ΚΤΜ RC16 MotoGP: Ready to race!

Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

31/10/2016

Ο αγώνας της Valencia, ο τελευταίος για την φετινή σεζόν, απέχει λιγότερο από δύο εβδομάδες και η ΚΤΜ έχει φτάσει πλέον στο τελευταίο στάδιο πριν το επίσημο ντεμπούτο της MotoGP μοτοσυκλέτας της, της RC16, στον συγκεκριμένο αγώνα ως wild card συμμετοχή.
Πριν από λίγες μέρες, έδωσε στην δημοσιότητα ένα μικρό βίντεο από τη διαδικασία εξέλιξης του κινητήρα, και πιο συγκεκριμένα από την προσομοίωση που έγινε στα εργαστήρια του Mattighofen στην Αυστρία, σε συνθήκες αγώνα στο Mugello. Στο βίντεο, πέρα από τον εκπληκτικό ήχο του V4 της ΚΤΜ που μπορούμε να απολαύσουμε –ευτυχώς η μουσική δεν "καπελώνει" το ουρλιαχτό που απελευθερώνει η εξάτμιση- μιλούν και οι άνθρωποι που βρίσκονται πίσω από την σύλληψη, την κατασκευή και την εξέλιξή του.
Ο Kurt Trieb, ο Αρχι-σχεδιαστής κινητήρων της εταιρείας, αποκαλύπτει το σκεπτικό στο οποίο βασίστηκαν για την δημιουργία του: "Όλα ξεκινούν από το κέντρο του κινητήρα, τον στρόφαλό του κι από εκεί και πέρα συνεχίζεται το χτίσιμο γύρω απ' αυτόν. Ο στόχος μας ήταν να φτιάξουμε έναν κινητήρα απλό σε κατασκευή, αξιόπιστο και ελαφρύ".
Στο ίδιο μήκος κύματος βρίσκεται και ο Heinz Payreder, ο Project Leader του κινητήρα, ο οποίος μας εξηγεί ότι όταν μιλάμε για εξέλιξη στην συγκεκριμένη περίπτωση, μιλάμε για απόδοση και επιδόσεις. Από την άλλη μεριά όμως, λέει πως αυτός ο κινητήρας είναι όπως ένα όπλο, δυνατός κι επικίνδυνος, γι' αυτό έπρεπε να είναι απολύτως σίγουροι σε ό,τι αφορά την αξιοπιστία του, ενώ κύριο μέλημα ήταν όλη αυτή η δύναμη να είναι αξιοποιήσιμη με εγγυημένα αποτελέσματα στην... οδηγησιμότητά του.
Σ' αυτό το καθήκον συνέβαλλε και ο Dan Goodwin, που είναι ο Project Manager των ηλεκτρονικών συστημάτων του RC16, ο οποίος μας εξηγεί την φιλοσοφία και τον τρόπο λειτουργίας όλων των βοηθημάτων που διαθέτει η μοτοσυκλέτα.


Να υπενθυμίσουμε ότι η ΚΤΜ έχει πραγματοποιήσει αρκετές δοκιμές φέτος σε αρκετές πίστες του παγκοσμίου, συνυπάρχοντας πολλές φορές με τις ομάδες που συμμετέχουν στο φετινό παγκόσμιο πρωτάθλημα MotoGP, όπως στο Misano, το Brno και στο Red Bull Ring. Μάλιστα στην Αυστρία, οι αναβάτες εξέλιξης Mika Kallio και Thomas Luthi, πέτυχαν εξαιρετικούς χρόνους απέχοντας μόλις δύο δευτερόλεπτα από τους κορυφαίους αναβάτες. Το πραγματικό "crash test" θα γίνει στον τελευταίο αγώνα της χρονιάς, ενώ αμέσως μετά η ΚΤΜ θα πάρει μέρος στις πρώτες επίσημες δοκιμές για τη νέα χρονιά, που παραδοσιακά γίνονται την επόμενη μέρα από τον αγώνα της Valencia, με τους δύο αναβάτες της, Pol Espargaro και Bradley Smith, να παίρνουν μια πρώτη γεύση και τα πρώτα δεδομένα από την μοτοσυκλέτα με την οποία θα αγωνίζονται στο πρωτάθλημα του 2017.

Ετικέτες

MotoGP: Χρειάζεται αναθεώρηση ο κανονισμός ελάχιστου βάρους; Τα μεγέθη όλων των αναβατών

Από τον Moreira και τον Ogura ως τον Razgatlioglu μεσολαβεί ένα χάσμα 20 κιλών
cover
Από τον

Παύλο Καρατζά

26/2/2026

Ενδιαφέρον προκαλούν το ύψος και το βάρος του κάθε αναβάτη που παίζουν πολύ σημαντικό ρόλο στη συμπεριφορά και την απόδοση της εκάστοτε μοτοσυκλέτας, με τους rookie Diogo Moreira και Toprak Razgatlioglu να βρίσκονται στα δύο άκρα της λίστας. 

Ο Moreira με τον Ai Ogura είναι οι ελαφρύτεροι αναβάτες, ενώ ο Razgatlioglu είναι ο ψηλότερος και μακράν ο πιο βαρύς αναβάτης της κατηγορίας με 11 κιλά διαφορά από τον προηγούμενο.

