Hesketh Heresy 450 - Επίσημα στην EICMA 2022

Μονοκύλινδρο και χειροποίητο
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

4/11/2022

Με τον τίτλο “από το σκοτάδι ξεχύνεται το φως”, η Hesketh Motorcycles ανακοινώνει την επίσημη παρουσία στης στην EICMA 2022 με το νέο μονοκύλινδρο μοντέλο Heresy 450.

Τα βασικά τεχνικά χαρακτηριστικά της “Αίρεσης” της ιστορικής φίρμας Hesketh αφορούν σε μια γυμνή μονοκύλινδρη street μοτοσυκλέτα 450 κ.εκ., με τον Euro 5 αέρο-ελαιόψυκτο κινητήρα να κατασκευάζεται “εκτός Βρετανίας”, με τους Βρετανούς να μη δίνουν τη χώρα κατασκευής δηλώνοντας πάντως πως αυτή δεν είναι η Κίνα. Αισθητικά η Heresy θυμίζει λίγο ER-6, φέρνει κάπως και σε SV.

“Αυτή είναι η πιο προηγμένη τεχνικά Hesketh στα 40 χρόνια συνεχούς μικρής παραγωγής μοτοσυκλετών”, αναφέρει η νέα διεύθυνση της εταιρείας, που έχει ως βάση το Kingswood στο Surrey της Βρετανίας. Βέβαια, αυτό δεν είναι ιδιαίτερα δύσκολο αν κρίνει κανείς από τα προηγούμενα μοντέλα της εταιρείας.

Το πλαίσιο είναι ατσάλινο χωροδικτύωμα, μπροστά η μοτοσυκλέτα φορά ένα σεβαστών διαστάσεων ανεστραμμένο πιρούνι ενώ πίσω έχουμε μια ιδιαίτερη λύση όσον αφορά στην ανάρτηση, με δυο οριζόντια τοποθετημένα αμορτισέρ. Ιδιαίτερη είναι και η λύση των δυο τελικών των εξατμίσεων που βρίσκονται κάτω από τη σέλα, χωροταξία μάλλον ξεπερασμένη το 2023.

Στα φρένα μπροστά η μοτοσυκλέτα δείχνει over-engineered, με δυο κτηνώδεις ακτινικές δαγκάνες, ενώ πίσω έχουμε έναν ακόμα δίσκο, με την Heresy να έχει και ABS.

Τα όργανα αποτελούνται από ένα στροφόμετρο αναλογικών ενδείξεων και μια ψηφιακή οθόνη, ενώ τα ελάχιστα τμήματα που καλύπτουν τη γύμνια της μοτοσυκλέτας ανάγονται σε μια μικρή μάσκα μπροστά, μια καρίνα, και ένα κάλυμμα για τη σέλα του συνεπιβάτη.

Για την ώρα δεν γνωρίζουμε τα πλήρη τεχνικά χαρακτηριστικά της μοτοσυκλέτας, ενώ η -τσουχτερή- τιμή της ανακοινώθηκε στις 14.000 βρετανικές λίρες, ήτοι 16.062 ευρώ.

Ιστορικό της Hesketh Motorcycles

Η Hesketh Motorcycles ιδρύθηκε το 1982 από τον Alexander Fermor-Hesketh, Βρετανό Βαρώνο και πολιτικό, συνεργάτη της Margaret Thatcher και του John Major, με το κόμμα των συντηρητικών. Το 2011, ο Λόρδος (τίτλος που αφορά στην υπηρεσία του στη βουλή των Λόρδων) Hesketh προσχώρησε στο κόμμα UK Independence Party, ενώ η προσέγγιση του τόσο στην πολιτική όσο και στις επιχειρήσεις του είχε πάντα πατριωτική / εθνικιστική χροιά -για παράδειγμα, στο μονοθέσιο της F1 του αρνήθηκε να βάλει χορηγούς, έχοντας μόνο τη βρετανική σημαία.

Ο Λόρδος Hesketh ίδρυσε τη Hesketh Racing το 1972, με αγωνιστική εμπλοκή αρχικά στη F3, και από το 1973 έως το 1978 στη F1, όπου γνώρισε κάποιες επιτυχίες με οδηγό τον James Hunt που της χάρισε και τη μοναδική της νίκη σε αγώνα στο Ολλανδικό GP του 1975.

