MotoGP Aragon: Pole Position για τραυματισμένο Quartararo

Εκτόπισε Vinales
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

17/10/2020

Από το Austin το 2019 είχε να βρεθεί ο Crutchlow στην πρώτη γραμμή της εκκίνησης και τα κατάφερε πίσω από τις δύο Yamaha του Quartararo και του Vinales. Έκανε και παύση στην προσπάθειά του ο Crutchlow γιατί είδε το περιστατικό με τους αδελφούς Espargaro και θεώρησε υποχρέωση να ενημερώσει. Ξεκινάμε από αυτόν μιας και έχει καιρό να πρωταγωνιστήσει σε καλή είδηση, μονίμως απασχολεί την επικαιρότητα εξαιτίας τραυματισμού.

Ο Quartararo είναι ο μεγάλος ήρωας της ημέρας. Μετά από αυτή την πτώση όπως αναλυτικά περιγράφεται εδώ, δεν ήξερε αν θα τα κατάφερνε να αγωνιστεί. Όπως είπε ένιωθε αρκετό πόνο εκείνη την στιγμή αλλά και λίγο αργότερα όσο εξεταζόταν από τους γιατρούς και αρχικά είχε την εντύπωση πως θα τον κόψουν από τις δοκιμές γιατί θα έβρισκαν κάποιο κάταγμα. Ευτυχώς όσο περνούσε η ώρα αισθανόταν καλύτερα και οι γιατροί έδωσαν το τελικό οκ.

Στην FP4 είχε τον 6ο χρόνο και ανέβηκε στην Q2 όπου και πήρε την τελευταία στιγμή την pole position από τον Vinales, φρενάροντας απότομα μετά για να τεντώσει τον τραυματισμένο του γόφο, ενώ ήταν φανερό το πόσο άβολα αισθανόταν και στην συνέντευξη.

Η Q2 κύλισε ομαλά με τον Vinales να έχει τον καλύτερο χρόνο πριν τον αρπάξει ο Quartararo και τον Morbidelli να βρίσκεται κοντά του ευελπιστώντας για καλυτέρευση της θέσης του, όπως και ο Crutchlow που είχε βάλει στόχο μία εκκίνηση χωρίς μοτοσυκλέτες μπροστά του.

Νωρίτερα ο Pol Espargaro, κι ενώ κυνηγούσε τον χρόνο, βρήκε στα αριστερά του τον Aleix Espargaro και στα αριστερά τον Alex Marquez ενώ πήγαινε ταχύτερα και από τους δύο. Έκοψε απότομα για να μην βρεθεί πάνω στην Honda και ακούμπησε δυνατά τον αδερφό του στην Aprilia ευτυχώς χωρίς να τον ρίξει. Το αποτέλεσμα ήταν να σπάσει η πτέρυγα των αεροδυναμικών βοηθημάτων αλλά ευτυχώς κανείς δεν έπεσε.

Η ατμόσφαιρα ήταν αρκετά φορτισμένη στην Q1 ανάμεσα στις εργοστασιακές Ducati με τον Dovizioso να δείχνει μία σπάνια στιγμή εκνευρισμού. Είναι μετρημένες στα δάχτυλα οι φορές που ο Dovizioso έχει αφήσει να φανεί ο εκνευρισμός του στην κάμερα και τώρα τον είδαμε όπως ακριβώς τον Miller στον προηγούμενο αγώνα: Μπήκε στο box με βήμα ταχύ μουγκρίζοντας και πέταξε το γάντι κάτω φωνάζοντας. Είχε εκνευριστεί με τον Petrucci που του είχε κόψει την φόρα βγαίνοντας από τα pit κι έπειτα μένοντας πίσω του κέρδιζε τον slipstreaming και μαζί και πολύτιμα χιλιοστά του χρόνου. Ο Binder προσπάθησε και αυτός να πάρει ένα από τα δύο χρυσά εισιτήρια για την Q2 αλλά οι τρεις Ducati δεν άφησαν περιθώρια. Ο τρίτος ήταν ο Miller που τελικά κατάφερε να κάνει καλύτερο χρόνο από τον Dovizioso και μαζί με τον Petrucci να είναι οι δύο νικητές της Q1. «Νικητές» γιατί υπήρχαν δύο εισιτήρια να κερδίσουν… Ο Dovizioso εκνευρίστηκε που δεν βγήκε στην Q2 κατηγορώντας τον Petrucci για δύο λόγους, για το κόψιμο στην έξοδο της pit lane αλλά και για το slipstreaming παρότι ευκαιριακά και τα δύο…

