MotoGP δοκιμές στην Valencia – Οι αλλαγές των εργοστασίων

Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

15/11/2016

Σήμερα Τρίτη, είναι η πρώτη μέρα των επίσημων δοκιμών για την σεζόν του 2017 στα MotoGP. Παραδοσιακά πλέον η Δευτέρα είναι το… "ρεπό" των αναβατών μετά από μια δύσκολη χρονιά και έναν εξαντλητικό αγώνα την προηγούμενη μέρα, αφήνοντας τους μηχανικούς και τα μέλη των ομάδων να κάνουν την προετοιμασία για το ντεμπούτο των νέων δεδομένων. Αυτά τα νέα δεδομένα φέτος είναι πολλά, τόσο για τις ομάδες και τους αναβάτες, όσο για τα εργοστάσια και τις μοτοσυκλέτες. Αρκετά από τα "αστέρια" των MotoGP άλλαξαν στρατόπεδο, οι συνθέσεις των ομάδων διαφοροποιήθηκαν και οι μηχανολόγοι στρώθηκαν στην δουλειά για να επανασχεδιάσουν κινητήρες, κιβώτια, αλλά και φαίρινγκ, καθώς τα αεροδυναμικά βοηθήματα θα αποτελούν από του χρόνου παρελθόν. Τώρα, λοιπόν, ήρθε το πλήρωμα του χρόνου για να διαπιστώσουμε πώς διαμορφώνεται το σκηνικό μετά απ' όλες αυτές τις αλλαγές. Ας δούμε ποιες ήταν οι κινήσεις και πού επικεντρώθηκαν τα εργοστάσια που έδωσαν στην δημοσιότητα ελάχιστες πληροφορίες και ποιο είναι το πρακτικό αποτέλεσμα στην πίστα αυτές τις πρώτες ώρες των δοκιμών που ξεκίνησαν με ήλιο μεν, αλλά χαμηλές θερμοκρασίες δε.

Ο Maverick Vinales δείχνει πολύ άνετεος πάνω στο Μ1 από την αρχή, ενώ η μοτοσυκλέτα του ήταν βαμμένη μαύρη με κόκκινες λεπτομέρεις γι' αυτές τις πρώτες δοκιμές στην Valencia

 

Honda


Αν και η Honda ήταν εξαιρετικά φειδωλή στις πληροφορίες που έδωσε, όπως παραδοσιακά συμβαίνει με το HRC, ωστόσο οι Shuhei Nakamoto (Αντιπρόεδρος του HRC) και Shinichi Kokubu (ο νέος υπεύθυνος του τεχνικού τομέα για το project της Honda στα MotoGP), έκαναν λόγο –κυρίως ο Kokubu- για βελτίωση του χαρακτήρα του RC213V, η οποία προήλθε από πολλές μικρές επί μέρους βελτιώσεις της μοτοσυκλέτας, συμπεριλαμβανομένων των διαστημάτων ανάφλεξης, του πλαισίου και των ηλεκτρονικών. Με λίγα λόγια… παντού. Σύμφωνα με όσους άκουσαν τον ήχο του νέου κινητήρα, πλέον δεν είναι screamer όπως ήταν από την στιγμή που επέστρεψε ο κυβισμός στα 1000 κυβικά, αλλά μοιάζει πολύ με των Ducati και τον τρόπο που δουλεύουν οι V4, με πιο βαθύ τύπου "big bang" ήχο, προφανώς για να γίνει πιο γραμμικός και να μειωθεί το φαινόμενο της σούζας στις επιταχύνσεις. Πάντως μέχρι αυτή την ώρα, οι Marquez και Pedrosa είναι ψηλά στην κατάταξη των χρόνων, με τους δύο αναβάτες μάλιστα να έχουν βρεθεί στην κορυφή, έστω και για λίγο, πριν την είσοδο του Rossi ο οποίος μετά από λίγους γύρους έκανε διαφορά μισού δευτερολέπτου από τους υπόλοιπους, ενώ είχε και μια πτώση που ευτυχώς δεν του επέφερε κάποιο τραυματισμό.

