“ARABIAN TOUR” ΣΤ΄ ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΣΗ ΙΣΡΑΗΛ

Το καράβι της επιστροφής
Μπάμπη Μέντη
Από τον

Μπάμπη Μέντη

16/5/2022

Με την παρουσία μου στο Αμμάν της Ιορδανίας, ολοκληρώθηκε και τυπικά το κομμάτι του ταξιδιού μου στην αραβική χερσόνησο. Η επιστροφή μου στη περιοχή της Μέσης Ανατολής ήταν πλέον γεγονός, ενώ ο χρονικός ορίζοντας του “ARABIAN TOUR” είχε σχεδόν φτάσει στο τέλος του. Υπολείπονταν μόλις 160 χλμ. μέχρι να αντικρίσω το λιμάνι της Χάιφα (Ισραήλ), εκεί όπου θα φόρτωνα την BMW F-850 GS σ’ ένα εμπορικό πλοίο με προορισμό την Ελλάδα κι εγώ θα επέστρεφα αεροπορικώς στην πατρίδα.

   

Πάμε λοιπόν Ισραήλ. Το συνοριακό πέρασμά μου στο Ισραήλ, την όγδοη και τελευταία χώρα του “ARABIAN TOUR”, καθυστέρησε όμως κατά μια μέρα. Ο λόγος; Τα σύνορα Ιορδανίας–Ισραήλ ήταν κλειστά τα Σαββατοκύριακα. Το έζησα κι αυτό!

    Οι συνοριακές διαδικασίες εισόδου στο Ισραήλ ήταν αρκετά εξονυχιστικές και χρονοβόρες – μέχρι και τεστ PCR πραγματοποίησα στα σύνορα. Κι αφού αποχαιρέτησα τις τελωνιακές εγκαταστάσεις, ξεκίνησα με χαλαρό ρυθμό για την κοντινή πόλη της Χάιφα, η οποία θα “υπέγραφε” τον επίλογο του αραβικού οδοιπορικού μου. Λίγη ώρα αργότερα, με 7.700 χλμ. καταγεγραμμένα στο κοντέρ της, η BMW F-850 GS προσέγγιζε τα νότια προάστια της παραθαλάσσιας Χάιφα, ενώ με το δάκτυλο κολλημένο στο μπουτόν της κόρνας πανηγύριζα το φινάλε του “ARABIAN TOUR”.

 Πρωταρχική μου μέριμνα στη Χάιφα –πριν ακόμα την ανεύρεση καταλύματος– ήταν η διευθέτηση της ακτοπλοϊκής μεταφοράς της μοτοσυκλέτας για Ελλάδα. Το συνολικό κόστος (εισιτήριο μοτοσυκλέτας & εκτελωνιστικά τέλη) για να στείλω την BMW F-850 GS από το Ισραήλ στην Ελλάδα άγγιξε τα 640 Ευρώ. Αντίθετα, εγώ θα ταξίδευα αεροπορικώς (Τελ Αβίβ–Αθήνα) με μόλις 48 Ευρώ!

Στο ίδιο καράβι για Ελλάδα θα ταξίδευε όμως και η YAMAHA TENERE 700 του διάσημου Άγγλου μοτο-ταξιδιώτη Nick Sanders, ο οποίος επέστρεφε κι αυτός από την Σαουδική Αραβία. Η συνάντηση και η γνωριμία μου με τον Nick Sanders ήταν αναμφίβολα μια από τις πιο δυνατές στιγμές του “ARABIAN TOUR”. Σκέτο τρελοκομείο ο τύπος! 

Αποχαιρετώντας (προσωρινά) την BMW F-850 GS στο χώρο του λιμανιού, αναχώρησα  σιδηροδρομικώς από την Χάιφα με προορισμό το αεροδρόμιο της πρωτεύουσας Τελ Αβίβ. Διαβατήριο και boarding pass ανά χείρας, έλεγχος αποσκευών και μετά από 2 ώρες στον αέρα προσγειώθηκα στην Αθήνα μέσα στα άγρια μεσάνυχτα. Επιτέλους, σπίτι μου!

    Μετά την ολοκλήρωση του κάθε δίτροχου οδοιπορικού ακολουθεί πάντα ο απολογισμός και η “αξιολόγησή” του – είναι μια αναγκαιότητα ψυχής!  Και σίγουρα, το “ARABIAN TOUR” δεν θα μπορούσε να αποτελεί την εξαίρεση, αφού για 25 μέρες έζησα με πάθος και ένταση ένα ονειρικό ταξίδι στην Αραβική χερσόνησο και την Μέση Ανατολή.

