MotoGP Jerez: Αγώνας που καθορίζει την κατάταξη - Οι εξελίξεις της επόμενης μέρας

Καθοριστικός αγώνας με λάθος τρόπο
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

7/5/2018

Η Jerez ξεκίνησε όπως μας το υποσχέθηκαν οι δοκιμές του Σαββάτου, με μία δυναμιτισμένη εκκίνηση και έντονους πρώτους γύρους. Αμέσως μετά όμως θα γινόταν από τους πιο καθοριστικούς αγώνες για την συνολική κατάταξη του φετινού πρωταθλήματος, για όλους τους λάθους λόγους…

Η εκτόξευση του Lorenzo εμπρός δεν κράτησε πολύ, με τον Marquez να έρχεται ολοταχώς με πολύ συγκεκριμένο σκοπό: να βρεθεί εμπρός και μάλιστα με διαφορά. Δεν υπήρχε σοβαρός ανταγωνισμός απέναντί του, καθώς ο Dovizioso στην αρχή κόλλησε πίσω μαζί με τις εργοστασιακές Yamaha, ο Zarco είχε προβλήματα πρόσφυσης και ριψοκινδύνευε κάθε προσπάθεια για το παραπάνω και η μόνη πίεση θα ερχόταν από τον Crutchlow που κι αυτός δεν κατάφερε να του αντισταθεί ιδιαίτερα πριν τον περάσει. Αυτές οι πρώτες μάχες, με καμία θέση να μην είναι απόλυτα καθορισμένη, άφηναν τους θεατές να επιζητούν κάποιος να κρατήσει πίσω τον Marquez πριν φύγει μπροστά και στερήσει το θέαμα κάνοντας την διαφορά. Ήταν βέβαιο πως θα βρεθεί στην πρώτη θέση, έχοντας έναν σταθερό ρυθμό με τους υπόλοιπους να μοιράζονται ριψοκίνδυνες στιγμές και τις πρώτες πτώσεις από απώλεια πρόσφυσης να αρχίσουν να εμφανίζονται.

Οι Karel Abraham και Tom Luthi με τον Cal Crutchlow και Alex Rins να ακολουθούν έδειξαν πόσο κοντά στο όριο της πρόσφυσης βρίσκονταν όλοι με το εμπρός ελαστικό. Μεγάλη η ατυχία του Crutchlow, που είχε την δυναμική να βρίσκεται στο βάθρο, ακόμα μεγαλύτερη του Rins όμως γιατί αυτή τη σεζόν έχει πέσει τρεις φορές σε τέσσερις αγώνες. Πέφτοντας όμως ο Rins, στο παχύ χαλίκι της Jerez που μειώνει αποτελεσματικά την ταχύτητα αλλά επίσης αποτελεσματικά φυλακίζει τις μοτοσυκλέτες, η Suzuki έγραψε μερικούς κύκλους στο όριο της ασφάλτου, γεμίζοντας την πίστα με χαλίκι προετοιμάζοντας έτσι το επόμενο εντυπωσιακό σκηνικό: Ο Marquez πέρασε πάνω από τα χαλίκια, γλίστρησε όπως ήταν φυσικό και μετά συνέχισε με τρόπο αφύσικο, σώζοντας ένα βέβαιο πέσιμο και διατηρώντας την πρωτοπορία του στον αγώνα.

Ωστόσο αν και ήταν με διαφορά ο ταχύτερος αναβάτης στην πίστα, δεν ξεχώρισε αμέσως από τους υπόλοιπους, από την στιγμή που πέρασε τον Lorenzo και μετά. Μία προσπέραση στην ομώνυμη στροφή που έγινε καθαρά και απλά, χωρίς κόπο ή υπερπροσπάθεια, δείχνοντας την κυριαρχία του με τρόπο που θα μετρούσε ακόμα περισσότερο με βάση την εξέλιξη που θα υπήρχε σε λίγο στον αγώνα…

Ο Marquez ήταν ένα δέκατο ταχύτερος από τον Lorenzo, αυξάνοντας αυτό το προβάδισμα με μικρό αλλά σταθερό ρυθμό καθιστώντας βέβαιο πως η Ducati δεν θα μπορέσει να διεκδικήσει ξανά την πρώτη θέση του βάθρου, μέχρι που ο Dovizioso έκανε την επίθεσή του με την LCR Honda του Cruthlow εκτός συναγωνισμού πλέον μετά την πτώση του, που ο ίδιος απέδωσε στις περιορισμένες δυνατότητες της δορυφορικής Honda, που πλέον δεν μπορεί να ανταποκριθεί στον ρυθμό του.

