MotoGP - Θεαματικές αλλαγές στους τεχνικούς κανονισμούς για το 2027!

Για να αυξηθεί ο ανταγωνισμός αλλά και με ενδεχόμενο να δούμε και άλλον κατασκευαστή στον θεσμό
motomag MotoGP – Αλλαγές στους τεχνικούς κανονισμούς για το 2027, μια νέα εποχή ξεκινά [VIDEO]
Από τον

Γιάννη Τσινάβο

8/5/2024

Το γνωρίζαμε πως το 2027 οι τεχνικοί κανονισμοί στη μεγάλη κατηγορία του MotoGP θα άλλαζαν σε πρωτόγνωρο βαθμό, σε κινητήρες, καύσιμα, βάρος, αεροδυναμικά βοηθήματα, αναρτήσεις, παραχωρήσεις και πολλά άλλα, ενώ οι τελικές ανακοινώσεις είναι σε κάποιες περιπτώσεις ακόμα πιο εντυπωσιακές απ' όσο αναμέναμε! 

Στόχος των ανθρώπων της Dorna μέσω των νέων κανονισμών είναι να αυξηθεί κατακόρυφα ο ανταγωνισμός, να δούμε νέους κατασκευαστές να εισέρχονται στον κορυφαίο θεσμό των αγώνων μοτοσυκλετών αλλά και να γίνει το άθλημα πιο θεαματικό και “πράσινο” -θου, Κύριε...

Ας πάρουμε από την αρχή τις αλλαγές που θα δούμε στη μεγάλη κατηγορία του MotoGP από το 2027. Η χωρητικότητα των τετράχρονων κινητήρων θα μειωθεί από 1.000 κ.εκ. σε 850 κ.εκ. Για τον σκοπό αυτό μειώνεται η διάμετρος των κυλίνδρων από 81 σε 75 χλστ. Με αυτήν την αλλαγή οι άνθρωποι της Dorna στοχεύουν στη μείωση της τελικής ταχύτητας (μεγαλύτερη ασφάλεια, εντονότερος συναγωνισμός), στην αύξηση του χρόνου ζωής των κινητήρων ενώ έτσι "θα υπάρχει και μεγαλύτερος συσχετισμός με τους κινητήρες των πολιτικών μοτοσυκλετών που συναντάμε στην καθημερινότητα μας" -αν και όλοι γνωρίζουμε καλά πως αυτό απέχει πάρα μα πάρα πολύ από την πραγματικότητα των αγώνων MotoGP με τα πειραματικά one-off πρωτότυπα μοντέλα.

MotoGP – Αλλαγές στους τεχνικούς κανονισμούς για το 2027, μια νέα εποχή ξεκινά [VIDEO]

Μείωση θα έχουμε όμως και στον αριθμό των κινητήρων που θα έχει ο κάθε αναβάτης κατά τη διάρκεια μίας αγωνιστικής σεζόν. Πλέον κάθε αναβάτης θα έχει στη διάθεση του 6 κινητήρες σε σχέση με τους 7 κινητήρες που έχει στη διάθεση του με το ισχύον σύστημα των τεχνικών κανονισμών. Αλλαγές όμως που αφορούν τους κινητήρες έρχονται και στα καύσιμα από το 2027, όπου στη μεγάλη κατηγορία MotoGP θα δούμε τα καύσιμα να είναι 100% βιώσιμα (συνθετικά) -το 2024 οι ομάδες χρησιμοποιούν 40% βιώσιμο καύσιμο όπως ορίζει ο κανονισμός- με τα ρεζερβουάρ να μικραίνουν σε χωρητικότητα. Στους αγώνες Sprint οι ομάδες θα έχουν 11 λίτρα ρεζερβουάρ από 12 που είναι τώρα ενώ στους κυρίως αγώνες οι μοτοσυκλέτες θα χρησιμοποιούν 20 λίτρα ρεζερβουάρ αντί για 22 λίτρα που είναι τώρα.

Μεγάλες αλλαγές έρχονται και στο κομμάτι της αεροδυναμικής από το 2027, με στόχο τη μείωση των αρνητικών συνεπειών (πχ. των αναταράξεων και του "dirty air" που έχουν οδηγήσει αρκετές φορές τους αναβάτες που ακολουθούν σε πτώση) της υπερβολικής χρήσης αεροδυναμικών βοηθημάτων. Το πλάτος του επάνω μέρος του μπροστινού φαίρινγκ  θα είναι 50 χλστ. πιο στενό -από 600 θα είναι 550 mm- ενώ και η μούρη της μοτοσυκλέτας θα μπει 50 χλστ. πιο μέσα. Με απλά λόγια η επίδραση των αεροδυναμικών βοηθημάτων θα μειωθεί σε μεγάλο βαθμό, με τους υπεύθυνους να εστιάζουν στο γεγονός πως με αυτόν τον τρόπο θα δούμε περισσότερες προσπεράσεις, με αύξηση των μαχών και του θεάματος.

MotoGP

Οι κατασκευαστές επίσης θα έχουν στη διάθεση τους μία αλλαγή του πίσω μέρους της μοτοσυκλέτας ανά σεζόν, με εκείνο να μειώνεται ταυτόχρονα από 1.250 σε 1.150 χλστ.

