MotoGP Ταϊλάνδη 2019: Επικράτηση Yamaha στις FP1 & FP2

Αναμένονται μεγάλες μάχες
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

4/10/2019

Η πίστα του Buriram είναι αναμφίβολα μια πίστα που ευνοεί τις Μ1 της Yamaha κι αυτό επιβεβαιώθηκε από την εξέλιξη των δύο πρώτων, ελεύθερων, δοκιμαστικών της Παρασκευής. Στα FP1 το γεγονός όμως που επισκίασε τα γυρολόγια, ήταν η τρομακτική πτώση του Marquez από highsiding, που ανάγκασε μάλιστα τον παγκόσμιο πρωταθλητή να αποχωρήσει με ασθενοφόρο και να πάει στο νοσοκομείο, προκειμένου να γίνουν εξετάσεις στην πλάτη και το αριστερό του πόδι. Τελικά, προς ανακούφιση όλων στα πιτς, τα αποτελέσματα ήταν καλά και ο Marquez επέστρεψε στην πίστα για να λάβει κανονικά μέρος στα FP2.

Στα παραλειπόμενα της πρώτης μέρας συμπεριλαμβάνεται και η πρόταση που έγινε από την Yamaha προς τον Zarco, κάτι που επιβεβαίωσε και ο Lin Jarvis διευθυντής της Yamaha Racing, για να προσληφθεί ως test rider από το 2020. Σίγουρα δεν είναι αυτό ακριβώς που ονειρευόταν ως εξέλιξη στην καριέρα του ο Γάλλος, πρώην πλέον, αναβάτης της ΚΤΜ, ενώ όπως δήλωσε και ο Vinales η θέση του Zarco δεν είναι να δοκιμάζει, αλλά να αγωνίζεται μέσα στις πίστες.

Πίσω στα αγωνιστικά δρώμενα, οι πρώτες ελεύθερες δοκιμές ανέδειξαν ως ταχύτερο τον Maverick Vinales, ο οποίος εκμεταλλεύτηκε με τον καλύτερο τρόπο την απουσία του Marquez –για τον λόγο που αναφέραμε και παραπάνω- ενώ και ο Quartararo πέρασε πάνω από τον Ισπανό της Repsol Honda, με διαφορά μόλις 0,191 δευτερόλεπτα πίσω από τον Vinales, κάνοντας το 1-2 για τη Yamaha. Ο χρόνος που είχε προλάβει να γράψει ο Marquez μέχρι και πέντε λεπτά πριν το τέλος της διαδικασίας, τον κατέταξε στην τρίτη θέση, με τον Dovizioso να αποτελεί τον ταχύτερο αναβάτη της Ducati στην τέταρτη. Πίσω του ήταν άλλο ένα Ducati, αυτό της Pramac με αναβάτη τον Jack Miller, ενώ έκτος ταχύτερος ήταν ο Valentino Rossi, ο οποίος ήταν ιδιαίτερα δυνατός καθώς όπως είχε δηλώσει, έχει ως στόχο έναν τερματισμό στο βάθρο στην συγκεκριμένη πίστα. Οι Morbidelli, Petrucci, Mir και Bagnaia συμπλήρωσαν την ταχύτερη δεκάδα των FP1, με τον Rins να μένει  11ος μετά από ένα τεχνικό πρόβλημα που αντιμετώπισε με την μοτοσυκλέτα του, ενώ συνεπής με τις καλές επιδόσεις ήταν και ο Aleix Espargaro που έφερε την Aprilia στην 12η θέση. Πίσω του ήταν ο αδερφός του με την μοτοσυκλέτα της ΚΤΜ, ο οποίος να θυμίσουμε ότι επέστρεψε σε χρόνο ρεκόρ μετά το ατύχημα που του στοίχισε έναν σπασμένο καρπό, δίχως να είναι ακόμη στο 100% της φυσικής του κατάστασης.

Στα FP2 η κυριαρχία της Yamaha ήταν ακόμη πιο έντονη, με τις τέσσερις συνολικά μοτοσυκλέτες της (δύο εργοστασιακές και δύο δορυφορικές από την ομάδα της Petronas) να βρίσκονται στις πέντε πρώτες θέσεις. Μάλιστα, ο ταχύτερος όλων ήταν ο Fabio Quartararo που έκλεψε την πρωτιά από τον Vinales στα τελευταία λεπτά των δοκιμών. Τρίτος ήταν ο έτερος δορυφορικός αναβάτης της Yamaha, ο Franco Mrobidelli, ενώ ο Jack Miller μπήκε εμβόλιμα στην τέταρτη θέση διακόπτοντας το σερί της Yamaha, καθώς άφησε πέμπτο τον Valentino Rossi, ο οποίος πρέπει να σημειώσουμε ότι είχε έναν σταθερά γρήγορο ρυθμό.

