Νέο τετρακύλινδρο 250 και από την Yamaha

Από τον

Μπάμπη Μέντη

27/7/2020

Η δημιουργία του τετρακύλινδρου Kawasaki ZX-25R είναι ξεκάθαρο πως ξάφνιασε τους μοτοσυκλετιστές και την αγορά της Ασίας, καθώς κανείς τους δεν περίμενε πως η “πράσινη” ιαπωνική εταιρεία θα έφτιαχνε για την μικρή κατηγορία κυβισμού έναν τόσο ακριβό σε κατασκευή κινητήρα. Το ZX-25R δεν θα είναι καθόλου φτηνό και στόχος του δεν είναι εκείνοι που δεν μπορούν να αγοράσουν ένα ZX-6R επειδή δεν έχουν τα χρήματα, αλλά επειδή σε πολλές χώρες της Ασίας είναι σχεδόν απαγορευτικό να έχεις μοτοσυκλέτα άνω των 250 λόγω νομοθεσίας. Γι΄αυτό άλλωστε δεν πουλάνε εκεί τα R3 ή τα CBR 300R, αλλά τις εκδόσεις των 250 κυβικών. Περίπου δηλαδή όπως συμβαίνει με τα τεκμήρια στην Ελλάδα, όπου αγοράζουμε Mercedes και BMW των 40.000-50.000€ αλλά με κινητήρες 1.500-1.800cc. Τον χορό των premium Supersport 250, τον άνοιξε πρώτη η Honda με το δικύλινδρο CBR 250 RR, όμως η Kawasaki με το τετρακύλινδρο ZX-25R άλλαξε ριζικά το τοπίο.

FZR250 1992 το τελευταίο τετρακύλινδρο 250 της Yamaha

Κάπως έτσι άρχισαν να φουντώνουν οι φήμες για “τετρακύλινδρη” απάντηση από την Yamaha και την Honda. Αυτή τη στιγμή είναι δύσκολο να ξεχωρίσεις αν η συζήτηση ξεκίνησε από την επιθυμία των φίλων της Yamaha και της Honda να δουν μια αντίστοιχη μοτοσυκλέτα από τις αγαπημένες τους εταιρείες ή αν όντως η κατηγορία αυτή έχει τόσο μεγάλη εμπορική οντότητα, που να επιτρέπει σε τρία διαφορετικά τετρακύλινδρα 250 να καλύψουν το υψηλό κόστος εξέλιξης και κατασκευής τους. Προφανώς είναι πολύ νωρίς για να απαντήσει κάποιος με σιγουριά, διότι ναι μεν το νέο Kawasaki ΖX-25R έχει τραβήξει όλα τα φώτα της δημοσιότητας πάνω του, αλλά το θέμα είναι να έχει ισχυρές πωλήσεις μετά από 2 ή 3 χρόνια. Η λογική λέει πως η Yamaha και η Honda θα προσπαθήσουν να κερδίσουν χρόνο παρουσιάζοντας κάποιες αναβαθμισμένες εκδόσεις των δικύλινδρων μοντέλων τους και αν αυτό δεν είναι αρκετό για να αντισταθούν εμπορικά στην επέλαση του νέου τετρακύλινδρου Kawasaki, τότε ίσως δούμε και από την μεριά τους έναν νέο τετρακύλινδρο κινητήρα. Αν βέβαια το μέγεθος της κατηγορίας εξακολουθεί να δικαιολογεί οικονομικά μια τέτοια κίνηση.

https://bit.ly/MOTO_675

Από τον

Θοδωρή Ξύδη

2/1/2025

Ένα βήμα πιο κοντά στην παραγωγή φαίνεται πως βρίσκεται η adventure της Royal Enfield με τον εν σειρά δικύλινδρο κινητήρα, η οποία πιάστηκε να δοκιμάζεται και σε ευρωπαϊκό έδαφος.

Σε σχέση με την τελευταία φορά που είδαμε την ινδική on-off να δοκιμάζεται στο Chennai της Ινδίας το καλοκαίρι που μας πέρασε, η μοτοσυκλέτα που βρίσκεται για δοκιμές στην Ευρώπη φαίνεται να έχει προχωρήσει με την εξέλιξή της σε σημαντικό βαθμό θυμίζοντας πλέον περισσότερο μοντέλο παραγωγής.

Καλύτερες είναι και οι φωτογραφίες που αποκαλύπτουν περισσότερα πράγματα για τις προθέσεις των Ινδών αναφορικά με τις δυνατότητες που θέλουν να προσδώσουν στη μοτοσυκλέτα τους και αυτό το "μαρτυρούν" κυρίως οι προδιαγραφές τις πίσω ανάρτησης.

Royal Enfield Himalayan 650 δοκιμές στην Ευρώπη

Ως "πλατφόρμα" το κυρίως πλαίσιο και ο κινητήρας είναι η κοινή βάση της νέας adventure με τις υπόλοιπες δικύλινδρες. Σημαντικές είναι όμως οι αλλαγές που έχουν γίνει στο υποπλαίσιο ώστε το μεγαλύτερο "Himalayan" να είναι και το πρώτο με αυτό το μοτέρ που δεν θα έχει διπλά αμορτισέρ αλλά ένα κεντρικά τοποθετημένο, το οποίο θα φέρει λογικά και μοχλικό όπως το μονοκύλινδρο 450. Σημαντικά μεγαλύτερο σε μήκος έναντι των υπόλοιπων 650 παρουσιάζεται και το ψαλίδι που θυμίζει έντονα εκείνο του μονοκύλινδρου Himalayan.

Η RE είχε "προειδοποιήσει" με την πρωτότυπη λειτουργική adventure που έκανε την εμφάνισή της στο Goodwood Festival of Speed στα τέλη του προηγουμένου Ιουλίου. Σε εκείνη τη μοτοσυκλέτα "το χέρι" της είχε βάλει και η θυγατρική της εταιρείας Harris Performance ενώ ο κινητήρας της είχε υπερκυβιστεί στα 800 κ.εκ. Μεγαλύτερο κυβισμό αναμένεται να έχει και η μοτοσυκλέτα παραγωγής, στα 750 κ.εκ. και η εταιρεία φέρεται να εξελίσσει ήδη έναν τέτοιο κινητήρα.

Άλλες αλλαγές που δείχνουν διάθεση για περιπέτεια της μοτοσυκλέτας είναι η μεγάλη σε διαστάσεις ποδιά που καλύπτει όλο το κάτω μέρος, ενώ οι λαιμοί της νέας 2-1 εξάτμισης με το μικρό σε μέγεθος τελικό ενώνονται πάνω από αυτή και κατεβαίνουν ως ένας σωλήνας στη δεξιά μεριά. Το πιρούνι είναι ανεστραμμένο με διαδρομές όχι μεγαλύτερες από 200 χλστ., ενώ ο 19άρης εμπρός τροχός δείχνει ότι οι Ινδοί θέλουν να προσφέρουν μια ισορροπημένη συμπεριφορά σε άσφαλτο και χώμα.

Η σχεδίαση του φέρινγκ δεν ξεφεύγει από τα ρετρό αισθητικά πρότυπα που μας έχει συνηθίσει η RE και φαίνεται να έχει γίνει προσπάθεια για ικανοποιητική προστασία του αναβάτη από τον αέρα με σχετικά μεγάλο πλάτος στην περιοχή των γονάτων και λίγο πάνω από αυτά και σχετικά φαρδιά ζελατίνα που φτάνει σε ύψος περίπου μέχρι και τον λαιμό του αναβάτη.