Honda: Έφτασε τις 800 νίκες στα GP

… και χωρίς τα 8 χρόνια της Moto2
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

27/10/2020

Από την αρχή της ιστορίας της η Honda ήξερε πως οι αγώνες είναι το καλύτερο πεδίο εξέλιξης και δοκιμής κάθε νέας τεχνολογίας και ιδέας στις μοτοσυκλέτες. Μέσα σε αυτό το σκεπτικό συμμετείχε σε κάθε είδους αγώνες, είτε ήταν πάνω σε ασφαλτοστρωμένους δρόμους είτε πολύ έξω από αυτούς. Όμως εκεί που έχει την πιο λαμπρή ιστορία είναι στα Grand Prix και οι 800 νίκες που συμπλήρωσε την Κυριακή στην Moto3 με την NSF250RW  στα χέρια του Jaume Masia είναι μια επιβεβαίωση. Ήταν το πίσω στο 1954 όταν ο Soichiro Honda πήρε την απόφαση να μπει στο στίβο των Gran Prix, που έως σήμερα αποτελεί την παγκόσμια βιτρίνα των αγώνων ταχύτητας, όπου οι κορυφαίοι κατασκευαστές του κόσμου μάχονται σκληρά. Χρειάστηκαν μόλις πέντε χρόνια στην Honda για να σημειώσει την πρώτη της διεθνή νίκη το 1959 στο TT του Isle Of Man.

Ένα χρόνο μετά εμφανίζεται στο παγκόσμιο πρωτάθλημα της FIM με δύο τρομερά τετράχρονα μοτοσυκλετάκια στις κατηγορίες των 125 και 250 κυβικών με τετρακύλινδρους εν σειρά κινητήρες. Ήταν απλώς θέμα χρόνου μέχρι ο  Tom Phillis και η RC143 να πάρουν την πρώτη νίκη το 1961 στον πρώτο αγώνα της χρονιάς στην Ισπανία. Τα επόμενα χρόνια η κυρίαρχη παρουσία των μοτοσυκλετών της Honda στα GP σε όλες τις κατηγορίες ήταν δεδομένη. Έχοντας από δικύλινδρο 50cc έως τετρακύλινδρα  350cc και 500cc, η Honda κατέκτησε τα πρωταθλήματα σε όλες τις κατηγορίες το 1966.

Έως το τέλος του 1967 όπου αποφάσισε να αποσύρει την εργοστασιακή ομάδα από το παγκόσμιο πρωτάθλημα ταχύτητας, είχε καταφέρει να μαζέψει 138 νίκες! Παρά την απουσία 11 ετών και παρά το γεγονός πως η FIM δεν μετρά τις νίκες που σημειώθηκαν στην Moto2 μεταξύ 2010-2018 λόγω της χρήσης κινητήρων Honda από όλες τις ομάδες, έφτασε στις 800 νίκες, με τις 662 να σημειώνονται από το 1982 και μετά.

Τα πράγματα δεν είχαν ξεκινήσει πολύ καλά το 1979, όπου η Honda επέστρεψε στα GP, αλλά με την εμμονή να κερδίσει τα δίχρονα 500 με μια αντίστοιχου κυβισμού τετράχρονη μοτοσυκλέτα. Η NR 500 με τα τέσσερα οβάλ έμβολα ήταν ένα πραγματικό αριστούργημα τεχνολογίας, αλλά με πολλά προβλήματα στα πρώτα στάδια εξέλιξή της. Τα πράγματα άλλαξαν εντελώς χάρη στον ακαταμάχητο συνδυασμό της τρικύλινδρης NS 500 και του Freddie Spencer στο πρωτάθλημα του 1982.

Μαζεύοντας ταυτόχρονα νίκες στις μικρότερες κατηγορίες των 125 και 250 κυβικών, όπου μπήκε από το 1985, φτάσαμε στον αγώνα της Ιαπωνίας στο Motegi το 2001, όπου ο Valentino Rossi με την NSR 500 θα χαρίσουν στη Honda μισή χιλιάδα νίκες, γράφοντας τον μαγικό αριθμό “500” στα αρχεία της FIM. Ο επόμενος μεγάλος σταθμός στην ιστορία ήταν το 2005, όπου ο Dani Pedrosa στο Philip Island θα κερδίσει τον αγώνα  στα 250 και το κοντέρ θα γράψει “600”.

Η επόμενη εκατοντάδα θα αργήσει λίγο παραπάνω, καθώς χρειάστηκε να περάσουν 10 χρόνια μέχρι τη στιγμή που ο Marc Marquez να βάλει στα αρχεία της FIM τον αριθμό “700” στον αγώνα της Αμερικής το 2015. Όμως δεν χρειάστηκαν πάνω από πέντε χρόνια για να προστεθούν άλλες 100 νίκες στον δεύτερο αγώνα της πίστας του Aragon.     

