Δοκιμές MotoGP Ινδονησία-2η Μέρα: Έκπληξη Marini και VR46 στην κορυφή!

Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

12/2/2022

Η δεύτερη μέρα των δοκιμών στην πίστα της Mandalika είχε περισσότερες συγκινήσεις και δράμα από την πρώτη ημέρα, όπου ο καιρός και η βρώμικη πίστα είχαν αποσυντονίσει αναβάτες και ομάδες. Οι επιθέσεις που έγιναν στα χρονόμετρα προς το τέλος της διαδικασίας, έφεραν τον Luca Marini και την Ducati της Mooney VR46 στην πρώτη θέση του πίνακα.

Οι βελτιωμένες συνθήκες στην πίστα βοήθησαν τον Alex Rins να γράψει καλύτερο χρόνο από τον χθεσινό του Pol Espargaro με την συμπλήρωση μιας ώρας, ενώ λίγο αργότερα οι Quartararo και Brad Binder μπήκαν μπροστά από τον αναβάτη της Suzuki, καθώς και οι πέντε ταχύτεροι αναβάτες έσπασαν το φράγμα του 1:31.

Οι πρώτες θέσεις δεν είχαν αλλαγές το μεγαλύτερο μέρος της ημέρας, γιατί οι αναβάτες εστίασαν κυρίως τις προσπάθειές τους στην αίσθηση και την συμπεριφορά με φθαρμένα ελαστικά, με τα μαύρα σύννεφα να αρχίσουν να μαζεύονται πάνω από την πίστα.

Η τελευταία ώρα όμως είχε όση δράση δεν είχε η υπόλοιπη μέρα, με τον Quartararo να μπαίνει επικεφαλής, έχοντας μόνο μισή ώρα μέχρι να πέσει η καρό σημαία. Η ικανοποίησή του όμως κράτησε μόλις δέκα λεπτά, καθώς ο Luca Marini έγραψε χρόνο κατά 0,275 δευτερόλεπτα ταχύτερο από τον χρόνο του Γάλλου.

Ο Marc Marquez και πιο μετά ο Maverick Vinales, «έσπρωξαν» τον Quartararo στην τέταρτη θέση, με τον Mir να κλείνει την πρώτη πεντάδα, παρά το γεγονός ότι ήταν ένας από τους πολλούς αναβάτες που είχαν πτώση, αφού η πίστα είχε μόνο μία στενή καθαρή γραμμή. Οι Binder, Rins και Aleix Espargaro ήταν οι μόνοι αναβάτες που δεν βελτίωσαν τον χρόνο τους το πρωί.

Αποτελέσματα δεύτερης ημέρας

1	Luca Marini	Mooney VR46 Ducati (GP22)	1m 31.289s
2	Marc Marquez	Repsol Honda (RC213V)	+0.192s
3	Maverick Viñales	Aprilia Racing (RS-GP)	+0.227s
4	Fabio Quartararo	Monster Yamaha (YZR-M1)	+0.275s
5	Joan Mir	Suzuki Ecstar (GSX-RR)	+0.297s
6	Johann Zarco	Pramac Ducati (GP22)	+0.297s
7	Enea Bastianini	Gresini Ducati (GP21)	+0.310s
8	Pol Espargaro	Repsol Honda (RC213V)	+0.316s
9	Jorge Martin	Pramac Ducati (GP22)	+0.376s
10	Francesco Bagnaia	Ducati Lenovo (GP22)	+0.436s
11	Brad Binder	Red Bull KTM (RC16)	+0.525s
12	Franco Morbidelli	Monster Yamaha (YZR-M1)	+0.560s
13	Alex Rins	Suzuki Ecstar (GSX-RR)	+0.595s
14	Aleix Espargaro	Aprilia Racing (RS-GP)	+0.617s
15	Takaaki Nakagami	LCR Honda (RC213V)	+0.629s
16	Alex Marquez	LCR Honda (RC213V)	+0.691s
17	Fabio Di Giannantonio	Gresini Ducati (GP21)*	+0.758s
18	Miguel Oliveira	Red Bull KTM (RC16)	+0.911s
19	Andrea Dovizioso	WithU Yamaha RNF (YZR-M1)	+1.014s
20	Jack Miller	Ducati Lenovo (GP22)	+1.029s
21	Raul Fernandez	KTM Tech3 (RC16)*	+1.112s
22	Marco Bezzecchi	Mooney VR46 Ducati (GP21)*	+1.182s
23	Remy Gardner	KTM Tech3 (RC16)*	+1.309s
24	Darryn Binder	WithU Yamaha RNF (YZR-M1)*	+1.764s

