MOTUL WSBK 2019 Laguna Seca: Ο Ουαλός επέστρεψε!

Αναμένονται τιτανομαχίες
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

13/7/2019

Ο αγώνας του Motul WSBK στην θρυλική Laguna Seca, έρχεται μια εβδομάδα ακριβώς μετά τον αγώνα της Αγγλίας, χωρίς να αφήνει την δράση να καταλάγιασει. Η Laguna Seca έχει βαθιά παράδοση στα superbike. Κατασκευάστηκε το 1957 και έκτοτε έχει αλλάξει πολλές φορές η χάραξή της, ενώ ο πρώτος αγώνας του Παγκόσμιου Πρωταθλήματος Superbike έγινε εκεί για πρώτη φορά το 1995! Σε αντίθεση με την Αγγλία ο καιρός στην Καλιφόρνια που βρίσκεται η πίστα ήταν φυσικά πολύ μα πολύ καλύτερος. Χωρίς ίχνος νεφώσεων ολοκληρώθηκαν τόσο τα FP1 όσο και τα FP2. Η θερμοκρασία κυμάνθηκε σε δροσερά επίπεδα, από 16 έως 20 βαθμούς Κελσίου και έκανε τα δοκιμαστικά πιο ευχάριστα για τους αναβάτες. Απ’ την άλλη η θερμοκρασία της ασφάλτου ήταν σχεδόν διπλάσια, αφού το πρωί ήταν στους 35 οC και στο τέλος των FP2 είχε φτάσει τους 41.

 

Στην FP1 είδαμε τον Jonathan Rea (Kawasaki Racing Team WorldSBK) να κυριαρχεί στον πίνακα των χρονομετρήσεων, με τον περσινό του Teammate, που ήταν φοβερός στο Donington Park αλλά και άτυχος, τον Tom Sykes (BMW Motorrad WorldSBK) να είναι πίσω του στο τέλος των δοκιμαστικών. Στην τρίτη θέση είδαμε τον Toprak Razgatlioglu (Turkish Puccetti Racing), ενώ πίσω του ήταν ο Alex Lowes (Pata Yamaha WorldSBK Team) με τον ομόσταβλό του Michael van der Mark να συμπληρώνει την πεντάδα, κλείνοντας επίσης και την πόρτα στους εργοστασιακούς αναβάτες της Ducati για μια θέση σε αυτή. Ο Chaz Davies (Aruba.IT Racing – Ducati) ήρθε έκτος, ενώ ο Alvaro Bautista ήταν πίσω του με τον Loris Baz (Ten Kate Racing – Yamaha) να βρίσκεται όγδοος. Ένατος στον πίνακα των χρονομετρήσεων ήταν ο Marco Melandri (GRT Yamaha WorldSBK), που πρόσφατα ανακοίνωσε την απόσυρσή του απ’ τους αγώνες, ενώ ο teammate του Rea, Leon Halsam (Kawasaki Racing Team WorldSBK) έκλεισε τη δεκάδα.

Η οδύσσεια του Eugene Laverty (Team Goeleven) που ξεκίνησε απ’ την Imola, φαίνεται να έφτασε στο τέλος της. Ο Laverty επέστρεψε και όπως όλα δείχνουν θα πάρει μέρος στον αγώνα, ενώ στις FΡ1 και FP2 ήρθε 14ος και 13ος αντίστοιχα. Ο Markus Reiterberger (BMW Motorrad WorldSBK TeaM) ανάρρωσε απ’ τον ιό της γρίπης και επέστρεψε και αυτός, ολοκληρώνοντας τα FP1 στην τελευταία θέση, ενώ στα FP2 βρέθηκε 16ος. Ο Leon Camier (Moriwaki Althea Honda Team) όπως είχαμε αναφέρει και στο παρελθόν θα χάσει τον αγώνα στη Laguna Seca. Οι εξελίξεις με την πορεία του τραυματισμένου του ώμου χειροτέρεψαν και τελικά ο Camier χρειάστηκε να μπει στο χειρουργείο ώστε να σταθεροποιηθεί η άρθρωσή του. Από τώρα, μετρά τις ημέρες αποθεραπείας και αναμένεται να επιστρέψει τόσο στον αγώνα της Πορτογαλίας όσο και στις επίσημες δοκιμές του Portimao στο τέλος του Αυγούστου.

