Προσωρινό πρόγραμμα MotoGP 2024 - Με 2 επιπλέον γύρους, φτάσαμε τους 22

Ο πρώτος αγώνας της σεζόν επιστρέφει στο Κατάρ, επιστροφή και για Aragon

Από το

motomag

27/9/2023

To MotoGP ανακοίνωσε το προσωρινό πρόγραμμα για τη σεζόν του 2024, στο οποίο περιλαμβάνονται 22 γύροι -και 44 συνολικά αγώνες μαζί με τα Sprint- σε 18 διαφορετικές χώρες, με το Losail να παίρνει ξανά την θέση του πρώτου σταθμού της σεζόν. Το Aragon επιστρέφει στο ημερολόγιο, ενώ παλεύουμε ακόμα για τον γύρο του Καζακστάν με αναπληρωματικό GP αυτό της Ουγγαρίας.

Όπως σας έχουμε ήδη ενημερώσει, το 2024 αποτελεί χρονιά-σταθμός για τα MotoGP, καθώς από την νέα σεζόν, όλοι οι κατασκευαστές θα πρέπει να χρησιμοποιούν 40% συνθετικά καύσιμα, ενώ ο στόχος είναι το 2027 αυτά να φτάσουν το 100%. Ταυτόχρονα η επόμενη χρονιά αποτελεί την 75^η χρονιά του θεσμού, από το 1944.

Ως πρώτος σταθμός επανέρχεται η πίστα του Losail στο Κατάρ, μετά την ολοκλήρωση των εργασιών για την αλλαγή θέσης των paddock -από τα δεξιά στα αριστερά, λόγω της τεράστιας κατασκευής χώρου επισκεπτών της Formula 1 στην περιοχή των “παλιών” paddock. Με εξαίρεση το 2023, το Losail αποτελεί σταθερά από το 2007 το εναρκτήριο λάκτισμα της σεζόν, ενώ αποτελεί τη μοναδική πίστα για την ώρα, που ο αγώνας της μεγάλης κατηγορίας διεξάγεται νύχτα, υπό το φως των προβολέων.

Σειρά έχει η Πορτογαλία, με την καταπληκτική πίστα του Portimao με έντονες υψομετρικές διαφορές, θυμίζοντας τρενάκι του τρόμου. Για την ώρα, εκκρεμεί υπογραφή της σύμβασης, ωστόσο είναι ένα θέμα που αναμένεται να επιλυθεί μέχρι να οριστικοποιηθεί το πρόγραμμα.

Στη συνέχεια, τα MotoGP ταξιδεύουν μέχρι την Αμερική, για δύο back-to-back γύρους σε Αργεντινή και Η.Π.Α. Στα τέλη Απριλίου επιστρέφουν στην Ευρώπη και πιο συγκεκριμένα στη Jerez για το ισπανικό GP. Ακολουθεί η Γαλλία με την εμβληματική πίστα του Le Mans, ενώ το δεύτερο back-to-back μας βρίσκει σε Καταλονία και Ιταλία.

Στα μέσα Ιουνίου, τα MotoGP θα βρεθούν στην πίστα Sokol του Καζακστάν, το οποίο φέτος ακυρώθηκε. Λόγω του ότι για την ώρα δεν έχουν πέσει οι απαραίτητες υπογραφές και αναμένεται η έγκριση για την ασφάλεια της πίστας από την FIM, το 2024 βρίσκει προετοιμασμένη την Dorna, όπου έχει ήδη κρατήσει την πίστα Balaton Park της Ουγγαρίας, για την περίπτωση που δεν πάρει το πράσινο φως η πίστα Sokol International Racetrack.

Ο 10^ος γύρος θα διεξαχθεί στον “Καθεδρικό Ναό της ταχύτητας”, το Assen, ενώ ο 11^ος και τελευταίος γύρος πριν την καλοκαιρινή διακοπή θα φιλοξενηθεί στην γερμανική πίστα του Sachsenring, το ακριβώς επόμενο σαββατοκύριακο.

Το σήμα της επανεκκίνησης θα δοθεί με το βρετανικό GP στην πίστα του Silverstone. Δύο εβδομάδες μετά, οι ομάδες θα βρεθούν στην Αυστρία για τον 13^ο γύρο στο Spielberg. Το τελευταίο back-to-back σε ευρωπαϊκό έδαφος βρίσκει την επιστροφή της πίστας του Aragon, πριν από αυτή του Misano.

Στην συνέχεια τα MotoGP κατευθύνονται στην Ασία, όπου θα ακολουθήσουν τρεις γύροι χωρίς διάλειμμα ενδιάμεσα. Πρώτος σταθμό η Ινδία και η πίστα Buddh, όπου και εδώ εκκρεμεί η ολοκλήρωση των γραφειοκρατικών διαδικασιών. Στην συνέχεια, οι ομάδες θα κατευθυνθούν το αμέσως επόμενο σαββατοκύριακο στην Mandalika της Ινδονησίας, προτού ολοκληρώσουν το τριπλό back-to-back στο Motegi της Ιαπωνίας.

