Οδηγούμε Aprilia Tuareg 660: Πρώτες εντυπώσεις

Γνήσιο on-off
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

11/11/2021

Την πορεία εξέλιξης του Aprilia Tuareg 660 την παρακολουθούσαμε ως δημοσιογράφοι πολύ στενά τα τελευταία τρία χρόνια. Από το γυάλινο “ενυδρείο” με τους θάμνους που το είχαν κρύψει στην έκθεση της EICMA, αλλά και σε κάθε παρουσίαση νέου μοντέλου του ομίλου της Piaggio, είχαμε πολύωρες συζητήσεις με τους μάναζερ των τμημάτων σχεδιασμού, τους μηχανολόγους και φυσικά των υπεύθυνων μάρκετινγκ της ιταλικής εταιρείας.

Η εικόνα που μας είχαν δώσει έως σήμερα με όσα είχαν πει, αλλά και μετά την οδήγηση των RS 660 και Tuono 660, σκιαγραφούσε μια On-off μοτοσυκλέτα της μεσαίας κατηγορίας κυβισμού με έντονο σπορ χαρακτήρα και μπόλικη σύγχρονη τεχνολογία. Όμως ο χαρακτηρισμός “σπορ” δεν έχει πάντα θετική έννοια, ειδικά όταν αναφερόμαστε σε On-off μοτοσυκλέτες που καλούνται να κάνουν πολλά, αντιφατικά μεταξύ τους πράγματα σε όλες τις συνθήκες και σε όλους τους δρόμους. Τις περισσότερες φορές o “σπορ” χαρακτήρας οδηγεί σε παραχωρήσεις στην άνεση και την πρακτικότητα, που θα πρέπει να τις ανέχεται ο αναβάτης κάθε μέρα. Διότι σε όλους μας αρέσουν τα Dakar-Replica, όλοι θα θέλαμε να έχει η on-off μοτοσυκλέτα μας δυνατότητες καθαρόαιμου enduro στο χώμα και αγωνιστικού supermoto στην άσφαλτο, αλλά δεν αρέσει σε όλους να πηγαίνουμε στη δουλειά μας κάθε μέρα ή να ταξιδεύουμε καθισμένοι πάνω σε ένα σανίδι με σπαρτιάτικο εξοπλισμό άνεσης.

Από την άλλη μεριά βέβαια, έχει γεμίσει η αγορά με βαρυφορτωμένες εξοπλισμό άνεσης On-off μοτοσυκλέτες, που κάθε φορά που επιχειρείς να απολαύσεις την οδήγηση και όχι απλώς να μετακινηθείς, απαιτούν σωματική προσπάθεια και πολλές φορές εξειδικευμένες γνώσεις. Όπως καταλαβαίνετε, είχαμε μεγάλη περιέργεια να δούμε πόσο “σπορ” έκανε η Aprilia το Tuareg 660 και τί αντίκτυπο θα είχε αυτή η επιλογή στην καθημερινή ζωή του αναβάτη.

Κοιτάς τις φωτογραφίες, αλλά και  όταν βλέπεις από κοντά το Tuareg 660 σχηματίζεις εύκολα την εντύπωση πως είναι ένα Dakar-Replica. Ψηλή, στενή και μεγάλου μήκους σέλα στα 860mm από το έδαφος (υπάρχει στα αξεσουάρ χαμηλότερη στα 840mm και μια “comfort” στα 880mm), τεράστιες διαδρομές αναρτήσεων (της ΚΥΒ) στα 240mm εμπρός-πίσω (πλήρως ρυθμιζόμενες σε απόσβεσης συμπίεσης/επαναφοράς και με υδραυλική προφόρτιση ελατηρίου πίσω), καθώς και μίνιμαλ σχεδιασμός για το κάθετο ρεζερβουάρ των 18 λίτρων, όπου με την βοήθεια της διάφανης ζελατίνας κάνει την μοτοσυκλέτα να δείχνουν ακόμα πιο στενή και ψηλή. Αν είσαι κάτω από 1,80μ ύψος πλησιάζεις δίπλα στο Tuareg 660 και δεν τολμάς ούτε να σκεφτείς να το καβαλήσεις!

Μόνο που η πραγματικότητα είναι πως ακόμα κι αν είσαι 1,70μ θα πατάς και με τα δύο πόδια στο έδαφος!