 

Suzuki


Η Suzuki όντας σε διαφορετικό καθεστώς από τα υπόλοιπα εργοστάσια, λόγω των προνομίων που απολάμβανε όπως προβλέπουν οι κανονισμοί για τις ομάδες που μπαίνουν πρώτη φορά στα MotoGP σχετικά με το πάγωμα της εξέλιξης των κινητήρων μέσα στη σεζόν, έχει δοκιμάσει ήδη πολλά πράγματα και στις πρώτες δοκιμές δεν δείχνει μια εντελώς διαφορετική μοτοσυκλέτα. Η εξέλιξη μέσα στη χρόνια ήταν αλματώδης, κάτι που προκύπτει και από τα αποτελέσματα του πρωταθλήματος που μόλις ολοκληρώθηκε, με καταγεγραμμένη μία νίκη μαζί με τερματισμούς στο βάθρο. Ο τρόπος που αποδίδει ο κινητήρας και το seamless κιβώτιο έκαναν όντως την διαφορά, και το μόνο που ουσιαστικά χρειάζεται είναι η παραπάνω ιπποδύναμη, κάτι που παραδέχτηκε και ο Davide Brivio στην συνέντευξη που έδωσε. Σήμερα στις δοκιμές, η Suzuki δοκιμάζει ένα "ενδιάμεσο βήμα" όπως το ονομάζει που θα περιλαμβάνει μερικές βελτιώσεις που δούλεψαν οι μηχανολόγοι τους για την επόμενη χρονιά. Τις περαιτέρω βελτιώσεις που θα αφορούν στο πλαίσιο, θα τις δούμε την επόμενη χρονιά στις δοκιμές της Sepang. Ο Iannone πάντως, μέχρι τις 13:00 ήταν στην πέμπτη θέση των χρόνων, διανύοντας ακόμη την πρώτη του διερευνητική επαφή με την καινούργια του μοτοσυκλέτα.

 

Ducati


Πρόκειται για το μεγαλύτερο ερωτηματικό στο grid της επόμενης χρονιάς, κυρίως λόγω της προσθήκης του Lorenzo στην ομάδα. Το μεγάλο στοίχημα, όπως είπε και ο Gigi Dall'Igna, είναι η προσαρμογή του Ισπανού στην μοτοσυκλέτα. Η ομάδα, χρησιμοποιεί από την αρχή την μοτοσυκλέτα GP17, αλλά τόσο ο Lorenzo όσο και ο Dovizioso θα κάνουν τις δοκιμές τους με τα αεροδυναμικά φτεράκια, έτσι ώστε οι άνθρωποι της Ducati να έχουν συγκρίσιμα δεδομένα συγκριτικά με το GP16 ώστε να αποφασίσουν την αποτελεσματικότητα των αλλαγών, αλλά η προσοχή τους θα είναι στραμμένη στις αλλαγές του πλαισίου.
Όπως είχε φανεί, αλλά και ειπωθεί από τους αναβάτες της ομάδας, το μεγαλύτερο πρόβλημα της ιταλικής μοτοσυκλέτας ήταν η συμπεριφορά μέσα στις στροφές. Εκεί πρέπει να βελτιωθούν κι εκεί είναι το δυνατό σημείο του Lorenzo. Είναι δηλαδή μια απόσταση που θα πρέπει να διανυθεί κι από τις πλευρές προκειμένου να βρεθεί η χρυσή τομή. Εξάλλου, ο Dall'Igna και ο Lorenzo είχαν συνεργαστεί ξανά μαζί, όταν ο Ισπανός έτρεχε στα 125 και στα 250, οπότε γνωρίζουν πολύ καλά τι μπορεί να περιμένει ο ένας από τον άλλον. Ακόμη και το ότι ο Lorenzo έδειχνε όχι τόσο δυνατός στην βροχή δεν τον ανησυχεί, καθώς το Ducati ήταν εξαιρετικό στο βρεγμένο και ευελπιστεί ότι θα προσφέρει την απαραίτητη εμπιστοσύνη στον Ισπανό.
Κατά τη διάρκεια του χειμώνα, το διάστημα που θα μεσολαβήσει μέχρι τις επόμενες δοκιμές, οι μηχανολόγοι της Ducati θα δουλέψουν πάνω στην αεροδυναμική της μοτοσυκλέτας χωρίς πλέον τα αεροδυναμικά βοηθήματα, ενώ όπως δήλωσε και ο Dall'Igna το να τρέξουν δίχως αυτά δεν θα είναι πρόβλημα, καθώς με το κατάλληλο στήσιμο μπορούν να αντισταθμίσουν την έλλειψή τους. Μέχρι στιγμής πάντως, ο Lorenzo δυσκολεύτηκε να βρει το ρυθμό του πάνω στο GP17, καθώς βρισκόταν πολύ μακριά από την κορυφή με διαφορά πάνω από 1,5 δευτερόλεπτο. Πριν από λίγο όμως βελτίωσε το χρόνο του και βρέθηκε στην έκτη θέση, μόλις 0,625 δευτερόλεπτα πίσω από τον χρόνο του Rossi.

Ετικέτες

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.