MotoGP - Οι τελικές συνθέσεις των ομάδων για το 2024

Πολλά τα πήγαινε έλα, ενώ άπαντες αδημονούν να δουν τι θα φέρει το πρώτο τεστ της Βαλένθια
motomag MotoGP – Οι συνθέσεις των ομάδων για το 2024
Από τον

Γιάννη Τσινάβο

27/11/2023

Το μεταγραφικό παζάρι του MotoGP ολοκληρώθηκε λίγες ώρες πριν την έναρξη του πρώτου επίσημου τεστ της νέας χρονιάς το οποίο διεξάγεται αύριο στη Βαλένθια και πλέον όλες οι ομάδες -εκτός από μία- ξεκινούν την προετοιμασία τους για την επόμενη αγωνιστική χρονιά.

Λέμε εκτός από μία καθώς FIM, IRTA και Dorna πέταξαν εκτός MotoGP την ανεξάρτητη ομάδα Cryptodata MotoGP Team λόγω αθέτησης συμφωνηθέντων όρων, με την Επιτροπή Επιλογής να εξετάζει αιτήσεις από εδώ και στο εξής για μία νέα ανεξάρτητη ομάδα με μοτοσυκλέτες της Aprilia και αναβάτες τους Μiguel Oliveira και Raul Fernandez -αν και όλα δείχνουν πως η νέα ομάδα έχει ήδη επιλεγεί. Η ερώτηση που μένει να απαντηθεί άμεσα είναι αν θα δούμε τους δύο αναβάτες της RNF στο αυριανό τεστ ή αν οι Oliveira και Fernandez θα είναι απόντες ελέω της μεταβατικής και αβέβαιης κατάστασης.

MotoGP – Οι συνθέσεις των ομάδων για το 2024

Από την άλλη οι υπόλοιπες ομάδες δεν έχουν τέτοια προβλήματα οπότε ας δούμε πως έχει διαμορφωθεί η σύνθεση κάθε ομάδας για το MotoGP του 2024.

Στην Ducati Lenovo Team o πρωταθλητής Francesco Bagnaia και ο Enea Bastianini θα είναι και φέτος αυτοί που θα ηγηθούν της ιταλικής εταιρείας, με την Ducati να βάζει ταυτόχρονα τέλος στις εικασίες που έλεγαν πως ο Jorge Martin θα πάρει τη θέση του Bastianini. Στην Prima Pramac Racing o Jorge Martin θα είναι το πρώτο βιολί με τον Ισπανό να έχει ως teammate τον εκ Yamaha ερχόμενο Franco Morbidelli. Όσον αφορά την ομάδα του Rossi τη VR46 Racing Team, εκεί είχαμε αλλαγή της τελευταίας στιγμής. Ο Luca Marini αποχώρησε υπογράφοντας διετές συμβόλαιο με την Repsol Honda, με τον Fabio di Giannantonio να παίρνει τη θέση του, ενώ ως teammate θα έχει τον επίσης Ιταλό Marco Bezzecchi. Αφήσαμε σκόπιμα για το τέλος την ανεξάρτητη ομάδα της Ducati, την Gresini Racing, καθώς αυτή πραγματοποίησε την μεγαλύτερη μεταγραφή των τελευταίων ετών στο MotoGP. Η ιταλική ομάδα κατάφερε να αποσπάσει την υπογραφή του Marc Marquez, με τον Ισπανό να αφήνει την αγαπημένη του Honda για την Ducati. Ο οκτώ φορές πρωταθλητής θα ξεκινήσει την νέα του περιπέτεια στο αυριανό τεστ, με τον Ισπανό να έχει ως teammate στην Gresini Racing τον αδερφό του Alex Marquez.

MotoGP – Οι συνθέσεις των ομάδων για το 2024

Αλλαγές δεν πραγματοποιήθηκαν στην ομάδα της Red Bull KTΜ Factory Racing για το 2024 με τους Brad Binder και Jack Miller να παραμένουν στις θέσεις τους για την αυστριακή ομάδα. Από την άλλη στο στρατόπεδο της GASGAS Factory Racing Tech3 είδαμε να συμβαίνουν αρκετά. Ο Pedro Acosta πήρε προαγωγή από την Moto 2 για τη μεγάλη κατηγορία αλλά για να γίνει αυτό η GASGAS έπρεπε να βάλει στο περιθώριο τον Pol Espargaro. Ο Ισπανός παραμένει στην ομάδα χωρίς να έχει ξεκαθαρίσει η επαγγελματική του δραστηριότητα για το 2024 -πιθανότατα θα εκτελεί χρέη δοκιμαστή- ενώ δίπλα στον Acosta θα βρίσκεται ο Augusto Fernandez, ο οποίος θέλει να εξαργυρώσει με καλά αποτελέσματα την πίστη της ομάδας στο πρόσωπο του.

MotoGP

Στο στρατόπεδο της Repsol Honda όλα άλλαξαν εν μία νυκτί, το αγαπημένο παιδί του HRC o Marc Marquez αποφάσισε πως για να επιστρέψει στις επιτυχίες θα πρέπει να βρει αλλού αγωνιστική στέγη και ως εκ τούτου η εύρεση αναβάτη για να καλύψει το κενό του Ισπανού αποδείχθηκε πολύ δύσκολη υπόθεση. Τελικά ο εκλεκτός βρέθηκε με τον Luca Marini να αναλαμβάνει να βάλει τη Honda στο δρόμο των επιτυχιών όσο και αν αυτό ακούγεται δύσκολο. Ο Ιταλός την επόμενη χρονιά θα έχει δίπλα του στην Repsol Honda τον απογοητευμένο Joan Mir ο οποίος ευελπιστεί την επόμενη σεζόν να ανατραπεί το σκηνικό των ατελείωτων πτώσεων, με μια εξελιγμένη RC213V. Αλλαγές είχαμε και στην ομάδα της LCR Honda, όπου ο Johann Zarco πήρε τη θέση του Alex Rins, με τον Takaaki Nakagami να μένει για ακόμη μία χρονιά στην ομάδα του Lucio Cecchinello. Η τελευταία ομάδα του grid η Monster Energy Yamaha MotoGP, θα έχει και αυτή αλλαγές στο οδηγικό της δίδυμο την επόμενη χρονιά, με τον Alex Rins να πλαισιώνει τον Fabio Quartararo, με τον Γάλλο πρωταθλητή να θέλει να δει άμεσα μια ανταγωνιστική Μ1 ειδάλλως προτίθεται να ακολουθήσει τα χνάρια του Marc Marquez.

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.