MBE 2019: 3D Printed Honda Monkey by VIBA

Τρισδιάστατο μαϊμουδάκι
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

19/1/2019

Η τεχνολογία του 3D Printing μπορεί να φέρει εντυπωσιακές αλλαγές και νέες δυνατότητες στην κατασκευή μοτοσυκλετών, όπως έκανε πριν μία δεκαετία η τεχνολογία της κατασκευής εξαρτημάτων από carbon fiber. Το Honda Monkey της γαλλικής VIBA Motor που είδαμε στην φωτεινή έκθεση Bike Expo μπορεί να μην σκίζει από ομορφιά, όμως η Lazer 3D Printing τεχνολογία που χρησιμοποιήθηκε για να κατασκευαστεί το ρεζερβουάρ και η εμπρός μάσκα, πραγματικά αξίζει την προσοχή μας. Για να αντιληφθούμε τις νέες δυνατότητες που έχουν οι σχεδιαστές με αυτή την τεχνολογία, θα πρέπει πρώτα να καταλάβουμε πως φτιάχνεται ένα εξάρτημα με Lazer 3D Printer. Όλα φυσικά ξεκινούν με την σχεδίαση του εξαρτήματος σε ένα τριδιάστατο σχεδιαστικό πρόγραμμα. Μετά χρειάζεσαι σε μορφή σκόνης το μέταλλο που θέλεις να χρησιμοποιήσεις.

Στην συγκεκριμένη περίπτωση του Monkey χρησιμοποιήθηκε ένα κράμα αλουμινίου που χρησιμοποιούν στην αεροναυπηγική. Τοποθετείς τη σκόνη μετάλλου σε ένα δοχείο σε σχήμα κύβου και μια ακτίνα Lazer αρχίζει να το λιώνει στο σημείο που θέλεις και στην κατάλληλη θερμοκρασία. Έτσι σιγά-σιγά αρχίζει να σχηματίζεται το αντικείμενο που έχεις σχεδιάσει. Όταν η διαδικασία τελειώσει, βγάζεις το εξάρτημα μέσα από τον κύβο και το φυσάς για να το καθαρίσεις από την υπόλοιπη σκόνη μετάλλου που δεν έλιωσε το Lazer. Αυτό το τελευταίο στάδιο μοιάζει πολύ σαν την χύτευση σε καλούπια άμμου, μόνο που εδώ δεν χρειάστηκαν καλούπια και κυρίως δεν χρειάστηκε να σχεδιαστούν δίοδοι για να περάσει το λειωμένο μέταλλο. Το πλεονέκτημα από την απουσία χρήσης καλουπιών είναι κυρίως η ασφάλεια που δίνει αυτή η μέθοδος στον κατασκευαστή πως δεν θα εγκλωβιστεί πουθενά αέρας, οπότε η αντοχή του εξαρτήματος θα είναι ακριβώς αυτή που είχε υπολογίσει όταν το σχεδίαζε. Αυτό με την σειρά του βοηθάει στη μείωση του βάρους, καθώς χρησιμοποιείς μόνο όσο υλικό χρειάζεσαι και δεν βάζεις παραπάνω για να έχεις το κεφάλι σου ήσυχο.

Πράγματι, το 3D Printed αλουμινένιο ρεζερβουάρ του Monkey είναι 10% ελαφρύτερο από ένα συμβατικό αλουμινένιο ρεζερβουάρ, παρά το γεγονός πως στο εσωτερικό του έχει μεταλλική κυψέλη για να περιορίζει την μετατόπιση της βενζίνης!

Εδώ είναι το δεύτερο και πιθανότατα σημαντικότερο όλων, πλεονέκτημα αυτής της νέας τεχνολογίας. Η δυνατότητα δηλαδή να φτιάχνεις μονοκόμματα μεταλλικά αντικείμενα σε οποιοδήποτε σχήμα θέλεις χωρίς να χρειάζονται κολλήσεις. Αυτό πράγματι αλλάζει τα δεδομένα κατά τον σχεδιασμό των μοτοσυκλετών, αφού πλέον μπορείς να φτιάξεις περίπλοκα σε σχήμα εξαρτήματα χωρίς περιορισμούς. Για παράδειγμα το αλουμινένιο τιμόνι είναι κούφιο και όλα τα καλώδια και οι ντίζες περνάνε εσωτερικά.

Υπάρχουν φυσικά και μειονεκτήματα, τα οποία όμως είναι βέβαιο πως θα λυθούν στο μέλλον, όπως έγινε και με την τεχνολογία των carbon fiber κατασκευών. Μιλάμε κυρίως για την ταχύτητα της διαδικασίας παραγωγής που προς το παρόν δεν μπορεί να συναγωνιστεί τις παραδοσιακές μεθόδους της χύτευσης των μετάλλων. Αυτό με την σειρά του επηρεάζει το τελικό κόστος, που στην περίπτωση του Monkey είναι 3.000 ευρώ για το ρεζερβουάρ μόνο! Προς το παρόν, 3D Lazer Printed εξαρτήματα σε όχημα ευρείας παραγωγής χρησιμοποιεί η BMW για τον μηχανισμό της ανοιγόμενης οροφής του i8 Roadster. Μάλιστα ακριβώς στον ίδιο Lazer 3D Printer στην Γαλλία φτιάχτηκαν και τα εξαρτήματα του συγκεκριμένου Monkey, από μια εταιρεία που έχει αναπτύξει αυτή την τεχνολογία πολλά χρόνια πριν, καθώς είναι προμηθευτής των μαχητικών αεροσκαφών Mirage.