Το σημερινό αποτέλεσμα αντιστρέφει το χθεσινό, όπου ο Vinales είχε τον καλύτερο χρόνο έναντι του Quartararo, ωστόσο εξακολουθεί η Yamaha να είναι κυρίαρχη στην πίστα κι ας έχει η Ducati την υψηλότερη τελική και με διαφορά. Οι απότομες εναλλαγές κλίσεων που υποβάλλει αυτή η πίστα τις μοτοσυκλέτες, έχουν συγκεκριμένο αντίκτυπο.

Ο Bagnaia χθες κατέρριψε το ρεκόρ τελικής του Dovizioso εδώ μέσα, και έφτασε τα 351,8km/h. Αυτό σημαίνει πως το Aragon μπήκε πλέον στο στενό club των πιστών με ταχύτητες μεγαλύτερες των 350km/h με πρώτο το Mugello και έπειτα Cataluna και Losail.

Αύριο η δουλειά του Quartararo θα είναι πιο εύκολη από ότι ήταν στον προηγούμενο αγώνα, ενώ ενδιαφέρον θα έχει να δούμε την δίχως ηλεκτρονικά προσπάθεια του Vinales! Σύμφωνα με τον ίδιο, θα προσπαθήσει να ξεκινήσει χωρίς το launch control κάτι που έκανε και την τελευταία φορά με άσχημα αποτελέσματα. Θεωρεί πως είναι θέμα εξάσκησης και δεν εμπιστεύεται τα ηλεκτρονικά της Yamaha να κάνουν πάντα το καλύτερο δυνατό, για αυτό και θα προσπαθήσει χωρίς το πιο σημαντικό για όλους τους άλλους, το launch control. Είχε δει τον Pedrosa να ξεκινά καλύτερα χωρίς αυτό και θεωρεί βέβαιο πως αξίζει να το δοκιμάσει… Αύριο με βάση τις νέες ώρες του αγώνα, θα φανεί κατά πόσο είχε δίκιο σε αυτό

 

Κατάταξη Q1
Pos.
Num.
Rider
Bike
Time
Gap 1st/Prev.
1
9
Ducati
1'47.605
 
2
43
Ducati
1'47.737
0.132 / 0.132
3
4
Ducati
1'47.752
0.147 / 0.015
4
33
KTM
1'47.853
0.248 / 0.101
5
27
KTM
1'48.005
0.400 / 0.152
6
5
Ducati
1'48.068
0.463 / 0.063
7
63
Ducati
1'48.386
0.781 / 0.318
8
88
KTM
1'48.431
0.826 / 0.045
9
38
Aprilia
1'48.556
0.951 / 0.125
10
53
Ducati
1'48.558
0.953 / 0.002
11
6
Honda
1'49.166
1.561 / 0.608
Κατάταξη Q2
1
20
Yamaha
1'47.076
 
2
12
Yamaha
1'47.122
0.046 / 0.046
3
35
Honda
1'47.305
0.229 / 0.183
4
21
Yamaha
1'47.317
0.241 / 0.012
5
43
Ducati
1'47.413
0.337 / 0.096
6
36
Suzuki
1'47.679
0.603 / 0.266
7
30
Honda
1'47.759
0.683 / 0.080
8
9
Ducati
1'47.924
0.848 / 0.165
9
41
Aprilia
1'47.988
0.912 / 0.064
10
42
Suzuki
1'48.035
0.959 / 0.047
11
73
Honda
1'48.189
1.113 / 0.154
12
44
KTM
1'48.202
1.126 / 0.013

Ετικέτες

MotoGP: Με τα χρώματα του Sete Gibernau εμφανίστηκε η Gresini στο Sachsenring [Video]

Ρετρό εμφάνιση εμπνευσμένη από το 2003 – Δεν έφερε τύχη στον Ισπανό που εγκατέλειψε
Gresini
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

13/7/2026

Η Gresini Racing γιόρτασε τα 30 χρόνια της επαναφέροντας τα θρυλικά χρώματα του Sete Gibernau από το γερμανικό Grand Prix του 2003. Ωστόσο, το νοσταλγικό livery δεν έφερε ιδιαίτερη τύχη στον Alex Marquez.

