Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.

MotoGP - WSBK 2026: Νέος κανονισμός για τις πτώσεις φέρνει τα πάνω κάτω

Για λόγους ασφαλείας δεν θα είναι πλέον το ίδιο εύκολο για τους αναβάτες να συνεχίσουν τον αγώνα τους μετά από ατύχημα
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

12/1/2026

Η FIM ανακοίνωσε ότι από τη σεζόν 2026 οι αναβάτες στο MotoGP και το WorldSBK δεν θα επιτρέπεται να επανεκκινήσουν τις μοτοσυκλέτες τους αν ο κινητήρας του έχει σβήσει στην πίστα μετά από ατύχημα!

Μέχρι τώρα, οι κανόνες επέτρεπαν στους αναβάτες των οποίων η μοτοσυκλέτα είχε σβήσει μετά από πτώση να προσπαθήσουν να την επανεκκινήσουν στην περιοχή διαφυγής. Ωστόσο, αυτό μπορούσε να δημιουργήσει επικίνδυνες καταστάσεις, καθώς κρατούσε τους κριτές και τους αναβάτες στις περιοχές διαφυγής ενώ υπήρχε ροή στην πίστα. Τώρα, η κατάσταση επανεξετάσθηκε και κρίθηκε πως έπρεπε να αλλάξει άμεσα.

Τώρα η FIM ορίζει ότι οι προσπάθειες επανεκκίνησης μιας μοτοσυκλέτας της οποίας ο κινητήρας έχει σταματήσει μετά από ατύχημα, πρέπει να γίνονται πίσω από την πρώτη γραμμή ασφαλείας της πίστας, στον δρόμο συντήρησης! Οι αναβάτες μπορούν να επανεκκινήσουν την μοτοσυκλέτα σε εκείνον τον χώρο και να επανέλθουν στην πίστα από εκεί, κάτι που όπως καταλαβαίνετε στις περισσότερες περιπτώσεις θα σημάνει και το τέλος οποιασδήποτε πιθανότητας διάκρισης μετά από πτώση.

Να επισημάνουμε εδώ πως στις ελεύθερες δοκιμές και στις κατατακτήριες του WorldSBK οι αναβάτες που έχουν πτώση, απαγορεύεται να συνεχίσουν την προσπάθειά τους. Στα MotoGP, αυτό δεν απαγορεύεται, όμως πλέον οι αναβάτες θα πρέπει να πηγαίνουν τη μοτοσυκλέτα τους -σε περίπτωση που επιθυμούν να συνεχίσουν- πίσω από την πρώτη γραμμή ασφαλείας της πίστας.

MotoGP

Επίσης σημαντικό ρόλο θα παίζουν και οι κριτές εδώ, καθώς θα επιθεωρούν την μοτοσυκλέτα του αναβάτη και θα μπορούν ακόμη και να εμποδίσουν την προσπάθεια του για επανεκκίνηση σε περίπτωση που κρίνουν ότι μπορεί να προκαλέσει κίνδυνο για τους άλλους αναβάτες (π.χ. σε περίπτωση διαρροής υγρών).

Η αλλαγή του κανονισμού από τη FIM είναι αποτέλεσμα αποφάσεων που ελήφθησαν από την Επιτροπή Grand Prix και την Επιτροπή SBK. Έχει κοινοποιηθεί με επιστολή στους υπεύθυνους αγώνων, τις εθνικές ομοσπονδίες, τους διοργανωτές αγώνων, την IRTA και τα μέλη της επιτροπής αγώνων.

Όσον αφορά την σημαντική αλλαγή η επιστολή αναφέρει:

“Γνωρίζουμε ότι αυτός ο κανόνας μπορεί να παρουσιάσει κάποιες προκλήσεις αρχικά, αλλά ο πρωταρχικός στόχος είναι να ελαχιστοποιηθεί η έκθεση των κριτών μας σε κίνδυνο. Με άμεση ισχύ, οι ακόλουθες διαδικασίες πρέπει να εφαρμόζονται κατά τη διάρκεια ΟΛΩΝ των περιόδων της πίστας και να κοινοποιούνται σαφώς σε όλους τους κριτές κατά τη διάρκεια των ενημερώσεών τους:

  1. Απομάκρυνση μη λειτουργικών μοτοσυκλετών

Μετά από ατύχημα ή τεχνικό πρόβλημα, οποιαδήποτε μη λειτουργική μοτοσυκλέτα στην πίστα ή στις διαφυγές πρέπει να μεταφέρεται αμέσως πίσω από την πρώτη γραμμή προστασίας από τους κριτές. Οι μοτοσυκλέτες δεν πρέπει να επανεκκινούνται στην πίστα ή στην περιοχή διαφυγής. Πρέπει να μετακινούνται στον δρόμο εξυπηρέτησης (ή σε ασφαλές και προστατευμένο μέρος σε περίπτωση απουσίας δρόμου εξυπηρέτησης), όπου μπορεί να παρέχεται βοήθεια για την επανεκκίνηση.

  1. Επισκευές και ρυθμίσεις •  Όλες οι επισκευές ή ρυθμίσεις πρέπει να πραγματοποιούνται πίσω από την πρώτη γραμμή προστασίας (π.χ. στον δρόμο εξυπηρέτησης ή σε ασφαλές και προστατευμένο μέρος).

 Μόνο ο αναβάτης μπορεί να πραγματοποιήσει επισκευές ή ρυθμίσεις, χωρίς εξωτερική βοήθεια εκτός από τη βοήθεια των κριτών.

  1. Βοήθεια για επανεκκίνηση

Οι κριτές μπορούν να βοηθήσουν τον αναβάτη να σπρώξει την μοτοσυκλέτα και να επιχειρήσει επανεκκίνηση. Η εκκίνηση με ώθηση δεν επιτρέπεται σε καμία περίπτωση στην πρώτη γραμμή προστασίας της πίστας.

  1. Οι μοτοσυκλέτες που συνεχίζουν να λειτουργούν.

Οι μοτοσυκλέτες που συνεχίζουν να λειτουργούν (δεν έσβησαν) μετά από σύγκρουση ή πτώση μπορούν να επανέλθουν στην πίστα και να συνεχίσουν τη συνεδρία. Εάν οι κριτές προλάβουν μία μοτοσυκλέτα με τον κινητήρα να λειτουργεί ακόμα, πρέπει να ελέγξουν για τυχόν προφανείς κινδύνους, όπως σημαντικές ζημιές ή διαρροές υγρών. Εάν η μοτοσυκλέτα δεν θεωρείται ασφαλής για επανένταξη, ενώ μπορεί να μην είναι σε θέση να σταματήσουν τον αναβάτη, πρέπει να του δώσουν ένα σαφές σήμα να σταματήσει.

Η αλλαγή αυτή θα συζητηθεί και θα αναλυθεί λεπτομερώς κατά τη διάρκεια των επόμενων σεμιναρίων FIM και σεμιναρίων Superlicence, κ.λπ.”