Από το 2027 θα έχουμε και την απαγόρευση των συστημάτων μορφοποίησης του ύψους της μοτοσυκλέτας (επιτέλους!) καθώς και του holeshot device -θα έχετε δει τους αναβάτες να ρυθμίζουν χειροκίνητα μία συσκευή και ξαφνικά η μοτοσυκλέτα να χαμηλώνει ώστε να έχει καλύτερη αεροδυναμική απόδοση ειδικότερα στην εκκίνηση, αλλά και στις εξόδους των στροφών. Τα παραπάνω συστήματα ουδεμία σχέση έχουν με μοτοσυκλέτα δρόμου, προσθέτουν πολυπλοκότητα και κάποιες φορές παρουσιάζουν προβλήματα που καταστρέφουν τον αγώνα του αναβάτη. Στόχος εδώ από τη μία η απλούστευση του χειρισμού των μοτοσυκλετών και από την άλλη να πέσει το βάρος για μια ακόμη φορά στις ικανότητες των αναβατών, τόσο στη διαχείριση της εκκίνησης όσο και στην αποτροπή αθέλητης σούζας στις ευθείες. Σύμφωνα με τους ανθρώπους της Dorna αυτή η απαγόρευση θα μειώσει παράλληλα και το κόστος καθώς τα τελευταία χρόνια στο κυνήγι των χιλιοστών του δευτερολέπτου οι κατασκευαστές ξόδευαν εκατομμύρια ευρώ στην εξέλιξη αεροδυναμικών βοηθημάτων και συσκευών μεταβολής ύψους.

Ακόμη μία σημαντική αλλαγή -αν όχι η σημαντικότερη- που θα δούμε από το 2027 θα είναι η ελεύθερη πρόσβαση στα δεδομένα GPS ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΟΜΑΔΩΝ! Έτσι, από το 2027 όλες οι ομάδες μετά το τέλος του κάθε αγώνα θα έχουν τη δυνατότητα να πάρουν τα δεδομένα των άλλων ομάδων και να τα μελετήσουν ώστε να δουν πού και πώς πάσχουν σε σχέση με τον ανταγωνισμό, ώστε να βελτιώσουν τις μοτοσυκλέτες τους. Αυτό θα βοηθήσει σίγουρα τους μη ανταγωνιστικούς κατασκευαστές να μειώσουν την ψαλίδα από αγώνα σε αγώνα, ενώ πλέον δεν θα είναι τόσο απαραίτητο να έχει κανείς... οκτώ μοτοσυκλέτες όπως η Ducati φέτος, για μεγιστοποίηση των δεδομένων που οδηγούν στην κορυφαία εξέλιξη μιας μοτοσυκλέτας. Από την άλλη, κάθε εργοστάσιο χρησιμοποιεί δικές του τεχνολογικές λύσεις, και η μελέτη των δεδομένων τηλεμετρίας του αντιπάλου δεν συνεπάγεται αυτόματα πως θα μπορέσει α) να καταλάβει από πού προέρχονται οι καλύτεροι χρόνοι, η μεγαλύτερη ταχύτητα στις στροφές, η καλύτερη συμπεριφορά στο φρενάρισμα, κλπ. και β) να προσαρμόσει τα δεδομένα αυτά στις διαφορετικές τεχνολογικές λύσεις (πλαίσιο, γεωμετρία, κινητήρας, αεροδυναμική) που χρησιμοποιεί. Παρόλα αυτά οι ειδικοί στην τηλεμετρία κάνουν θαύματα, και μάλλον θα γίνουν ακόμα πιο περιζήτητοι από το 2027 και μετά.

Στον τομέα των παραχωρήσεων το τρέχων σύστημα θα συνεχιστεί ωστόσο από το 2027 όλοι οι κατασκευαστές θα ξεκινήσουν από την κατάταξη Β. Στη συνέχεια θα αξιολογηθούν ξανά στη μέση της σεζόν -το καλοκαίρι του 2027- και μπορεί να αλλάξουν κατάταξη προς τα πάνω ή προς τα κάτω, για να έχουν πρόσβαση σε περισσότερες ή λιγότερες παραχωρήσεις.

Νέα εποχή ξεκινά για το MotoGP από το 2027 με τις αλλαγές των τεχνικών κανονισμών να αλλάζουν άρδην το τοπίο καθώς δεν γνωρίζουμε ποιος θα εκμεταλλευτεί καλύτερα τους κανονισμούς ή ακόμη καλύτερα αν θέλετε μπορεί να γίνει κάποια έκπληξη και να δούμε έναν νέο κατασκευαστή λέμε τώρα BMW να μπαίνει στα χωράφια του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος Μοτοσυκλετών.

Ετικέτες

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ
MV Agusta - Δημοπρασία θρύλου
Κώστα Γκαζή
Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

MV Agusta 500

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Ago

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Ago and Mike

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Ago

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

MV Agusta 500

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!

Ago

Ο Agostini αποσύρθηκε το 1977, αφήνοντας πίσω του εξωπραγματικά στατιστικά:

  • Επτά συνεχόμενα Παγκόσμια Πρωταθλήματα 500cc (1966–1972)
  • Επτά συνεχόμενα Πρωταθλήματα 350cc (1968–1974)
  • Ένα ακόμη Πρωτάθλημα 500cc το 1975 με Yamaha, φτάνοντας τα 15 συνολικά.

Και όλα ξεκίνησαν, με τη μοτοσυκλέτα που ο οίκος Bonhams βγάζει τώρα σε δημοπρασία, και που αναμένεται να πωληθεί στα 180.000-250.000 ευρώ.