Το 1982 ο Hesketh ίδρυσε την ομώνυμη εταιρεία μοτοσυκλετών, με πρώτη μοτοσυκλέτα την V1000 -η πρώτη βρετανική μοτοσυκλέτα με 4 βαλβίδες ανά κύλινδρο και 2 εκκεντροφόρους επικεφαλής-, η οποία όμως απεδείχθη λίαν προβληματική, καθώς είχε υψηλό κέντρο βάρους και μέτριο κράτημα, ενώ ήταν αναξιόπιστη με πολλά κατασκευαστικά προβλήματα, με κύριο εξ αυτών την υπερθέρμανση του πίσω κυλίνδρου. Μόλις 139 V1000 κατασκευάστηκαν, πριν η εταιρεία οδηγηθεί σε χρεοκοπία.

Αφού η προσπάθεια για αγορά της εταιρείας από τις Triumph και Cagiva δεν ευδοκίμησε (οι άνθρωποι της Cagiva έπαθαν σοκ όταν ανακάλυψαν πως όλα τα εξαρτήματα των μοτοσυκλετών κατασκευαζόταν από τρίτους), το 1983 ο Hesketh δημιούργησε μια νέα εταιρεία για την κατασκευή μιας βελτιωμένης μοτοσυκλέτας που βασιζόταν στη V1000, με ολόσωμο φαίρινγκ και την ονομασία Vampire. Τα βαμπίρ αποδείχθηκαν εξίσου προβληματικά με τη V1000, με αποτέλεσμα η παραγωγή να σταματήσει στις 40 μοτοσυκλέτες, και η εταιρεία να χρεοκοπήσει για δεύτερη φορά, το 1984.

Το 1994 ο Hesketh βοήθησε στην ίδρυση της British Mediterranean Airways (BMED), με την εταιρεία να εξαγοράζεται το 2007. Κατόπιν, ο Βρετανός ευγενής υπηρέτησε στη θέση του “ανεξάρτητου διευθυντή” της Air Astana, του εθνικού αερομεταφορέα του Καζακστάν.

Μετά και τη δεύτερη χρεοκοπία, την εταιρεία ανέλαβε ο Mick Broom, πρώην μηχανικός εξέλιξης της εταιρείας, που με χρηματοδότη τον Λόρδο Hesketh προσπάθησε να κάνει αξιόπιστη τη V1000 με διάφορες βελτιώσεις, παράγοντας 12 μοτοσυκλέτες τον χρόνο και εξελίσσοντας τα μοντέλα Vulcan και Vortex.

Το 2010 ο Mick Broom πούλησε την εταιρεία, ενώ η νέα διεύθυνση συνέχισε την ετήσια μικρή παραγωγή, και το 2014 παρουσίασε το νέο της μοντέλο με το όνομα Hesketh 24, την πρώτη πραγματικά νέα μοτοσυκλέτα της εταιρείας για 30 χρόνια.

Η Hesketh 24 σχεδιάστηκε και εξελίχθηκε από τον νέο ιδιοκτήτη και αρχιμηχανικό της φίρμας, Paul Sleeman, με ονομασία εμπνευσμένη από τον αριθμό του αγωνιστικού μονοθέσιου του James Hunt στην F1, και κατασκευάστηκε σε μόλις 24 κομμάτια, με αερόψυκτο V2 κινητήρα 1.917 κ.εκ. της αμερικάνικης S&S, τον ίδιο που χρησιμοποιείται και από τα σύγχρονα τρίκυκλα αυτοκίνητα της Morgan.

Νέα Ducati Panigale V4 R: 218 άλογα – 318 τελική! Πιάνει 330 με το πρόγραμμα της εξάτμισης – 16.000 ο κόφτης! Μετακόμισε η νεκρά!

Πρώτη πάνω και μετά δευτέρα!
Νέα Ducati Panigale V4 R: 218 άλογα – 318 τελική! Πιάνει 330 με το πρόγραμμα της εξάτμισης – 16.000 ο κόφτης! Μετακόμισε η νεκρά!
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

23/9/2025

Σχεδιασμένη και έτοιμη για αγώνες Superbike, για να κερδίζει στα εθνικά πρωταθλήματα και να ζει αποκλειστικά στα box μίας πίστας, η νέα Panigale V4 R συνεχίζει επάξια στον δρόμο που χάραξε η προηγούμενη έκδοση, δηλαδή πηγαίνοντας τα πράγματα ένα βήμα πιο κάτω. Μεγάλο, από εκείνα που γίνονται σπαγκάτο!

