MotoGP: Επιστροφή σε δημόσιους δρόμους! Δυνατή υποψηφιότητα Ινδονησίας

Πιο δυνατό από ποτέ αυτό ενδεχόμενο
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

14/11/2018

Την ημέρα που άνοιγε η EICMA για τους δημοσιογράφους και όλα τα φώτα της δημοσιότητας ήταν στραμμένα στα νέα μοντέλα του 2019, η Dorna επιβεβαίωνε την δεύτερη επίσκεψη των Ezpeleta, πατέρα και γιου, στην Ινδονησία και συγκεκριμένα στο νησί Lombok δίπλα στο Bali. Αυτό από μόνο του μπορεί να μην συγκεντρώσει την προσοχή που του αξίζει, με δεδομένο πως ακούγεται μακρινό το ενδεχόμενο ενός νέου αγώνα στο εξωτικό νησί. Όχι όμως αν δει κανείς όλη την ιστορία που κρύβεται πίσω από αυτό, αλλά και τις πολύ συγκεκριμένες συνθήκες που ισχύουν για την Ινδονησία. Ας πάρουμε λοιπόν τα πράγματα από την αρχή κι ας τα δούμε συμπυκνωμένα, καθώς αυτή δεν ήταν η πρώτη φορά που οι Ezpeleta πραγματοποιούσαν επίσκεψη στο συγκεκριμένο νησί..

Σχεδόν δύο χρόνια πριν, κι ενώ η Φιλανδία και το Μεξικό ήταν οι δύο πιο σοβαρές προτάσεις ανάμεσα σε δεκάδες, για την προσθήκη ενός ακόμη αγώνα, παρουσιάστηκε μία τρίτη και μάλιστα πολύ καλύτερη από όλες τις υπόλοιπες. Καλύτερη γιατί ήταν σε ένα μέρος που όλος ο κόσμος θέλει να δει αγώνα. Οι Ιάπωνες κατασκευαστές, η Dorna και οι Ασιάτες φίλαθλοι, όλοι τους θέλουν κάτι από κοινού: Την δημιουργία μίας πίστας στην Ινδονησία, εκεί που τόσες εταιρίες έχουν τεράστια εργοστάσια παραγωγής μοτοσυκλετών, κινητήρων κτλ.. Για παράδειγμα η Honda κατασκευάζει εκεί τον τετρακύλινδρο εν σειρά των 650 κυβικών που υπάρχει στο CB650F κι από το ’19 και σε αυτά εδώ τα νέα μοντέλα. Όπως διαβάσατε πρώτοι εδώ, το Tenere 700 που θα κατασκευάζεται σε τρία διαφορετικά εργοστάσια σε όλο τον κόσμο, θα έχει έναν κινητήρα που θα βγαίνει από το τεράστιο εργοστάσιο της Ινδονησίας και θα προμηθεύει όλες τις γραμμές παραγωγής. Αυτό που καθόλου τυχαία ο Rossi και ο Vinales επισκέπτονται κάθε χρόνο. Όπως αντίστοιχα και ο Marquez με τον Pedrosa –μέχρι τώρα- επισκέπτονταν το εργοστάσιο της Honda, που πριν από τέσσερα σχεδόν χρόνια σχεδίασε και τον κινητήρα που αναφέρεται πιο πάνω. Ο πρώτος της Honda που σχεδιάστηκε εκτός Ιαπωνίας, αν και φυσικά πήρε την έγκριση από τους Ιάπωνες που τον δοκίμασαν στην Ιαπωνία. Είναι επίσης σχετικά πρόσφατη η αναβάθμιση των Ινδονήσιων σχεδιαστών στον παγκόσμιο χάρτη των τμημάτων της Honda, ωστόσο ας μην μπούμε σε περισσότερες λεπτομέρειες για το πώς εργάζεται το συγκεκριμένο διασυνδεδεμένο σχεδιαστικό τμήμα που το έχουμε αναλύσει παλιότερα. Η Suzuki έχει επίσης επενδύσει πολύ δυναμικά στην Ινδονησία.

UPDATE:
MotoGP & WSBK Ινδονησία 2021: Έκλεισε ο αγώνας σε δημόσιο δρόμο!

