Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.

MotoGP: Περίσσεψαν 11 κινητήρες! Πόσους χρησιμοποίησε κάθε κατασκευαστής και με ποιον αναβάτη

Καμία εταιρεία δεν εξάντλησε όλους τους διαθέσιμους κινητήρες
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

7/1/2026

Κατά τη διάρκεια της σεζόν του 2025, η διαχείριση των κινητήρων έγινε ένα από τα βασικά εργαλεία με το οποίο οι κατασκευαστές άρχισαν να προετοιμάζονται για την επερχόμενη αλλαγή κανονισμών. Η Ducati και η KTM ήταν πιο επιθετικές με ταχύτερη εναλλαγή κινητήρων, η Aprilia υιοθέτησε μια σαφώς πιο συντηρητική στρατηγική, ενώ η Honda και η Yamaha μπόρεσαν να επωφεληθούν το μεγαλύτερο περιθώριο στους κανονισμούς.

Αυτή η εικόνα αποκτά ιδιαίτερο νόημα αν σκεφτεί κανείς ότι οι κινητήρες και η εξέλιξή τους θα παραμείνουν παγωμένοι για τη σεζόν 2026, στο πλαίσιο μετάβασης στη νέα εποχή με μοτοσυκλέτες 850 κυβικών το 2027.

Για το 2025, η κάθε ομάδα είχε δικαίωμα σε έναν αριθμό κινητήρων ανά αναβάτη. Honda & Yamaha είχαν έως 10 κινητήρες διαθέσιμους ανά αναβάτη. Για τις Ducati, KTM και Aprilia, ο μέγιστος αριθμός ήταν 8 κινητήρες ανά αναβάτη. Βέβαια, καμία εταιρεία δεν χρησιμοποίησε όλους τους κινητήρες που της αναλογούσαν, αντίθετα υπήρξε σαφής στροφή προς εξοικονόμηση.

Ας δούμε όμως αναλυτικά, πόσους κινητήρες χρησιμοποίησε ο κάθε αναβάτης το 2025:

Αναβάτης

Κινητήρες που χρησιμοποίησε

Quartararo

10

Rins

10

Miller

10

Marini

10

Mir

10

Zarco

10

Oliveira

9

Bagnaia

8

Alex Marquez

8

Aldeguer

8

Di Giannantonio

8

Morbidelli

8

Acosta

8

Binder

8

Chantra

8

Marc Marquez

7

Bezzecchi

7

Martin

7

Fernández

7

Bastianini

7

Vinales

7

Ogura

6

 

Χρήσιμα στατιστικά:

  • Ο Marc Marquez κατάφερε 4 νίκες με έναν μόνο κινητήρα, δείχνοντας εξαιρετική διαχείριση των διαθέσιμων μονάδων
  • Οι εργοστασιακοί αναβάτες της KTM, της Yamaha και της Honda, όπως και οι αναβάτες της Gresini και VR46 ήταν αυτοί που χρησιμοποίησαν όλους τους διαθέσιμους κινητήρες
  • Η Aprilia ήταν η πιο συντηρητική, καθώς κανένας αναβάτης δεν εξάντλησε όλους τους κινητήρες, ενώ ο Ogura χρησιμοποίησε μόνο έξι.

 

Συνολική χρήση κινητήρων ανά κατασκευαστή

Κατασκευαστής

Κινητήρες χρησιμοποιημένοι / Διαθέσιμοι

Honda

38 / 40

Yamaha

39 / 40

Ducati

47 / 48

Aprilia

27 / 32

KTM

30 / 32

 

Οι κινητήρες που έμειναν αχρησιμοποίητοι ήταν 11 στον συνολικό αριθμό – ο ίδιος αριθμός ήταν 7 κινητήρες τη σεζόν του 2024.

Αυτό δείχνει ότι οι ομάδες επικεντρώνονται πλέον περισσότερο στη διαχείριση και αξιοπιστία παρά στην εξάντληση μονάδων για την απόδοση.