Aspar Circuit - Η πίστα του Jorge Martinez “Aspar” άνοιξε τις πύλες της

Ανακοινώθηκαν οι μέρες και ώρες λειτουργίας
motomagAspar Circuit – Η πίστα του Jorge Martinez “Aspar” άνοιξε τις πύλες της
Από τον

Αλέξανδρο Λαμπράκη

17/5/2024

Μετά από σχεδόν ένα χρόνο αναμονής, οι εργασίες αναβάθμισης στην ιδιωτική πίστα Aspar ολοκληρώθηκαν, με το “Aspar Universe”, όπως αποκαλείται το τεράστιο σύμπλεγμα, να ανοίγει τις πύλες του στο κοινό από Πέμπτη μέχρι και Κυριακή, έχοντας ως στόχο να γίνει μήτρα νέων πρωταθλητών αλλά και ένας χώρος που θα μπορούν όλοι να διασκεδάσουν με ασφάλεια.

Σας έχουμε ήδη ενημερώσει για το μεγαλεπήβολο όραμα του θρυλικού τέως αναβάτη των GP και νυν ιδιοκτήτη ομάδας σε Moto2 και Moto3, Jorge Martinez “Aspar”. Με έδρα την Guadassuar της Valencia, το τεράστιο σύμπλεγμα της πίστας Aspar απλώνεται σε συνολική έκταση 370.000 τ.μ. και διαχωρίζεται σε τέσσερα τμήματα. Η κύρια ασφάλτινη πίστα έχει συνολικό μήκος 2,2 χιλιομέτρων, ενώ η χωμάτινη φτάνει τα 1,1 χιλιόμετρα. Όπως είναι φυσικό τα καρτ δεν θα μπορούσαν να απουσιάζουν, έχοντας μία δική τους πίστα 850 μέτρων.

Στον αχανή χώρο βρίσκουμε επίσης την ακαδημία Aspar KSB Sport, η οποία μαζί με τις δύο εκπαιδευτικές της πίστες καταλαμβάνει συνολικά 18.000 τ.μ. Ακόμη, υπάρχει το Μουσείο Aspar, τα paddock που απλώνονται σε έναν χώρο 10.000 τ.μ., χώρος στάθμευσης, αίθουσα ενημέρωσης, εστιατόριο, χώρος εκδηλώσεων και αναρρωτήριο. Μιλάμε για ένα ολοκληρωμένο μηχανοκίνητο θεματικό πάρκο.

Aspar Circuit – Η πίστα του Jorge Martinez “Aspar” άνοιξε τις πύλες της

Οι εγκαταστάσεις αυτές δίνουν τη δυνατότητα στην Aspar Circuit να εξελιχθεί σε ένα μοναδικό περιβάλλον, ικανό να φιλοξενήσει πλήθος δραστηριοτήτων. Η αρχή έγινε στις 15 Μαΐου 2024, ημερομηνία-σταθμός, όπου η πίστα ανακοίνωσε ότι ανοίγει τις πύλες της στο κοινό. Όσοι το επιθυμούν θα έχουν τη δυνατότητα να ενοικιάσουν καρτ (παιδικά, ενηλίκων και διθέσια), με τα οποία θα μπορούν να τρέχουν στην πίστα και να αγωνίζονται. Εννοείται ότι υπάρχει πρόβλεψη και για όσους έχουν δικό τους καρτ, οι οποίοι θα μπορούν βάσει προγραμματισμού να οδηγήσουν στην πίστα. Για τους μοτοσυκλετιστές τώρα, η Aspar Circuit δίνει την δυνατότητα σε όσους θέλουν να τρέξουν με την δική τους μοτοσυκλέτα στην μεγάλη πίστα.

Οι διαδρομές μπορούν να δεχτούν αλλαγές, με στόχο προπονήσεις και ιδιωτικές δοκιμές, ένα χαρακτηριστικό που θα εκτιμήσουν ιδιαίτερα ομάδες και αναβάτες, καθώς με αυτόν τον τρόπο έχουν την δυνατότητα να δοκιμάσουν τα όριά τους σε διαφορετικές περιπτώσεις, που απεικονίζουν διαφορετικές πίστες. Η αχανής έκταση παρέχει ακόμη υπηρεσίες για την διοργάνωση διαφόρων εκδηλώσεων, παρουσιάσεων, συνέδριων και ό,τι άλλο επιθυμεί κάποια εταιρεία.

Η πίστα θα είναι ανοιχτή τέσσερις ημέρες της  εβδομάδας, από Πέμπτη μέχρι και Κυριακή. Για την κύρια ασφάλτινη πίστα των 2,2 χιλιομέτρων, οι ώρες λειτουργίας έχουν οριστεί από τις 9:00 π.μ. μέχρι και τις 6:00 μ.μ. (τοπική ώρα), ενώ για αυτή των καρτ το ωράριο διευρύνεται από τις 9:00 το πρωί μέχρι και τις 8:00 το απόγευμα. Το εστιατόριο, το οποίο αποτελεί τμήμα του συμπλέγματος Aspar θα ανοίγει τις πύλες του την ίδια ώρα με τις πίστες και θα παραμένει ανοιχτό μέχρι και τις 7:00 μ.μ.

