Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.

MotoGP Ισπανία: Pole Position και ρεκόρ Bezzecchi έναντι κοντινών Alex Marquez και Di Giannantonio

Ατυχία για Bagnaia και Acosta
MotoGP Ισπανία: Pole Position και ρεκόρ Bezzecchi έναντι κοντινών Alex Marquez και Di Giannantonio
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

15/11/2025

 Η τελευταία αναμέτρηση για την pole position δεν είχε εκπλήξεις έναντι των πρωταγωνιστών, τώρα που ο Bagnaia δεν κατάφερε να ξεφύγει από τα δίχτυα της Q1, και ο Marc Marquez είναι απών. Το μόνο που θα περίμενε κανείς, ήταν ο Acosta στην θέση του Di Giannantonio.

Πράγματι Pedro Acosta και Alex Marquez πήραν για λίγο την κορυφή στην λίστα, μέχρι που ο Marco Bezzecchi, ανασυγκρότησε την προσπάθειά μετά από μία πρώτη προσπάθεια που δεν πήγε πολύ καλά σαν αποτέλεσμα αλλά τον βοήθησε να βρει αυτό που χρειαζόταν για την δεύτερη προσπάθεια. Και από την αρχή της ακόμη, κατάφερε να ξεχωρίσει.

Ο Ιταλός ήταν γρήγορος από το πρώτο δευτερόλεπτο της δεύτερης προσπάθειάς του και, παρότι οι διαφορές πίσω του ήταν εξαιρετικά μικρές, το τέλος δεν έδωσε σασπένς, αφού κανείς δεν κατάφερε να ξανά σπάσει το ρεκόρ και να του στερήσει έτσι την τελευταία pole position.

Ο Alex Marquez έφτασε πολύ κοντά, μόλις δύο εκατοστά του δευτερολέπτου πίσω, ενώ ο Fabio Di Giannantonio έκανε μια καθυστερημένη ως προς την διάρκεια της Q2 αντεπίθεση για την πρώτη σειρά και εξασφάλισε την 3η θέση, μόλις τέσσερα εκατοστά από την pole.

Ο κυρίαρχος της Q1 Raul Fernandez ανέβασε  ακόμη μία Aprilia στη δεύτερη σειρά, ενώ ο Pedro Acosta περιορίστηκε στην 5η θέση, παρόλο που έφτασε μόλις εννέα εκατοστά του δευτερολέπτου από τον Bezzecchi και είχε και αυτός τον ρυθμό να πιάσει το ρεκόρ καθότι είχε ήδη το παλιό ρεκόρ γύρου. Ο Fabio Quartararo πρόσθεσε μια Yamaha στη δεύτερη σειρά, ενώ ο Franco Morbidelli δεν κατάφερε να μετατρέψει την ταχύτητα που έδειξε στις δοκιμές σε κάτι καλύτερο από την 7η θέση στη σχάρα εκκίνησης. Ο Jack Miller πλαισιώνει τον Ιταλό στην τρίτη σειρά, μαζί και με τον rookie Fermin Aldeguer.

Ο Joan Mir ηγείται της προσπάθειας της Honda από τη 10η θέση, μπροστά από τον teammate του και απόφοιτο του Q1 Johann Zarco, ενώ ένας από εκείνους που ξεχώρισαν στην  FP2, ο Ai Ogura συμπληρώνει την τέταρτη σειρά. Ο Luca Marini έχασε την πρόκριση στην Q2 για έξι εκατοστά του δευτερολέπτου και θα βρεθεί στη συντροφιά του wildcard Aleix Espargaro και του Brad Binder στην πέμπτη σειρά.

Στο μεταξύ, τα προβλήματα του Pecco Bagnaia συνεχίστηκαν! Ο αναβάτης της Ducati βρισκόταν στη δεύτερη θέση και κρατούσε ένα από τα δύο εισιτήρια όταν αναγκάστηκε να σταματήσει από τεχνικό πρόβλημα τρία λεπτά πριν το τέλος της Q1.