Ο Marquez, που μέσα σε δύο ώρες από το ατύχημά του που τον έστειλε στο νοσοκομείο ήταν πίσω στην πίστα, δεν έδειξε να έχει πτοηθεί ιδιαίτερα και έκανε τον έκτο ταχύτερο χρόνο, ενώ για μεγάλο διάστημα ήταν ο γρηγορότερος αναβάτης μέσα στην πίστα. Στην έβδομη θέση ήταν ο όλο και πιο εντυπωσιακός Aleix Espargaro, αφήνοντας πίσω του τον Andrea Dovizioso και την Ducati. Να θυμίσουμε εδώ ότι ο Dovizioso στον αγώνα θα πρέπει να τερματίσει σε τέτοια θέση που η βαθμολογική συγκομιδή του να μην πάνω από δύο βαθμούς λιγότερους από αυτούς που θα πάρει ο Marquez, αν θέλει να διατηρήσει τις μαθηματικές του ελπίδες για τον τίτλο, σε θεωρητικό πάντα επίπεδο. Την δεκάδα έκλεισαν οι δύο αναβάτες της Suzuki, οι Joan Mir και Alex Rins (με αυτή τη σειρά), με τον Petrucci να μένει εκτός των δέκα πρώτων για μόλις 21 χιλιοστά του δευτερολέπτου.

 

Αποτελέσματα FP2

1
 
Fabio Quartararo
 
Petronas Yamaha (YZR-M1)
1'30.404s
 
 
2
 
Maverick Viñales
 
Monster Yamaha (YZR-M1)
+0.193s
 
 
3
 
Franco Morbidelli
 
Petronas Yamaha (YZR-M1)
+0.221s
 
 
4
 
Jack Miller
 
Pramac Ducati (GP19)
+0.294s
 
 
5
 
Valentino Rossi
 
Monster Yamaha (YZR-M1)
+0.329s
 
 
6
 
Marc Marquez
 
Repsol Honda (RC213V)
+0.487s
 
 
7
 
Aleix Espargaro
 
Factory Aprilia Gresini (RS-GP)
+0.603s
 
 
8
 
Andrea Dovizioso
 
Ducati Team (GP19)
+0.623s
 
 
9
 
Joan Mir
 
Suzuki Ecstar (GSX-RR)*
+0.682s
 
 
10
 
Alex Rins
 
Suzuki Ecstar (GSX-RR)
+0.690s
 
 
11
 
Danilo Petrucci
 
Ducati Team (GP19)
+0.711s
 
 
12
 
Francesco Bagnaia
 
Pramac Ducati (GP18)
+0.750s
 
 
13
 
Cal Crutchlow
 
LCR Honda (RC213V)
+0.940s
 
 
14
 
Takaaki Nakagami
 
LCR Honda (RC213V)
+1.020s
 
 
15
 
Pol Espargaro
 
Red Bull KTM Factory (RC16)
+1.095s
 
 
16
 
Andrea Iannone
 
Factory Aprilia Gresini (RS-GP)
+1.108s
 
 
17
 
Karel Abraham
 
Reale Avintia Ducati (GP18)
+1.184s
 
 
18
 
Tito Rabat
 
Reale Avintia Ducati (GP18)
+1.528s
 
 
19
 
Miguel Oliveira
 
Red Bull KTM Tech3 (RC16)
+1.532s
 
 
20
 
Jorge Lorenzo
 
Repsol Honda (RC213V)
+1.545s
 
 
21
 
Mika Kallio
 
Red Bull KTM Factory (RC16)
+1.587s
 
 
22
 
Hafizh Syahrin
 
Red Bull KTM Tech3 (RC16)
+2.180s

 

 

 

 

 

MotoGP: Ελάχιστος ετήσιος μισθός αναβατών τα 500.000 ευρώ - Από το 2027

Η πλειοψηφία ήδη κερδίζει πολλά περισσότερα - Αφορά περισσότερο στους rookies
MotoGP - Ελάχιστος μισθός αναβατών από το 2027
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

24/2/2026

Όπως γράφει το Motorsport.com, ο διοργανωτής MotoGP Sports Entertainment -πρώην Dorna- και οι ομάδες της κορυφαίας κατηγορίας του Πρωταθλήματος βρίσκονται λίγο πριν τη σύναψη συμφωνίας για θέσπιση ελάχιστου ετήσιου μισθού ύψους 500.000 ευρώ για όλους τους αναβάτες, με στόχο την αντιμετώπιση των μεγάλων αποκλίσεων στις αποδοχές που κυριαρχούν σήμερα στη σειρά.