Αυτό το “θαύμα” το πέτυχαν μετά από δεκάδες ώρες σχεδιασμού και δοκιμών του εμπρός τμήματος της σέλας, αλλά και χάρη στις μαλακές αναρτήσεις που καταναλώνουν ένα μεγάλο μέρος της διαδρομής τους όταν κάθεσαι πάνω στην μοτοσυκλέτα (ειδικά η πίσω ανάρτηση έχει πολύ-πολύ μαλακή ρύθμιση από το εργοστάσιο).

Μάλιστα ήταν τόσο χαλαρά ρυθμισμένες οι αποσβέσεις  στις αναρτήσεις των μοτοσυκλετών της παρουσίασης, που στην αρχή κοιταζόμασταν οι δημοσιογράφοι μεταξύ μας με βλέμμα απορίας και ρωτώντας ο ένας τον άλλον αν και η δική του μοτοσυκλέτα ήταν τόσο μαλακή.

Όλες αυτές οι πρώτες εντυπώσεις για τη σέλα και τις αναρτήσεις έγιναν καπνός και εξαφανίστηκαν στον γαλανό ουρανό της Σαρδηνίας μόλις φύγαμε από το ξενοδοχείο και αρχίσαμε να κάνουμε τα πρώτα μέτρα στο δρόμο.

 

Η στάνταρ σέλα έχει μπόλικο και ποιοτικό αφρώδες υλικό, οπότε το μικρό πλάτος της εμπρός δεν ενοχλεί και δεν κουράζει, ενώ το μεγάλο μήκος της σου επιτρέπει να αλλάζεις εύκολα στάση στο σώμα και στο σημείο που κάθεσαι.

Όπως είπαμε, το μεγάλο ύψος της από το έδαφος δεν δημιουργεί κανένα απολύτως πρόβλημα για τους κοντούς αναβάτες μέσα στην πόλη, όπου σε κάθε φανάρι θα πατάνε και με τα δύο πόδια στο έδαφος. Πραγματικά δεν υπάρχει λόγος να αγοράσει κάποιος την πιο χαμηλή σέλα (εκτός κι αν είναι 1,60μ), ενώ η έξτρα “comfort” σέλα, μάλλον θα βγάλει τα λεφτά της για όποιον είναι ψηλός και θέλει ακόμα μεγαλύτερη απόσταση μεταξύ μαρσπιέ και σέλας, παρά στον τομέα της άνεσης, αφού μετά από μία ολόκληρη ημέρα πάνω της (με κάποια δεκάλεπτα διαλλείματα ανά μία-δύο ώρες) κανείς δεν εξέφρασε παράπονο.   

Οι μοτοσυκλέτες που οδηγήσαμε είχαν quick-shifter Up/Down (έξτρα εξοπλισμός) και δούλευε απροβλημάτιστα σε όλες τις ταχύτητες στη δική μας μοτοσυκλέτα, όμως κάποιοι συνάδερφοι ανέφεραν πως μερικές στιγμές έβγαινε εκτός λειτουργίας.

Τα φρένα έχουν φυσικά ABS το οποίο μπορεί να απενεργοποιηθεί πλήρως (απενεργοποίηση στον πίσω τροχό μόνο ΚΑΙ απενεργοποίηση εμπρός-πίσω με παρατεταμένο πάτημα του κουμπιού mode) στο Off-Road και Individual Mode.

Αντίστοιχα ρυθμίζεται το traction control (με δυνατότητα ρύθμισης εν κινήσει ΚΑΙ πλήρους απενεργοποίησης), το engine brake control (3 level), οι χάρτες απόκρισης του γκαζιού (3 level όλα full power).

Ο κινητήρας έχει αρκετές και σημαντικές διαφορές από εκείνους που έχουν τα RS και Tuono 660. Πέρα από την εξάτμιση και το φιλτροκούτι που προφανώς έχουν διαφορετική σχεδίαση, η Aprilia έχει βάλει διαφορετικού χρονισμού εκκεντροφόρους (με ανάλογη ρύθμιση της ECU) μετατοπίζοντας στις χαμηλές και μεσαίες στροφές την κορύφωση της ροπής. Ταυτόχρονα, το γρανάζι της πρωτεύουσας μετάδοσης και η συνολική σχέση της τελικής μετάδοσης είναι πιο κοντά ( η πραγματική τελική έχει μειωθεί στα 180km/h – το ταχύμετρο στη μοτοσυκλέτα μας έδειξε 194+km/h) , ώστε να βελτιώσουν ακόμα περισσότερο το “άρπαγμα” στο άνοιγμα του γκαζιού και τις επιταχύνσεις εν κινήσει.