Maverick Vinales: “Αν μείνω εκτός MotoGP θα φταίει αποκλειστικά η ΚΤΜ” – Δημόσιες αντεγκλήσεις με Guenther Steiner

Ο Ισπανός αναβάτης κατηγορεί την ΚΤΜ και τον ιδιοκτήτη της ομάδας του πως τον κοροϊδεύουν
Vinales
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

3/7/2026

Στο μεγάλο ξεκαθάρισμα που γίνεται φέτος στο ρόστερ του MotoGP είναι κάποιοι αναβάτες που ήδη φαίνεται πως περισσεύουν. Οι Franco Morbidelli, Jack Miller, Brad Binder και Alex Rins, για παράδειγμα, είναι πια μάλλον απίθανο να βρουν μια θέση στο πρωτάθλημα του 2027 και τώρα αρχίζει να φαίνεται πως και ο Maverick Vinales θα προστεθεί σε αυτή τη λίστα.

Κι όμως, μέχρι πριν μερικές εβδομάδες όλα έδειχναν πως ο Ισπανός είχε καπαρωμένη μια εργοστασιακή σέλα. Τι συνέβη;

Το κουβάρι άρχισε να ξετυλίγεται μετά το Τσέχικο GP του Brno με αφορμή μια αιχμηρή δήλωση του Vinales: “Αν δεν είμαι του χρόνου στο πρωτάθλημα θα οφείλεται σε μια μόνο πλευρά και αυτή είναι η KTM, σε κανέναν άλλο”.

Ο αναβάτης της ΚΤΜ Tech3 συνέχισε εξηγώντας πως τον περασμένο Χειμώνα πίστευε ότι θα πήγαινε στην εργοστασιακή Red Bull KTM Factory Racing γιατί αυτό ήταν το πλάνο της εταιρείας όπως του το είχαν περιγράψει, ωστόσο το γεγονός πως δεν κλήθηκε καν να καβαλήσει το νέο 850 στο πρόσφατο τεστ του Brno ήταν γι’ αυτόν μια ξεκάθαρη δήλωση πως η ΚΤΜ δεν σκοπεύει πια να τον κρατήσει.

“Δεν ζήτησα να δοκιμάσω τη μοτοσυκλέτα. Με άφησαν να μαντεύω για δυο εβδομάδες αν θα τη δοκιμάσω ή όχι και στο τέλος έμαθα από τον Τύπο πως θα πήγαινε ο Pedro Acosta. Θα μπορούσαν εύκολα να με πάρουν ένα τηλέφωνο να με ενημερώσουν. Αυτοί όμως δεν μου είπαν τίποτα, δεν μου είπαν ούτε για τον Acosta, ενώ δύο εβδομάδες νωρίτερα μου είχαν πει πως εγώ θα τη δοκίμαζα. Έτσι όπως εξελίχθηκαν τα πράγματα, όλα δείχνουν ξεκάθαρα για μένα.”

Στο μεταξύ ο ιδιοκτήτης της Tech3, Guenther Steiner, δεν μάσησε τα λόγια του – κάτι για το οποίο ήταν γνωστός ήδη από τα χρόνια του στη F1: “Δεν νομίζω πως αυτή ήταν η πιο έξυπνη κίνηση που μπορούσε να κάνει. Δεν ξέρω γιατί είπε όσα είπε. Αν δεν έχεις επιλογή... όταν είσαι ζητιάνος δεν μπορείς να έχεις επιλογές. Αλλά δεν ξέρω τι σκεφτόταν. Ίσως δεν σκεφτόταν καθόλου όταν το είπε.

“Από πλευράς απόδοσης, η ΚΤΜ δεν είναι Aprilia ή Ducati αυτή τη στιγμή, αλλά η απόδοση υπάρχει. Ο Pedro τα πηγαίνει πολύ καλά και ο Enea ήταν στο top-10 χτες [σ.σ. στον αγώνα του Brno], έτσι δεν μπορείς να κατηγορείς μόνο την ΚΤΜ.

“Δεν ξέρω τι σκεφτόταν και ίσως να ήταν πολύ φορτισμένος συναισθηματικά για το γεγονός πως υπάρχει η πιθανότητα να μην είναι στο MotoGP του χρόνου, έτσι άφησε να τον κυριεύσουν τα συναισθήματά του.”

Από τα λεγόμενα του Steiner αρχίζει να φαίνεται η ρήξη εντός της ομάδας του με τον Vinales, ειδικά στην αναφορά για “ζητιάνο που δεν μπορεί να έχει επιλογές”, δείγμα ίσως του πώς τον βλέπει: δεν έχει πού να πάει, αν δεν βρω καλύτερο τον κρατώ. Τουλάχιστον έτσι το αντιλαμβανόμαστε εμείς.