Δεν μπορούσε έτσι να υπερασπιστεί την θέση αυτή και υποχώρησε μέχρι την 16η θέση στο grid, ουσιαστικά αποχαιρετώντας κάθε ελπίδα για την 3η θέση στο πρωτάθλημα, ίσως και για την 4η. Οι επιστρέφων Jorge Martin και αποχωρών Miguel Oliveira θα πλαισιώσουν τον Ιταλό στην έκτη σειρά για τον τελευταίο αγώνα της σεζόν.

Παρότι παρακολουθούσε την εξέλιξη από το pitlane, ο Marc Marquez παρέμεινε μέρος της διαδικασίας, καθώς στο τέλος της συνεδρίας του παραδόθηκαν τα κλειδιά μιας ολοκαίνουργιας BMW για την ανάδειξή του ως κορυφαίου qualifier του 2025. Όπως είπε, έχει κερδίσει πολλές στο παρελθόν, αλλά το γεγονός πως φέτος κερδίζει ξανά μετά από τόσο καιρό, ουσιαστικά αποδεικνύει την τεράστια προσπάθεια του και το βλέπει ως μία ξεχωριστή επιβράβευση!

 

Αποτελέσματα Q1:

ΘΕΣΗ

ΑΝΑΒΑΤΗΣ

ΟΜΑΔΑ

ΔΙΑΦ

ΧΡΟΝΟΣ

1

25R. Fernandez

Trackhouse MotoGP Team

 

01:29.036

2

5J. Zarco

CASTROL Honda LCR

+0.424 / +0.424

01:29.460

3

10L. Marini

Honda HRC Castrol

+0.484 / +0.060

01:29.520

4

41A. Espargaro

Honda HRC Test Team

+0.490 / +0.006

01:29.526

5

33B. Binder

Red Bull KTM Factoy Racing

+0.525 / +0.035

01:29.561

6

63F. Bagnaia

Ducati Lenovo Team

+0.548 / +0.023

01:29.584

7

1J. Martin

Aprilia Racing

+0.594 / +0.046

01:29.630

8

88M. Oliveira

Prima Pramac Yamaha MotoGP

+0.621 / +0.027

01:29.657

9

42A. Rins

Monster Energy Yamaha MotoGP Team

+0.871 / +0.250

01:29.907

10

23E. Bastianini

Red Bull KTM Tech3

+0.912 / +0.041

01:29.948

11

12M. Viñales

Red Bull KTM Tech3

+0.951 / +0.039

01:29.987

12

11N. Bulega

Ducati Lenovo Team

+1.009 / +0.058

01:30.045

13

7A. Fernandez

Yamaha Factory Racing Team

+1.074 / +0.065

01:30.110

14

35S. Chantra

IDEMITSU Honda LCR

+1.221 / +0.147

01:30.257

Αποτελέσματα Q2:

1

72M. Bezzecchi

Aprilia Racing

 

01:28.809

2

73A. Marquez

BK8 Gresini Racing MotoGP

+0.026 / +0.026

01:28.835

3

49F. Di Giannantonio

Pertamina Enduro VR46 Racing Team

+0.044 / +0.018

01:28.853

4

25R. Fernandez

Trackhouse MotoGP Team

+0.058 / +0.014

01:28.867

5

37P. Acosta

Red Bull KTM Factory Racing

+0.096 / +0.038

01:28.905

6

20F. Quartararo

Monster Energy Yamaha MotoGP Team

+0.169 / +0.073

01:28.978

7

21F. Morbidelli

Pertamina Enduro VR46 Racing Team

+0.257 / +0.088

01:29.066

8

43J. Miller

Prima Pramac Yamaha MotoGP

+0.335 / +0.078

01:29.144

9

54F. Aldeguer

BK8 Gresini Racing MotoGP

+0.360 / +0.025

01:29.169

10

36J. Mir

Honda HRC Castrol

+0.424 / +0.064

01:29.233

11

5J. Zarco

CASTROL Honda LCR

+0.542 / +0.118

01:29.351

12

79A. Ogura

Trackhouse MotoGP Team

+0.562 / +0.020

01:29.371