Προς πώληση το MotoGP - Πληροφορίες θέλουν την Bridgepoint να αναζητά αγοραστή για το Πρωτάθλημα

Μερίσματα, δάνεια αλλά και έλλειψη προσωπικοτήτων δείχνουν να ωθούν την ιδιοκτήτρια εταιρεία προς αυτή την κατεύθυνση
MotoGP
Από τον

Γιάννη Τσινάβο

20/10/2023

Η βρετανική ιδιωτική επενδυτική εταιρεία Bridgepoint που κατέχει το πλειοψηφικό πακέτο των μετοχών του MotoGP, το 2019 απευθύνθηκε στην Lazard -εταιρεία παροχής χρηματοοικονομικών συμβουλών και διαχείρισης περιουσιακών στοιχείων-, ώστε να διερευνήσει την αποτίμηση της αξίας της επιχείρησης του MotoGP με σκοπό την πώληση του ωστόσο αυτό δε συνέβη ποτέ -τουλάχιστον όχι σε εξωτερικό αγοραστή.

Αυτό που έγινε ήταν η Bridgepoint να πουλήσει το MotoGP στον... εαυτό της, σε διαφορετικό όμως fund, ώστε να πληρώσει με αυτό τον τρόπο τους μετόχους, για την αυξημένη αξία του Πρωταθλήματος. Με τα χρόνια να περνούν και τους καιρούς να αλλάζουν φαίνεται πως η Bridgepoint αυτή τη φορά θέλει να κάνει το επόμενο βήμα με την ίδια να ζητά το ποσό του 1,8 δις ευρώ για να πουλήσει το MotoGP σε άλλη εταιρεία.

Το ότι λάμπει δεν είναι χρυσός είναι μια φράση που ταιριάζει γάντι στο ότι συμβαίνει στο MotoGP αυτή τη στιγμή πίσω από τις κλειστές πόρτες της εταιρείας που το έχει στην κατοχή της. Ωστόσο για να φτάσουμε στα προβλήματα που ταλανίζουν το MotoGP σήμερα ας κάνουμε μία μικρή αναδρομή στο ιδιοκτησιακό καθεστώς του. Το 1998 η ισπανική τράπεζα Banesto η οποία κατείχε το MotoGP πούλησε τις μετοχές της στην CVC Capital Partners -συμβουλευτική εταιρεία ιδιωτικών συμμετοχών και επενδύσεων με έδρα το Λουξεμβούργο- έναντι 72 εκατομμυρίων ευρώ, ενώ με τη σειρά της η CVC η οποία το 2006 μπαίνει στα χωράφια της F1, πουλά τις μετοχές της στην εταιρεία Bridgepoint έναντι του ποσού των 345 εκατομμυρίων ευρώ.

Έξι χρόνια αργότερα η Bridgepoint πουλά το 39% των μετοχών της σε καναδικό Fund έναντι του ποσού των 518 εκατομμυρίων δολαρίων, ενώ την ίδια χρονιά ο Carmelo Ezpeleta CEO της Dorna αγοράζει το 20% των μετοχών του MotoGP. Το 2019 η Bridgepoint απευθύνεται στην Lazard -εταιρεία παροχής χρηματοοικονομικών συμβουλών και διαχείρισης περιουσιακών στοιχείων-, ώστε να διερευνήσει την αποτίμηση της αξίας της επιχείρησης του MotoGP. Η είδηση πως η Bridgepoint θέλει να πουλήσει το MotoGP πήρε μεγάλες διαστάσεις κυρίως στις εταιρείες που ασχολούνται με τα χρηματοοικονομικά των αθλημάτων, ωστόσο εν τέλει αυτή η πώληση έγινε όχι σε διαφορετική εταιρεία, αλλά με τον ιδιόμορφο τρόπο που περιγράψαμε στον πρόλογο. Και κάπως έτσι φτάνουμε στο σήμερα με την είδηση πως η Bridgepoint θέλει να πουλήσει το MotoGP έναντι του ποσού του 1,8 δις ευρώ.