Πάμε στο συμπέρασμα των παραπάνω, που είναι το εξής αναμφισβήτητο: Οι Ιάπωνες κατασκευαστές θέλουν αγώνα στην νησιώτικη κι εξωτική χώρα, το ίδιο όμως και η ίδια η Dorna μιας και η κουλτούρα των ανθρώπων εκεί είναι άκρως μοτοσυκλετιστική. Αν δεν προσθέσεις τις χώρες της Λατινικής Αμερικής τότε η Ινδονησία είναι από μόνη της η τρίτη χώρα στον κόσμο από πλευράς πωλήσεων σε αριθμό μονάδων. Αρκετά κάτω από τα σχεδόν 20 εκατομμύρια της πρώτης Ινδίας και της Κίνας που ακολουθεί, αλλά εξαιρετικά υπολογίσιμη και με πλήθος κόσμου που παρακολουθεί τους αγώνες με πάθος. Τα 100.000 εισιτήρια θα μπορούσαν να είναι αστείο νούμερο για την Ινδονησία, παρά το περιορισμένο κατά κεφαλή εισόδημα.

Μένουν δύο τεράστια κι ανυπέρβλητα, ως τώρα προβλήματα. Το γεγονός πως δεν υπάρχει πίστα αλλά και η τεράστια διαφθορά σε ένα βασίλειο της γραφειοκρατίας. Μάλιστα το πρόβλημα της διαφθοράς είναι μεγαλύτερο από το ίδιο το γεγονός πως δεν υπάρχει πίστα! Είναι πιθανό να προσγειωθούν τα ειδικά αεροσκάφη της Dorna στο αεροδρόμιο έτοιμα να ξεφορτώσουν τις μοτοσυκλέτες και ξαφνικά να τους αρνηθούν την εκφόρτωση αν δεν καταβάλουν πρόσθετους φόρους ή υπέρογκες μίζες, δίχως να τους νοιάζει καθόλου ότι κινδυνεύουν να τινάξουν τον αγώνα κι όλο το πρωτάθλημα στον αέρα! Θα περίμενε κανείς πως μία κυβέρνηση που την ενδιαφέρει ο τουρισμός, όπως και τα μακροπρόθεσμα και βραχυπρόθεσμα έσοδα από έναν τέτοιο αγώνα, να καταφέρουν να συντονιστούν έστω για τις ημέρες εκείνες πριν και μετά. Όμως η κυβέρνηση της Ινδονησίας δεν είναι «ένα πράγμα», ούτε και θεωρούν την διαφθορά πρόβλημα παρά αναγκαιότητα, όπως έσπευσαν να προειδοποιήσουν την Dorna όλοι οι μεγάλοι που διατηρούν εκεί εργοστάσια και γραμμές παραγωγής…

Πριν από δύο χρόνια λοιπόν, τα δύο αυτά μεγάλα προβλήματα συνάντησαν ξαφνικά μία κοινή λύση. Δίπλα στο απόλυτα αναγνωρίσιμο κι εξωτικό Bali, από το καταπράσινο νησί Lombok, θα ερχόταν η πρόταση που θα άξιζε να συζητήσουν. Μία εταιρία είχε ξεκάθαρους τίτλους ιδιοκτησίας και απόλυτα εξασφαλισμένη ανεξαρτησία από την κυβέρνηση, για να χτίσει ένα τεράστιο resort με διάφορες ξενοδοχειακές μονάδες, εκθεσιακό κι εμπορικό κέντρο, γήπεδα γκολφ κτλ, σε μία από τις πιο τουριστικές παραλίες του νησιού. Ταυτόχρονα όλο το νησί είναι τελωνειακά ανεξάρτητο - και μερικώς διοικητικά ανεξάρτητο, έχει την δική του ΑΟΖ και την δική του αστυνομία. Πράγμα που σημαίνει λιγότερη γραφειοκρατία και περιορισμό της διαφθοράς. Αν μάλιστα ο αγώνας γίνει μέσα στο resort τότε δεν εμπλέκεται καθόλου η κυβέρνηση! Βέβαια τα resort αυτού του είδους δεν αποτελούν περιφραγμένες εκτάσεις, αλλά οι περιφράξεις είναι ανά ενότητα και μονάδα με τους ενδιάμεσους δρόμους να είναι ανοικτοί στην δημόσια κυκλοφορία. Και οι ενδιάμεσοι δρόμοι δεν είναι μικροί αλλά έχουν το μέγεθος λεωφόρου.