   Με την μοτοσυκλέτα μου περιπλανήθηκα σε τόπους ιστορικούς και μυθικούς, εξερεύνησα πόλεις που μετρούν την ηλικία τους σε χιλιετίες και αποτύπωσα με τις αισθήσεις μου πρωτόγνωρα τοπία που ακροβατούσαν ανάμεσα στο έντονο φως και τη σκιά, στη γυμνή πέτρα και την καυτή άμμο. Αλλά πάνω απ’ όλα, γνώρισα ανθρώπους περήφανους, ευγενικούς, με καθάριο βλέμμα και αγνή ψυχή, που αιώνες τώρα επιβιώνουν μέσα στην αμμώδη αγκαλιά μιας φιλόξενης ερήμου…  

 

“Δρόμος ειρήνης 2018”: Ρωσία

Στη χώρα του Μουντιάλ!
Από τον

Λάζαρο Μαυράκη

3/7/2018


Αναμφισβήτητα, το μεγαλύτερο αθλητικό γεγονός της χρονιάς είναι το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Ποδοσφαίρου (Mundial 2018) που διοργανώνεται στην Ρωσία. Εκατοντάδες χιλιάδες ποδοσφαιρόφιλοι απ’ όλο τον κόσμο έχουν κατακλύσει αυτήν την περίοδο την Ρωσία, για να ζήσουν την μεγάλη γιορτή του ποδοσφαίρου. Αυτός είναι άλλωστε ο λόγος που όλοι με ρωτούσαν αν ήρθα στην Ρωσία να δω από κοντά το Μουντιάλ. Η ίδια ερώτηση στα σύνορα, στα ξενοδοχεία, στα εστιατόρια, παντού…
Όχι αγαπητοί σύντροφοι… Στην απέραντη Ρωσία ήρθα με την μικρή μοτοσυκλέτα μου για να ζήσω μια μεγάλη περιπέτεια δρόμου ως το μακρινό Βλαδιβοστόκ και όχι για να προσκυνήσω την στρογγυλή θεά!

Με αφετηρία τα ουκρανο-ρωσικά σύνορα, η διαδρομή της μαύρης Honda CRF 250 Rally μέσα στα όρια της Ευρωπαϊκής Ρωσίας είχε μήκος 1.800 χλμ. Οι πόλεις Kursk, Saratov, Samara και Ufa θα φρόντιζαν να με κοιμίσουν στα αστικά τους όρια, ενώ απώτατος προορισμός μου στην ρώσικη επικράτεια οι πρόποδες των Ουραλίων. Η υπέρβαση του ορεινού όγκου των Ουραλίων θα με οδηγούσε κατόπιν σε άλλη γεωγραφική διάσταση, σ’ αυτήν της Σιβηρίας, και ταυτόχρονα θα άλλαζα ήπειρο, βάζοντας ρόδα στην Ασία.
Για πέντε μέρες "βασανιζόμουν" από την ανία των απέραντων ρωσικών πεδιάδων (που συντρόφευαν όλα τα χιλιόμετρα της διαδρομής), την απόκοσμη γαλήνη της τοπικής φύσης και την αυξημένη κίνηση των οχημάτων. Μοναδικό αντίδοτο καθοδόν αποτελούσαν οι πάμπολλοι μικροί αγροτικοί οικισμοί με τις ταπεινές ξύλινες κατοικίες που παρεμβάλλονταν στην διαδρομή και ξεχώριζαν για τον διάκοσμό τους από σκαλιστό ξύλο και ζωηρόχρωμα παραθυρόφυλλα. Ήταν μια εικόνα γοητευτική, που με υποχρέωνε συχνά να σταματώ και να την απαθανατίζω φωτογραφικά.


Όσον αφορά τους ντόπιους, αν και στην συντριπτική τους πλειοψηφία δεν μιλούσαν αγγλικά, δεν δίσταζαν να με προσεγγίσουν για να μάθουν σχετικά με την παρουσία μου. Πρόθυμοι και ευγενικοί, όποτε ζήτησα βοήθεια σε θέματα καθημερινότητας δεν αρνήθηκαν να με εξυπηρετήσουν. Μάλιστα, υπήρξαν περιπτώσεις που σε χωριά της διαδρομής μού άνοιξαν την πόρτα του σπιτιού τους και με ξενάγησαν στα ενδότερα. Και κάθε φορά που η Εθνική Ρωσία νικούσε, η βότκα έρρεε άφθονη και τα κεράσματα έδιναν και έπαιρναν…

Κωνσταντίνος Μητσάκης

 

Ετικέτες