https://bit.ly/MOTO_675

Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

16/12/2025

Ο πρώην test rider της Suzuki, Sylvain Guintoli, εξηγεί γιατί τα MotoGP οδηγήθηκαν στη κυριαρχία των V4 κινητήρων, αλλά και γιατί το πλεονέκτημα αυτό ίσως να μην είναι δεδομένο στην εποχή των 850cc.

Για πρώτη φορά από την αρχή της τετράχρονης εποχής τους, το 2002, τα MotoGP θα έχουν από την σεζόν του 2026 μοτοσυκλέτες αποκλειστικά με V4 κινητήρες, τώρα που έπεσε και το κάστρο της Yamaha.

Στις περισσότερες από τις 24 σεζόν που πέρασαν από την κατάργηση των δίχρονων 500cc, ο ανταγωνισμός μεταξύ V και Inline κινητήρων ήταν σχετικά ισορροπημένος.

Σε επίπεδο τίτλων αναβατών, 14 έχουν κατακτηθεί από V-κινητήρες, δύο με τον V5 της Honda. Ενώ οι υπόλοιποι δώδεκα με V4 των Honda και Ducati.
Οι εν σειρά κινητήρες μετρούν δέκα παγκόσμια πρωταθλήματα, εννέα από την Yamaha και ένα από την Suzuki, όταν ο Joan Mir κατέκτησε τον τίτλο το 2020.

Ο Fabio Quartararo χάρισε στη Yamaha τον πιο πρόσφατο τίτλο της το 2021, πριν η Suzuki αποχωρήσει με στυλ, κερδίζοντας δύο από τους τρεις τελευταίους αγώνες της το 2022. Αυτές έμελλε να είναι και οι τελευταίες νίκες εν σειρά κινητήρων, μέχρι νεοτέρας, με τη Yamaha να επιβεβαιώνει ότι από το 2026 θα περάσει και εκείνη σε V4, ακολουθώντας τις Ducati, Aprilia, KTM και Honda.

Η ίδια η ιστορία της Suzuki στο MotoGP δείχνει πόσο δραστικά έχει αλλάξει το τοπίο. Η ιαπωνική εταιρεία είχε δυσκολευτεί στο παρελθόν με τον V4 GSV-R, πριν επιστρέψει το 2015 με τετρακύλινδρο εν σειρά κινητήρα.

Καθοριστικό ρόλο στην εξέλιξη της GSX-RR που κατέκτησε τίτλο έπαιξε ο πρώην αναβάτης του MotoGP και πρωταθλητής WorldSBK, Sylvain Guintoli, ως εργοστασιακός δοκιμαστής και με wild-card συμμετοχές.

"Η Suzuki έτρεχε με V4 πριν από πολλά χρόνια, αλλά όταν επέστρεψε, επέλεξε εν σειρά διάταξη, την περίοδο που ήμουν κι εγώ εκεί", δήλωσε ο Guintoli που πλέον εκτελεί χρέη σχολιαστή MotoGP ενώ ακόμα αγωνίζεται στην κατηγορία EWC με την BMW.

"Προφανώς λειτούργησε πολύ καλά, γιατί κερδίσαμε τον τίτλο το 2020. Και μετά ο Fabio πήρε τον τίτλο το 2021. Άρα είχαμε δύο συνεχόμενους τίτλους με εν σειρά κινητήρες.

"Μετά από αυτό ξεκίνησε η κυριαρχία των V4".

Στην ερώτηση τι προκάλεσε τη στροφή προς τους V4, ο Guintoli απάντησε. "Σίγουρα η αεροδυναμική, σε συνδυασμό με την υπεροχή σε ίππους του V4. Τους χρειάζεσαι αυτούς τους ίππους, γιατί έχεις όλη αυτή την αντίσταση από τα φτερά και τις αεροδυναμικές συσκευές στις ευθείες.

"Με τις συσκευές ρύθμισης ύψους, οι μοτοσυκλέτες είναι πλέον πιο “drag”, κάτι που βοηθά στο να περάσει όλη αυτή η δύναμη στο έδαφος."