Βγάζει 80 ίππους στις 9.750 (υπάρχει και έκδοση 35kw για Α2) με έχοντας το 70% της ροπής από τις 3000 στροφές και το 85% από τις 4.500 στροφές).

Επίσης το ατσάλινο πλαίσιο του Tuareg 660 έχει σχεδιαστεί να αντέχει 220kg (αναβάτης+συνεπιβάτης+αποσκευές) και το πιο κοντό γρανάζωμα βοηθάει τις ρεπρίζ όταν η μοτοσυκλέτα είναι πλήρως φορτωμένη.

Πολύ μεγάλη σημασία έχουν δώσει στα γεωμετρικά χαρακτηριστικά του πλαισίου, γι΄αυτό όταν σχεδίαζαν τον κινητήρα των 660, είχαν προβλέψει από την αρχή να επιτρέπει διαφορετικούς τρόπους τοποθέτησής του στο πλαίσιο μιας μοτοσυκλέτα, αλλά και διαφορετικούς τρόπους σύνδεσής του.

Έτσι στο Tuareg 660 ο κινητήρας έχει έξι σημεία σύνδεσης με το πλαίσιο σε κάθε πλευρά (το RS660 έχει τρία, το Tuono 660 έχει δύο) και τον έχουν περιστρέψει προς τα πίσω κατά 10⁰, ώστε η κατανομή του βάρους να είναι εκείνη ακριβώς που επιθυμούσαν.

Ακριβώς γι΄αυτό, τα κάρτερ και η αντλία λαδιού ήταν από την αρχή σχεδιασμένα για να ανταποκριθούν στις ιδιαίτερες απαιτήσεις μιας off-road μοτοσυκλέτας, κρατώντας πάντα επαρκή ποσότητα λαδιού σε όλες τις συνθήκες.

Το βάρος του Tuareg 660 είναι στα 187 κιλά χωρίς βενζίνη και στα 204 κιλά μαζί με τα 18 λίτρα βενζίνης που του δίνουν θεωρητική αυτονομία 450km.

Τόσο στην άσφαλτο (πολύ σφιχτό στροφιλίκι με κορυφαίας πρόσφυσης άσφαλτο) όσο και στο χώμα (βατοί, νωποί χωματόδρομοι με κόκκινο πατημένο χώμα) το Tuareg 660 είχε εντυπωσιακά ελαφριά αίσθηση και ήταν απίστευτα ευέλικτο!

Την ίδια στιγμή η σταθερότητα στις υψηλές ταχύτητες (με δυνατούς πλάγιους ανέμους…) ήταν πραγματικά άριστη, παρά τις πολύ μαλακές ρυθμίσεις των αναρτήσεων που συνήθως επηρεάζουν αρνητικά τη σταθερότητα στις μοτοσυκλέτες με τόσο μεγάλες διαδρομές αναρτήσεων.

Τα φρένα δεν κουράστηκαν ποτέ (με ένα άτομο στη σέλα και χωρίς μπαγκάζια) και η δυνατότητα απενεργοποίησης του ABS στο πίσω φρένο ήταν η καλύτερη επιλογή για τις συνθήκες που οδηγήσαμε στο χώμα – αν και το πεντάλ του πίσω φρένου αποκτούσε όλο και μεγαλύτερη διαδρομή όσο περνούσε η ώρα…

Η θέση οδήγησης ήταν πολύ βολική, είτε σηκωνόσουν όρθιος στα μαρσπιέ είτε οδηγούσες καθιστός, προσφέροντας εξαιρετικό έλεγχο της μοτοσυκλέτας.

Τα Pirelli Scorpion STR Rally με τα χοντρά τακούνια που φοράει ως ελαστικό πρώτης τοποθέτησης, έκαναν φιλότιμα τη δουλειά της στην κορυφαία Ιταλική άσφαλτο και είχαν αξιοπρεπέστατα επίπεδα πρόσφυσης στο χώμα.  

