MotoGP Aragon: Pole Position για τραυματισμένο Quartararo

Εκτόπισε Vinales
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

17/10/2020

Από το Austin το 2019 είχε να βρεθεί ο Crutchlow στην πρώτη γραμμή της εκκίνησης και τα κατάφερε πίσω από τις δύο Yamaha του Quartararo και του Vinales. Έκανε και παύση στην προσπάθειά του ο Crutchlow γιατί είδε το περιστατικό με τους αδελφούς Espargaro και θεώρησε υποχρέωση να ενημερώσει. Ξεκινάμε από αυτόν μιας και έχει καιρό να πρωταγωνιστήσει σε καλή είδηση, μονίμως απασχολεί την επικαιρότητα εξαιτίας τραυματισμού.

Ο Quartararo είναι ο μεγάλος ήρωας της ημέρας. Μετά από αυτή την πτώση όπως αναλυτικά περιγράφεται εδώ, δεν ήξερε αν θα τα κατάφερνε να αγωνιστεί. Όπως είπε ένιωθε αρκετό πόνο εκείνη την στιγμή αλλά και λίγο αργότερα όσο εξεταζόταν από τους γιατρούς και αρχικά είχε την εντύπωση πως θα τον κόψουν από τις δοκιμές γιατί θα έβρισκαν κάποιο κάταγμα. Ευτυχώς όσο περνούσε η ώρα αισθανόταν καλύτερα και οι γιατροί έδωσαν το τελικό οκ.

Στην FP4 είχε τον 6ο χρόνο και ανέβηκε στην Q2 όπου και πήρε την τελευταία στιγμή την pole position από τον Vinales, φρενάροντας απότομα μετά για να τεντώσει τον τραυματισμένο του γόφο, ενώ ήταν φανερό το πόσο άβολα αισθανόταν και στην συνέντευξη.

Η Q2 κύλισε ομαλά με τον Vinales να έχει τον καλύτερο χρόνο πριν τον αρπάξει ο Quartararo και τον Morbidelli να βρίσκεται κοντά του ευελπιστώντας για καλυτέρευση της θέσης του, όπως και ο Crutchlow που είχε βάλει στόχο μία εκκίνηση χωρίς μοτοσυκλέτες μπροστά του.

Νωρίτερα ο Pol Espargaro, κι ενώ κυνηγούσε τον χρόνο, βρήκε στα αριστερά του τον Aleix Espargaro και στα αριστερά τον Alex Marquez ενώ πήγαινε ταχύτερα και από τους δύο. Έκοψε απότομα για να μην βρεθεί πάνω στην Honda και ακούμπησε δυνατά τον αδερφό του στην Aprilia ευτυχώς χωρίς να τον ρίξει. Το αποτέλεσμα ήταν να σπάσει η πτέρυγα των αεροδυναμικών βοηθημάτων αλλά ευτυχώς κανείς δεν έπεσε.

Η ατμόσφαιρα ήταν αρκετά φορτισμένη στην Q1 ανάμεσα στις εργοστασιακές Ducati με τον Dovizioso να δείχνει μία σπάνια στιγμή εκνευρισμού. Είναι μετρημένες στα δάχτυλα οι φορές που ο Dovizioso έχει αφήσει να φανεί ο εκνευρισμός του στην κάμερα και τώρα τον είδαμε όπως ακριβώς τον Miller στον προηγούμενο αγώνα: Μπήκε στο box με βήμα ταχύ μουγκρίζοντας και πέταξε το γάντι κάτω φωνάζοντας. Είχε εκνευριστεί με τον Petrucci που του είχε κόψει την φόρα βγαίνοντας από τα pit κι έπειτα μένοντας πίσω του κέρδιζε τον slipstreaming και μαζί και πολύτιμα χιλιοστά του χρόνου. Ο Binder προσπάθησε και αυτός να πάρει ένα από τα δύο χρυσά εισιτήρια για την Q2 αλλά οι τρεις Ducati δεν άφησαν περιθώρια. Ο τρίτος ήταν ο Miller που τελικά κατάφερε να κάνει καλύτερο χρόνο από τον Dovizioso και μαζί με τον Petrucci να είναι οι δύο νικητές της Q1. «Νικητές» γιατί υπήρχαν δύο εισιτήρια να κερδίσουν… Ο Dovizioso εκνευρίστηκε που δεν βγήκε στην Q2 κατηγορώντας τον Petrucci για δύο λόγους, για το κόψιμο στην έξοδο της pit lane αλλά και για το slipstreaming παρότι ευκαιριακά και τα δύο…

Το σημερινό αποτέλεσμα αντιστρέφει το χθεσινό, όπου ο Vinales είχε τον καλύτερο χρόνο έναντι του Quartararo, ωστόσο εξακολουθεί η Yamaha να είναι κυρίαρχη στην πίστα κι ας έχει η Ducati την υψηλότερη τελική και με διαφορά. Οι απότομες εναλλαγές κλίσεων που υποβάλλει αυτή η πίστα τις μοτοσυκλέτες, έχουν συγκεκριμένο αντίκτυπο.