MotoGP

Διαβάζοντας αυτό το ποσό, κάποιος θα πει πως τα χρήματα τα οποία θα εισπράξει η Bridgepoint είναι πολλά ωστόσο τα πράγματα δεν είναι ακριβώς έτσι. Μπορεί το 2022 ο κύκλος εργασιών της Dorna -ο φορέας ο οποίος είναι υπεύθυνος για το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Μοτοσυκλετών- να έφτασε τα 425 εκατομμύρια ευρώ ωστόσο υπάρχουν πολλά μελανά σημεία την τετραετία από το 2018 έως το 2022. Αρχικά από τα ταμεία του οργανισμού έφυγαν 422 εκατομμύρια ευρώ ώστε να δοθούν ως μερίσματα στους μετόχους, ενώ επίσης το MotoGP έλαβε ένα δάνειο ύψους 975 εκατ. ευρώ από την τράπεζα BNP Paribas του οποίου η αποπληρωμή λήγει το 2029.

Επιπρόσθετα το σημαντικότερο πρόβλημα το οποίο αντιμετωπίζει ο θεσμός είναι η έλλειψη προσωπικοτήτων κάτι που λειτουργεί αρνητικά στον τομέα του marketing. Με την απόσυρση του αστέρα του MotoGP, Valentino Rossi το 2021 τα πράγματα έγιναν ακόμη πιο δύσκολα καθώς ο Ιταλός σουπερστάρ είχε ένα τεράστιο κοινό το οποίο τον ακολουθούσε ενώ ταυτόχρονα το marketing το οποίο υπάρχει από πίσω του έφερνε συνεχώς νέο κοινό στο MotoGP. Το επόμενο χαρτί του Ezpaleta και της Dorna ώστε να μειώσει αυτό το πρόβλημα λεγόταν Marc Marquez.

Ο αναβάτης της Honda έφερε μια νέα πνοή στον θεσμό με τις οδηγικές του ικανότητες και τις κόντρες που δημιούργησε ωστόσο οι σοβαροί τραυματισμοί των τελευταίων ετών διέλυσαν το οικοδόμημα της Dorna. Απόντος του Marquez δεν υπήρχε κάποιος να “τραβήξει το κουπί” ώστε να βγει από τη φουρτούνα της έλλειψης ανταγωνισμού το MotoGP, καθώς η Ducati τα τελευταία χρόνια μονοπωλεί το ενδιαφέρον λόγω της μηχανολογικής υπεροχής της ενώ οι Ιάπωνες βλέπουμε πως κάνουν βήματα μόνο προς τα πίσω.

Αν αναλογιστούμε πως τα τελευταία χρόνια οι αναβάτες είναι φιλικοί μεταξύ τους χωρίς να υπάρχουν οι έριδες εντός και εκτός πίστας -θυμηθείτε λίγο τον καβγά Max Biaggi και Valentino Rossi στην Ισπανία του 2001- τότε το κοινό χάνει το ενδιαφέρον προς το προϊόν που λέγεται στο MotoGP. Για το 2023 η Dorna εισήγαγε τους αγώνες Sprint Race ώστε να αυξήσει το θέαμα και τις μάχες ωστόσο το αποτέλεσμα περισσότερο ήταν κατά της καθώς οι συνεχόμενοι τραυματισμοί των αναβατών και η γκρίνια των ομάδων για όλο αυτό που συμβαίνει φέρνει νέο πονοκέφαλο στους ιθύνοντες.

Ταυτόχρονα το MotoGP προσπάθησε να αντιγράψει την F1 δημιουργώντας ένα ντοκιμαντέρ το οποίο θα βάδιζε στα χνάρια του Drive to Survive του Netflix το οποίο έχει αυξήσει ακόμη περεταίρω τη δημοτικότητα της F1, ωστόσο το ντοκιμαντέρ του MotoGP Unlimited το οποίο προβλήθηκε στο Amazon όχι μόνο δεν κέρδισε τις εντυπώσεις αλλά έδειξε για ακόμη μία φορά πως η Dorna νοιάζεται κυρίως για τους Ισπανούς αναβάτες και πως το βάρος πέφτει μόνο σε αυτούς.