Νωρίτερα ο Zarco είχε γλιτώσει μία πτώση που τον έκανε να κατασταλάξει σε χαμηλότερο ρυθμό κι έτσι πίσω από τον Marquez που σταδιακά ξεμάκραινε ερχόταν πλέον μονάχα ο Lorenzo, ο Doviozioso και ο Pedrosa. Ο Ιταλός είχε προσπεράσει τον Ισπανό της Honda χωρίς ιδιαίτερο κόπο, εκεί που θα δυσκολευόταν, ήταν στην περίπτωση του Lorenzo…

Ο Dovizioso μπορούσε να κάνει ταχύτερο γύρο από τον Lorenzo, όχι τόσο που να πιάσει τον Marquez, κυρίως από την στιγμή που ξεμάκραινε όσο οι δύο Ducati πάλευαν μεταξύ τους, αλλά να εξασφαλίσει σίγουρα την δεύτερη θέση. Αυτή θα ήταν μία εξαιρετική εξέλιξη για την βαθμολογία του πρωταθλήματος. Κάθε πόντος ήταν για εκείνον σημαντικός κι έτσι το συμφέρον του να βρεθεί μπροστά από τον Lorenzo είχε ιδιαίτερη σημασία. Με τον Marquez μπροστά να μην λογαριάζει τίποτα, οι υπόλοιποι τρεις οδηγούσαν στο όριο: Είναι χαρακτηριστικό πως ο χρόνος του Pedrosa ήταν σταθερά κάτω από τον καλύτερό του χρόνο στον περσινό αγώνα. Στο 1.40 που πέρσι κυμαινόταν ο αγώνας στην Jerez, βρίσκονταν και όλοι οι υπόλοιποι οδηγοί εκτός από τον Zarco - που όχι τυχαία, μόλις είδε την πεσμένη μοτοσυκλέτα του Pedrosa, ανέβηκε κι εκείνος στο 1.40 έχοντας εξασφαλίσει το βάθρο.

Ο Marquez λοιπόν μπροστά αρχίζει να ξεφεύγει, και πίσω του τρεις αναβάτες βρίσκονται ξεκάθαρα και αποδεδειγμένα στο όριο. Ο Dovizioso στο κέντρο να καίγεται για κάθε πόντο που μπορεί να εξασφαλίσει, προσπαθεί να περάσει τον Lorenzo που νιώθει πως τον καθυστερεί ενώ έχει κολλημένο πίσω του τον Pedrosa να περιμένει να εκμεταλλευτεί το πρώτο τους λάθος. Κι έτσι ακριβώς συμβαίνει, ο Dovizioso προσπαθεί να περάσει, δεν τα καταφέρνει κι ο Pedrosa εκμεταλλεύεται το γεγονός, αλλά αμέσως ξανά επιστρέφουν στην θέση τους σε μία επικίνδυνη ισορροπία, διαρκώς στο όριο: «Έχανα χρόνο πίσω από τον Jorge, ήταν εξαιρετικά γρήγορος και ταυτόχρονα αργός μέσα στην στροφή. Έκανε καλή έξοδο παρόλο που πάλευε με την πρόσφυση μπροστά, και τελικά έχανε χρόνο μονάχα μέσα στην στροφή, για αυτό και άργησα να επιχειρήσω κάποια προσπάθεια έχοντας τον κίνδυνο να γίνει το λάθος. Θεωρώ πως προσπαθούσε επίσης να μη με αφήσει να περάσω, μειώνοντας ταχύτητα στο κέντρο της στροφής, για αυτό και ο Marquez άρχισε να ξεμακραίνει μπροστά μας…. Όλοι ήταν στο όριο του εμπρός ελαστικού που αποδεικνύεται και από τις πολλές πτώσεις»!

Στον 18 γύρο ο Dovizioso έκανε άλλη μία προσπάθεια να προσπεράσει τον Lorenzo, που λίγο πριν είχε δει στην οθόνη επικοινωνίας το μήνυμα “Suggested mapping:2”. Στην 5η στροφή της πίστας ο Dovizioso τοποθετήθηκε κατάλληλα, ώστε να καταφέρει να έχει ένα μικρό πλεονέκτημα στην πίσω μεγάλη ευθεία, με την ολόιδια με εκείνον, μοτοσυκλέτα του Lorenzo. Ήταν μία ξεκάθαρη δήλωση εκείνη την στιγμή πως: «έρχομαι να σε περάσω». Αυτό θα γινόταν στην έκτη στροφή, μία αρκετά δύσκολη περίπτωση με έντονα φρένα και για αυτό ακριβώς την διάλεξε ο Dovizioso, διότι ο Lorenzo ήταν σε κάθε στροφή πιο αργός στο κέντρο, κι έτσι περίμενε εδώ το μεγαλύτερο προβάδισμα. Ο βαθμός δυσκολίας όμως παραήταν μεγάλος.. ο Dovizioso ανοίγει την γραμμή και μαζί συμπαρασύρει και τον Lorenzo, που έχοντας πράγματι πιο μικρή ταχύτητα στο κέντρο, επιχειρεί να διαγράψει μία τεθλασμένη γραμμή και να βρεθεί έτσι στην ιδανική τοποθέτηση για την 7η – αντίθετη στροφή.