Από την χώρα του Ανατέλλοντος Ηλίου, θα κατευθυνθούν νότια, κάτω από τον ισημερινό και στο Philip Island της Αυστραλίας. Από εκεί σειρά έχουν το Buriram της Ταϊλάνδης και η Sepang στην Μαλαισία. Η ολοκλήρωση της σεζόν του 2024, τον Νοέμβριο, βρίσκει τα MotoGP πίσω σε ευρωπαϊκό έδαφος, με την πίστα της Βαλένθια να αποτελεί και την επόμενη χρονιά τον τελευταίο σταθμό του Πρωταθλήματος.

Όσοι το επιθυμούν μπορούν ήδη να κλείσουν τα εισιτήρια τους για την επόμενη σεζόν. Μέχρι στιγμής διαθέσιμα είναι για τις πίστες της Ινδονησίας, της Αυστραλίας, της Ταϊλάνδης, της Μαλαισίας, του Κατάρ και της Βαλένθια.

Ακολουθεί το πρόγραμμα του MotoGP 2024.

ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ	GRAND PRIX	ΠΙΣΤΑ
10 Μαρτίου	Qatar	Lusail International Circuit
24 Μαρτίου	Portugal*	Autódromo Internacional do Algarve
07 Απριλίου	Republica Argentina	Termas de Río Hondo
14 Απριλίου	Americas	Circuit of The Americas
28 Απριλίου	Spain	Circuito de Jerez-Ángel Nieto
12 Μαίου	France	Le Mans
26 Μαίου	Catalunya	Circuit de Barcelona-Catalunya
02 Ιουνίου	Italy	Autodromo Internazionale del Mugello
16 Ιουνίου	Kazakhstan**	Sokol International Racetrack
30 Ιουνίου	Netherlands	TT Circuit Assen
07 Ιουλίου	Germany	Sachsenring
04 Αυγούστου	Great Britain	Silverstone Circuit
18 Αυγούστου	Austria	Red Bull Ring-Spielberg
01 Σεπτεμβρίου	Aragon	MotorLand
08 Σεπτεμβρίου	San Marino e della Riviera di Rimini	Misano World Circuit Marco Simoncelli
22 Σεπτεμβρίου	India*	Buddh International Circuit
29 Σεπτεμβρίου	Indonesia	Pertamina Mandalika International Circuit
06 Οκτωβρίου	Japan	Mobility Resort Motegi
20 Οκτωβρίου	Australia	Phillip Island
27 Οκτωβρίου	Thailand	Chang International Circuit
03 Νοεμβρίου	Malaysia	Sepang International Circuit
17 Νοεμβρίου	Comunitat Valenciana	Ricardo Tormo Circuit

*Subject to contract
** Subject to contract and homologation

Ετικέτες

motogp

https://bit.ly/MOTO_677

Race News

Επικαιρότητα

Δημοπρασία της θρυλικής MV Agusta 500c 1965 των Agostini - Hailwood

Ένα πολύτιμο κομμάτι ιστορίας σε τιμή που θα πλησιάσει τις 250.000 ευρώ

Από τον

Κώστα Γκαζή

13/2/2026

Ο οίκος Bonhams βγάζει σε δημοπρασία μια ιστορική και δαφνοστεφανωμένη αγωνιστική μοτοσυκλέτα, την τετρακύλινδρη MV Agusta 500 του 1965 που σημάδεψε την αλλαγή σκυτάλης στην κορυφή, από τον πρώην απλησίαστο Mike “the bike” Hailwood, στον τότε ανερχόμενο 22χρονο αστέρα και κατόπιν θρύλο των αγώνων Giacomo Agostini ο οποίος θα κατακτούσε 7 συνεχόμενους Παγκόσμιους Τίτλους με τις μοτοσυκλέτες του κόμη Agusta.

Ο κόμης Agusta είχε αναγνωρίσει σωστά το μεγάλο ταλέντο του “Ago”, ενώ ο Hailwood που μέχρι τότε κέρδιζε χωρίς ανταγωνισμό καβάλα στις κόκκινες-ασημί ιταλικές μοτοσυκλέτες -για 4 χρόνια είχε μόνο νίκες, χάνοντας την πρωτιά μόλις σε 3 αγώνες! Στο ντεμπούτο του στην τετρακύλινδρη Agusta ο Ιταλός τερμάτισε 2ος πίσω από τον Hailwood στους πρώτους 5 αγώνες του 1965, κερδίζοντας τον 6ο, και κάνοντας τον “Mike the bike” να αλλάξει στρατόπεδο, για να περάσει στη Honda. Άδικος κόπος, η δύση του Hailwood είχε ξεκινήσει, με την εποχή του Agostini να κρατάει γερά για τα επόμενα 7 χρόνια.