MotoGP

Το τελευταίο χαρτί όπως φαίνεται θα παιχτεί το 2024, καθώς ο Marc Marquez αλλάζει στρατόπεδο πηγαίνοντας στην Ducati και στην ομάδα της Gresini Racing Team ώστε να κερδίσει τον ένατο τίτλο της καριέρας του ισοφαρίζοντας τον μεγάλο του αντίπαλο Valentino Rossi. Μέχρι τότε η Bridgepoint φαίνεται πως θα βρίσκεται στην ανεύρεση νέου ιδιοκτήτη καθώς το ποσό που ζητά θα της αποφέρει σημαντικά κέρδη αν αναλογιστούμε πως αγόρασε το MotoGP μόλις 345 εκατομμύρια δολάρια ενώ θα ξεφορτωθεί και οικονομικές υποχρεώσεις οι οποίες τρέχουν.

Φυσικά υπάρχει και η περίπτωση να συμβεί αυτό που συνέβη στη F1 με την Liberty Media -το 2017 αγόρασε τα δικαιώματα έναντι του ποσού των 4,4 δις δολαρίων, με την F1 να κοστίζει πλέον 15,2 δις δολάρια-, δηλαδή να εκτοξευθεί η αξία του προϊόντος αν γίνουν οι σωστές κινήσεις κυρίως στο τμήμα marketing τόσο εντός όσο και εκτός πίστας.

MotoGP
Ετικέτες

MotoGP: Joan Mir - Τώρα επέστρεψα στο φυσικό μου στυλ

H επιστροφή της Honda στα MotoGP έφερτε τον Joan Mir στο φυσικό του στυλ φρεναρίσματος
Joan Mir
Από τον

Φίλιππο Σταυριδόπουλο

19/12/2025

Ο πρώην παγκόσμιος πρωταθλητής του μιλά για τη δύσκολη διαδρομή, το σημείο καμπής της σεζόν 2025 και γιατί νιώθει ξανά ο εαυτός του πάνω στη Honda RC213V.

Ο Joan Mir επέστρεψε φέτος στο βάθρο του MotoGP με τη Honda, σχεδόν τέσσερα χρόνια μετά την τελευταία του παρουσία με τη Suzuki. Μια επιστροφή που για καιρό έμοιαζε αβέβαιη, αν αναλογιστεί κανείς ότι στα δύο πρώτα του χρόνια με τη Honda είχε καταφέρει μόλις δύο τερματισμούς εντός δεκάδας.

Η σεζόν 2025 ξεκίνησε με τον χειρότερο δυνατό τρόπο, ο Mir τερμάτισε μόλις σε έναν από τους έξι πρώτους αγώνες, με την κακοτυχία, τα συμβάντα και το υπερβολικό ρίσκο να συνεχίζουν να τον ταλαιπωρούν.

"Στο πρώτο μέρος της χρονιάς, το καλύτερο που μπορούσες να κάνεις με αυτή τη μοτοσυκλέτα ήταν μια έβδομη θέση", εξήγησε, "Αν κάποιος έκανε κάτι παραπάνω, ήταν λόγω συνθηκών ή περίεργων καταστάσεων. Αλλιώς, το πραγματικό δυναμικό ήταν να τα βάλεις όλα κάτω και να πάρεις μια έβδομη θέση.

"Στο Aragon ήμασταν έβδομοι. Αλλά εκτός αν έλειπε κάποιος, ήταν πολύ δύσκολο να κάνεις κάτι καλύτερο".

Ακολούθησε μια έκτη θέση στην Αυστρία, ανάμεσα σε νέες εγκαταλείψεις, όμως το πραγματικό σημείο καμπής ήρθε μετά την εισαγωγή των τελευταίων αεροδυναμικών και μηχανολογικών αναβαθμίσεων της RC213V στη Βαρκελώνη.

"Μετά τη Βαρκελώνη βελτιώσαμε λίγο την αεροδυναμική και τον κινητήρα. Αυτό ήταν κάτι που με ενοχλούσε πάρα πολύ. Και εκεί έκανα το 'κλικ'", είπε ο Mir.

Δύο αγώνες αργότερα, όλα έδεσαν στην Ιαπωνία. Στο Motegi, ο Mir χάρισε στην εργοστασιακή Honda το πρώτο της βάθρο στο MotoGP μετά τον Marc Marquez στο ίδιο σιρκουί το 2023, προσθέτοντας τη δική του επιτυχία σε μια σεζόν που είχε ήδη δει νίκη και βάθρο από τον Johann Zarco με την δορυφορική LCR Honda.