Ο Bagnaia χθες κατέρριψε το ρεκόρ τελικής του Dovizioso εδώ μέσα, και έφτασε τα 351,8km/h. Αυτό σημαίνει πως το Aragon μπήκε πλέον στο στενό club των πιστών με ταχύτητες μεγαλύτερες των 350km/h με πρώτο το Mugello και έπειτα Cataluna και Losail.

Αύριο η δουλειά του Quartararo θα είναι πιο εύκολη από ότι ήταν στον προηγούμενο αγώνα, ενώ ενδιαφέρον θα έχει να δούμε την δίχως ηλεκτρονικά προσπάθεια του Vinales! Σύμφωνα με τον ίδιο, θα προσπαθήσει να ξεκινήσει χωρίς το launch control κάτι που έκανε και την τελευταία φορά με άσχημα αποτελέσματα. Θεωρεί πως είναι θέμα εξάσκησης και δεν εμπιστεύεται τα ηλεκτρονικά της Yamaha να κάνουν πάντα το καλύτερο δυνατό, για αυτό και θα προσπαθήσει χωρίς το πιο σημαντικό για όλους τους άλλους, το launch control. Είχε δει τον Pedrosa να ξεκινά καλύτερα χωρίς αυτό και θεωρεί βέβαιο πως αξίζει να το δοκιμάσει… Αύριο με βάση τις νέες ώρες του αγώνα, θα φανεί κατά πόσο είχε δίκιο σε αυτό

 

Κατάταξη Q1
Pos.
Num.
Rider
Bike
Time
Gap 1st/Prev.
1
9
Ducati
1'47.605
 
2
43
Ducati
1'47.737
0.132 / 0.132
3
4
Ducati
1'47.752
0.147 / 0.015
4
33
KTM
1'47.853
0.248 / 0.101
5
27
KTM
1'48.005
0.400 / 0.152
6
5
Ducati
1'48.068
0.463 / 0.063
7
63
Ducati
1'48.386
0.781 / 0.318
8
88
KTM
1'48.431
0.826 / 0.045
9
38
Aprilia
1'48.556
0.951 / 0.125
10
53
Ducati
1'48.558
0.953 / 0.002
11
6
Honda
1'49.166
1.561 / 0.608
Κατάταξη Q2
1
20
Yamaha
1'47.076
 
2
12
Yamaha
1'47.122
0.046 / 0.046
3
35
Honda
1'47.305
0.229 / 0.183
4
21
Yamaha
1'47.317
0.241 / 0.012
5
43
Ducati
1'47.413
0.337 / 0.096
6
36
Suzuki
1'47.679
0.603 / 0.266
7
30
Honda
1'47.759
0.683 / 0.080
8
9
Ducati
1'47.924
0.848 / 0.165
9
41
Aprilia
1'47.988
0.912 / 0.064
10
42
Suzuki
1'48.035
0.959 / 0.047
11
73
Honda
1'48.189
1.113 / 0.154
12
44
KTM
1'48.202
1.126 / 0.013

Ετικέτες

MotoGP, Enea Bastianini: Αδιέξοδο σε θέματα ασφάλειας, χρειαζόμαστε εκπρόσωπο αναβατών

“Ακόμη κι αν φτάσεις στα όρια της τραγωδίας αρκετές φορές, τίποτα δεν αλλάζει.”
bastianini
Από τον

Σπύρο Τσαντήλα

15/5/2026

Ο Ιταλός αναβάτης της ΚΤΜ κρούει τον κώδωνα του κινδύνου, διαβλέποντας κενά στην ασφάλεια των αναβατών που ουδείς ασχολείται να καλύψει και εντοπίζει το πρόβλημα στην εκπροσώπηση των αναβατών.

Δύο τέτοια ζητήματα αφορούν στις πίστες Le Mans στη Γαλλία και Balaton Park στην Ουγγαρία, με την πρώτη να έχει φιλοξενήσει αγώνα μόλις το περασμένο σαββατοκύριακο (8-10/5) και τον αγώνα στη δεύτερη να έρχεται στις αρχές Ιουνίου (5-7/6).