Θυμηθείτε τι είχαμε γράψει για αυτό πριν λίγους μήνες: MotoGP σε δημόσιους δρόμους! - Το σχέδιο της Dorna

Πριν από δύο χρόνια οι Carmelo και Carlos Ezpeleta βρέθηκαν στα εγκαίνια των εργασιών για το τεράστιο resort, για να συζητήσουν ακριβώς αυτό το ενδεχόμενο και να δουν από κοντά τα σχέδια που προέβλεπαν τεράστιους δρόμους με επίσης τεράστιο χώρο για αμμοπαγίδες, βοηθητικούς δρόμους, μπαριέρες κτλ..

Στην πράξη το resort θα μπορεί να προσφέρει μία πολύ καλύτερη ευκαιρία για προσωρινή πίστα συγκριτικά με του Μακάο –σίγουρα- αλλά και του Μονακό και της Σιγκαπούρης, με δεδομένο πως εξ αρχής κατασκευάζεται με γνώμονα οι δρόμοι να λειτουργούν και ως πίστα, έστω και για μία φορά το χρόνο. Η κατασκευαστική εταιρία Vinci που βρίσκεται πίσω από όλο αυτό το εγχείρημα, ξέρει πολύ καλά τι κάνει και δεν κινείται ούτε τυχαία, ούτε μονάχα από το πάθος για τους αγώνες. Κι αυτό γιατί εξασφαλίζει και τα δικαιώματα της τέλεσης του αγώνα. Είναι λοιπόν ταυτόχρονα ο κατασκευαστής και ο διοργανωτής!

Σε κόκκινο κύκλο το κέντρο του resort αυτή την στιγμή, και σε οβάλ, το σημείο από όπου τραβήχτηκε η πιο πάνω φωτογραφία που δίνει στην δημοσιότητα το motogp.com

Οι εργασίες στα 1.310 στρέμματα, μία τεράστια έκταση που συνορεύει με την λιμνοθάλασσα που φαίνεται στις φωτογραφίες και πρακτικά κυκλώνει μία από τις πιο όμορφες παραλίες του νησιού στην περιοχή Mandalika, έχουν από καιρό ξεκινήσει κι αποτυπώνονται και στους χάρτες της Google. Όσο για το πόσο μακριά έχουν φτάσει οι διαπραγματεύσεις με την Dorna, υπάρχουν σαφείς ενδείξεις και πληροφορίες πως έχουν πρακτικά ολοκληρωθεί και πως η νέα «πίστα» οδεύει προς ένταξη το 2021.

εύστοχα -για την κατασκευαστική- στα εγκαίνια των εργασιών για το resort δεν υπάρχει καμία πίστα... αν τελικά γίνει εκεί αγώνας όπως όλα δείχνουν, θα είναι με ευθύνη κι έξοδα αποκλειστικά ιδιωτικής προέλευσης, όπως και η κατεύθυνση του κέρδους φυσικά...

Καταρχήν το ενδεχόμενο ενός αγώνα σε δημόσιο δρόμο το επανάφερε ο ίδιος ο Ezpeleta το 2017, σχεδόν έναν χρόνο μετά την πρώτη του επικοινωνία με την κατασκευαστική Vinci. Τότε το χαρακτήρισε ως ένα «solid project in a warm city» δίνοντας εξαρχής τόσο την σοβαρότητα των διαπραγματεύσεων, όσο και την κοντινή στον ισημερινό τοποθεσία… Ο Ezpeleta είχε πει τότε πως κομμάτι της πίστας θα μπορούσε να είναι δημόσιος δρόμος με τα paddock να φιλοξενούνται σε ένα εκθεσιακό κέντρο που θα προσαρμόζεται πλήρως στα δεδομένα του αγώνα τόσο για δοκιμές στην αρχή της σεζόν, όσο και για τις κατεξοχήν ημέρες του αγώνα, με το υπόλοιπο έτος να χρησιμοποιείται για άλλες εκδηλώσεις.