Σε αντίθεση με τις κατηγορίες Moto3 και Moto2, που χρησιμοποιούν ένα συνδυασμένο ελάχιστο όριο βάρους αναβάτη και μοτοσυκλέτας, το MotoGP καθορίζει μόνο το ελάχιστο βάρος μοτοσυκλέτας, που είναι στα 157 κιλά. 

Ο Luca Marini υποστηρίζει εδώ και καιρό ότι το MotoGP θα πρέπει να έχει επίσης ένα συνδυασμένο όριο βάρους, εξηγώντας ότι η επιτάχυνση δεν αλλάζει, αλλά υφίσταται διαφορά στην καταπόνηση των ελαστικών. 

"Υπάρχει ένα [συνδυασμένο] βάρος στο Moto2 και εγώ ήμουν πάνω από το όριο, αλλά μόνο κατά 4 κιλά. Και δεν υπάρχει πρόβλημα αν μεταξύ εμένα και ενός άλλου αναβάτη υπάρχει διαφορά 4 κιλών. 

"Αλλά στο MotoGP η διαφορά μεταξύ εμένα και ενός άλλου αναβάτη της Ducati μπορεί να είναι 10 κιλά. Δεν είναι ότι χάνεις στην επιτάχυνση. Η επιτάχυνση, όπως δείχνουν και τα δεδομένα, είναι η ίδια. 

"Ωστόσο η δύναμη που ασκείς στο ελαστικό είναι μεγαλύτερη. Επομένως, πρέπει να είσαι πολύ προσεκτικός με το πίσω ελαστικό, ειδικά επειδή δεν θέλεις να το φθείρεις πολύ. 

"Νομίζω ότι θα ήταν καλύτερο για όλους να υπάρχει ένα [συνδυασμένο] ελάχιστο βάρος - και για τους άλλους [μικρότερους] αναβάτες, γιατί έτσι θα μπορούν να βάζουν περισσότερο βάρος και να χτίζουν περισσότερο τους μύες τους. 

"Γιατί ένας βαρύς αναβάτης πρέπει να τιμωρείται για κάτι που είναι απλά στη φύση του; Κατά τη γνώμη μου, είναι κάτι που δεν έχει νόημα”.

Το σκεπτικό του Marini έχει μια λογική βάση και βασίζεται στη δική του προσωπική εμπειρία, όντας ένας από τους ψηλότερους και βαρύτερους αναβάτες του πρωταθλήματος. Ο ίδιος προσπάθησε αρκετές φορές να αδυνατίσει για να μπορεί να διαχειριστεί καλύτερα τη φθορά των ελαστικών του, ωστόσο αυτό είχε μια παράπλευρη απώλεια: μαζί με τα κιλά, έχανε και σε σωματική αντοχή που του κόστιζε στο κλείσιμο των αγώνων.

"Τα δεδομένα που έχουμε από τους αγώνες δείχνουν πως όταν είσαι βαρύτερος χρησιμοποιείς περισσότερο λάστιχο και τα ηλεκτρονικά συστήματα δουλεύουν επίσης περισσότερο," εξήγησε ο Marini.

Γι' αυτό πιστεύει στην αξία του συνδυασμένου βάρους και στο MotoGP, θεωρώντας πως είναι πιο δίκαιο οι πολύ ελαφριοί αναβάτες να προσθέτουν επιπλέον βάρος (έρμα) στη μοτοσυκλέτα τους - κάτι πάντως που δεδομένα απεχθάνονται οι μηχανικοί των ομάδων. Στην τελική είναι πιο εύκολο κάποιος να δουλέψει στο γυμναστήριο για να δυναμώσει και να ανεβάσει ελεγχόμενα το βάρος του, παρά να προσπαθούν οι βαρύτεροι να αδυνατίσουν - και αυτή είναι μια σκέψη που έχει απασχολήσει αρκετούς ακόμη αναβάτες στο παρελθόν, όπως ο Danilo Petrucci, ο οποίος επίσης προσπάθησε πολύ να αδυνατίσει όταν αγωνιζόταν με την Pramac Ducati, για να εγκαταλείψει την προσπάθεια όταν είδε μεγάλη διαφορά στις αντοχές του.

Παρακάτω μπορούμε να δούμε την λίστα με το βάρος και το ύψος του κάθε αναβάτη, ξεκινώντας από τον πιο ελαφρύ:

Diogo Moreira: 169 cm, 60 kg

Ai Ogura: 169 cm, 60 kg

Fabio di Giannantonio: 177 cm, 62 kg

Jorge Martin: 168 cm, 63 kg

Brad Binder: 170 cm, 63 kg

Pedro Acosta: 171 cm, 63 kg

Enea Bastianini: 168 cm, 64 kg

Marc Marquez: 169 cm, 64 kg

Maverick Vinales: 171 cm, 64 kg

Jack Miller: 173 cm, 64 kg

Francesco Bagnaia: 176 cm, 64 kg

Marco Bezzecchi: 176 cm, 64 kg

Raul Fernandez: 178 cm, 65 kg

Alex Marquez: 180 cm, 65 kg

Johann Zarco: 171 cm, 68 kg

Alex Rins: 176 cm, 68 kg

Franco Morbidelli: 176 cm, 68 kg

Fabio Quartararo: 177 cm, 69 kg

Joan Mir: 181 cm, 69 kg

Fermin Aldeguer: 181 cm, 69 kg

Luca Marini: 184 cm, 69 kg

Toprak Razgatlioglu: 185 cm, 80 kg.