Οδηγούμε Aprilia Tuareg 660: Πρώτες εντυπώσεις

Γνήσιο on-off
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

11/11/2021

Την πορεία εξέλιξης του Aprilia Tuareg 660 την παρακολουθούσαμε ως δημοσιογράφοι πολύ στενά τα τελευταία τρία χρόνια. Από το γυάλινο “ενυδρείο” με τους θάμνους που το είχαν κρύψει στην έκθεση της EICMA, αλλά και σε κάθε παρουσίαση νέου μοντέλου του ομίλου της Piaggio, είχαμε πολύωρες συζητήσεις με τους μάναζερ των τμημάτων σχεδιασμού, τους μηχανολόγους και φυσικά των υπεύθυνων μάρκετινγκ της ιταλικής εταιρείας.

Η εικόνα που μας είχαν δώσει έως σήμερα με όσα είχαν πει, αλλά και μετά την οδήγηση των RS 660 και Tuono 660, σκιαγραφούσε μια On-off μοτοσυκλέτα της μεσαίας κατηγορίας κυβισμού με έντονο σπορ χαρακτήρα και μπόλικη σύγχρονη τεχνολογία. Όμως ο χαρακτηρισμός “σπορ” δεν έχει πάντα θετική έννοια, ειδικά όταν αναφερόμαστε σε On-off μοτοσυκλέτες που καλούνται να κάνουν πολλά, αντιφατικά μεταξύ τους πράγματα σε όλες τις συνθήκες και σε όλους τους δρόμους. Τις περισσότερες φορές o “σπορ” χαρακτήρας οδηγεί σε παραχωρήσεις στην άνεση και την πρακτικότητα, που θα πρέπει να τις ανέχεται ο αναβάτης κάθε μέρα. Διότι σε όλους μας αρέσουν τα Dakar-Replica, όλοι θα θέλαμε να έχει η on-off μοτοσυκλέτα μας δυνατότητες καθαρόαιμου enduro στο χώμα και αγωνιστικού supermoto στην άσφαλτο, αλλά δεν αρέσει σε όλους να πηγαίνουμε στη δουλειά μας κάθε μέρα ή να ταξιδεύουμε καθισμένοι πάνω σε ένα σανίδι με σπαρτιάτικο εξοπλισμό άνεσης.

Από την άλλη μεριά βέβαια, έχει γεμίσει η αγορά με βαρυφορτωμένες εξοπλισμό άνεσης On-off μοτοσυκλέτες, που κάθε φορά που επιχειρείς να απολαύσεις την οδήγηση και όχι απλώς να μετακινηθείς, απαιτούν σωματική προσπάθεια και πολλές φορές εξειδικευμένες γνώσεις. Όπως καταλαβαίνετε, είχαμε μεγάλη περιέργεια να δούμε πόσο “σπορ” έκανε η Aprilia το Tuareg 660 και τί αντίκτυπο θα είχε αυτή η επιλογή στην καθημερινή ζωή του αναβάτη.

Κοιτάς τις φωτογραφίες, αλλά και  όταν βλέπεις από κοντά το Tuareg 660 σχηματίζεις εύκολα την εντύπωση πως είναι ένα Dakar-Replica. Ψηλή, στενή και μεγάλου μήκους σέλα στα 860mm από το έδαφος (υπάρχει στα αξεσουάρ χαμηλότερη στα 840mm και μια “comfort” στα 880mm), τεράστιες διαδρομές αναρτήσεων (της ΚΥΒ) στα 240mm εμπρός-πίσω (πλήρως ρυθμιζόμενες σε απόσβεσης συμπίεσης/επαναφοράς και με υδραυλική προφόρτιση ελατηρίου πίσω), καθώς και μίνιμαλ σχεδιασμός για το κάθετο ρεζερβουάρ των 18 λίτρων, όπου με την βοήθεια της διάφανης ζελατίνας κάνει την μοτοσυκλέτα να δείχνουν ακόμα πιο στενή και ψηλή. Αν είσαι κάτω από 1,80μ ύψος πλησιάζεις δίπλα στο Tuareg 660 και δεν τολμάς ούτε να σκεφτείς να το καβαλήσεις!