Με αφορμή τη συμπλήρωση 30 χρόνων από την ίδρυσή της, η Gresini Racing παρουσίασε στο Grand Prix Γερμανίας μια μοναδική επετειακή εμφάνιση, εμπνευσμένη από τη μοτοσυκλέτα με την οποία ο Sete Gibernau είχε θριαμβεύσει στο Sachsenring το 2003.

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

A post shared by MotoGP™ (@motogp)

Η Ducati Desmosedici GP του Alex Marquez ντύθηκε στα χαρακτηριστικά μπλε και πράσινα χρώματα της εποχής της Movistar. Για λόγους χορηγιών, φυσικά, τα λογότυπα της ισπανικής εταιρείας Telefonica δεν υπήρχαν στη μοτοσυκλέτα, όμως ο σχεδιασμός παρέπεμπε ξεκάθαρα στην εμβληματική Honda του Gibernau, ο οποίος είχε χαρίσει τότε στη Gresini μία από τις πιο αξέχαστες νίκες της ιστορίας της, περνώντας τον Valentino Rossi στον τελευταίο γύρο. Με τα χρώματα αυτά, ως Telefonica Movistar, στην ομάδα της Gresini είχαν αγωνιστεί και άλλοι θρύλοι των Grand Prix, όπως ο Marco Melandri, ο Colin Edwards και ο αείμνηστος Daijiro Kato, μεταξύ άλλων.

Το επετειακό livery χρησιμοποιήθηκε μόνο από τον Alex Marquez, καθώς ο Fermín Aldeguer δεν συμμετείχε στο Grand Prix εξαιτίας του κατάγματος στον θωρακικό σπόνδυλο που υπέστη στο Assen, με την Gresini να έχει αποφασίσει πως δεν θα αντικατασταθεί.

Η εμφάνιση της μοτοσυκλέτας συγκέντρωσε διθυραμβικά σχόλια από φιλάθλους και ανθρώπους του paddock, όμως η αγωνιστική κατάληξη δεν ήταν η ιδανική.

Ο Alex Marquez είχε ένα ιδιαίτερα ανταγωνιστικό Σαββατοκύριακο, κατακτώντας τη δεύτερη θέση τόσο στις κατατακτήριες όσο και στον αγώνα Sprint. Στον κυρίως αγώνα της Κυριακής ακολουθούσε τον Marc Marquez στη δεύτερη θέση και έδειχνε ικανός να διεκδικήσει ακόμη και τη νίκη, μέχρι που στον 10ο γύρο έχασε το μπροστινό στη στροφή 13 και βρέθηκε στην αμμοπαγίδα, εγκαταλείποντας την προσπάθειά του.

Μετά τον αγώνα, ο Ισπανός ανέλαβε πλήρως την ευθύνη για την πτώση, παραδεχόμενος ότι ίσως είχε αποκτήσει υπερβολική αυτοπεποίθηση ενώ προσπαθούσε να διατηρηθεί κοντά στον αδελφό του. Η εγκατάλειψη του κόστισε πολύτιμους βαθμούς σε έναν αγώνα όπου η δεύτερη θέση έμοιαζε σχεδόν εξασφαλισμένη.

Έτσι, π φόρος τιμής στον Sete Gibernau έμεινε ως μία από τις πιο ξεχωριστές εικόνες του Grand Prix Γερμανίας, χωρίς όμως να συνοδευτεί από το παραμύθι που ονειρευόταν η Gresini. Είκοσι τρία χρόνια μετά τον ιστορικό θρίαμβο του Gibernau στο Sachsenring, η ιστορία δεν επαναλήφθηκε, καθώς η πτώση του Alex Marquez στέρησε από την ομάδα την ευκαιρία να συνδυάσει το επετειακό livery με ένα καλό αποτέλεσμα.