Εκτός από τα απίστευτα νούμερα με τελική που μέχρι πριν από λίγο καιρό ήταν προνόμιο των μοτοσυκλετών MotoGP, και μην πει κανείς – σας παρακαλούμε λυπηθείτε μας – για την Kawasaki H2R γιατί αυτή ΔΕΝ είναι superbike. Είναι μία άλλη κατηγορία, δική της, όπως έχουμε πει στην δοκιμή – και συγκριτικό που έχουμε κάνει για αυτή και είμαστε και οι μόνοι στην Ελλάδα άλλωστε που την ξέρουμε τόσο καλά. Εκτός από hyperbike, όπως η H2R και άλλες κατασκευές σχεδόν όλες τους βασισμένες στην Hayabusa, ιστορίες για «άνοιγμα όπως μόνο ο Τάδε ξέρει» για παλαιότερα Kawasaki κτλ, σαν μοτοσυκλέτα της κατηγορίας superbike με τα αυστηρά πλαίσια που αυτή έχει, έχουμε τώρα την υψηλότερη τελική.

Η διαφορά με τις υπόλοιπες και συγκεκριμένα με την BMW M1000RR και την Aprilia σε δεύτερο πλάνο, με την M1000RR να έχει την ίδια -αρχική- ιπποδύναμη, είναι πως η Ducati έχει ετοιμάσει ένα ολόκληρο πλάνο για την ομάδα που θέλει να επενδύσει επάνω της με αντίστοιχα πακέτα εξοπλισμού και οδηγίες. Οπότε από τα 218 άλογα στις 15.750 στροφές ανεβαίνει στα 235 με το πρόγραμμα της εξάτμισης και αν βάλεις και το λάδι της Ducati ξεκλειδώνεις ακόμη 3,5 ίππους, όπως δηλαδή ήταν τα πράγματα και στην προηγούμενη έκδοση. Δεν διαφέρει ως προς αυτό, αλλά συνεχίζει την παράδοση, έχοντας δει πως αυτό είναι κάτι που εκτιμάται από τον κόσμο που ασχολείται με τους αγώνες, εκεί δηλαδή που στοχεύει η Panigale V4 R, η βάση για την μοτοσυκλέτα των WSBK.

Ο κινητήρας, γνωστός, Desmosedici Stradale R στα 998 κυβικά, με σφυρήλατο ατσάλινο στρόφαλο, τώρα με μεγαλύτερο βάρος άρα και υψηλότερη αδράνεια. Η Ducati έχει πει πως θέλει την αδράνεια του κινητήρα, θέλει να στρίβεις την μοτοσυκλέτα με το άνοιγμα του γκαζιού, εκμεταλλευόμενος εκείνη την στιγμή αυτό που αρχικά σου εναντιωνόταν πριν την πλαγιάσεις. Το συνολικό ποσό της αδράνειας δεν έχει αλλάξει πολύ προς τα πάνω σαν νούμερο, αν κάποιος μπορούσε να το μετρήσει, η βασική αλλαγή είναι πως μετακόμισε χαμηλότερα ως προς το κέντρο βάρους της μοτοσυκλέτας. Ως συνήθως αυτές είναι εξαιρετικά μικρές αλλαγές που μόνο μέσα στην πίστα έχουν νόημα, αλλά είπαμε, αυτός είναι και ο ρόλος της, ότι πιο σύγχρονο μπορεί να αποκτήσει ένας ιδιώτης ή μία ομάδα σε κάποιο εθνικό πρωτάθλημα για να την ανεβάσει πολύ κοντά στο επίπεδο των WSBK. Στην άυξηση λοιπόν του βάρους του στροφάλου, έρχονται τα χυτά αλουμινένια έμβολα, ελαφρύτερα κατά 5,1% με επίστρωση DLC στο πάνω μέρος και κάτω με δαχτυλίδι απόξεσης.

Βασική αλλαγή είναι η χρήση του DRG (Ducati Racing Gearbox) που ταυτόχρονα έρχεται και με το σύστημα κλειδώματος νεκράς. Αυτό είναι απαραίτητο, δηλαδή πηγαίνει με τον τύπο που αγωνιστικού κιβωτίου ώστε να μην μπορείς να βάλεις νεκρά κατεβάζοντας πριν την στροφή. Ο κίνδυνος είναι μεγαλύτερος από πριν γιατί η νεκρά είναι τώρα κάτω από την πρώτη και δεν είναι καθόλου δύσκολο, ακόμη και για τον πλέον έμπειρο να συνεχίσει να πιέζει τον λεβιέ.