Μόνο που η πραγματικότητα είναι πως ακόμα κι αν είσαι 1,70μ θα πατάς και με τα δύο πόδια στο έδαφος!

Αυτό το “θαύμα” το πέτυχαν μετά από δεκάδες ώρες σχεδιασμού και δοκιμών του εμπρός τμήματος της σέλας, αλλά και χάρη στις μαλακές αναρτήσεις που καταναλώνουν ένα μεγάλο μέρος της διαδρομής τους όταν κάθεσαι πάνω στην μοτοσυκλέτα (ειδικά η πίσω ανάρτηση έχει πολύ-πολύ μαλακή ρύθμιση από το εργοστάσιο).

Μάλιστα ήταν τόσο χαλαρά ρυθμισμένες οι αποσβέσεις  στις αναρτήσεις των μοτοσυκλετών της παρουσίασης, που στην αρχή κοιταζόμασταν οι δημοσιογράφοι μεταξύ μας με βλέμμα απορίας και ρωτώντας ο ένας τον άλλον αν και η δική του μοτοσυκλέτα ήταν τόσο μαλακή.

Όλες αυτές οι πρώτες εντυπώσεις για τη σέλα και τις αναρτήσεις έγιναν καπνός και εξαφανίστηκαν στον γαλανό ουρανό της Σαρδηνίας μόλις φύγαμε από το ξενοδοχείο και αρχίσαμε να κάνουμε τα πρώτα μέτρα στο δρόμο.

 

Η στάνταρ σέλα έχει μπόλικο και ποιοτικό αφρώδες υλικό, οπότε το μικρό πλάτος της εμπρός δεν ενοχλεί και δεν κουράζει, ενώ το μεγάλο μήκος της σου επιτρέπει να αλλάζεις εύκολα στάση στο σώμα και στο σημείο που κάθεσαι.

Όπως είπαμε, το μεγάλο ύψος της από το έδαφος δεν δημιουργεί κανένα απολύτως πρόβλημα για τους κοντούς αναβάτες μέσα στην πόλη, όπου σε κάθε φανάρι θα πατάνε και με τα δύο πόδια στο έδαφος. Πραγματικά δεν υπάρχει λόγος να αγοράσει κάποιος την πιο χαμηλή σέλα (εκτός κι αν είναι 1,60μ), ενώ η έξτρα “comfort” σέλα, μάλλον θα βγάλει τα λεφτά της για όποιον είναι ψηλός και θέλει ακόμα μεγαλύτερη απόσταση μεταξύ μαρσπιέ και σέλας, παρά στον τομέα της άνεσης, αφού μετά από μία ολόκληρη ημέρα πάνω της (με κάποια δεκάλεπτα διαλλείματα ανά μία-δύο ώρες) κανείς δεν εξέφρασε παράπονο.   

Οι μοτοσυκλέτες που οδηγήσαμε είχαν quick-shifter Up/Down (έξτρα εξοπλισμός) και δούλευε απροβλημάτιστα σε όλες τις ταχύτητες στη δική μας μοτοσυκλέτα, όμως κάποιοι συνάδερφοι ανέφεραν πως μερικές στιγμές έβγαινε εκτός λειτουργίας.

Τα φρένα έχουν φυσικά ABS το οποίο μπορεί να απενεργοποιηθεί πλήρως (απενεργοποίηση στον πίσω τροχό μόνο ΚΑΙ απενεργοποίηση εμπρός-πίσω με παρατεταμένο πάτημα του κουμπιού mode) στο Off-Road και Individual Mode.

Αντίστοιχα ρυθμίζεται το traction control (με δυνατότητα ρύθμισης εν κινήσει ΚΑΙ πλήρους απενεργοποίησης), το engine brake control (3 level), οι χάρτες απόκρισης του γκαζιού (3 level όλα full power).