Η αρχαιοελληνική τραγωδία έχει αρχίσει ήδη να εκτυλίσσεται: Διότι εκεί ο Lorenzo συναντά τον Pedrosa που βλέποντας τις δύο Ducati να ανοίγουν, έκανε επίσης την προσπάθεια και κάλυψε την εσωτερική γρήγορα, βρίσκοντας την ευκαιρία να εκμεταλλευτεί ένα λάθος που το περίμενε σε κάθε στροφή και μάλιστα το είχε εκμεταλλευτεί λίγο πριν! Lorenzo και Pedrosa συγκρούστηκαν με δύναμη, απλώθηκαν στην πίστα και μαζί τους πήραν και τον Dovizioso. Οι στιγμές δεν θα μπορούσαν να είναι πιο δραματικές: Εξαιρετικά εκνευρισμένος ο Dovizioso χειρονομεί και φωνάζει στον Lorenzo, ενώ μέσα στον εκνευρισμό του και την τρομακτική έκλυση αδρεναλίνης προσπαθεί να σηκώσει την λάθος Ducati! Ο Pedrosa παραπατά και προσπαθεί να βγει στην άκρη, φανερά υποφέροντας από πόνο, και με την σκέψη –όπως αμέσως μετά παραδέχτηκε- πως μπορεί να έχει κάνει κακό στον πρόσφατα χειρουργημένο καρπό του, κάτι που ευτυχώς δεν ίσχυε.

Από τον πιο πολυσυζητημένο αγώνα της χρονιάς, μόλις δύο αγώνες πριν, είχαμε μπροστά μας μία ακόμη περίπτωση που σήκωνε συζήτηση, παρόλο που τα πράγματα ήταν αρκετά ξεκάθαρα. Διότι τώρα κανείς δεν καταλόγιζε δόλο – με την έννοια που έγινε την προηγούμενη φορά- τώρα τα πράγματα ήταν πιο ξεκάθαρα παρόλο που ξεκίνησε μία σειρά απόρριψης ευθυνών.

Η αρχή έγινε από την οργανωτική επιτροπή που ανακοίνωσε πως ερευνά το περιστατικό, βλέποντάς το από κάθε πλευρά. Καθώς εκείνη την στιγμή ήταν η κύρια μάχη του αγώνα, τόσο το ελικόπτερο, όσο και κάθε κάμερα στην ακτίνα της πίστας, ήταν επικεντρωμένη στις τρεις μοτοσυκλέτες, δίχως να χάνεται η παραμικρή γωνία. Ταυτόχρονα οι αναβάτες τοποθετούνταν για το περιστατικό, αρκετά ήπια –ακόμα και ο Dovizioso που σπάνια για αυτόν έδειξε έντονα τον θυμό του, χωρίς φυσικά κανείς να μπορεί να τον κατακρίνει..

Ένα είναι το κοινό σημείο που ειπώθηκε από όλους, σε διαφορετικές τοποθετήσεις που γινόντουσαν είτε παράλληλα, είτε με μικρή διαφορά χρόνου και δείχνει πως οι τρεις τους αυθόρμητα συμφωνούν: Ήταν κάτι που συνέβη στους τρεις πιο «καθαρούς» αναβάτες, με την έννοια των πάντα προσεκτικών και με ασφάλεια προσπεράσεων. Σε γενικές γραμμές, ο Dovizioso έριξε ευθύνη και στους δύο, με λίγο περισσότερο στον Lorenzo ενώ ο Pedrosa επιρρίπτει την ευθύνη στον Lorenzo, οπότε κατά μία έννοια και ποσοστό, συμφωνεί με τον Pedrosa.

Η οργανωτική επιτροπή, δια στόματος Mike Webb ήταν ξεκάθαρη, ο Dovizioso είχε κάνει μέχρι στιγμής πολύ σεμνές προσπάθειες προσπέρασης. Πέρασε τον Pedrosa απόλυτα καθαρά ενώ μπορεί να υπέρβαλλε στην περίπτωση του Lorenzo αλλά όχι σε επικίνδυνο βαθμό. Ο Lorenzo «τραβήχτηκε έξω» από το άνοιγμα γραμμής του Dovizioso και το φυσικό επακόλουθο είναι να μετακινήσει το σημείο καμπής πιο κάτω, και να τοποθετηθεί εκ νέου στην στροφή. Ο Pedrosa είδε μπροστά του ένα κενό και πήγε να το καλύψει, με επίσης μία λογική εναλλακτική γραμμή για την περίσταση αυτή. Η οργανωτική επιτροπή έδωσε την παραπάνω εξήγηση, κατοχυρώνοντας έτσι την σύγκρουση αυτή ως αγωνιστικό συμβάν αποφασίζοντας να το λήξει.