Η τετρακύλινδρη μοτοσυκλέτα των 497 κ.εκ. του 1965 είχε δυο εκκεντροφόρους επικεφαλής, 4 βαλβίδες στον κύλινδρο, και συμπίεση 10,4:1. Ο κινητήρας τροφοδοτούνταν από 4 Dell’Orto 28άρια καρμπιρατέρ, ο συμπλέκτης ήταν ξηρός πολύδισκος, και το κιβώτιο είχε 5 σχέσεις. Η ανακοινώσιμη απόδοση έφτανε τους 65 hp / 10.500 rpm και η τελική ταχύτητα τα 261 χλμ/ώρα. Το συμβατικό πιρούνι ήταν 38 mm, και πίσω έφερε δυο αμορτισέρ Girling. Ταμπούρα ήταν τα φρένα εμπρός-πίσω, στα 230 και 220 mm αντίστοιχα, και στους τροχούς 19 ιντσών η μοτοσυκλέτα φορούσε ελαστικά 100/90 Roadrunner της Avon. To βάρος έφτανε τα μόλις 138,8 κιλά με υγρά!

Τη μοτοσυκλέτα της δημοπρασίας οδήγησε τόσο ο Agostini, όσο και ο και Hailwood, συμβάλλοντας στη σχεδόν απόλυτη κυριαρχία της MV Agusta στα Παγκόσμια Πρωταθλήματα εκείνης της περιόδου.

Η τετρακύλινδρη διάταξη προσέφερε κορυφαία απόδοση, δίνοντας στην MV Agusta σαφές πλεονέκτημα απέναντι στους μονοκύλινδρους και δικύλινδρους ανταγωνιστές της. Ο κινητήρας τοποθετούνταν σε ελαφρύ σωληνωτό πλαίσιο, ενώ η μοτοσυκλέτα συνεχίζει να θεωρείται -δικαίως- και σήμερα μία από τις σημαντικότερες και ομορφότερες GP μοτοσυκλέτες που κατασκευάστηκαν ποτέ.

Η χρυσή εποχή του Giacomo Agostini με την MV Agusta

Το 1964 ο κόμης Agusta είχε στραμμένο το βλέμμα του σε έναν νεαρό Ιταλό αναβάτη: τον Giacomo Agostini, ο οποίος είχε ξεχωρίσει με τη Moto Morini και υπέγραψε με την MV Agusta. Δεν μπορούσε ακόμη να ανταγωνιστεί τον Mike Hailwood, που κέρδιζε σχεδόν όλους τους αγώνες και συχνά έριχνε γύρο σε όλους τους υπόλοιπους αναβάτες -εκτός από τον Agostini. Η MV Agusta έστειλε τον Ago στη Φινλανδία, όπου είχε ακόμη πιθανότητες για τον τίτλο των 350cc, καθώς ο πρωτοπόρος Jim Redman (Honda) δεν μπορούσε να ξεκινήσει λόγω τραυματισμού. Ο Agostini συμμετείχε και στον αγώνα των 500cc στη Φινλανδία -και τον κέρδισε .

Η πρώιμη επιτυχία του τον οδήγησε στην εργοστασιακή ομάδα της MV Agusta για το 1965, όπου θα αγωνιζόταν στις κατηγορίες 350cc και 500cc για την επόμενη δεκαετία. Στα 22 του, ξεκίνησε εντυπωσιακά, τερματίζοντας δεύτερος και στις δύο κατηγορίες πίσω από τον teammate και μέντορά του, Mike Hailwood.

Το 1966 ο Hailwood μετακινήθηκε στη Honda, αφήνοντας τον Agostini ως πρώτο αναβάτη της MV Agusta. Αν και έχασε τον τίτλο των 350cc, ο Ago κατέκτησε το πρώτο του Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στα 500cc, κερδίζοντας δραματικά τον τελευταίο αγώνα της χρονιάς όταν ο Hailwood εγκατέλειψε. Το 1967 οι δύο μονομάχησαν ξανά, με τον Agostini να διατηρεί οριακά τον τίτλο -ισοβαθμώντας σε βαθμούς και νίκες με τον Hailwood, αλλά υπερισχύοντας χάρη σε περισσότερες δεύτερες θέσεις.

Κι αν μέχρι τότε υπήρχε κάποια ισορροπία δυνάμεων μεταξύ Ago και Hailwood, τα επόμενα χρόνια ο Agostini πέρασε σε άλλο επίπεδο, κυριαρχώντας απόλυτα όπου κι αν αγωνιζόταν. Το 1968 ο “Ago” κέρδισε όλους τους αγώνες που έτρεξε σε 350cc και 500cc, ενώ το 1969 επανέλαβε τον ίδιο άθλο, και το 1970 το έκανε ξανά!

Το σερί έσπασε στο Isle of Man TT του 1971, όταν η MV Agusta του Ago έμεινε στον πρώτο γύρο του Junior TT. Μέχρι τότε είχε κερδίσει… 58 (!) συνεχόμενους αγώνες -26 στα 350cc και 32 στα 500cc. Αν εξαιρέσουμε λίγες εγκαταλείψεις το ’71 και ’72, ο Agostini κέρδισε κάθε αγώνα που τερμάτισε σε διάστημα πέντε ετών, με μόλις δύο εξαιρέσεις!