Bimota Tesi-H2: Τελική μορφή και ιπποδύναμη!

Bimota – Kawasaki μέσα στο 2021
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

10/9/2020

Στην έκθεση της EICMA, που θα την ξανά δούμε να διοργανώνεται από το 2021, παρουσιάστηκε ο πρώτος καρπός της συνένωσης της Bimota με την Kawasaki, ένα Ninja H2 φτιαγμένο σε Tesi H2. Το είδαμε από κοντά σε ένα ξεχωριστό, φαντασμαγορικό περίπτερο που φιλοξενούταν μέσα στον χώρο της Kawasaki στην EICMA και η δουλειά που είχε επάνω του μαρτυρούσε το πόσο κοντά ήταν στην παραγωγή. Αυτό που είχαμε δει ήταν ένα έτοιμο, φτιαγμένο, λειτουργικό μοντέλο σε σημείο βιομηχανικής παραγωγής, όπως εξηγήσαμε και τότε. Διότι άλλη είναι η διαδικασία για κάτι που φτιάχνεις εξερευνώντας το πώς δουλεύει και άλλη για να το βγάλεις σε μαζική παραγωγή, τα αρχικά βήματα διαφέρουν καθώς σχεδιάζεις κάθε λεπτομέρεια μαζί με την θέση της στην γραμμή παραγωγής. Όταν ανακοινώθηκε λοιπόν, η Tesi H2 ήταν ήδη έτοιμη, πέρασε στο μεσοδιάστημα το στάδιο της εξέλιξης και πλέον είναι έτοιμη να γίνει διαθέσιμη, με τις πρώτες της φωτογραφίες να κάνουν τον γύρο του διαδικτύου.

Για όλους τους παραπάνω λόγους, οι διαφορές εκείνου του μοντέλου που είδαμε, με βάση την τωρινή του -τελική- μορφή, είναι ελάχιστες.

κι όπως την είδαμε ζωντανά από κοντά:

Όταν η Tesi 1D βγήκε στην παραγωγή το ’90 με το hub-steering που σχεδίασε ο Pierluigi Marconi, έγινε αμέσως αντικείμενο συζήτησης καθώς φάνηκε να ανοίγει ένα παράθυρο προς μία διαφορετική κατεύθυνση στην κατασκευή των σπορ μοτοσυκλετών για το μέλλον. Αυτό το μέλλον βέβαια δεν ήρθε ποτέ με τον μαζικό τρόπο που φανταζόντουσαν οι ρομαντικοί της εποχής, καθώς τα συμβατικά πιρούνια δεν είχαν εξαντλήσει τα βήματα εξέλιξης, όπως και η βιομηχανική μηχανική επίσης για να δώσει λύσεις σε όλα όσα χρειάζεται μία μαζικότερη παραγωγή του hub-steering. Αυτός είναι και ο βασικότερος λόγος που η Bimota σταμάτησε να το εξελίσσει και όχι η παράξενη αίσθηση οδήγησης για την οποία έκαναν λόγο οι δοκιμές. Οι παραξενιές αυτές διορθώνονται τα υπόλοιπα όμως πιο δύσκολα. Στην εποχή μας όμως οι τεχνικές έχουν βελτιωθεί σε απίστευτο βαθμό, ιδιαίτερα όταν μιλάμε για έναν γίγαντα της βιομηχανίας όπως η Kawasaki. Έχοντας εξαγοράσει το 49% της Bimota το επενδυτικό κεφάλαιο δεν είναι το μόνο που παρέχει στην ιστορική αυτή εταιρεία…

Από το 1984 και το KB3 έχουμε να δούμε Bimota με Kawasaki κινητήρα, και με την υπερτροφοδότηση που έχουν τώρα οι πράσινοι, αυτή είναι ακριβώς η πλέον κατάλληλη στιγμή για να δούμε και μία νέα Bimota με αυτό τον κινητήρα.

Η απόδοση του είναι σε άμεση συνάρτηση της μοτοσυκλέτας που θα τον φορά και μέχρι στιγμής κυμαίνεται από τα 200 ονομαστικά άλογα έως τα 310 με το ZH2 να αποδίδει 177 ίππους στον τροχό. Όπως το δυναμομετρήσαμε εμείς. Τα τελευταία στοιχεία δείχνουν πως ο κινητήρας της Bimota θα ακολουθεί το H2 που σημαίνει 228 ίππους στις 11.500 στροφές και να τονίσουμε εδώ πως μιλάμε για νούμερο στον στρόφαλο και χωρίς την ram-air βοήθεια.