Δεν σημαίνει βέβαια αυτό πως πρέπει να συμφωνήσουν όλοι και φυσικά οι εμπλεκόμενοι αναβάτες, όμως με δεδομένο όλα όσα είδαμε αυτή τη σεζόν, πρόκειται για τις πιο ήπιες αποδώσεις ευθυνών έχουν γίνει, και πάντα με όμορφο τρόπο δίχως να δυναμιτίζουν ή να δημιουργούν πιο έντονο παρασκήνιο, από αυτό που ήδη υπάρχει.. διότι φυσικά κανείς δεν υποθέτει πως είναι όλα ρόδινα στο box της Ducati…

Η τοποθέτηση του Lorenzo ήταν στο πνεύμα «να το αφήσουμε πίσω μας: "Μιλά μόνη της η εικόνα, αλλά για να είμαι ειλικρινής δεν θέλω να αρχίσω τις δηλώσεις λέγοντας φταίει ο ένας κι ο άλλος, γιατί είμαστε οι τρεις πιο καθαροί αναβάτες του πρωταθλήματος! Ήταν μία πάρα πολύ άτυχη στιγμή, που όλοι μας καταλήξαμε στο έδαφος. Και δεν είμαστε από εκείνους που εμπλέκονται συχνά σε τέτοιες σκηνές. Δεν είδα τον Pedrosa να έρχεται, έγιναν όλα απίστευτα γρήγορα, εγώ πήγα να κάνω το αυτονόητο όταν ανοίγεις την γραμμή σου, που είναι να ξανά μπεις στο εσωτερικό για να μπορέσεις μετά να επιταχύνεις στην έξοδο, αλλά ξαφνικά ο Dani ήταν εκεί και μετά πέσαμε σαν ντόμινο. Ειδικά σήμερα δεν ήξερα για τρίτο αναβάτη, είχα πει στον Juanito που με ενημερώνει σε κάθε διέλευση, να μου λέει μόνο για τον αναβάτη πίσω μου. Όμως ακόμα και να μην το είχα κάνει αυτό, δεν σημαίνει κάτι. Αν δω το G3 που λέει πως σε ακολουθεί τρίτος πάλι το ίδιο θα έκανα γιατί δεν ξέρεις από εκεί αν είναι γρήγορος, ή αν είναι κολλητά πίσω. Αντίθετα όμως ο τρίτος αναβάτης έχει τα πάντα να εκτυλίσσονται μπροστά του. Για να το δεις εσύ που είσαι μπροστά θα πρέπει να έχεις τέσσερα μάτια, θα ήθελα να έχω τέσσερα μάτια, αλλά δεν έχω. Είναι ευθύνη του πίσω να ελέγχει, όμως σε αυτή την περίπτωση ο πίσω ήταν ο Dani και ούτε ο Dani, ούτε εγώ ούτε και ο Dovi, είμαστε αναβάτες που κάνουμε τέτοια πράγματα επίτηδες, οπότε δεν θέλω να πω φταις εσύ, δεν έχει κανένα νόημα".

Ο Pedrosa από την άλλη έχει αντίθετη άποψη: «Οι δύο Ducati εκείνη την στιγμή είχαν κάνει λάθος, είχαν βγει εκτός γραμμής και οι δύο ενώ εγώ δεν μπήκα πιο γρήγορα όπως είπε ο Dovi! Αν είχα μπει πιο γρήγορα, θα είχα χάσει και εγώ την γραμμή μου! Εγώ πήγαινα κανονικά, εκείνοι έκοψαν γιατί πήγαν ανοικτά από την εσωτερική! Ο Lorenzo τότε πήρε μία λάθος απόφαση να κόψει απότομα. Μπορεί να μην με περίμενε εκεί για τον οποιοδήποτε λόγο που μπορεί να συνέβη αυτό. Εγώ τους είδα να βγαίνουν εκτός γραμμής, μετά βγήκαν και από το οπτικό μου πεδίο γιατί ξεκίνησα να στρίβω. Έστριβα δεξιά και ήταν από την αριστερή πλευρά, δεν γινόταν να έχω τον έλεγχο από εκεί.

Η οργανωτική επιτροπή έχει εδώ ένα σχόλιο να κάνει, μέσω του Webb, καθώς πράγματι από ένα σημείο και μετά, που το έχουν καθορίσει, ο αναβάτης βλέπει μονάχα εμπρός και τίποτα άλλο εξαιτίας της κλίσης. Κι αυτό έχει χρειαστεί να το μετρήσουν, όταν γινόντουσαν ατυχήματα έχοντας αγνοήσει οι αναβάτες τις κίτρινες σημαίες γιατί δεν μπορούσαν να τις εντοπίσουν. Χρόνια τώρα λοιπόν, εξαιτίας των έντονων κλίσεων, οι κίτρινες σημαίες βγαίνουν από δυο πλευρές τις πίστας σε αρκετές περιπτώσεις.