"Όταν χαμηλώνεις την ανάρτηση πίσω σύστημα και μάλιστα αυτό μπορείς να το κάνεις δυναμικά, μέσα στην στροφή, τότε έχεις μεγαλύτερες δυνατότητες από αυτές που υπήρχαν παλαιότερα για να χρησιμοποιήσεις την ισχύ. Πάντα σε σχέση με μια συμβατική αγωνιστική μοτοσυκλέτα, όπου ο μόνος τρόπος που έχεις να ελέγξεις την δύναμη, είναι απλά να περιορίζεις το άνοιγμα της γκαζιέρας μέχρι να μπεις ουσιαστικά στην τέταρτη σχέση."

"Η αεροδυναμική, οι συσκευές ρύθμισης ύψους και η συνολική πρόσφυση μαζί με την συμβολή των ηλεκτρονικών, επέτρεψαν τις μοτοσυκλέτες να γίνουν πιο αποδοτικές, και στους αναβάτες να χρησιμοποιούν περισσότερη ισχύ από ποτέ. Νομίζω ότι εκεί βρίσκεται αυτό το μικρό πλεονέκτημα του V4".

Σύμφωνα με τον Guintoli, το πλεονέκτημα αυτό γίνεται ακόμη πιο εμφανές όταν πέφτει η πρόσφυση των ελαστικών στη διάρκεια του αγώνα.

"Σε συνθήκες αγώνα, όταν μειώνεται η πρόσφυση, δεν μπορείς να διατηρήσεις την ίδια ταχύτητα στη στροφή", εξηγεί.

"Με έναν V4 όμως μπορείς να φρενάρεις και να στρίψεις πιο γρήγορα στην κορυφή της στροφής και μετά να χρησιμοποιήσεις όλη τη δύναμη μόλις σηκώσεις τη μοτοσυκλέτα.”

"Έτσι χάνεις λιγότερο χρόνο σε σχέση με το να προσπαθείς να διατηρήσεις την ταχύτητα μέσα στη στροφή, που είναι το δυνατό σημείο ενός εν σειρά.

"Γι’ αυτό, κατά τη γνώμη μου, τα πράγματα πήγαν προς τα εκεί… Αλλά δεν είναι δεδομένο ότι αυτό θα ισχύει και με τους νέους κανονισμούς του 2027!".

Με το MotoGP να περνά στα 850cc από το 2027, να καταργεί τις συσκευές ρύθμισης ύψους και να αλλάζει σε ελαστικά Pirelli, το σημερινό πλεονέκτημα του V4, που βασίζεται στη μέγιστη αξιοποίηση του πίσω Michelin, μπορεί να εξαφανιστεί.

"Θα δούμε, αλλά το 2027 θα έχουμε πιο ‘φυσικές’ μοτοσυκλέτες, χωρίς συσκευές ρύθμισης ύψους, με λιγότερη αεροδυναμική. Θα έχει ενδιαφέρον να δούμε πώς θα εξελιχθούν τα πράγματα."

"Ίσως ένας Ι4 να μην είναι κακή ιδέα!".

Δεν είναι τυχαίο ότι Kawasaki, Yamaha και BMW με κινητήρες εν σειρά έχουν κατακτήσει τέσσερις από τους έξι τελευταίους τίτλους στο WorldSBK με ελαστικά Pirelli.

Ωστόσο, με τόση γνώση και δεδομένα πλέον χτισμένα γύρω από τον V4, και ακόμη και τη Yamaha να αλλάζει φιλοσοφία αναζητώντας περισσότερη πρόσφυση πίσω, κανένας κατασκευαστής των MotoGP δεν δείχνει προς το παρόν διατεθειμένος να εξετάσει σοβαρά έναν Ι4 κινητήρα. Το αντίθετο μάλιστα, η Yamaha καίει την σεζόν που έρχεται ως προετοιμασία για να χτίσει εμπειρία με την διάταξη, ενώ ταυτόχρονα προετοιμάζει τον Toprak.

Ο Sylvain Guintoli ήρθε πρόσφατα ξανά στο προσκήνιο καθως προετοιμάζεται να τρέξει στον Μαραθώνιο του Λονδίνου το 2026, φορώντας τη στολή αγώνων του, στη μνήμη του γιου του Luca, για φιλανθρωπικό σκοπό.