Ο κινητήρας έχει αρκετές και σημαντικές διαφορές από εκείνους που έχουν τα RS και Tuono 660. Πέρα από την εξάτμιση και το φιλτροκούτι που προφανώς έχουν διαφορετική σχεδίαση, η Aprilia έχει βάλει διαφορετικού χρονισμού εκκεντροφόρους (με ανάλογη ρύθμιση της ECU) μετατοπίζοντας στις χαμηλές και μεσαίες στροφές την κορύφωση της ροπής. Ταυτόχρονα, το γρανάζι της πρωτεύουσας μετάδοσης και η συνολική σχέση της τελικής μετάδοσης είναι πιο κοντά ( η πραγματική τελική έχει μειωθεί στα 180km/h – το ταχύμετρο στη μοτοσυκλέτα μας έδειξε 194+km/h) , ώστε να βελτιώσουν ακόμα περισσότερο το “άρπαγμα” στο άνοιγμα του γκαζιού και τις επιταχύνσεις εν κινήσει.

Βγάζει 80 ίππους στις 9.750 (υπάρχει και έκδοση 35kw για Α2) με έχοντας το 70% της ροπής από τις 3000 στροφές και το 85% από τις 4.500 στροφές).

Επίσης το ατσάλινο πλαίσιο του Tuareg 660 έχει σχεδιαστεί να αντέχει 220kg (αναβάτης+συνεπιβάτης+αποσκευές) και το πιο κοντό γρανάζωμα βοηθάει τις ρεπρίζ όταν η μοτοσυκλέτα είναι πλήρως φορτωμένη.

Πολύ μεγάλη σημασία έχουν δώσει στα γεωμετρικά χαρακτηριστικά του πλαισίου, γι΄αυτό όταν σχεδίαζαν τον κινητήρα των 660, είχαν προβλέψει από την αρχή να επιτρέπει διαφορετικούς τρόπους τοποθέτησής του στο πλαίσιο μιας μοτοσυκλέτα, αλλά και διαφορετικούς τρόπους σύνδεσής του.

Έτσι στο Tuareg 660 ο κινητήρας έχει έξι σημεία σύνδεσης με το πλαίσιο σε κάθε πλευρά (το RS660 έχει τρία, το Tuono 660 έχει δύο) και τον έχουν περιστρέψει προς τα πίσω κατά 10⁰, ώστε η κατανομή του βάρους να είναι εκείνη ακριβώς που επιθυμούσαν.

Ακριβώς γι΄αυτό, τα κάρτερ και η αντλία λαδιού ήταν από την αρχή σχεδιασμένα για να ανταποκριθούν στις ιδιαίτερες απαιτήσεις μιας off-road μοτοσυκλέτας, κρατώντας πάντα επαρκή ποσότητα λαδιού σε όλες τις συνθήκες.

Το βάρος του Tuareg 660 είναι στα 187 κιλά χωρίς βενζίνη και στα 204 κιλά μαζί με τα 18 λίτρα βενζίνης που του δίνουν θεωρητική αυτονομία 450km.

Τόσο στην άσφαλτο (πολύ σφιχτό στροφιλίκι με κορυφαίας πρόσφυσης άσφαλτο) όσο και στο χώμα (βατοί, νωποί χωματόδρομοι με κόκκινο πατημένο χώμα) το Tuareg 660 είχε εντυπωσιακά ελαφριά αίσθηση και ήταν απίστευτα ευέλικτο!

Την ίδια στιγμή η σταθερότητα στις υψηλές ταχύτητες (με δυνατούς πλάγιους ανέμους…) ήταν πραγματικά άριστη, παρά τις πολύ μαλακές ρυθμίσεις των αναρτήσεων που συνήθως επηρεάζουν αρνητικά τη σταθερότητα στις μοτοσυκλέτες με τόσο μεγάλες διαδρομές αναρτήσεων.

Τα φρένα δεν κουράστηκαν ποτέ (με ένα άτομο στη σέλα και χωρίς μπαγκάζια) και η δυνατότητα απενεργοποίησης του ABS στο πίσω φρένο ήταν η καλύτερη επιλογή για τις συνθήκες που οδηγήσαμε στο χώμα – αν και το πεντάλ του πίσω φρένου αποκτούσε όλο και μεγαλύτερη διαδρομή όσο περνούσε η ώρα…

Η θέση οδήγησης ήταν πολύ βολική, είτε σηκωνόσουν όρθιος στα μαρσπιέ είτε οδηγούσες καθιστός, προσφέροντας εξαιρετικό έλεγχο της μοτοσυκλέτας.