 

Με τους αναβάτες να έχουν πάρει μια πρώτη γεύση απ’ τη συμπεριφορά των μοτοσυκλετών τους στη Laguna Seca και να έχουν συλλέξει αρκετά δεδομένα, τα ονόματα στον πίνακα των χρονομετρήσεων της FP2 ανακατεύτηκαν για τα καλά! Ο Ουαλός Chaz Davies (Aruba.IT Racing – Ducati) πρόλαβε κυριολεκτικά στο παρά πέντε να βρεθεί στην κορυφή, καθώς στο τέλος των FP2 σημείωσε τον γρηγορότερο γύρο και βρέθηκε μπροστά απ’ τον Jonathan Rea για μόλις 0,032 δευτερόλεπτα. “Είναι πολύ καλό που ξαναβρίσκομαι στην κορυφή ακόμη και αν αυτή αφορά τα ελεύθερα δοκιμαστικά.” Είπε ο Davies με το πρόσωπό του να λάμπει από χαρά! Απ’ την αρχή των δοκιμαστικών είχε ξεκινήσει να τροποποιεί δραστικά τις ρυθμίσεις στη V4 R του και τελικά κατάφερε να κινηθεί προς τη σωστή κατεύθυνση. Στην FP2 έκανε κάποιες περαιτέρω αλλαγές, όχι τόσο δραστικές όμως εξίσου σημαντικές με αποτέλεσμα να βρεθεί στην κορυφή.

Η Laguna Seca είναι μια πολύ ιδιαίτερη πίστα καθώς έχει μεγάλες υψομετρικές διαφορές που έχουν ως αποτέλεσμα να δημιουργούν πολλές τυφλές στροφές και πολλά τεχνικά σημεία. Το Corkscrew είναι απ’ αυτά και αποτελείται από δύο στροφές. Έχει πάρει το όνομά του από την κίνηση των πυγμάχων, που το Corkscrew πρεσβεύει ένα ευθύ αλλά περιστροφικό χτύπημα. Βέβαια δεν πρόκειται για μια ευθεία στην πίστα αλλά όπως είπαμε από δύο στροφές, την επτά και οκτώ που είναι κολλητά μεταξύ τους και απαιτούν την άμεση αλλαγή κλίσης της μοτοσυκλέτα την ώρα που η πρώτη στροφή απ' αυτές είναι τόσο κατηφορική που θυμίζει roller coaster. Έτσι, κάθε αναβάτης οφείλει να βρει τα σωστά σημεία εισόδου και να βάλει τα σημάδια του καθώς ένα λάθος στην επτά μπορεί να τον οδηγήσει εκτός πίστας στην οκτώ. Χαρακτηριστικό παράδειγμα όπως είπε και ο Sykes ήταν το λάθος του όταν μια χρονιά είχε βάλει για σημάδι ένα πορτοκαλί αντικείμενο που αποδείχτηκε τελικά πως ήταν αγωνοδίκης, ο οποίος μάλιστα είχε κουνηθεί απ’ την αρχική του θέση, δίνοντάς του έτσι λάθος στίγμα και όπως καταλαβαίνεται τα πράγματα δεν πήγαν καλά.