Με την νεκρά να φεύγει ανάμεσα από την πρώτη και την δευτέρα καθιστά αυτή την αλλαγή ταχύτερη και εξαλείφει την πιθανότητα να μην πάει κάτι καλά στην χρήση του quickshifter. Το κλείδωμα νεκράς, πατέντα της Ducati, τουλάχιστον με τον συγκεκριμένο τρόπο υλοποίησης, δεν σε αφήνει να βάλεις νεκρά αν δεν κάνεις τους ίδιους ακριβώς συνδυασμούς με την μανέτα που κάνουν και στα WSBK!

Νέα Ducati Panigale V4 R: 218 άλογα – 318 τελική! Πιάνει 330 με το πρόγραμμα της εξάτμισης – 16.000 ο κόφτης! Μετακόμισε η νεκρά!

Η νέα V4 R έχει το εμπρός υποπλαίσιο που έχει και η κανονική Panigale V4 με την γενναία μείωση της στρεπτικής ακαμψίας κατά 40%, και συνδυάζεται με το συμμετρικό και εξίσου άκαμπτο νέο ψαλίδι. Ο υπολογισμός έχει γίνει βάση των δυνατοτήτων των διαθέσιμων ελαστικών αυτή την στιγμή, που σημαίνει πως εδώ έχουμε και ακόμη μία παράδοση που συνεχίζει ακάθεκτη: Όσο περισσότερο θα παλαιώνει αυτή η μοτοσυκλέτα τόσο λιγότερο θα συνεργάζεται με τα ελαστικά που θα υπάρχουν απαιτώντας δομικές αλλαγές για να ταιριάξει εκ νέου το ίδιο!

Με την μάστιγα των Euro5+ προδιαγραφών, η Ducati έπρεπε να βρει ορισμένες ευφάνταστες λύσεις για μικρή αλλά καίρια βελτίωση της καύσης. Δεν γινόταν να κάνει και θαύματα σε έναν τέτοιο, ήδη υψηλής απόδοσης κινητήρα, ούτε όμως και χρειαζόταν κάτι τέτοιο. Μόνο να πετύχει τον στόχο για το συγκεκριμένο εύρος στροφών που οι νέες προδιαγραφές το απαιτούν. Για αυτό τον λόγο άλλαξε την θέση των μπεκ ψεκασμού και το προφίλ των εκκεντροφόρων τόσο για την εισαγωγή, όσο και για την εξαγωγή.

Αυτό αναπόφευκτα έφερε αλλαγή και στην αναπνοή του κινητήρα που άλλαξε από την εισαγωγή έως και το φιλτροκούτι. Μόλις 1,5% έχει αυξηθεί η ροή, αλλά ήταν αρκετή για να επιτευχθεί ο στόχος. Στο μεταξύ ο κόφτης είναι στις 16.000 στροφές για όλες τις σχέσεις εκτός της έκτης που μπορεί να ανέβει στις 16.500 στροφές, ενώ η μέγιστη απόδοση έρχεται λίγο πιο κάτω, καταδεικνύοντας και τα περιθώρια που υπάρχουν σε αυτό τον κινητήρα που έχει δεχτεί υψηλή τεχνογνωσία από τα MotoGP και είναι φτιαγμένος για να μπορεί να αποτελεί την βάση για τα WSBK.

Στις αναρτήσεις έχουμε την κορυφή του αγωνιστικού κόσμου με πιρούνι 43 χιλιοστών, Öhlins NPX25/30 και αμορτισέρ πίσω TTX36, όλα τους ρυθμισμένα για την νέα απόδοση του κινητήρα και με μία τεράστια βιβλιοθήκη εμπειρίας να συνοδεύει τις αναρτήσεις για πλήρη ρύθμιση στις ανάγκες του συγκεκριμένου αναβάτη, σε συγκεκριμένη πίστα.