Σε όλους τους αγώνες υπάρχει πάντα ο κανόνας του ανθρώπου που ακολουθεί, εκείνος ελέγχει την πίστα εμπρός και είναι κανόνας πως ο αναβάτης μπροστά καθορίζει την γραμμή. Με βάση εκείνον αποφασίζεις για ασφαλές προσπέρασμα. Ο Dovizioso αναφέρεται σε αυτόν τον απαράβατο κανόνα που ισχύει για κάθε αγώνα, από εθνικό μικρό πρωτάθλημα στα superbike, μέχρι τα MotoGP, κι έτσι επιρρίπτει την ευθύνη στον Pedrosa. Ταυτόχρονα ενισχύει την ευθύνη αυτή, λέγοντας πως επιτάχυνε και πήγε γρηγορότερα σε εκείνο το σημείο για να πάρει την εσωτερική, συγκριτικά με τους προγενέστερους γύρους. Καταλήγοντας πως: "μπορείτε να βάλετε το ποσοστό ευθύνης όπου σας ικανοποιεί ανάμεσα στον Lorenzo και τον Pedrosa, όμως είναι μονάχα ανάμεσα σε εκείνους τους δύο και περισσότερο προς τον Pedrosa"... 

Είναι αλήθεια πως πράγματι δεν γίνεται να επιρρίψει κανείς ευθύνες στον ίδιο τον Dovizioso, και είτε θα δεχτεί την εξήγηση της οργανωτικής επιτροπής, είτε θα αποδώσει την ευθύνη ανάμεσα σε Lorenzo και Pedrosa με ένα ποσοστό που επίσης ποικίλλει.

Ο Rossi είναι ξεκάθαρος: Φταίνε ακριβώς το ίδιο! Ο Lorenzo δεν μπορεί να ελέγξει από εκείνο το σημείο αν έρχεται ο Pedrosa. Ο Pedrosa νόμιζε ότι έχει τον χώρο και το δικαίωμα να είναι εκεί, αλλά δεν είχε κανένα από τα δύο. Ερωτηθείς για αυτή την τοποθέτηση ο Mike Webb πρόσθεσε πως όταν η οργανωτική επιτροπή ανακοινώνει ένα συμβάν ως καθαρά αγωνιστικό είναι ακριβώς για αυτό τον λόγο, επειδή μοιράζεται ισόποσα η ευθύνη.

Ο Iannone είπε πως κανείς δεν φταίει, απλά πρέπει να μάθουμε από αυτό το περιστατικό και να προχωρήσουμε πιο κάτω…

Φυσικά αυτό αφήνει τον Pedrosa ακόμα πιο προβληματισμένο, ζητώντας συνάντηση με την οργανωτική επιτροπή, καθώς «δεν τους καταλαβαίνω» όπως είπε χαρακτηριστικά: ‘Όταν συμβαίνει με εμένα και τον Zarco (Αργεντινή), είναι περιστατικό του αγώνα, όταν συμβαίνει ανάμεσα στον Marc και τον Valle, δεν είναι και πέφτουν ποινές. Θέλω μία απάντηση για το πώς σκέφτονται και πως αντιμετωπίζουν τον καθένα, γιατί για εμένα αρχίζει το πράγμα και γίνεται περίπλοκο! Ήμουν στην εσωτερική; Ναι; Άρα ήμουν στο σωστό σημείο! Ήταν από την εξωτερική διορθώνοντας ένα λάθος; Άρα ποιος έχει δίκιο; Αυτός που είναι στην σωστή γραμμή, ή εκείνος που μπαίνει απότομα διορθώνοντας; Και τι μου λένε με αυτό: Πήραμε την απόφασή μας, αν δεν σου αρέσει κάνε έφεση! Ξέρετε τι μου λένε δηλαδή, να ρίξω εγώ την ευθύνη στον Lorenzo ή να ζητήσω την τιμωρία του. Χάνουν το νόημα! Το νόημα είναι να ξέρουν τι συμβαίνει στην πίστα και πιο είναι το σωστό, διότι δεν το ξέρουν!

Η οπτική του Pedrosa έχει λοιπόν αλλάξει, και ο θυμός του έχει μεγαλώσει, καθώς θεωρεί πως υπάρχουν σοβαρά κενά στην εποπτεία του MotoGP. Μετά από το περιστατικό της Αργεντινής, αυτή είναι η πλέον δημοφιλής άποψη και ανάμεσα στους θεατές φυσικά!

Ο Pedrosa εκνευρίστηκε ακόμα περισσότερο που δεν συναντήθηκε με τον ίδιο τον Webb αλλά με κριτές της FIM με τον ίδιο τον Webb να εξηγείται αμέσως μετά πως το έκανε αυτό για να ακουστεί αμέσως η γνώμη του καθώς εκείνος έβλεπε τον αγώνα των Rookies!