Aspar Circuit – Η πίστα του Jorge Martinez “Aspar” άνοιξε τις πύλες της

Δεν σταματάμε όμως εδώ, καθώς η πίστα του Jorge Martinez θέλει να αποτελέσει ταυτόχρονα και φυτώριο νέων αναβατών, περικλείοντας στους κόλπους της, τη σχολή Aspar KSB Sport, με τα γραφεία της να βρίσκονται εντός του χώρου. Στόχος της ακαδημίας είναι η εύρεση, ανάπτυξη και εξέλιξη νέων ταλέντων, τόσο για μέσα στις πίστες, όσο και έξω από αυτές, στα box. Επιπροσθέτως, θα περιλαμβάνονται προγράμματα εκπαίδευσης οδήγησης μοτοσυκλέτας για όλα τα επίπεδα και ηλικίες. Από την άλλη, οι μηχανολόγοι του Τεχνικού τμήματος της Aspar KSB θα μπορούν να εφαρμόσουν πρακτικά τις γνώσεις τους, εντός επαγγελματικού περιβάλλοντος.

Τέλος, η τεράστια έκταση της πίστας προβλέπεται να αποτελέσει ταυτόχρονα και τα κεντρικά της αγωνιστικής ομάδας Aspar, από το Ισπανικό Πρωτάθλημα μέχρι και το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα MotoGP. Έτσι, γίνεται πιο εύκολο για τις εταιρείες και τους χορηγούς να έρθουν σε επαφή με την ισπανική ομάδα.

Η συγκεκριμένη πίστα αποτελεί το απαύγασμα μίας γενικότερης φιλοσοφίας γύρω από τον μηχανοκίνητο αθλητισμό που διατρέχει ολόκληρη την Ισπανία. Για να φτάσει όμως εκεί, δημιουργώντας τεράστιας έκταση συμπλέγματα, που μεταξύ άλλων αποτελούν και φυτώρια νέων πρωταθλητών, πέρασε από πολλά στάδια. Όπως έχουμε ξαναπεί, για να μπορέσουμε κάποια στιγμή κι εμείς να φτάσουμε σε ένα υψηλό επίπεδο θα πρέπει να ξεκινήσουμε από πιο χαμηλά, φτιάχνοντας πίστες για τον κόσμο και τα εθνικά πρωταθλήματα. Αντί λοιπόν να συζητάμε για πίστες MotoGP και F1 που απαιτούν τεράστια οικονομικά ποσά για να στηθούν και να καλύψουν τις προδιαγραφές, θα ήταν καλό να ξεκινήσουμε την κουβέντα από πιο γερές βάσεις, φτιάχνοντας πίστες που θα έχουν έσοδα από τους αναβάτες, αλλά και από εταιρείες. Η Ελλάδα έχει πολλούς χώρους, όπου μπορούμε να φτιάξουμε πίστες και χάρη στο ορεινό της ανάγλυφο να είναι και αρκούντως τεχνικές. Πρέπει όμως να ξεκινήσουμε από χαμηλά, χτίζοντας το επίπεδο και την φιλοσοφία γύρω από τους αγώνες, για να φτάσουμε κάποια στιγμή να συζητάμε για Παγκόσμια Πρωταθλήματα.

Ετικέτες

MotoGP: Χρειάζεται αναθεώρηση ο κανονισμός ελάχιστου βάρους; Τα μεγέθη όλων των αναβατών

Από τον Moreira και τον Ogura ως τον Razgatlioglu μεσολαβεί ένα χάσμα 20 κιλών
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

26/2/2026

Ενδιαφέρον προκαλούν το ύψος και το βάρος του κάθε αναβάτη που παίζουν πολύ σημαντικό ρόλο στη συμπεριφορά και την απόδοση της εκάστοτε μοτοσυκλέτας, με τους rookie Diogo Moreira και Toprak Razgatlioglu να βρίσκονται στα δύο άκρα της λίστας. 

Ο Moreira με τον Ai Ogura είναι οι ελαφρύτεροι αναβάτες, ενώ ο Razgatlioglu είναι ο ψηλότερος και μακράν ο πιο βαρύς αναβάτης της κατηγορίας με 11 κιλά διαφορά από τον προηγούμενο.

Σε αντίθεση με τις κατηγορίες Moto3 και Moto2, που χρησιμοποιούν ένα συνδυασμένο ελάχιστο όριο βάρους αναβάτη και μοτοσυκλέτας, το MotoGP καθορίζει μόνο το ελάχιστο βάρος μοτοσυκλέτας, που είναι στα 157 κιλά. 

Ο Luca Marini υποστηρίζει εδώ και καιρό ότι το MotoGP θα πρέπει να έχει επίσης ένα συνδυασμένο όριο βάρους, εξηγώντας ότι η επιτάχυνση δεν αλλάζει, αλλά υφίσταται διαφορά στην καταπόνηση των ελαστικών. 