Μιλώντας για βασικό εξοπλισμό, να τονίσουμε πως στο Tuareg 660 έχουν βάλει την μεγάλη TFT οθόνη από τα RSV4 1100 Factory/Tuono 1100, η οποία δεν έχει καθόλου αντανακλάσεις και είναι ευδιάκριτη πρωί/μεσημέρι/βράδι, έχοντας παράλληλα τη δυνατότητα για λειτουργία Navi μέσω του App MIA.

Εννοείται πως έχει bleutooth και πρίζα USB…

Αν πρέπει να συνοψίσουμε όλα τα παραπάνω σε μία παράγραφο, τότε θα λέγαμε πως το νέο Aprilia Tuareg 660 μας εξέπληξε θετικά διότι όλη αυτή η σπορ εικόνα που βγάζει προς τα έξω δεν έχει επηρεάσει αρνητικά κανένα τομέα που να αφορά την άνεση και την πρακτικότητα σε καθημερινή χρήση. Είναι ένα πραγματικό on-off δηλαδή για όλους!

Την αναλυτική, πολυσέλιδη παρουσίαση του νέου Aprilia Tuareg 660 θα την βρείτε όπως πάντα στο επόμενο τεύχος του περιοδικού ΜΟΤΟ 

EICMA: Triumph Bonneville T40 2027 - Η baby Bonnie που δεν περίμενε κανείς! [Video]

Η μικρότερη των Bonneville πάνω στην πλατφόρμα των 400ριών της εταιρείας
Triumph Bonneville T40 - T40 Black 2027 - EICMA 2026
Από τον

Θοδωρή Ξύδη

5/11/2026

Η Triumph κατεβάζει το θρυλικό όνομα Bonneville στα 400 μονοκύλινδρα κυβικά με την παρουσίαση της T40, του μικρού ρετρό αστεριού της EICMA που δείχνει να έχει και το όνομα και τη χάρη για να πρωταγωνιστήσει στην κατηγορία του.

Το όνομα Bonneville έχει τεράστια αξία για την Triumph που το χρησιμοποιούσε μέχρι πριν από λίγες ημέρες αποκλειστικά για τη δικύλινδρη ρετρό πλατφόρμα της. Όταν παρουσιάστηκαν τα πρώτα μονοκύλινδρα 400άρια Triumph κανείς δεν πίστευε ότι θα δούμε και ένα 400άρι Bonneville με τους Βρετανούς ωστόσο να χτίζουν σιγά-σιγά μια ολόκληρη γκάμα από προσιτά μονοκύλινδρα, τα οποία είχαν όλο το στιλ τον μοντέλων της Triumph σε ένα πακέτο ιδιαίτερα φιλικό για όλους και ακόμη περισσότερο για τους αναβάτες με δίπλωμα κατηγορίας Α2.

Triumph Bonneville T40 - T40 Black 2027 - EICMA 2026

Ο ανταγωνισμός ωστόσο τον τελευταίο καιρό γίνεται όλο και πιο σκληρός στα μικρομεσαίου κυβισμού ρετρό, ειδικά στην Ινδία όπου κατασκευάζονται τα μικρά Triumph από την Bajaj και η Royal Enfield έχει τη μερίδα του λέοντος στις πωλήσεις της κατηγορίας, ενώ και η Honda έχει το GB350 και η Kawasaki το W230. Η Triumph θέλει να αποκτήσει και εκεί μεγαλύτερο μερίδιο σε μια κατηγορία κυβισμού που θεωρείται premium για την ασιατική χώρα, όπου η πλειοψηφία των μοτοσυκλετών που πωλούνται είναι στα 150-200 κ.εκ.

Και ενώ η Moto Guzzi παρουσίασε μία καθόλα ενδιαφέρουσα ρετρό δίνοντάς της ως όνομα το οξύμωρο για roadster, και χλιαρό για Guzzi, "The Trip", η Triumph τράβηξε τον τελευταίο άσο που είχε στο μανίκι της κάνοντας μια ανέλπιστη χάρη σε μια μεγάλη μερίδα αναβατών που ψάχνουν για την επόμενη μοτοσυκλέτα τους σε αυτήν την κατηγορία αφού τώρα μπορούν να έχουν και αυτοί ένα μοντέλο με θρυλικό όνομα αλλά και χαρακτηριστική σχεδίαση. 