Αυτή την στιγμή υπάρχουν δεκαεννιά αγώνες που στην αρχή της τρέχουσας σεζόν υπήρχε αρκετά μεγάλη πιθανότητα να γίνουν είκοσι, μία πιθανότητα που απομακρύνθηκε για το 2019 καθώς έχει ανακοινωθεί το πρόγραμμα. Το φιλόδοξο σχέδιο του Μεξικού -όπως και της Φινλανδίας- δεν πρέπει ωστόσο να θεωρείται οριστικά χαμένο και μπορεί να επιστρέψει για το 2020. Σε κάθε περίπτωση όμως οι αγώνες δεν θα ξεπεράσουν αυτό τον αριθμό μέχρι το 2021, όμως από εκεί και πέρα ο Ezpeleta ανακοινώνει πως θα υπάρχουν μεγάλες αλλαγές, τόσο στις πίστες που θα απαρτίζουν την εικοσάδα, αλλά και σε νέες που θα προστεθούν. Πρώτη σε αυτή την λίστα και με το ενδεχόμενο μίας συμμετοχής για το 2021, πρέπει να θεωρείται η Ινδονησία και ο αγώνας στο δημόσιο δρόμο, μέσα στο εξωτικό resort των 1.310 στρεμμάτων…

η παραλία δεν θα χάσει τον χαρακτήρα της, σύμφωνα με την κατασκευαστική εταιρία...

Να θυμίσουμε επίσης κάτι ακόμη που θα φανερώσει ακόμη περισσότερο, τον πόθο της Dorna για αγώνα στην Ινδονησία, καθώς παράλληλα με τις παραπάνω ενέργειες συζητούσε και την αναβάθμιση μίας υπάρχουσας πίστας, με την εμπλοκή της κυβέρνησης κι όλα όσα αυτό σημαίνει. Μάλιστα η πίστα αυτή δεν θα πρέπει να θεωρείται ανώτερη από την δική μας στις Σέρρες, από άποψη υποδομών και χώρων, δίνοντας ένα μέτρο σύγκρισης για τον άθλο που σκεφτόταν σοβαρά, να αναλάβει η Dorna.

Και να σας θυμίσουμε και κάτι τελευταίο, ήταν μόλις το 2014, μόλις δύο χρόνια πριν αρχίσουν να διαδραματίζονται όλα αυτά που τώρα αναλύουμε, που ο Ezpeleta δήλωνε πως δεν υπάρχει περίπτωση τα MotoGP να αγωνιστούν σε δημόσιο δρόμο. Τότε τον είχαν ρωτήσει με αφορμή τον αγώνα της F1 στην Σιγκαπούρη… Αλλά το εξηγήσαμε, όλοι θέλουν έναν αγώνα στην Ινδονησία, ενώ σίγουρα και ο ίδιος ο Ezpeleta δεν φανταζόταν την προοπτική της εξ αρχής κατασκευής ενός δημόσιου δρόμου με την προοπτική των MotoGP.

Κι ένα τελευταίο. Χρόνια τώρα η Dorna επιθυμεί περισσότερες νέες πίστες, κοντά σε διεθνή αεροδρόμια, δίπλα σε ξενοδοχεία και κυρίως στη θάλασσα… ένα στοιχείο στο οποίο επιμένει για μία σειρά από λόγους. Για τις πιθανότητες ενίσχυσης του θεάματος στο κοντινό μέλλον, (μετά τα ηλεκτρικά κι όλα όσα έρχονται) για την αίγλη, την εικόνα του αθλήματος, την προσέλκυση του κόσμου, κι έπειτα από καθαρά τεχνικής φύσεως επιλογές. Το Lombok και η πρόταση της Vinci τα συγκεντρώνει όλα αυτά μαζί, κι ετοιμάζεται να γίνει η πρώτη πίστα της χώρας και η πρώτη που περιλαμβάνει δημόσιους δρόμους στο πρόγραμμα των MotoGP εδώ και πολύ καιρό!

 

Ετικέτες

MotoGP: Στα 850 κυβικά η κυριαρχία των V4 θα αμφισβητηθεί ξανά, όπως παλιά!