Τα Pirelli Scorpion STR Rally με τα χοντρά τακούνια που φοράει ως ελαστικό πρώτης τοποθέτησης, έκαναν φιλότιμα τη δουλειά της στην κορυφαία Ιταλική άσφαλτο και είχαν αξιοπρεπέστατα επίπεδα πρόσφυσης στο χώμα.  

Μιλώντας για βασικό εξοπλισμό, να τονίσουμε πως στο Tuareg 660 έχουν βάλει την μεγάλη TFT οθόνη από τα RSV4 1100 Factory/Tuono 1100, η οποία δεν έχει καθόλου αντανακλάσεις και είναι ευδιάκριτη πρωί/μεσημέρι/βράδι, έχοντας παράλληλα τη δυνατότητα για λειτουργία Navi μέσω του App MIA.

Εννοείται πως έχει bleutooth και πρίζα USB…

Αν πρέπει να συνοψίσουμε όλα τα παραπάνω σε μία παράγραφο, τότε θα λέγαμε πως το νέο Aprilia Tuareg 660 μας εξέπληξε θετικά διότι όλη αυτή η σπορ εικόνα που βγάζει προς τα έξω δεν έχει επηρεάσει αρνητικά κανένα τομέα που να αφορά την άνεση και την πρακτικότητα σε καθημερινή χρήση. Είναι ένα πραγματικό on-off δηλαδή για όλους!

Την αναλυτική, πολυσέλιδη παρουσίαση του νέου Aprilia Tuareg 660 θα την βρείτε όπως πάντα στο επόμενο τεύχος του περιοδικού ΜΟΤΟ 

Moto Guzzi The Trip 2027 - Το μικρότερο Guzzi από όλα, με τον εν σειρά δικύλινδρο της Aprilia [Video]

Νέα γενιά μοτοσυκλετών για τον Αετό - Αρχή με το roadster των 47 ίππων και 180 κιλών
Moto Guzzi The TRIP 2027
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

29/10/2026

Η Moto Guzzi μπαίνει σε νέα εποχή, όπως δηλώνει και η ίδια, με την αρχή να γίνεται με το δικύλινδρο The Trip, το οποίο είναι το πρώτο από μια νέα γενιά μοτοσυκλετών για την εταιρεία με σήμα τον Αετό.

Η Guzzi και θέλει και κοιτάζει το μέλλον της με αισιοδοξία, πατώντας πλέον σε γερές βάσεις όχι μόνο γιατί βρίσκεται κάτω από την ομπρέλα του Piaggio Group αλλά και χάρη στις επενδύσεις που έχουν γίνει στο "σπίτι" της εταιρείας, στο Mandello del Lario. Το εργοστάσιο και το μουσείο των Ιταλών έχει μεταμορφωθεί σε όλα τα επίπεδα, όπως θα μπορέσετε να διαπιστώσετε και εσείς στο νέο και χορταστικό από δοκιμές τεύχος του ΜΟΤΟ (#684) που θα βρίσκεται στα περίπτερα από αύριο 30 Οκτωβρίου και περιλαμβάνει και την επίσκεψη του Φελούκα στο εργοστάσιο των Ιταλών.

Moto Guzzi The TRIP 2027

Το ιστορικό εργοστάσιο έχει αυξήσει κατά πολύ την παραγωγική του δυνατότητα και το The Trip είναι η πρώτη από τις νέας γενιάς μοτοσυκλέτες της ιταλικής εταιρείας που θα το "εκμεταλλευτεί" αυτό, αλλά και η πρώτη που δεν εκμεταλλεύεται την παράδοση των τελευταίων 10ετιών της εταιρείας (λέγε με εγκάρσιο V2), ούτε καν στο όνομά του. Η αλήθεια είναι ότι για Moto Guzzi ακόμη και το όνομα είναι περίεργο με την εταιρεία να θέλει να τονίσει ίσως το νέο ταξίδι που ξεκινάει για αυτήν με το The Trip που έχει και άρθρο ως συνθετικό, ενώ είναι στα αγγλικά και μάλλον θα ταίριαζε καλύτερα σε τουριστική μοτοσυκλέτα. Ακόμη και αν κάποιος δεν είναι οπαδός του Αετού του Mandello del Lario μάλλον θα προτιμούσε επίσης το σαφώς πιο εύηχο "Viaggio" που σημαίνει ακριβώς το ίδιο στα ιταλικά, με τους Ιταλούς να προσθέτουν το άρθρο για να ξεχωρίζει ίσως πιο εύκολα η σημασία της λέξης καθώς Trip είναι και το παραπάτημα...