Οι αναβάτες πέραν της δυσκολίας να βρουν τις καταλληλότερες αγωνιστικές γραμμές πρέπει να βρουν και το ποιο ελαστικό τους ταιριάζει καλύτερα στα δεδομένα της Laguna Seca. Σε αυτό το κομμάτι εστίασε έντονα ο Jonathan Rea που ήρθε δεύτερος. Αισθάνεται πολύ καλά με την αίσθηση που του δίνει η ZX-10RR, όμως λόγω της πίστας, όπως είπαμε, είναι αρκετά δύσκολη η εύρεση των κατάλληλων ρυθμίσεων. Απ’ τη μια ο Rea ήθελε να κάνει τη μοτοσυκλέτα του πιο σταθερή, το οποίο και πέτυχε, όμως αυτό είχε επιπτώσεις στην πρόσφυση του πίσω τροχού. Με τις επιδόσεις και τη συμπεριφορά του μπροστινού ελαστικού ο Rea είναι ευχαριστημένος, όμως παραμένει αρκετά προβληματισμένος σχετικά με το πίσω. Δοκίμασε δύο διαφορετικά ελαστικά, όμως ακόμη δεν έχει καταλήξει σε ποιο απ’ τα δύο θα χρησιμοποιήσει για τον αγώνα. Ο Rea έκλεισε τις δηλώσεις του μιλώντας για τη σημαντικότητα του Sprint Race της Κυριακής που αποφασίζει εκ νέου τις 10 πρώτες θέσει του grid. “Το να είσαι pole έχει μεγάλη σημασία στην εκκίνηση της Laguna Seca και σου δίνει πλεονέκτημα, επειδή η πρώτη στροφή στενεύει πάρα πολύ σε πλάτος.”

Ο Alvaro Bautista (Aruba.IT Racing – Ducati) ήρθε τρίτος πίσω απ’ τον Rea στα FP2 και κατάφερε να βρει αυτό που έψαχνε στην FP1. Τα προβλήματα σταθερότητας της V4 R τον ανησυχούσαν απ’ τον αγώνα του Donington, όπως και το θέμα της πρόσφυσης, τα οποία φαίνεται να έλυσε για την Laguna Seca, μια πίστα την οποία γνωρίζει απ’ τα MotoGP. Βέβαια οι διαφορές είναι αρκετές μεταξύ της συμπεριφοράς των μοτοσυκλετών του GP και του Motul WSBK, όπως τόνισε. “Συγκεκριμένα στην πρώτη στροφή μετά την ευθεία που μπαίνεις με έκτη θυμάμαι κατά το άνοιγμα του γκαζιού, η GP ξεκολλούσε και επιτάχυνε δυνατά ενώ με την V4 R, αυτό συμβαίνει πιο ήπια.” Ανέφερε ο Bautista με το παιδικό του χαμόγελο να διαγράφεται έντονα στο πρόσωπό του. Είναι πολύ χαρούμενος με τα αποτελέσματα της FP1 και FP2 καθώς οι κόποι του και της ομάδας απέδωσαν, καθώς βρήκαν τις ρυθμίσεις ώστε να κάνουν το πίσω μέρος της V4 R πιο σταθερό και τη μοτοσυκλέτα πιο να στρίβει πιο εύκολα.

Ο Leon Haslam φαίνεται πως και αυτός βρήκε τις ρυθμίσεις που έψαχνε στην ZX-10RR και αναδύθηκε απ’ τη δέκατη θέση των FP1 στη πέμπτη, έχοντας μπροστά του τον Tom Sykes! Ο Loris Baz βρέθηκε έκτος στον πίνακα με τον Τούρκο Razgatlioglu να είναι έβδομος. Οι αναβάτες της Pata Yamaha βρέθηκαν στην όγδοη και ένατη θέση με τον Lowes να επικρατεί του Ολλανδού van der Mark. ΤΗ δεκάδα έκλεισε ο Jordi Torres (Team Pedercini Racing). Απ’ τις πρώτες δοκιμές τα πράγματα δείχνουν πως θα έχουν πάρα πολύ ενδιαφέρον και περισσότερες μάχες μεταξύ των αναβάτων.