Η πρόταση που βρίσκεται στην τελική φάση συμφωνίας μεταξύ διοργάνωσης και ομάδων, αναμένεται να τεθεί σε ισχύ από τη σεζόν του 2027, παράλληλα με τις ευρύτερες αλλαγές στους κανονισμούς και το τεχνικό πλαίσιο του πρωταθλήματος.

Σύμφωνα με το άρθρο του Motorsport, το νέο μέτρο στοχεύει στο να εξασφαλίσει έναν “αξιοπρεπή βασικό μισθό” σε όλους τους αναβάτες της μεγάλης κατηγορίας του MotoGP, ανεξαρτήτως εμπειρίας ή φήμης. Σύμφωνα με τη σχετική πρόταση, κάθε αναβάτης θα πρέπει να λαμβάνει κατ’ ελάχιστο 500.000 € ετησίως, ποσό που δεν περιλαμβάνει πιθανά μπόνους απόδοσης ή συμφωνίες με χορηγούς.

Η κίνηση αυτή έρχεται ως απάντηση σε χρόνια ανισορροπιών: ενώ τα μεγάλα ονόματα της κατηγορίας όπως ο Marc Márquez και ο Fabio Quartararo έχουν συμβόλαια με ετήσιες αποδοχές που υπερβαίνουν τα 10 εκατομμύρια ευρώ χωρίς να υπολογίζονται τα έσοδα από τους χορηγούς που μπορεί να είναι ακόμα περισσότερα, από την άλλη "δευτεροκλασάτοι" αναβάτες σε μικρότερες ή δορυφορικές ομάδες λαμβάνουν σημαντικά λιγότερα, με συμβόλαια που σε κάποιες -λίγες- περιπτώσεις βρίσκονται κάτω από τα 120.000 €.

Η πρωτοβουλία για έναν ελάχιστο μισθό αποτελούσε θέμα συζήτησης τα τελευταία χρόνια, με πολλές ομάδες και αναβάτες να υποστηρίζουν ότι είναι απαραίτητη για τη βιωσιμότητα και την ελκυστικότητα του πρωταθλήματος.

Το μέτρο περιλαμβάνεται στο προσχέδιο της νέας πενταετούς εμπορικής συμφωνίας που θα δεσμεύσει τη διοργάνωση, τις ομάδες και τους συμμετέχοντες από το 2027 έως το 2031. Η πρόταση βρίσκεται σε τελικό στάδιο πριν από τη τυπική επικύρωσή της, με συζητήσεις που αναμένεται να ολοκληρωθούν τις επόμενες εβδομάδες.

Αν και δεν υπάρχουν επίσημα συγκεντρωτικά στοιχεία από τον διοργανωτή για όλους τους μισθούς των αγωνιζομένων της κορυφαίας κατηγορίας, στοιχεία από ανακοινώσεις ομάδων, αναβατών και μέσων του ειδικού τύπου τοποθετούν Marc Marquez & Fabio Quartararo στην κορυφή με περίπου 12 εκατομμύρια μισθό το 2025, ενώ την ίδια χρονιά ο Bagnaia αμείφθηκε με 7 εκατομμύρια ευρώ, ο Martin με 4,2, ο Vinales με 4, ο Zarco με 3, ο Bastianini με 2,5, ο Acosta με 1,5, o Alex Marquez με 900.000 ευρώ, ενώ οι “δευτεροκλασάτοι” και rookies (πχ. Chantra) με μισθούς που κυμαινόταν από 300-800.000 ευρώ.

Εδώ που τα λέμε, ο “αξιοπρεπής βασικός μισθός” των 500.000 ευρώ δεν νομίζουμε να αντιμετωπίσει ιδιαίτερα τις μεγάλες αποκλίσεις μεταξύ των χαμηλόμισθων και των καλύτερα αμοιβόμενων αναβατών, αφού από το μισό μέχρι τα 12 εκατομμύρια των MM93 και Quartararo, το κενό είναι ιδιαίτερα μεγάλο. Όμως αν λάβουμε υπόψη τα προηγούμενα 300.000 ευρώ που αποτελούσαν το κατώτατο όριο, σίγουρα η αύξηση δεν είναι καθόλου αμελητέα.

Ετικέτες