Με απίστευτη ροπή και καταιγιστική δύναμη, φαντάζεσαι πως το hub-steering έρχεται να λύσει ένα ανυπέρβλητο πρόβλημα κοσκινίσματος στο συμβατικό σχεδιασμό, πιρουνιού και τιμονιού, αλλά αυτό δεν ισχύει καθώς τα H2 αλλά και το ZH2 έχουν εξαιρετική σταθερότητα. Η Bimota υπόσχεται ακόμη μεγαλύτερη και όχι μόνο στην ευθεία…

Με εκτεταμένη χρήση carbon και την τεράστια εξέλιξη της τεχνολογία στην κατασκευή που αναφέρουμε και πιο πάνω, η Tesi-H2 καταφέρνει να κερδίσει 24 κιλά έναντι της H2 της Kawasaki πάνω στην οποία βασίζεται, οπότε δεν τίθεται και ζήτημα αύξησης βάρους… Το μεταξόνιο είναι πλέον μικρότερο κατά 10mm που είναι ικανά να κάνουν την διαφορά καθώς στα 1.445mm η Bimota είναι εντός φυσιολογικών ρυθμών για γρήγορη οδήγηση παντού και από εκεί και πάνω αρχίζουν τα πράγματα και γίνονται δύσκολα στην συχνή εναλλαγή κλίσεων.

Η τελική θα παραμένει η ίδια, όπως και όλα τα υπόλοιπα ηλεκτρονικά έως και σε αυτά που φαίνονται, στα όργανα.

Μία μοτοσυκλέτα με hub-steering που μάλιστα κοστίζει όσο ένα μικρό διαμέρισμα, δεν είναι σίγουρα μία μοτοσυκλέτα για πολύ κόσμο, αλλά η Bimota σκοπεύει να μην μείνει στις εξωτικές. Αναμένεται η συνέχεια της KB3, μία KB4 που θα φέρει την Bimota λίγο πιο κοντά σε ένα πιο προσιτή επίπεδο ενώ -ακόμη καλύτερα- η Bimota θα πατήσει στην ιστορική της εικόνα παράγοντας μοτοσυκλέτες με πιο ρετρό εμφάνιση. Η Tesi-H2 οφείλει να είναι όσο πιο διαστημική γίνεται…

Ετοιμάζεται η νέα Bimota KB4 - Θολές αποκαλύψεις

 

 

 

 

Triumph Tracker 400/Thruxton 400 2026 – Παρουσιάστηκαν με τιμές για Ελλάδα!

Με διαφορές σε πλαίσιο/ανάρτησες - Και ισχυρότερο κινητήρα κατά δύο ίππους
Triumph Tracker 400 και Thruxton 400 2026
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

16/12/2025

Η Triumph διευρύνει ακόμη περισσότερο την γκάμα των μονοκύλινδρων 400ριών της με Tracker 400 και Thruxton 400 με αισθητική εμπνευσμένη από τους flat track αγώνες και τα cafe racers αντίστοιχα.

Περιμέναμε ένα αλλά τελικά η Triumph παρουσίασε δύο μονοκύλινδρα 400άρια φτάνοντας έτσι την οικογένεια στα πέντε συνολικά μοντέλα, μαζί με τα Speed 400, Scrambler 400 X και Scrambler 400 XC.

Οι δύο μοτοσυκλέτες έχουν αισθητικές κυρίως διαφορές με τις άλλες εκδόσεις και μεταξύ τους φυσικά με το φαίρινγκ του 400ριού Thruxton να μας είναι γνωστό εδώ και καιρό από τις κατασκοπικές φωτογραφίες που έκαναν τον γύρο του διαδικτύου πολύ καιρό πριν από την παρουσίασή του. 

Οι δύο μοτοσυκλέτες φέρουν επίσης και μία ισχυρότερη έκδοση του μονοκύλινδρου μοτέρ με τη μέγιστη ισχύ να ανεβαίνει κατά 5% περίπου και να φτάνει τους 41,42 ίππους από 39,42 που γνωρίζαμε μέχρι σήμερα. Αλλαγή στη ροπή δεν υπάρχει και έτσι η μέγιστη τιμή παραμένει στα 3,82 kg.m αλλά να κάνει την εμφάνισή της 1.000 στροφές ψηλότερα, στις 7.500 σ.α.λ., με το 80% αυτής να είναι διαθέσιμο από τις 3.000 σ.α.λ. Η αύξηση στην ισχύ προήρθε από νέο εκκεντροφόρο αλλά και την εκ νέου χαρτογράφηση του ψεκασμού.