Ετικέτες

Motul WSBK 2019: Μονομαχίες στο El...Villicum

Ένα αγωνιστικό τριήμερο γεμάτο ένταση
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

14/10/2019

Το πρώτο σκέλος του προτελευταίου γύρου του πρωταθλήματος στην Αργεντινή ξεκίνησε με 12 αντί για 18 αναβάτες που θα έπρεπε κανονικά. Η υψηλή θερμοκρασία της ασφάλτου που έφτανε τους 45 οC και τα εν δυνάμει προβλήματα που μπορούσε να δημιουργήσει στα φρεσκοστρωμένα κομμάτια της ασφάλτου, ήταν που έκανε ορισμένους αναβάτες να μην αγωνιστούν το Σάββατο. Τις ανησυχίες τους εξέφρασε και ο εκπρόσωπός τους στο meeting για την ασφάλεια των αναβατών, που έγινε την Παρασκευή το απόγευμα. Μάλιστα, η διοργάνωση πραγματοποίησε άλλο ένα meeting την επόμενη μέρα -όπως είχε συμφωνηθεί- μετά το πέρας των ελεύθερων δοκιμαστικών, λόγω της θερμοκρασίας που είχε πολλές αυξομειώσεις, μεταβάλλοντας τις συνθήκες στην πίστα. Εκείνη την ώρα όλοι οι αναβάτες ήταν ευχαριστημένοι, αλλά λίγο πριν την έναρξη του πρώτου σκέλους, ο υδράργυρος ανέβηκε και έτσι οι Laverty (Team Goeleven), Melandri (GRT Yamaha WorldSBK), Kiyonari (Moriwaki Althea Honda Team), Cortese (GRT Yamaha WorldSBK), Davies (ARUBA.IT Racing – Ducati)  και Camier (Moriwaki Althea Honda Team) πήραν την απόφαση να μην αγωνιστούν, αφήνοντας έτσι τη σχάρα εκκίνησης μισογεμάτη και μειώνοντας αισθητά τον ανταγωνισμό.

Το θέμα πήρε μεγάλες διαστάσεις και η Dorna μέσα από ένα δελτίο τύπου, τοποθετήθηκε πάνω σε αυτό λέγοντας πως η νούμερο ένα προτεραιότητά της είναι η ασφάλεια των αναβατών και γι' αυτό το λόγο μάλιστα το El Villicum είχε καθαριστεί ενδελεχώς από την Πέμπτη –όπως συμβαίνει σε κάθε πίστα πριν πραγματοποιηθεί ένας αγώνας παγκοσμίου επιπέδου σε αυτή- ώστε να υποδεχτεί τους αναβάτες χαρίζοντας όσο το δυνατόν καλύτερες συνθήκες, τόσο στα δοκιμαστικά όσο και στους αγώνες.

Πρώτο Σκέλος

Με το που έσβησαν τα φώτα, οι αναβάτες των Superbikes μας χάρισαν μια εκρηκτική εκκίνηση. Ο Alvaro Bautista (ARUBA.IT Racing – Ducati) προσπάθησε να διατηρήσει το πλεονέκτημα της pole position, όμως ήρθε αντιμέτωπος με την ακόρεστη δίψα του Rea για την κορυφή. Ωστόσο, και οι δύο τους δεν είχαν υπολογίσει τον ιπτάμενο Ολλανδό, Michael van der Mark (Pata Yamaha WorldSBK Team), που με μια παράτολμη κίνηση κατάφερε να πάρει τα ηνία του αγώνα στην πρώτη στροφή. Πίσω από τους τρεις πρώτους βρέθηκε ο Toprak Razgatlioglu (Turkish Puccetti Racing), που από του χρόνου θα είναι ομόσταβλος με τον van der Mark, ενώ πέμπτος και έκτος έστριψαν οι Lowes και Sykes αντίστοιχα.