Ο δε Vinales φαίνεται πως το πήρε έτσι ακριβώς και ο τραυματισμός του έχει απλώς κάνει τα πάντα χειρότερα.

“Εντάξει, δεν είμαι σε άριστη φυσική κατάσταση, αλλά πιστεύω πως έναν γρήγορο γύρο θα τον έγραφα. Όμως αυτοί δεν μου είπαν τίποτα, δεν με κάλεσαν να μου πουν για τον Acosta όταν δύο εβδομάδες νωρίτερα αυτοί με είχαν πάρει να μου πουν πως θα πάω εγώ στη δοκιμή.

“Τώρα δεν έχω τίποτα, νιώθω πως δεν θα είμαι στο πρωτάθλημα του χρόνου. Αν ήξεραν πως δεν θα είμαι στην εργοστασιακή ομάδα θα έπρεπε να μου το έχουν πει και να με αφήσουν να φύγω.”

Ο Vinales έχει έναν όρο στο συμβόλαιό του βάσει του οποίου δεν μπορούσε να υπογράψει με άλλη ομάδα μέχρι και το τέλος Ιουνίου 2026. Στο μεταξύ όμως ο Ισπανός δεν έδειξε ιδιαίτερο ενδιαφέρον να ψαχτεί για μεταγραφή μιας και ήταν βέβαιος, τουλάχιστον ως τον αγώνα του Brno στα μέσα Ιουνίου, πως θα παραμείνει στην ΚΤΜ και δη στην εργοστασιακή ομάδα.

Τώρα η ΚΤΜ και η Tech3 επισήμως μιλούν για εξέταση της φυσικής του κατάστασης προκειμένου να αποφασίσουν αν θα τον κρατήσουν και πέραν της φετινής χρονιάς. Πίσω από τις βιτρίνες και τις επίσημες δηλώσεις ωστόσο, είναι ήδη γνωστό πως εργοστασιακή σέλα δεν υπάρχει, καθώς αυτές έχουν καπαρωθεί από τους Alex Marquez και Fabio Di Giannantonio, παρότι δεν έχουν ανακοινωθεί επισήμως ακόμη.

Στο μεταξύ η ΚΤΜ είναι σε διαπραγματεύσεις με τον Luca Marini για μια θέση στην Tech3 και μάλιστα κυκλοφορούν φήμες από αξιόπιστα διεθνή ΜΜΕ για επαφή του Ιταλού αναβάτη με τον Pit Beirer της ΚΤΜ τις τελευταίες μέρες. Παράλληλα, υπάρχει στο κάδρο και ο Senna Agius της Moto2 που ήδη εξεταζόταν για προαγωγή στη μεγάλη κατηγορία και φυσικά υπάρχει πάντα ο Brad Binder που περισσεύει φέρεται να πιέζει για μια θέση στην Tech3 πριν το πάρει απόφαση να στραφεί 100% στο WSBK για τη συνέχεια της καριέρας του.

Ως έχουν τα πράγματα, το μέλλον του Vinales στο MotoGP δείχνει πολύ αμφίβολο, αρχικά με αφορμή τη φυσική του κατάσταση και στη συνέχεια με τις εκνευρισμένες του δηλώσεις που προφανώς χτύπησαν άσχημα τόσο στο Mattighofen όσο και στην έδρα της Tech3.

Ο ίδιος ο αναβάτης δηλώνει δε πως, “αν δεν μείνω στο MotoGP έχω χίλιες επιλογές να διαλέξω,” αλλά επίσης έχει πει τις τελευταίες μέρες πως δεν θέλει να πάει στο WSBK ή σε άλλο πρωτάθλημα, προτιμώντας να κάτσει σπίτι του και να χαρεί την οικογένειά του χαλαρώνοντας. Αν μη τι άλλο, στα 31 του έχει το ακόμη μερικά καλά χρόνια στις πίστες και το ταλέντο του δεν επιδέχεται αμφισβήτησης. Ίσως λοιπόν βλέπει μια ευκαιρία να χαλαρώσει περιμένοντας το επόμενο άνοιγμα στο ρόστερ του MotoGP για να τον ξανακαλέσει κάποια ομάδα στο κοντινό μέλλον αλλά, με το άφθονο φρέσκο ταλέντο που ανεβαίνει από τις μικρότερες κατηγορίες, αυτή μπορεί να αποδειχθεί ελπίδα χωρίς αντίκρυσμα.

Θα είναι πάντως κρίμα να χαθεί αυτός ο τόσο ταλαντούχος αναβάτης από το πρωτάθλημα έτσι άδοξα, ειδικά όταν πέρυσι ο Pit Beirer μιλούσε για την τεράστια εκτίμηση του εργοστασίου στο πρόσωπό του με μεγαλόσχημες δηλώσεις.

Ετικέτες