Αντίθετα με την εξέλιξη έως σήμερα όπου έπεσε ακόμη και το κάστρο της Yamaha
Inline 4
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

16/12/2025

Ο πρώην test rider της Suzuki, Sylvain Guintoli, εξηγεί γιατί τα MotoGP οδηγήθηκαν στη κυριαρχία των V4 κινητήρων, αλλά και γιατί το πλεονέκτημα αυτό ίσως να μην είναι δεδομένο στην εποχή των 850cc.

Για πρώτη φορά από την αρχή της τετράχρονης εποχής τους, το 2002, τα MotoGP θα έχουν από την σεζόν του 2026 μοτοσυκλέτες αποκλειστικά με V4 κινητήρες, τώρα που έπεσε και το κάστρο της Yamaha.

Στις περισσότερες από τις 24 σεζόν που πέρασαν από την κατάργηση των δίχρονων 500cc, ο ανταγωνισμός μεταξύ V και Inline κινητήρων ήταν σχετικά ισορροπημένος.

Σε επίπεδο τίτλων αναβατών, 14 έχουν κατακτηθεί από V-κινητήρες, δύο με τον V5 της Honda. Ενώ οι υπόλοιποι δώδεκα με V4 των Honda και Ducati.
Οι εν σειρά κινητήρες μετρούν δέκα παγκόσμια πρωταθλήματα, εννέα από την Yamaha και ένα από την Suzuki, όταν ο Joan Mir κατέκτησε τον τίτλο το 2020.

Ο Fabio Quartararo χάρισε στη Yamaha τον πιο πρόσφατο τίτλο της το 2021, πριν η Suzuki αποχωρήσει με στυλ, κερδίζοντας δύο από τους τρεις τελευταίους αγώνες της το 2022. Αυτές έμελλε να είναι και οι τελευταίες νίκες εν σειρά κινητήρων, μέχρι νεοτέρας, με τη Yamaha να επιβεβαιώνει ότι από το 2026 θα περάσει και εκείνη σε V4, ακολουθώντας τις Ducati, Aprilia, KTM και Honda.

Η ίδια η ιστορία της Suzuki στο MotoGP δείχνει πόσο δραστικά έχει αλλάξει το τοπίο. Η ιαπωνική εταιρεία είχε δυσκολευτεί στο παρελθόν με τον V4 GSV-R, πριν επιστρέψει το 2015 με τετρακύλινδρο εν σειρά κινητήρα.

Καθοριστικό ρόλο στην εξέλιξη της GSX-RR που κατέκτησε τίτλο έπαιξε ο πρώην αναβάτης του MotoGP και πρωταθλητής WorldSBK, Sylvain Guintoli, ως εργοστασιακός δοκιμαστής και με wild-card συμμετοχές.

inline4

"Η Suzuki έτρεχε με V4 πριν από πολλά χρόνια, αλλά όταν επέστρεψε, επέλεξε εν σειρά διάταξη, την περίοδο που ήμουν κι εγώ εκεί", δήλωσε ο Guintoli που πλέον εκτελεί χρέη σχολιαστή MotoGP ενώ ακόμα αγωνίζεται στην κατηγορία EWC με την BMW.

"Προφανώς λειτούργησε πολύ καλά, γιατί κερδίσαμε τον τίτλο το 2020. Και μετά ο Fabio πήρε τον τίτλο το 2021. Άρα είχαμε δύο συνεχόμενους τίτλους με εν σειρά κινητήρες.

"Μετά από αυτό ξεκίνησε η κυριαρχία των V4".

Στην ερώτηση τι προκάλεσε τη στροφή προς τους V4, ο Guintoli απάντησε. "Σίγουρα η αεροδυναμική, σε συνδυασμό με την υπεροχή σε ίππους του V4. Τους χρειάζεσαι αυτούς τους ίππους, γιατί έχεις όλη αυτή την αντίσταση από τα φτερά και τις αεροδυναμικές συσκευές στις ευθείες.

"Με τις συσκευές ρύθμισης ύψους, οι μοτοσυκλέτες είναι πλέον πιο “drag”, κάτι που βοηθά στο να περάσει όλη αυτή η δύναμη στο έδαφος."