Μόλις οι αναβάτες βρήκαν τα πατήματά τους, οι τέσσερις πρώτοι μας πρόσφεραν μπόλικο θέαμα. Ο Bautista έδειξε με την κατάκτηση της pole, πως είχε τα φόντα να βρεθεί στην κορυφή, όμως ο Rea δεν πρόκειται να τον άφηνε να πάρει μια εύκολη νίκη κι έτσι ξεκίνησαν οι πρώτες μονομαχίες μεταξύ τους. Η υπεροχή της V4 R στις ευθείες ήταν ξεκάθαρη, όπως και της ZX-10RR στις στροφές κι έτσι οι προσπεράσεις δεν περιορίστηκαν μόνο σε ένα σημείο της πίστας.

Με 16 γύρους να απομένουν μέχρι την πτώση της καρό σημαίας, οι Bautista, Rea και Razgatlioglu ανέβασαν το ρυθμό τους και άρχισαν να δημιουργούν απόσταση από τους υπόλοιπους. Ο van der Mark ήταν ο πρώτος που έδειξε ότι δεν μπορούσε να ακολουθήσει το γκρουπ των τριών πρώτων αναβατών, μένοντας πίσω στη τέταρτη θέση. O Bautista έπειτα, συνέχισε να ανεβάζει το ρυθμό του με ένα σερί από ταχύτερους γύρους, στον οποίο μονάχα ο Rea κατάφερε να απαντήσει μένοντας κοντά του, ενώ ο Razgatlioglu που ήταν τρίτος περιορίστηκε στο να τους παρακολουθεί να απομακρύνονται. Για το μεγαλύτερο μέρος του αγώνα οι αναβάτες διατήρησαν αυτές τις θέσεις. Πιο πίσω, στις μάχες για τις υπόλοιπες θέσεις της δεκάδας είδαμε τον Leon Haslam να κυνηγά τον αναβάτη που θα τον αντικαταστήσει από του χρόνου στην Kawasaki, τον Alex Lowes (Pata Yamaha WorldSBK Team), αλλά ενώ τον πλησίασε δεν κατάφερε να τον προσπεράσει.

Γύρο με το γύρο, γινόταν όλο και πιο ξεκάθαρο πως ο Rea δεν μπορούσε να ανταγωνιστεί το ρυθμό του Bautista κι έτσι ο Ισπανός κατέκτησε την πρώτη νίκη του σαββατοκύριακου. Στο δεύτερο σκαλί του βάθρου ανέβηκε ο Rea παρά τα λάθη του στην Κ6, τα οποία δεν μπόρεσε να εκμεταλλευτεί επαρκώς ο Razgatlioglu που τερμάτισε τρίτος. Τέταρτος πέρασε την καρό σημαία ο van der Mark με τον teammate του Alex Lowes να κλείνει την πεντάδα. Ο Haslam ήρθε έκτος, όμως δεν μπόρεσε να προσπεράσει τον Lowes, που τόσο ήθελε ώστε να καταφέρει να βρεθεί πιο κοντά στην τρίτη θέση της βαθμολογίας του πρωταθλήματος. Ο Tom Sykes (BMW Motorrad    WorldSBK Team) τερμάτισε έβδομος με τον Jordi Torres (Team Pedercini Racing) να είναι πίσω του και να αποτελεί παράλληλα το δεύτερο μη εργοστασιακό αναβάτη στη δεκάδα. Ο Leandro Mercado (Orelac Racing VerdNatura) ολοκλήρωσε τον αγώνα ένατος και ο Alessandro Delbianco (Althea Mie Racing Team) έκλεισε τη δεκάδα.