Triumph Bonneville T40 - T40 Black 2027 - EICMA 2026

Εκτός από το όνομα, το άλλο μεγάλο όπλο της νέας Bonneville είναι αναμφίβολα η εμφάνισή της που έχει όλα τα στοιχεία των δικύλινδρων μοντέλων που περιμένεις να δεις και ευτυχώς όλα έχουν παντρευτεί σωστά αισθητικά, ενώ αν την κοιτάζετε από την δεξιά μεριά, λόγω της εξόδου της εξάτμισης που είναι πιο πλάγια, δίνει την εντύπωση ότι είναι δικύλινδρη! Έχουμε λοιπόν ψήκτρες υγρόψυκτο κινητά, μαζί με το καπάκι σε σχήμα καρδιάς, αλλά και το κάλυμμα του ψεκασμού που θυμίζει αμυδρά με τις τρύπες του τα φίλτρα των καρμπυρατέρ της Amal. Έχουμε επίσης χρωμιωμένη εξάτμιση σε στιλ peeshooter και ρεζερβουάρ με το σωστό σήμα και σχήμα "δάκρυ", αλλά και βαφή δύο τόνων, όπως και στις μεγάλες. Οι τροχοί είναι ακτινωτοί με τον εμπρός στις 18 ίντσες και τον πίσω στις 17 και στα καλάμια του πιρουνιού βλέπουμε και φυσούνες

Οι Βρετανοί αναφέρουν ότι έχει δοθεί μεγάλη προσοχή στη λεπτομέρεια και αυτό φαίνεται και στα μοντέλα της έκθεσης, τι στιγμή που και τα υπόλοιπα 400άρια των Βρετανών είναι καλοφτιαγμένα. Κλασικά, φυσικά όργανα δεν υπάρχουν με την Triumph να τοποθετεί ωστόσο μια πιο διακριτική στρογγυλή TFT οθόνη με διάμετρο στις τέσσερεις ίντσες. Για την οθόνη η Triumph έχει φροντίσει ώστε ένας από τους τρόπους προβολής των πληροφοριών (Heritage Mode) να μοιάζει με κλασικά όργανα. Η οθόνη προσφέρει επίσης συνδεσιμότητα αλλά και πλοήγηση με πλήρη χάρτη, μέσω της εφαρμογής Triumph Navigation.

Triumph Bonneville T40 - T40 Black 2027 - EICMA 2026

Για την κίνηση της μοτοσυκλέτας φροντίζει ο γνωστός υγρόψυκτος 400άρης, ο οποίος ωστόσο έχει δεχτεί κάποιες αλλαγές στην κεφαλή του αλλά και στην τροφοδοσία, ώστε η απόδοση να προσαρμοστεί στον χαρακτήρα της μοτοσυκλέτας. Η μέγιστη ισχύς βρίσκεται στους 32 ίππους και η ροπή φτάνει τα 3,67 kg.m ροπής στις 7.000 και 5.000 σ.α.λ., με τη βρετανική εταιρεία να αναφέρει τα 191 κιλά ως το βάρος της μοτοσυκλέτας, πλήρης υγρών και το ύψος της σέλας να φτάνει στα 790 χλστ. με τη στάνταρ σέλα και να δίνεται έξτρα επιλογή στα 770 χλστ. Ένας δίσκος με διπίστονη δαγκάνα εμπρός και ένας πίσω με μονοπίστονη δαγκάνα αναλαμβάνουν το επιβραδυντικό έργο.

Η Bonneville T40 θα είναι διαθέσιμη σε τρεις χρωματικούς συνδυασμούς με τον λευκό-μπλε να ονομάζεται Aegean Blue and Fusion White. Έχουμε επίσης τον κλασικό για Triummph γαλάζιο-πορτοκαλί Meriden Blue and Tangerine Orange και τον λευκό-μαύρο New England White and Jet Black. Έχουμε επίσης και την έκδοση T40 Black, στην οποία κυριαρχεί το μαύρο και το σκούρο γκρι χρώμα, είτε ματ είτε γυαλιστερό, για εκείνους που δεν θέλουν χρώμιο στην δική τους Bonneville.

Δείτε το video που ετοίμασε η Triumph και ρίξτε και μία ματιά στη μεγάλη συλλογή φωτογραφιών που ακολουθεί.