη περάσει και αρκετές ιστοσελίδες του ξένου τύπου έχουν αναφερθεί στην παρουσίαση του μοντέλου φέτος, όμως η Honda δεν έχει δείξει κάποιο νέο σχέδιό της. Βέβαια, το γεγονός ότι μιλάμε για τη Honda, που είναι μια πολύ ιδιαίτερη περίπτωση επειδή είναι πάρα πολύ προσεκτική ώστε να μην διαρρέουν τα μυστικά της, κάνει τα πράγματα πιο δύσκολα. Σίγουρα, η έλευση των προδιαγραφών Euro5 και το γεγονός ότι φέτος το CBR1000RR Fireblade SP2 πάει άπατο στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Motul WSBK, καθώς είναι απ’ τις πιο απαρχαιωμένες τεχνολογικά μοτοσυκλέτες στο θεσμό, αποτελούν δύο απ’ τους πιο σημαντικούς λόγους να δούμε την RVF1000R στην παραγωγή το 2020. Απ’ την άλλη η σιωπή της Honda αφήνει αρκετά ερωτηματικά και γι' αυτό το λόγο και την αφήσαμε τελευταία στη λίστα μας, κρατώντας πάντα μικρό καλάθι.

Τα νέα μοντέλα που θα δούμε σχεδόν σίγουρα στην αγορά το 2020 είναι το KTM 390 Adventure, ενώ πολύ πιθανό είναι να συνοδευτεί απ’ τον ερχομό του SMC 790. Απ’ τη χώρα του ανατέλλοντος ηλίου περιμένουμε τον ερχομό του νέου Suzuki V-Strom 1000, που ο κατασκοπευτικός φακός το έχει ήδη φωτογραφίσει σε προχωρημένο στάδιο της εξέλιξής του. Ακόμη, η πράσινη ιαπωνική εταιρεία ετοιμάζει την επαναφορά των θρυλικών τετρακύλινδρων μοτοσυκλετών των 250cc και τα πράγματα πλέον είναι αρκετά προχωρημένα σχετικά με το Ninja 250. Όμως το μικρό τετρακύλινδρο superbike είναι πολύ πιθανό να μην έρθει στην ευρωπαϊκή αγορά αλλά να περιοριστεί μόνο στις ασιατικές αγορές, εκεί που το δικύλινδρο Honda CBR250RR έχει κάνει πάταγο. Ακόμη, αναμένουμε την έλευση των νέων μοντέλων της Harley Davidson, όπως το Bareknuckle, καθώς και τα υπόλοιπα νέα της μοντέλα.

H Bultaco επιστρέφει με το Rally GT 300! Συνεργασία με τη Leonart Motors και κινητήρα CFMOTO

Η ιστορική κατασκευάστρια από την Ισπανία επανεμφανίζεται με μια μοτοσυκλέτα άλλης ισπανικής εταιρείας
bultaco rally gt 300
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

12/8/2026

Η Leonart Motors ιδρύθηκε στην Ισπανία το 2004 σχεδιάζοντας οικονομικές μικρού κυβισμού μοτοσυκλέτες που κατασκευάζονται στην Κίνα. Η γκάμα της μετρά μερικά μοντέλα με κυβισμούς από 125 ως 450 κυβικά εκατοστά και ένα από τα πιο πρόσφατα μοντέλα της είναι το Rally 300, βασισμένο στον μονοκύλινδρο κινητήρα 292 cc της CFMOTO που έχουμε γνωρίσει από τo 300ΝΚ.

Πάνω σε αυτή τη μοτοσυκλέτα, η Bultaco επιχειρεί να επαναφέρει το λογότυπό της στην επικαιρότητα με το Rally GT 300, ουσιαστικά την ίδια ακριβώς μικρή adventure/on-off της Leonart.

bultaco-rally-gt300

Η Bultaco δεν έχει δώσει στη δημοσιότητα τεχνικά χαρακτηριστικά για τη μοτοσυκλέτα, παρά μόνο τη λιανική της τιμή στην Ισπανία που ορίζεται στα νοστιμότατα 3.999 ευρώ, ενώ είναι ήδη διαθέσιμη για προπαραγγελία με μια προκαταβολή 300 ευρώ.