Tissot Superpole Race

Ο καυτός ήλιος του Σαββάτου και οι 45 οC της ασφάλτου έδωσαν τη θέση τους σε μια… συννεφιασμένη Κυριακή με πιο ευνοϊκές συνθήκες, τόσο για τους αναβάτες όσο και για τα ελαστικά των μοτοσυκλετών. Η θερμοκρασία της ασφάλτου είχε πέσει στους 32 οC και ο Rea χρησιμοποίησε μαλακά ελαστικά στην ZX-10RR του, ενώ το γεγονός ότι ο Sprint Race είναι μισής διάρκειας του έδωσε τη δυνατότητα να μην κάνει έναν αγώνα τακτικής όσον αφορά την φθορά των ελαστικών και να ξεκινήσει δίνοντας το 100% εξ αρχής.

Ωστόσο, ο Rea δεν κατάφερε να επιτεθεί στον Bautista που έστριψε πρώτος. Παράλληλα, ο Razgatliolgu έστριψε τρίτος και βρήθηκε πίσω απ’ τον πρωταθλητή, ο οποίος πήρε τα ηνία στην K6 και ξεκίνησε να φεύγει μπροστά. Τέταρτος ήταν ο Chaz Davies (ARUBA.IT Racing – Ducati) και μάλιστα ήρθε σε επαφή με τον van der Mark την ώρα που έστριβαν χωρίς όμως να υπάρξουν δράματα. Ο Loris Baz (Ten Kate Racing – Yamaha) λίγο πριν το τέλος του πρώτου γύρου, στην γρήγορη Κ16 είχε ένα θεαματικό highside χωρίς όμως να τραυματιστεί.

Μόλις οι αναβάτες σταθεροποίησαν το ρυθμό τους -και σε συνδυασμό με τη χαμηλότερη θερμοκρασία της ασφάλτου- είδαμε το Rea να περνά σε άλλη διάσταση και να σπάει το ρεκόρ του ταχύτερου γύρου αγώνα, σχεδόν κάθε φορά που περνούσε τη γραμμή εκκίνησης. Οι μάχες για τις υπόλοιπες θέσεις ήταν εξίσου θεαματικές και στα μέσα του αγώνα ο Davies πέρασε τους αναβάτες της Pata Yamaha van der Mark και Lowes και ολοκλήρωσε τον αγώνα του τέταρτος, αφήνοντάς τους στην πέμπτη και έκτη θέση αντίστοιχα.

Μπροστά, ο Rea κατάφερε να επιστρέψει στο πρώτο σκαλί του βάθρου και να κατακτήσει την τρίτη του νίκη στην πίστα της Αργεντινής, αφού πρώτα καρδιοχτύπησε με μια παραλίγο πτώση. Δεύτερος είδε την καρό σημαία ο Bautista, έχοντας τον Razgatlioglu πίσω του, ο οποίος ανέβηκε για 14η φορά φέτος στο βάθρο. Ο Sandro Corterse (GRT Yamaha WorldSBK) ήταν αρκετά δυνατός και κατάφερε να τερματίσει στην έβδομη θέση, αφήνοντας πίσω του τον Leon Haslam. Η σχάρα του grid για το δεύτερο σκέλος αναδιαμορφώθηκε από τους Tom Sykes και Mercardo που τερμάτισαν ένατος και δέκατος αντίστοιχα.

Δεύτερο σκέλος

Ο τρίτος και τελευταίος αγώνας στην πίστα της Αργεντινής ήταν γεμάτος θέαμα από τις μάχες που έγιναν σε όλες τις θέσεις της δεκάδας. Στην εκκίνηση ο Rea κατάφερε να διατηρήσει το πλεονέκτημα της pole στην Κ1, αφήνοντας πίσω του τους Bautista και Razgatlioglu, ενώ ο Cortese βρέθηκε τέταρτος. Ο Davies είχε μια μέτρια εκκίνηση και από τέταρτος έστριψε έβδομος, έχοντας μπροστά τους αναβάτες της Pata Yamaha. Μόλις το τοπίο άρχισε να ξεδιαλύνει είδαμε τον Rea να απομακρύνεται από τον Bautista που τον ακολουθούσε, ενώ ο Razgatlioglu ήταν πιο αμείλικτος από ποτέ κυνηγώντας τον Ισπανό της Ducati. Παράλληλα, ο Davies είχε καταφέρει να ανακτήσει την τέταρτη θέση χάρη στην υψηλή τελική και την επιτάχυνση της V4 R στις ευθείες.