Με λίγα λόγια το ζήτημα ξέφυγε από την απόρριψη ευθυνών, λίγες ώρες μετά από το ίδιο το περιστατικό, ωστόσο η «λαϊκή» γνώμη θεωρεί τον Lorenzo ως τον κύριο αυτουργό… Και βασίζεται σε αυτό πάνω σε κάτι τελείως διαφορετικό, στο γεγονός πως θα έπρεπε να αφήσει τον Dovizioso να περάσει διότι θα κέρδιζε πολύτιμους πόντους..

Την υποστηρίζω αυτή την άποψη, αλλά υπάρχει ένα σοβαρό κενό που πρέπει να τονιστεί: Ο Lorenzo είναι ένας πρωταθλητής που δεν γίνεται και δεν πρέπει να έχει τέτοια νοοτροπία. Επίσης είναι νωρίς στο πρωτάθλημα και μπορεί να πιστεύει πως θα βρει αυτό που δεν έχει βρει καιρό τώρα, την ισορροπία του πάνω στην Ducati. Επίσης, και είναι κάτι αρκετά σοβαρό: αν αρχίσουμε να βλέπουμε τέτοιες κινήσεις, πόσο απέχουμε από την κατάντια της F1; Και ξανά ο αντίλογος εδώ, είναι πως δεν γίνεται να είσαι σε μία ομάδα που της έχει κοστίσει τόσα χρήματα, που ξεκάθαρα δεν αποδίδεις, και να μην την βοηθάς ακόμα και με αυτό τον τρόπο. Και φαίνεται πως αυτό το αντιλαμβάνεται και ο ίδιος ο Lorenzo καθώς τόνισε πως η μεγάλη ατυχία είναι για την Ducati και τον Dovizioso τον ίδιο…

Είναι λοιπόν το γενικό συναίσθημα που μεγαλώνει τις ευθύνες του Lorenzo και απαλλάσσει τον Pedrosa, που ναι είναι ο πιο άκακος αναβάτης που υπάρχει, η πιο ευγενική φυσιογνωμία. Κι έτσι ο θυμός του γίνεται ακόμα πιο χτυπητός στον κόσμο, τροφοδοτώντας το κοινό αίσθημα, όπως κι εμείς το ζήσαμε, παρακολουθώντας τον αγώνα στην πίστα των Μεγάρων με αναγνώστες του MOTO, κάνοντας το πιο «γλυκό» διάλειμμα που υπάρχει..

Το κοινό αίσθημα λοιπόν βλέπει την ευθύνη στον Lorenzo, που αν είχε αφήσει τον Dovizioso να περάσει, όπως οφείλει απέναντι στην Ducati, τότε τίποτα από όλα αυτά δεν θα είχε συμβεί και τώρα δεν θα ξεχώριζε τόσο μπροστά ο Marquez που για άλλη μία χρονιά, έχει την καλύτερη μοτοσυκλέτα και είναι στην καλύτερη φόρμα από τους υπόλοιπους.

Μικρή ανάπαυλα ρίχνει σε αυτά ο Rossi, που μιλώντας για την Yamaha τραβά τα βλέμματα: «Δεν γίνεται να είμαστε ευχαριστημένοι με την θέση αυτή που έχουμε. Σίγουρα έχουμε μικρότερο πρόβλημα σε κάποιες πίστες έναντι άλλων, αλλά η κατάσταση είναι αυτή: Ξέρουμε τι πρέπει να γίνει στην μοτοσυκλέτα και για να γίνει χρειαζόμαστε χρόνο και χρόνο δεν έχουμε. Εκτός και αν λέμε για την επόμενη σεζόν! Οπότε η Yamaha θα πρέπει να ανασυγκροτηθεί και να δώσει περισσότερους πόρους αυτή την στιγμή, περιορίζοντας τους χρόνους! Δίνω ποσοστό 25/75 ευθύνης στα μηχανικά και στα ηλεκτρονικά της μοτοσυκλέτας, άρα το μεγάλο στοίχημα είναι τα ηλεκτρονικά και εμείς πασχίζουμε μονάχα για το 25% που είναι το μικρό κομμάτι! Είναι ντροπή, αυτό είναι το εύκολο στο σημείο που είμαστε, η μοτοσυκλέτα μπορεί να κερδίσει, πρέπει η Yamaha να δώσει το 100% και ακόμα παραπάνω και να φτιάξει τα ηλεκτρονικά!