MBE 2019: KTM & BMW 50-50! Αγαπήσαμε τον συνδυασμό…

Έγινε κατά λάθος και ήταν σωστό
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

18/1/2019

Από το λογότυπο ξεκινάς που είναι η ιδέα του αιώνα και μετά εστιάζεις και στα υπόλοιπα. Από μακριά, ειδικά αν πέφτει κάποια σκιά επάνω του μόνο με BMW δεν το κάνεις κι ας έχει Boxer. Ο κινητήρας του R100 του 1994 είναι μινιμαλιστικός και οι κύλινδροι εκτός από το να μην προεξέχουν πολύ, έχουν και μικρότερο συνολικό μέγεθος χωρίς τίποτα περιττό, ντυμένοι μονάχα με τις ψύκτρες τους. Επάνω του ένα γνήσιο ρεζερβουάρ KTM του 1976, πλαίσιο από το GS και υποπλαίσιο χειροποίητο με την τεχνική του κόψε-ράψε. Έτσι άλλωστε προέκυψε και όλη η μοτοσυκλέτα. Ο ιδιοκτήτης ενός GS έδωσε στον κύριο Zampolini ένα GS R100 που δεν ήταν και σε ιδιαίτερα καλή κατάσταση και του είπε κόφτο και κάνε ότι καταλαβαίνεις, κάνε μου έκπληξη!

Ο Luca Zampolini πριν από επτά χρόνια δεν είχε ούτε συνεργείο, ούτε και πολλά εργαλεία. Οι μόνες δουλειές που έκανε σε μοτοσυκλέτα ήταν εκείνες της συντήρησης, κι αυτό όχι και πολύ συχνά γιατί δεν είχε χρόνο. Σταδιακά άρχισε να κόβει από την δουλειά που δεν άντεχε άλλο και να αφοσιώνεται όλο και περισσότερο στο γκαράζ, επισκευάζοντας τις δικές του μοτοσυκλέτες. Πήρε εργαλεία, πήρε και μηχανάκια όταν τέλειωσε με αυτά που είχε, άρχισε να πουλά τα προηγούμενα και στο τέλος απέκτησε δύο δουλείες. Τότε ήταν που παράτησε τελείως την πρώτη και να αναλαμβάνει μοτοσυκλέτες φίλων, ενώ λίγο μετά ήρθε και το μαγαζί, οι συνεργασίες με άλλους builders και το χτίσιμο μιας υγιούς επιχείρησης όπως είναι τώρα η CMC!

Το «κατεμομπεμβέ» προέκυψε όπως είπαμε από την επιθυμία ενός φίλου και την εμπιστοσύνη που έδωσε στον Zampolini με βάση την παραπάνω πορεία. Ο ψηλός Luca Zampolini δεν είναι και μικρός, γύρω στα πενήντα με ευγενικό παρουσιαστικό που παίρνεις σοβαρά όσα σου λέει. Κατά λάθος έβαλε το ρεζερβουάρ του KTM πάνω στο πλαίσιο, το άφησε εκεί λέγοντας «σιγά» και «όχι» και όταν γύρισε το πρωί, έχοντας πιει καφέ, είπε αυτό ακριβώς είναι και του ήρθε και το λογότυπο.

Το φτερό εμπρός είναι αλουμινένιο φτιαγμένο από τον ίδιο, όπως και τα πλαϊνά ενώ το πιρούνι έρχεται από Husgvarna έχοντας χαμηλώσει για να μην έχει άσχημη γεωμετρία η νέα πανάλαφρη μοτοσυκλέτα, δίχως καθόλου βάρος εμπρός. Πίσω άφησε τα πράγματα όπως τα είχε η BMW, κι έσπασε λίγο το κεφάλι του με το φρένο που έπρεπε να γίνει από την αρχή. Το ατημέλητο της εμφάνισης ήταν κι αυτό θέμα επιλογής, με την απόφαση να ανήκει 50-50 στον Luca και στον ιδιοκτήτη που το είδαν και είπαν πως κάτι τέτοιο πρέπει να αποπνέει περιπέτεια.

Η ιδέα μας κέντρισε το ενδιαφέρον, θα θέλαμε ένα κατεμομπεμβέ σίγουρα, τώρα κατά πόσο θα ήταν BMW και κατά πόσο KTM αυτό είναι μία άλλη κουβέντα… Αλλά το λογότυπο είπαμε ήδη στον Zampolini πως το αντιγράφουμε!