Εκεί που το Τhe Trip είναι Moto Guzzi χωρίς δεύτερη σκέψη είναι στη σχεδίασή του με τους σχεδιαστές της εταιρείας να έχουν κάνει συνειδητή προσπάθεια για να μεγαλοδείχνει η μοτοσυκλέτα, έτσι φαίνεται τουλάχιστον στις φωτογραφίες και το σχήμα του μεγάλου στην όψη ρεζερβουάρ, το οποίο οπτικά είναι ένα κομμάτι με τα πλαϊνά πλαστικά που βρίσκονται κάτω από τη σέλα, αλλά και με τα καλύμματα του ψυγείου.

The Trip

Η Guzzi δεν έχει δώσει προς το παρόν στη δημοσιότητα τα πλήρη τεχνικά χαρακτηριστικά της μοτοσυκλέτας, η οποία, εκτός από τη σχεδίαση που είναι χαρακτηριστική για μοτοσυκλέτα των Ιταλών, χρησιμοποιεί τον εν σειρά δικύλινδρο κινητήρα της Aprilia των 47 ίππων (35 kW), τον οποίο και γνωρίζουμε πολύ καλά από τα Tuono και RS 457.

Το πλαίσιο είναι εντελώς διαφορετικό σε σχέση με το αλουμινένιο δύο δοκών του Noale, καθώς φαίνεται ότι έχουμε να κάνουμε με ατσάλινο χωροδικτύωμα, έστω και υποτυπώδες σε σχήμα, όχι δηλαδή όπως έχουμε συνηθίσει να το βλέπουμε από τις Ducati, KTM, Kawasaki και Suzuki. Μπροστά έχουμε ένα σεβαστών διαστάσεων ανεστραμμένο πιρούνι, ενώ πίσω έχουμε παράκεντρα τοποθετημένο αμορτισέρ που πιάνει στην άκρη του ψαλιδιού στην κάτω πλευρά του. 

Η συγκεκριμένη λύση μάλλον επιλέχθηκε αντί του κεντρικά τοποθετημένου αμορτισέρ γιατί η Guzzi φαίνεται ότι ήθελε να δημιουργήσει μπόλικο χώρο κάτω από τη σέλα είτε για το πραγματικό ρεζερβουάρ των 15 λίτρων είτε ως χώρο αποθήκευσης και αυτό θα το ανακαλύψουμε όταν θα δούμε τη μοτοσυκλέτα από κοντά στην EICMA σε λίγες ημέρες. Στα φρένα έχουμε έναν δίσκο μπροστά με δαγκάνα ακτινικής τοποθέτησης και το ABS θα είναι λογικά Cornering, ενώ η εταιρεία ανακοινώνει βάρος στα 180 κιλά πλήρης υγρών και αυτό κάνει το "A2" The Trip ιδανικό και για τους κατόχους αυτής της κατηγορίας άδειας οδήγησης.

Moto Guzzi The TRIP 2027

Στα ηλεκτρονικά της μοτουκλέτας έχουμε επίσης ηλεκτρονικό γκάζι και διαφορετικά προγράμματα για τη λειτουργία του κινητήρα (Road, Sport και Rain) αλλά και στρογγυλή οθόνη TFT με διάμετρο στις 3,6 ίντσες που προσφέρει και συνδεσιμότητα με κινητό. Τα χειριστήρια στο τιμόνι έχουν επίσης οπίσθιο φωτισμό και στον εξοπλισμό ανήκουν επίσης το quickshifter.

Το Moto Guzzi The Trip θα είναι διαθέσιμο σε μαύρο (Black Metropolis), πράσινο (Green Grove) και κόκκινο χρώμα (Red Beat), ενώ αρχικά θα διατεθεί και η ειδική έκδοση λανσαρίσματος της μοτοσυκλέτας "The Opening". Περισσότερα για την ιταλική roadster σε λίγες ημέρες από την EICMA!