"Όταν χαμηλώνεις την ανάρτηση πίσω σύστημα και μάλιστα αυτό μπορείς να το κάνεις δυναμικά, μέσα στην στροφή, τότε έχεις μεγαλύτερες δυνατότητες από αυτές που υπήρχαν παλαιότερα για να χρησιμοποιήσεις την ισχύ. Πάντα σε σχέση με μια συμβατική αγωνιστική μοτοσυκλέτα, όπου ο μόνος τρόπος που έχεις να ελέγξεις την δύναμη, είναι απλά να περιορίζεις το άνοιγμα της γκαζιέρας μέχρι να μπεις ουσιαστικά στην τέταρτη σχέση."

"Η αεροδυναμική, οι συσκευές ρύθμισης ύψους και η συνολική πρόσφυση μαζί με την συμβολή των ηλεκτρονικών, επέτρεψαν τις μοτοσυκλέτες να γίνουν πιο αποδοτικές, και στους αναβάτες να χρησιμοποιούν περισσότερη ισχύ από ποτέ. Νομίζω ότι εκεί βρίσκεται αυτό το μικρό πλεονέκτημα του V4".

Σύμφωνα με τον Guintoli, το πλεονέκτημα αυτό γίνεται ακόμη πιο εμφανές όταν πέφτει η πρόσφυση των ελαστικών στη διάρκεια του αγώνα.

"Σε συνθήκες αγώνα, όταν μειώνεται η πρόσφυση, δεν μπορείς να διατηρήσεις την ίδια ταχύτητα στη στροφή", εξηγεί.

"Με έναν V4 όμως μπορείς να φρενάρεις και να στρίψεις πιο γρήγορα στην κορυφή της στροφής και μετά να χρησιμοποιήσεις όλη τη δύναμη μόλις σηκώσεις τη μοτοσυκλέτα.”

inline4

"Έτσι χάνεις λιγότερο χρόνο σε σχέση με το να προσπαθείς να διατηρήσεις την ταχύτητα μέσα στη στροφή, που είναι το δυνατό σημείο ενός εν σειρά.

"Γι’ αυτό, κατά τη γνώμη μου, τα πράγματα πήγαν προς τα εκεί… Αλλά δεν είναι δεδομένο ότι αυτό θα ισχύει και με τους νέους κανονισμούς του 2027!".

Με το MotoGP να περνά στα 850cc από το 2027, να καταργεί τις συσκευές ρύθμισης ύψους και να αλλάζει σε ελαστικά Pirelli, το σημερινό πλεονέκτημα του V4, που βασίζεται στη μέγιστη αξιοποίηση του πίσω Michelin, μπορεί να εξαφανιστεί.

"Θα δούμε, αλλά το 2027 θα έχουμε πιο ‘φυσικές’ μοτοσυκλέτες, χωρίς συσκευές ρύθμισης ύψους, με λιγότερη αεροδυναμική. Θα έχει ενδιαφέρον να δούμε πώς θα εξελιχθούν τα πράγματα."

"Ίσως ένας Ι4 να μην είναι κακή ιδέα!".

Δεν είναι τυχαίο ότι Kawasaki, Yamaha και BMW με κινητήρες εν σειρά έχουν κατακτήσει τέσσερις από τους έξι τελευταίους τίτλους στο WorldSBK με ελαστικά Pirelli.

Ωστόσο, με τόση γνώση και δεδομένα πλέον χτισμένα γύρω από τον V4, και ακόμη και τη Yamaha να αλλάζει φιλοσοφία αναζητώντας περισσότερη πρόσφυση πίσω, κανένας κατασκευαστής των MotoGP δεν δείχνει προς το παρόν διατεθειμένος  να εξετάσει σοβαρά έναν Ι4 κινητήρα. Το αντίθετο μάλιστα, η Yamaha καίει την σεζόν που έρχεται ως προετοιμασία για να χτίσει εμπειρία με την διάταξη, ενώ ταυτόχρονα προετοιμάζει τον Toprak.

Ο Sylvain Guintoli ήρθε πρόσφατα ξανά στο προσκήνιο καθως προετοιμάζεται να τρέξει στον Μαραθώνιο του Λονδίνου το 2026, φορώντας τη στολή αγώνων του, στη μνήμη του γιου του Luca, για φιλανθρωπικό σκοπό.

inline4

 

Ετικέτες