Joan Mir

Ο Ισπανός επανέλαβε το κατόρθωμα και στη Sepang, σε έναν αγώνα που ο ίδιος θεωρεί τον καλύτερό του για το 2025.

"Για το ίδιο το δυναμικό της μοτοσυκλέτας", εξήγησε. "Η Sepang παραδοσιακά δεν είναι καλή πίστα για αυτή τη μοτοσυκλέτα. Και αυτό που κάναμε εκεί ήταν κάτι πολύ σημαντικό.

"Κανονικά δυσκολευόμαστε με την πρόσφυση. Και η Sepang είναι μια πίστα με πολύ χαμηλό grip.

"Για να το αντισταθμίσουμε, έπρεπε απλώς να φρενάρουμε πάρα πολύ, ρισκάροντας περισσότερο από τους άλλους. Έπεσα στο sprint, οπότε δεν ήθελα να κάνω το ίδιο λάθος ξανά.

"Διαχειρίστηκα την κατάσταση πολύ καλά. Οπότε θα πω ότι η Sepang ήταν ο καλύτερός μου αγώνας".

Στη Μαλαισία, ο Mir ενθουσίασε τους φιλάθλους με τα θεαματικά, πολύ αργά φρεναρίσματά του, ένα φυσικό του χαρακτηριστικό που είχε αναγκαστεί να περιορίσει στα χρόνια της Suzuki.

"Με τη Suzuki αυτό δεν ήταν το στυλ", παραδέχτηκε. "Έπρεπε να προσαρμοστώ στη μοτοσυκλέτα, να κυλάω περισσότερο, να φρενάρω λίγο νωρίτερα και να αφήνω τα φρένα πιο νωρίς. Γιατί αυτή η μοτοσυκλέτα απαιτούσε τέτοιο στυλ.

Joan Mir

"Τώρα με τη Honda επέστρεψα στο φυσικό μου στυλ. Όπως το είχα στη Moto3 και στη Moto2. Είναι κάτι που απολαμβάνω πολύ, να φρενάρω πολύ δυνατά και να 'ρίχνω' πραγματικά τη μοτοσυκλέτα στο έδαφος, αλλά είναι πολύ δύσκολο, γιατί ρισκάρω περισσότερο από τους άλλους και πρέπει να βρεις το όριο και την αυτοπεποίθηση.

"Μπορεί να προκαλέσει κάποιες πτώσεις, αλλά αν μπορέσω να οδηγώ με λίγο περισσότερο περιθώριο, μπορούμε να το ελέγξουμε".

Παρά τα βάθρα, ο υψηλός αριθμός μηδενικών αποτελεσμάτων, 21 στους 44 αγώνες, άφησε τον Mir μόλις 15ο στο πρωτάθλημα, πίσω από τον Zarco και τον team-mate του στη Honda, Luca Marini.

Ωστόσο, η συνολική "στροφή" στην απόδοση, που αποτυπώθηκε και στην άνοδο της Honda από το rank D στο C στο σύστημα παραχωρήσεων, του δίνει αισιοδοξία για το 2026.

"Ήταν μια χρονιά-κλειδί", κατέληξε. "Μια χρονιά όπου μπορέσαμε να γυρίσουμε την κατάσταση, από το λιγότερο στο περισσότερο.

"Ίσως περίμενα λίγο περισσότερο απ’ όσο ήλπιζα. Είχαμε πολλή κακοτυχία και καμία συνέπεια. Αλλά σε ό,τι αφορά την απόδοση, το δυναμικό του αναβάτη και το δυναμικό της Honda να αντιστρέψει την κατάσταση, ήταν μια πολύ θετική σεζόν.

"Τώρα χρειαζόμαστε ακόμη ένα 'κλικ', για να βρούμε περισσότερη συνέπεια και λίγο περισσότερες δυνατότητες. Γιατί αν πρέπει να πηγαίνω πάντα έτσι, στο όριο, θα είναι δύσκολο.

"Αλλά ελπίζω του χρόνου να ξεκινήσουμε από εδώ και να ανέβουμε".