"Υπάρχει ένα [συνδυασμένο] βάρος στο Moto2 και εγώ ήμουν πάνω από το όριο, αλλά μόνο κατά 4 κιλά. Και δεν υπάρχει πρόβλημα αν μεταξύ εμένα και ενός άλλου αναβάτη υπάρχει διαφορά 4 κιλών. 

"Αλλά στο MotoGP η διαφορά μεταξύ εμένα και ενός άλλου αναβάτη της Ducati μπορεί να είναι 10 κιλά. Δεν είναι ότι χάνεις στην επιτάχυνση. Η επιτάχυνση, όπως δείχνουν και τα δεδομένα, είναι η ίδια. 

"Ωστόσο η δύναμη που ασκείς στο ελαστικό είναι μεγαλύτερη. Επομένως, πρέπει να είσαι πολύ προσεκτικός με το πίσω ελαστικό, ειδικά επειδή δεν θέλεις να το φθείρεις πολύ. 

"Νομίζω ότι θα ήταν καλύτερο για όλους να υπάρχει ένα [συνδυασμένο] ελάχιστο βάρος - και για τους άλλους [μικρότερους] αναβάτες, γιατί έτσι θα μπορούν να βάζουν περισσότερο βάρος και να χτίζουν περισσότερο τους μύες τους. 

"Γιατί ένας βαρύς αναβάτης πρέπει να τιμωρείται για κάτι που είναι απλά στη φύση του; Κατά τη γνώμη μου, είναι κάτι που δεν έχει νόημα”.

Το σκεπτικό του Marini έχει μια λογική βάση και βασίζεται στη δική του προσωπική εμπειρία, όντας ένας από τους ψηλότερους και βαρύτερους αναβάτες του πρωταθλήματος. Ο ίδιος προσπάθησε αρκετές φορές να αδυνατίσει για να μπορεί να διαχειριστεί καλύτερα τη φθορά των ελαστικών του, ωστόσο αυτό είχε μια παράπλευρη απώλεια: μαζί με τα κιλά, έχανε και σε σωματική αντοχή που του κόστιζε στο κλείσιμο των αγώνων.

"Τα δεδομένα που έχουμε από τους αγώνες δείχνουν πως όταν είσαι βαρύτερος χρησιμοποιείς περισσότερο λάστιχο και τα ηλεκτρονικά συστήματα δουλεύουν επίσης περισσότερο," εξήγησε ο Marini.

Γι' αυτό πιστεύει στην αξία του συνδυασμένου βάρους και στο MotoGP, θεωρώντας πως είναι πιο δίκαιο οι πολύ ελαφριοί αναβάτες να προσθέτουν επιπλέον βάρος (έρμα) στη μοτοσυκλέτα τους - κάτι πάντως που δεδομένα απεχθάνονται οι μηχανικοί των ομάδων. Στην τελική είναι πιο εύκολο κάποιος να δουλέψει στο γυμναστήριο για να δυναμώσει και να ανεβάσει ελεγχόμενα το βάρος του, παρά να προσπαθούν οι βαρύτεροι να αδυνατίσουν - και αυτή είναι μια σκέψη που έχει απασχολήσει αρκετούς ακόμη αναβάτες στο παρελθόν, όπως ο Danilo Petrucci, ο οποίος επίσης προσπάθησε πολύ να αδυνατίσει όταν αγωνιζόταν με την Pramac Ducati, για να εγκαταλείψει την προσπάθεια όταν είδε μεγάλη διαφορά στις αντοχές του.

Παρακάτω μπορούμε να δούμε την λίστα με το βάρος και το ύψος του κάθε αναβάτη, ξεκινώντας από τον πιο ελαφρύ:

Diogo Moreira: 169 cm, 60 kg

Ai Ogura: 169 cm, 60 kg

Fabio di Giannantonio: 177 cm, 62 kg

Jorge Martin: 168 cm, 63 kg

Brad Binder: 170 cm, 63 kg

Pedro Acosta: 171 cm, 63 kg

Enea Bastianini: 168 cm, 64 kg

Marc Marquez: 169 cm, 64 kg

Maverick Vinales: 171 cm, 64 kg

Jack Miller: 173 cm, 64 kg

Francesco Bagnaia: 176 cm, 64 kg

Marco Bezzecchi: 176 cm, 64 kg

Raul Fernandez: 178 cm, 65 kg

Alex Marquez: 180 cm, 65 kg

Johann Zarco: 171 cm, 68 kg

Alex Rins: 176 cm, 68 kg

Franco Morbidelli: 176 cm, 68 kg

Fabio Quartararo: 177 cm, 69 kg

Joan Mir: 181 cm, 69 kg

Fermin Aldeguer: 181 cm, 69 kg

Luca Marini: 184 cm, 69 kg

Toprak Razgatlioglu: 185 cm, 80 kg.