Υπάρχει εδώ ένα τεράστιο πρόβλημα: Δεν μπορείς απλά να βάλεις μια αγγελία ζητώντας περισσότερο κόσμο, δεν γίνεται να στελεχώσεις έτσι ένα τμήμα, οπότε για πρώτη φορά η Yamaha κοιτά τις εξωτερικές συνεργασίες…» Ο Rossi λοιπόν ήταν κατατοπιστικός για το τι συμβαίνει εκθέτοντας πλήρως την κατάσταση στη Yamaha κι αυτό δεν ήταν φυσικά όμορφο… Πρέπει όμως να του κλείσουμε το μάτι εδώ, διότι πραγματικά πιστεύω πως αυτό έγινε για να πιέσει λίγο περισσότερο την κατάσταση! Δεν είναι μία κίνηση εκφοβισμού, ή «βγάζω τα άπλυτα στη φόρα» αλλά μία προσπάθεια να ρίξει ένα καρότο και να επιταχύνει τις διαδικασίες…

Όλα αυτά την στιγμή που ο Marquez είναι μπροστά στην βαθμολογία, και βρίσκετα σε εκπληκτική φόρμα με μία επίσης ικανότατη μοτοσυκλέτα…

 

Ετικέτες

Toprak Razgatlioglu: Ο πολλά υποσχόμενος rookie του MotoGP [VIDEO]

Έρχεται με φόρα με δύο σερί Παγκόσμια Πρωταθλήματα αλλά το στοίχημα προσαρμογής είναι δύσκολο
toprak
Από τον

Παύλο Καρατζά

14/1/2026

Ο "El Turco" έχει γίνει πολύ αγαπητός στο παγκόσμιο στερέωμα της μοτοσυκλέτας, χάρη στα τρία του Παγκόσμια Πρωταθλήματα WSBK, το ιδιαίτερο στυλ οδήγησης, τα εντυπωσιακά endo που συνηθίζει να κάνει αλλά και τις προσγειωμένες δηλώσεις του.

Ο Toprak ξεκίνησε το motocross μετά από παρακίνηση του πατέρα του και παρά το γεγονός πως κατέκτησε τέσσερα εθνικά πρωταθλήματα, άλλαξε τερέν και στα 11 του χρόνια ασχολήθηκε με την ταχύτητα. Το 2013 και το 2014 συμμετείχε στο Red Bull MotoGP Rookies Cup, ενώ την ίδια χρονιά θα τρέξει σε έναν αγώνα του πρωταθλήματος FIM European Superstock 600 και θα κερδίσει στο ντεμπούτο του. Την επόμενη σεζόν συμμετέχει κανονικά στον θεσμό και κατακτά τον τίτλο, κάτι που του δίνει το εισιτήριο για την συμμετοχή του στο FIM Superstock 1000 Cup, όπου ήρθε πέμπτος, και το 2017 έτρεξε στο European Superstock 1000 Championship τερματίζοντας δεύτερος. Το 2018 η ομάδα Puccetti Racing του δίνει την ευκαιρία να τρέξει στο WSBK, και ξεκινά να αναδεικνύεται το ταλέντο του σε παγκόσμια κλίμακα.

Toprak

Από φέτος θα βλέπουμε τον Toprak στο MotoGP με τα χρώματα της Prima Pramac Yamaha MotoGP που μόλις παρουσίασε την ομάδα της για τη νέα σεζόν. Ο Razgatlioglu έγινε ο πρώτος Παγκόσμιος Πρωταθλητής από την γειτονική Τουρκία και αυτό έγινε με εκκωφαντικό τρόπο καθώς το 2021 συμμετείχε στον θεσμό με την ομάδα Pata Yamaha, καταφέρνοντας να εκθρονίσει τον έξι σερί φορές Παγκόσμιο Πρωταθλητή Jonathan Rea. Σημειώστε πως αυτός ήταν ο πρώτος τίτλος της Yamaha μετά από εκείνον του Ben Spies το 2009. Στο παρακάτω βίντεο μπορείτε να δείτε και την ανασκόπηση της σεζόν του 2021.

Υπάρχει και ένα μικρό ντοκιμαντέρ με τίτλο The Final Stunt του WSBK για τον Toprak και τον πρώτο του Παγκόσμιο τίτλο που μπορείτε να δείτε παρακάτω:

Τη σεζόν του 2024, ο Toprak κάνει μία αμφιλεγόμενη τότε κίνηση και αφήνει την Yamaha για να πάει στην BMW Motorrad WorldSBK Team που τον ήθελε διακαώς για να κατακτήσει τον πρώτο της Παγκόσμιο τίτλο. Πολλοί αμφισβήτησαν την κίνηση αυτή τότε, όμως ο Toprak έκανε μία εξαιρετική σεζόν με 18 νίκες συνολικά και 13 συνεχόμενες που είναι και ρεκόρ, που μάλιστα ισοφάρισε το 2025. Με αυτό τον τρόπο ο Razgatlioglu έγινε ένας από τους τρεις μόλις αναβάτες που κατέκτησαν τίτλο Superbike με δύο διαφορετικούς κατασκευαστές. Οι άλλοι δύο είναι ο Troy Corser το 1996 και το 2005 με τη Ducati και τη Suzuki και ο James Toseland το 2004 και το 2007 με τη Ducati και τη Honda.