Στον έβδομο γύρο, στην πίσω ευθεία της πίστας, ο Rea έβαλε κατά λάθος νεκρά και αναγκάστηκε να βγει εκτός πίστας μέχρι να ξαναβάλει πρώτη, δίνοντας προσωρινά τα ηνία στον Bautista! Ωστόσο, έναν γύρο αργότερα ο πρωταθλητής κατάφερε να ανακάμψει από το λάθος του και να προσπεράσει τον Ισπανό στην Κ7, κάνοντάς τον μάλιστα να ανοίξει τη γραμμή του. Αυτό επέτρεψε στους Razgatlioglu και Davies να κλείσουν την απόσταση που τους χώριζε από τους δύο πρώτους. Λίγο, πριν τα μέσα του αγώνα, ο Davies κατάφερε στην Κ10 να προσπεράσει τον Τούρκο και ξεκίνησε να καταδιώκει τον teammate του, Bautista. Οι τρεις τους προσέφεραν άπλετο θέαμα στο κοινό, καθώς ο Bautista τα βρήκε σκούρα τόσο με τον Davies που τον προσπέρασε όσο και με τον Razgatlioglu, που έκανε το ίδιο από την εξωτερική της Κ2. Τα πράγματα έγιναν ακόμη πιο δύσκολα για τον Bautista και από εκεί που έδειχνε πολύ ανταγωνιστικός στην αρχή του τριημέρου με μια νίκη, βρέθηκε να τερματίζει πέμπτος πίσω από τον Van der Mark.

Τέσσερις γύρους πριν το τέλος, ο Mercado έδειχνε εξαιρετικά ανταγωνιστικός και ήταν εντός της δεκάδας έχοντας προσπεράσει τόσο τον Torres όσο και τον Haslam. Μάλιστα, μονομάχησε και με τον Rinaldi στην Κ15, ανεβαίνοντας στην έβδομη θέση. Ωστόσο, ο Laverty δεν άργησε και έκανε την κίνησή του προσπερνώντας και τους δύο λίγο αργότερα. Ο Rea ήταν πραγματικά αδίστακτος και η επιλογή του να βάλει τα μαλακά ελαστικά στους αγώνες της Κυριακής ήταν σωστή, αφού απέφερε πολύτιμους καρπούς για την ομάδα με άλλη μια πρωτιά. Παρότι αντιμετώπισε αρκετά προβλήματα στις αριστερές στροφές στα τελευταία στάδια του αγώνα, δεν έμεινε απλά μπροστά αλλά τερμάτισε πρώτος με διαφορά 5” απ’ τον Davies. Στο τρίτο σκαλί του βάθρου ανέβηκε για άλλη μια φορά ο Razgaltiolgu, ενώ πίσω του τερμάτισε ο van der Mark. Την πεντάδα έκλεισε ο Bautista, έχοντας πίσω του τον Lowes. Ο Laverty είδε έβδομος την καρό σημαία και ο Mercado τερμάτισε όγδοος κάνοντας έναν εξαιρετικό αγώνα, αφού είχε ξεκινήσει από την τελευταία θέση. Η δεκάδα ολοκληρώθηκε από τους Torres και Haslam τερματίζοντας ένατος και δέκατος αντίστοιχα.

Ένας ακόμη γύρος μένει για την ολοκλήρωση του φετινού πρωταθλήματος και παρότι έχουμε ήδη πρωταθλητή, το ενδιαφέρον παραμένει υψηλό, διότι οι τελευταίοι αγώνες θα κρίνουν το μέλλον πολλών αναβατών που δεν έχουν υπογράψει συμβόλαιο με κάποια ομάδα για του χρόνου.

Ετικέτες