Μέσω της Leonart ωστόσο βρίσκουμε αρκετά αναλυτικά τεχνικά χαρακτηριστικά για τη μοτοσυκλέτα, η οποία δηλώνει 292 cc από τον υγρόψυκτο τετραβάλβιδο μονοκύλινδρο (78 x 61,2 mm) με μέγιστη ισχύ 25 ίππων στις 9.500 σ.α.λ. και ροπή 2,5 χιλιογραμμόμετρων στις 7.200 σ.α.λ. μέσω εξατάχυτου κιβωτίου για 150 υγρά κιλά.

bultaco-rally-gt300

Διαθέτει αναρτήσεις της κινέζικης Yu’an με ανεστραμμένο πιρούνι 41 χιλιοστών και ένα αμορτισέρ με μοχλικό στην έδρασή του, διαδρομές 240 χιλιοστών μπροστά και πίσω και μόνη διαθέσιμη ρύθμιση την προφόρτιση του ελατηρίου πίσω. Οι ικανές για on-off χρήση διαδρομές αναρτήσεων συνδυάζονται με ανάλογα χορταστική ελάχιστη απόσταση 260 χιλιοστών από το έδαφος.

Στα φρένα έχουμε διπίστονη δαγκάνα σε δίσκο 265 χιλιοστών μπροστά και μονοπίστονη σε δίσκο 220 χιλιοστών πίσω, με τροχούς 19 ιντσών μπροστά (90/90) και 17 πίσω (130/80). Οι ζάντες είναι ακτινωτές και δέχονται ελαστικά με σαμπρέλα.

bultaco-rally-gt300

Ο εξοπλισμός περιλαμβάνει δικάναλο ABS, κάμερα μπροστά και έγχρωμη TFT οθόνη 5 ιντσών, ενώ το ύψος σέλας βρίσκεται στα αρκετά φιλικά 830 χιλιοστά από το έδαφος και το ρεζερβουάρ χωρά 16 λίτρα βενζίνης.

Στην Ισπανία το Bultaco Rally GT 300 θα διατεθεί σε τρεις χρωματισμούς: μαύρο, λευκό/πορτοκαλί και τον Racing Team που έχει ως βάση το κόκκινο χρώμα (κεντρική φωτογραφία). Οι δύο πρώτοι είναι ακριβώς οι ίδιοι που χρησιμοποιεί και η Leonart στη δική της εκδοχή, ενώ ο χρωματισμός Racing Team είναι αποκλειστικός της Bultaco.

H Bultaco δημιουργήθηκε το 1958 στην Ισπανία από τον Francesc "Paco" Bultó, πρώην διευθυντή της Montesa και παππού του βετεράνου αναβάτη MotoGP Sete Gibernau, και λειτούργησε ως το 1983 όταν και χρεοκόπησε για δεύτερη φορά μετά το 1979. Η επιστροφή της επιχειρήθηκε ξανά στα μέσα της προηγούμενης δεκαετίας εκμεταλλευόμενη τη νέα μόδα της ηλεκτροκίνησης, ωστόσο ούτε αυτό το σχέδιο αποδείχθηκε βιώσιμο. Τώρα η επιχειρούμενη επιστροφή γίνεται μέσω μιας άλλης ισπανικής εταιρείας και με ένα έτοιμο προϊόν, χωρίς να είναι ακόμη σαφές αν πρόκειται για μια μοναδική απόπειρα ή αν πρέπει να περιμένουμε κι άλλα μοντέλα με λογότυπα Bultaco στο μέλλον.

Ετικέτες