Νέο είναι και το σταμπιλιζατέρ SD20 επίσης της Öhlins, ενώ ακριβώς για τον λόγο των πολλών ρυθμίσεων που απαιτούνται για να προσωποποιήσεις την συμπεριφορά της μοτοσυκλέτας, μπορείς να ρυθμίσεις την έδραση στο ψαλίδι σε 4 διαφορετικές θέσεις με βήμα δύο χιλιοστών κάθε φορά. Δεν υπάρχει σύγχρονη superbike που να μην προσφέρει τέτοιες αλλαγές ώστε να μπορεί να προσαρμοστεί από την ομάδα σε κάθε ξεχωριστή πίστα, οπότε αντίστοιχα και εδώ οι ρυθμίσεις όχι μόνο προσφέρονται αλλά έχουν και τριπλάσιο εύρος από την προηγούμενη έκδοση. Για εκείνους που θα συνεχίσουν και με αγωνιστική τηλεμετρία υπάρχει ήδη και η βάση για αναλογική, οριζόντια τοποθέτηση αισθητήρα στο πίσω αμορτισέρ.

Νέα Ducati Panigale V4 R: 218 άλογα – 318 τελική! Πιάνει 330 με το πρόγραμμα της εξάτμισης – 16.000 ο κόφτης! Μετακόμισε η νεκρά!

Στο μεταξύ έχουμε εδώ το γνωστό από παλαιότερα DDL (Ducati Data Logger) που συλλέγει όλες τις πληροφορίες από όλους τους σένσορες της μοτοσυκλέτας και είναι πλέον αναβαθμισμένο στην τελευταία του έκδοση, επιτρέποντας στους μηχανικούς να ρυθμίσουν την μοτοσυκλέτα σε ταχύτατο χρόνο με τον εξοπλισμό που παρέχει -φυσικά έξτρα- η Ducati. Εννοείται πως κάλλιστα μπορεί να το κάνει αυτό και ο αναβάτης από μόνος του, αλλά στο επίπεδο για το οποίο πλέον μιλάμε, είναι δεδομένο πως την εργασία αυτή θα την αναλάβει μηχανικός.

Στα φρένα έχουμε τις νέες δαγκάνες Brembo Hypure με δίσκους 330mm αλλά όπως πάντα είναι το Cornering ABS της Bosch που κάνει την διαφορά. Εδώ αποκλειστικά φτιαγμένο στις ανάγκες του Ducati Corse, με τους δικούς τους αλγόριθμους. Όπως και πριν, η Ducati σε συνεργασία με την Bosch έχει το δικό της Firmware πάνω στο οποίο τρέχουν οι δικοί της αλγόριθμοι και δεν βασίζεται σε ρύθμιση με βάση τους αλγόριθμους της Bosch. Βέβαια κομμάτι αυτού του προγραμματισμού πηγαίνει πίσω στην Bosch και από εκεί σε άλλους κατασκευαστές, ως μέρος της συμφωνίας μεταξύ των Ιταλών της Ducati και των Γερμανών της Bosch. Που σημαίνει πως η εξέλιξη των φρένων στις superbike παραγωγής έχει διαποτιστεί από το DNA της Ducati.

Εκτός από τον πρόσθετο εξοπλισμό που μπορείς να έχεις για να ρυθμίσεις την μοτοσυκλέτα σου, όλα είναι διαθέσιμα και από την οθόνη των 6,9 ιντσών που έχουμε ήδη δει στην Panigale V4 με δύο βασικά πακέτα μενού, το Track και το Road που με βάση τον προσανατολισμό αυτής της μοτοσυκλέτας, μόνο το πρώτο θα πρέπει να χρησιμοποιείται.

Στην ήδη αδιανόητη μοναχικότητά της, ως κάτι απόλυτα εξειδικευμένο, μπορεί κανείς να συνεχίσει να προσθέτει, από ζάντες κάρμπον για να γλιτώσεις ένα γραμμάριο από τις ήδη ελαφριές ζάντες (!) μέχρι πακέτα PRO στα φρένα, αγωνιστικά φαίρινγκ (αυτό είναι και το μόνο σίγουρο) ρυθμιζόμενα μαρπσιέ και ένα σωρό λεπτομέρειες για να κερδίσεις στο εθνικό σου πρωτάθλημα, αφού αυτός είναι και ο στόχος αυτής της μοτοσυκλέτας. Ναι εμείς δεν έχουμε, εθνικό πρωτάθλημα, τουλάχιστον όχι κάποιο που να μπορεί να συντηρήσει τέτοιες μοτοσυκλέτες, αλλά η Ducati Panigale V4 R έτσι και αλλιώς έχει το κοινό της…