Στο Le Mans το πρώτο σικέιν είναι ένα σημείο αιχμής, καθώς εκεί υπάρχει κίνδυνος αναβάτης που πέφτει στην είσοδό του να καταλήξει εντός πίστας, με κίνδυνο να παρασυρθεί από επερχόμενους αναβάτες. Κάτι τέτοιο συνέβη και φέτος με τις πτώσεις των Fermin Aldeguer και Fabio Di Giannantonio, ευτυχώς χωρίς δυσάρεστες συνέπειες.

Όσο για την ουγγρική πίστα, έχει ένα ανάλογο σημείο στο οποίο έπεσε πέρυσι ο Bastianini κατά τον αγώνα και γλίτωσε από θαύμα (κεντρική εικόνα), καθώς πέρασαν δίπλα του αρκετοί αναβάτες την ώρα που αυτός σερνόταν μέσα στην πίστα.

“Για να είμαι ειλικρινής, δεν έχω πάει στην Επιτροπή Ασφάλειας (Safety Commission) αρκετό καιρό τώρα, γιατί κάποια στιγμή έμοιαζε πως είχαμε φτάσει σε αδιέξοδο,” εξήγησε ο αναβάτης της ΚΤΜ.

Οι αναβάτες έχουν εντοπίσει αρκετά επίμαχα σημεία που κατά τη γνώμη τους απαιτούν αλλαγές για λόγους ασφάλειας και τις έχουν ζητήσει.

“Περίμενα μια διαφορετική πίστα στη Balaton Park φέτος, αλλά απεναντίας όλα θα είναι ίδια με πέρυσι. Αυτό που μου συνέβη εκεί πέρυσι ήταν πολύ επικίνδυνο, δεν είναι ένα σικέιν επιπέδου MotoGP. Θα έπρεπε να μιλάμε γι’ αυτό, είναι θέμα των αναβατών να γίνει κάτι. Είμαστε οι μόνοι που μπορούμε να αλλάξουμε κάτι αυτή τη στιγμή. Ξέρω πως αυτό που κάνω δεν είναι σωστό [το να μην πηγαίνει στην Επιτροπή Ασφάλειας], αλλά υπάρχει ένας εκνευρισμός γιατί ζητήσαμε αλλαγές και αυτές δεν έγιναν.

“Μερικές αλλαγές έρχονται με κόστος, η τροποποίηση ενός σικέιν κοστίζει. Έπειτα υπάρχουν ιστορικές πίστες, όπως το Le Mans. Αλλάζεις μια στροφή της; Στην Αυστρία έγινε, αλλά μερικά πράγματα δεν γίνονται αν πρώτα δεν συμβεί κάτι. Ακόμη κι αν φτάσεις στα όρια της τραγωδίας αρκετές φορές, τίποτα δεν αλλάζει.

Το πρόβλημα κατά τον Bastianini είναι πως οι αναβάτες δεν έχουν έναν εκπρόσωπο στις συζητήσεις. Πριν καιρό φαινόταν πως θα επερχόταν μια σχετική συμφωνία και θα εξέλεγαν έναν εκπρόσωπό τους, αλλά αυτό δεν έχει συμβεί ως τώρα και οι φωνές τους συχνά δεν φτάνουν στα σωστά αυτιά, ή δεν εισακούγονται.

“Αυτή η σκέψη πρέπει να επανέλθει γιατί χρειαζόμαστε κάποιον να μας προστατεύει και να μιλά εκ μέρους μας. Έχουμε χιλιάδες άλλες υποχρεώσεις ως αναβάτες. Δεν θα έπρεπε να είναι εν ενεργεία αγωνιζόμενος, γιατί είναι μια απαιτητική δουλειά και δεν πρέπει να υπάρχει σύγκρουση συμφερόντων. Θα πρέπει να είναι ένα άτομο εκτός του ρόστερ του πρωταθλήματος και, κατά τη γνώμη μου, υπάρχουν άφθονοι ικανοί άνθρωποι για να το κάνουν.”

Η φωνή του Bastianini πρέπει να εισακουστεί, ειδικά αυτόν τον καιρό που κυριαρχεί η διαπραγμάτευση για την περίφημη Concorde Agreement μεταξύ διοργανωτών, κατασκευαστών και ομάδων. Σ' αυτήν την ιστορία το μεγάλο αγκάθι είναι το οικονομικό, αλλά για τους αναβάτες υπάρχουν άλλα ζητήματα που θα έπρεπε να έχουν απόλυτη προτεραιότητα, κάτι που απλά δεν συμβαίνει.

Οι αθλητές ωστόσο είναι ο ζωντανός οργανισμός του αθλήματος, το οξυγόνο και το αίμα του, η φωνή τους οφείλει να ακούγεται, πόσο μάλλον όταν το ζητούμενο δεν είναι η αμοιβή ή τα διαδικαστικά, αλλά η ίδια η σωματική ακεραιότητά τους.

Ετικέτες