Βέβαια, δεν ήταν όλα ρόδινα, καθώς μετά από τις 13 συνεχόμενες νίκες, ο Toprak είχε ένα σοβαρό ατύχημα στο Magny-Cours, το οποίο τον έθεσε εκτός αγώνων για δύο γύρους με τον Bulega να απειλεί να του "κλέψει" τον τίτλο. Όμως ο Τούρκος επέστρεψε το ίδιο διψασμένος -και ικανός- για νίκες, παίρνοντας τον τίτλο, με τον Ιταλό και την Ducati να αρκούνται στη δεύτερη θέση. Περισσότερα για την σεζόν του 2024 μπορείτε να δείτε στο παρακάτω ντοκιμαντέρ The greatest stunt.

Το 2025 ο El Turco υπερασπίστηκε τον τίτλο του με επιτυχία, κάνοντας ένα εκπληκτικό δεύτερο μισό της σεζόν, προσπερνώντας τον Nicolo Bulega στην βαθμολογία και κάνοντας για δεύτερη σερί σεζόν, 13 συνεχόμενες νίκες! Αυτός λοιπόν είναι ο Toprak και για κλείσιμο δεν μπορούμε να μην αναφερθούμε στον πατέρα του, τον Arif Razgatlioglu που τον έβαλε στον κόσμο της μοτοσυκλέτας, καθώς και ο ίδιος ήταν stunt rider. Το όνειρο του Arif ήταν να δει τον γιο του στο MotoGP. Ο Arif έφυγε από την ζωή σε τροχαίο δυστύχημα το 2017, όμως ο Toprak τα κατάφερε και από το 2026 θα συμμετέχει στον κορυφαίο θεσμό.

ΟΙ ΚΑΛΥΤΕΡΕΣ ΝΙΚΕΣ ΤΟΥ TOPRAK: από την πρώτη νίκη έως τον ήρωα του WorldSBK

Toprak vs Rea

Είναι αυτονόητο ότι η μεγαλύτερη έλξη του Toprak είναι ο τρόπος που οδηγεί, προσελκύοντας πλήθος οπαδών από όλο τον κόσμο που έρχονται μόνο και μόνο για να δουν το εξαιρετικό φρενάρισμα και την μοναδική αποφασιστικότητά του. Μαζί με αυτό, έχει μια δυνατή προσωπικότητα, δεν φοβάται να προκαλέσει αντιδράσεις, να λέει αυτό που σκέφτεται και πάντα να ανταμοίβει τους φαν με θέαμα, κάτι που φυσικά τον κάνει αγαπητό στο κοινό. Μερικές από τις καλύτερες νίκες του ήταν επικές ανατροπές, όπως η πρώτη του νίκη εναντίον του Jonathan Rea το 2019 στο Magny-Cours στον Αγώνα 1, ενώ ένα από τα πιο αμφίρροπα βάθρα του WorldSBK κατακτήθηκε από τον Τούρκο αστέρα στο ντεμπούτο του με τη Yamaha το 2020 στο Phillip Island. Το 2021 είχε αμέτρητες κλασικές στιγμές, με δύο από αυτές να είναι η μάχη του Most με τον Scott Redding στον Αγώνα 1 και ο αγώνας που του χάρισε τον τίτλο στη Mandalika.

Toprak - Alvaro

Το 2022 έχασε τον τίτλο, ενώ η σεζόν του 2023 προσέφερε μερικές από τις καλύτερες μάχες εναντίον του Alvaro Bautista της Ducati, ακόμα κι αν έπρεπε να αρκεστεί στη δεύτερη θέση. Ο τίτλος του 2024 είχε πολλά αξιοσημείωτα στιγμιότυπα, ξεκινώντας από την πρώτη του νίκη με τη BMW στη Βαρκελώνη -και, για την ακρίβεια, τον αγώνα Tissot Superpole Race την επόμενη μέρα. Άλλα αξιοσημείωτα γεγονότα ήταν η 13η συνεχόμενη νίκη του, η πρώτη του νίκη μετά τον τραυματισμό του στο Estoril και οι ξεχωριστές στιγμές του πρώτου τίτλου της BMW στο Jerez.

Toprak

Μένει να δούμε αν ο Toprak δικαιώσει τις προσδοκίες των οπαδών του, καταφέρνοντας να παλέψει κάποια στιγμή για τις κορυφαίες θέσεις στο MotoGP, όπως έκανε στο WorldSBK. Για την ώρα όμως το στοίχημα δείχνει δύσκολο, τόσο γιατί ο Τούρκος πρέπει να προσαρμοστεί σε ένα εντελώς διαφορετικό πακέτο μοτοσυκλέτας, με υψηλότερη ιπποδύναμη, φρένα που είναι "αλλού" και ανταγωνιστές τους κορυφαίους αναβάτες του κόσμου, ενώ παράλληλα με την εξέλιξή του θα εξελίσσεται και η νέα V4 μοτοσυκλέτα της Yamaha που στις πρώτες δοκιμές δεν έχει αφήσει θετικές εντυπώσεις, με τον Quartararo να ασκεί σκαιώδη κριτική στη Yamaha.