Triumph Tracker 400 και Thruxton 400 2026

Σε σχέση με τη μοτοσυκλέτα βάσης που είναι το Spped 400, το Tracker 400 έχει φαρδύτερο τιμόνι κατά 23 χλστ., το οποίο είναι και χαμηλότερο κατά 134 ολόκληρα χλστ. Παράλληλα τα μαρσπιέ έχουν τοποθετηθεί 86 χλστ. πιο πίσω και 27 χλστ. ψηλότερα, με το νέο τρίγωνο της εργονομίας να δίνει μια πιο σπορ και επιθετική θέση οδήγησης. Διαφορετική είναι και η σέλα, όπως και το κάλυμμα-κοκοβιός της σέλας στο κομμάτι του συνεπιβάτη, οι ζάντες και το ρεζερβουάρ, με τo Tracker 400 να ξεχωρίζει από το μικρό του μασκάκι, αλλά και τα μεγάλα numver plates εκατέρωθεν της σέλας, όπως και από τους αποκλειστικούς χρωματισμούς.

Το Thruxton 400 έχει επίσης διαφορετικό ρεζερβουάρ -και από το Tracker-, αν και η χωρητικότητα είναι ίδια στα 13 λίτρα, ενώ ζυγίζει και τρία κιλά περισσότερα λόγω του φέρινγκ, με το βάρος του να φτάνει τα 176 κιλά πλήρες υγρών. Του Tracker βρίσκεται στα 173 κιλά. Το φαίρινγκ είναι αυτό που κάνει και τη μεγαλύτερη διαφορά στην αισθητική της μοτοσυκλέτας, που έχει κλιπόν και διαφορετική θέση οδήγησης, ενώ οι Βρετανοί αναφέρουν και μικρές αλλαγές στο πλαίσιο αποκλειστικά για τη συγκεκριμένη εκδοχή της μοτοσυκλέτας. Σε αυτήν την περίπτωση και έναντι του Speed 400 τα κλιπόν είναι 40 χλστ. πιο στενά και 246 χλστ. πιο χαμηλά τοποθετημένα με μπόλικο βάρος να φορτίζει πλέον τον εμπρός τροχό. Παράλληλα, τα μαρσπιέ βρίσκονται στην ίδια θέση με εκείνα του Tracker 400.

Μικρές διαφορές έχουμε και στη γεωμετρία του πλαισίου μεταξύ των δύο μοτοσυκλετών. Το Tracker 400 έχει μεταξόνιο στα 1.371 χλστ. με κάστερ και ίχνος στις 24,4 μοίρες και 107,6 χλστ. αντίστοιχα, ενώ το Thruxton 400 έχει μεταξόνιο στα 1.376 χλστ. με κάστερ στις 24,5 μοίρες και ίχνος στα 101,5 χλστ. 

Triumph Tracker 400 και Thruxton 400 2026

H Triumph αναφέρει ότι καθεμιά από τις δύο νέες μοτοσυκλέτες έχει το δικό της set up στις αναρτήσεις ώστε να ταιριάζει καλύτερα στη φιλοσοφία της έκδοσης και τη θέση οδήγησης, με το πιρούνι να είναι ανεστραμμένο στα 43 χλστ. Η διαδρομή του είναι 140 χλστ. στο Tracker και 135 χλστ. στο Thruxton ενώ και το μονό αμορτισέρ και στις δύο περιπτώσεις δίνει διαδρομή 130 χλστ.

Και οι δύο μοτοσυκλέτες έχουν 17ρες χυτές ζάντες αλουμινίου που είναι διαφορετικής σχεδίασης μεταξύ των δύο μοντέλων και ελαστικά 110/70 και 150/60 εμπρός και πίσω αντίστοιχα. Ως πρώτης τοποθέτησης ελαστικά για το Thruxton επιλέχθηκαν τα Pirelli Diablo Rosso IV, ενώ για το Tracker έχουμε τα Pirelli MT60 RS και τα δύο εξαιρετικές επιλογές για τόσο προσιτές μοτοσυκλέτες.

Τέλος, ίδιο είναι το σύστημα πέδησης και στις δύο περιπτώσεις με το κύριο έργο της επιβράδυνσης να αναλαμβάνει 300άρης εμπρός δίσκος και ακτινικά τοποθετημένη 4πίστονη δαγκάνα της ByBre. 

Το Tracker 400 θα είναι διαθέσιμο στην Ελλάδα από τον ερχόμενο Μάρτιο με τιμή 6.390 ευρώ και το Thruxton 400 από τον Φεβρουάριο του 2026, με τιμή 6.690 ευρώ. Και τα δύο συνοδεύονται από εργοστασιακή εγγύηση δύο ετών χωρίς περιορισμό στα διανυθέντα χιλιόμετρα.

Δείτε περισσότερες φωτογραφίες στις συλλογές που ακολουθούν.