MOTUL WSBK 2019 Laguna Seca: Ο Ουαλός επέστρεψε!

Αναμένονται τιτανομαχίες
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

13/7/2019

Ο αγώνας του Motul WSBK στην θρυλική Laguna Seca, έρχεται μια εβδομάδα ακριβώς μετά τον αγώνα της Αγγλίας, χωρίς να αφήνει την δράση να καταλάγιασει. Η Laguna Seca έχει βαθιά παράδοση στα superbike. Κατασκευάστηκε το 1957 και έκτοτε έχει αλλάξει πολλές φορές η χάραξή της, ενώ ο πρώτος αγώνας του Παγκόσμιου Πρωταθλήματος Superbike έγινε εκεί για πρώτη φορά το 1995! Σε αντίθεση με την Αγγλία ο καιρός στην Καλιφόρνια που βρίσκεται η πίστα ήταν φυσικά πολύ μα πολύ καλύτερος. Χωρίς ίχνος νεφώσεων ολοκληρώθηκαν τόσο τα FP1 όσο και τα FP2. Η θερμοκρασία κυμάνθηκε σε δροσερά επίπεδα, από 16 έως 20 βαθμούς Κελσίου και έκανε τα δοκιμαστικά πιο ευχάριστα για τους αναβάτες. Απ’ την άλλη η θερμοκρασία της ασφάλτου ήταν σχεδόν διπλάσια, αφού το πρωί ήταν στους 35 οC και στο τέλος των FP2 είχε φτάσει τους 41.

 

Στην FP1 είδαμε τον Jonathan Rea (Kawasaki Racing Team WorldSBK) να κυριαρχεί στον πίνακα των χρονομετρήσεων, με τον περσινό του Teammate, που ήταν φοβερός στο Donington Park αλλά και άτυχος, τον Tom Sykes (BMW Motorrad WorldSBK) να είναι πίσω του στο τέλος των δοκιμαστικών. Στην τρίτη θέση είδαμε τον Toprak Razgatlioglu (Turkish Puccetti Racing), ενώ πίσω του ήταν ο Alex Lowes (Pata Yamaha WorldSBK Team) με τον ομόσταβλό του Michael van der Mark να συμπληρώνει την πεντάδα, κλείνοντας επίσης και την πόρτα στους εργοστασιακούς αναβάτες της Ducati για μια θέση σε αυτή. Ο Chaz Davies (Aruba.IT Racing – Ducati) ήρθε έκτος, ενώ ο Alvaro Bautista ήταν πίσω του με τον Loris Baz (Ten Kate Racing – Yamaha) να βρίσκεται όγδοος. Ένατος στον πίνακα των χρονομετρήσεων ήταν ο Marco Melandri (GRT Yamaha WorldSBK), που πρόσφατα ανακοίνωσε την απόσυρσή του απ’ τους αγώνες, ενώ ο teammate του Rea, Leon Halsam (Kawasaki Racing Team WorldSBK) έκλεισε τη δεκάδα.

Η οδύσσεια του Eugene Laverty (Team Goeleven) που ξεκίνησε απ’ την Imola, φαίνεται να έφτασε στο τέλος της. Ο Laverty επέστρεψε και όπως όλα δείχνουν θα πάρει μέρος στον αγώνα, ενώ στις FΡ1 και FP2 ήρθε 14ος και 13ος αντίστοιχα. Ο Markus Reiterberger (BMW Motorrad WorldSBK TeaM) ανάρρωσε απ’ τον ιό της γρίπης και επέστρεψε και αυτός, ολοκληρώνοντας τα FP1 στην τελευταία θέση, ενώ στα FP2 βρέθηκε 16ος. Ο Leon Camier (Moriwaki Althea Honda Team) όπως είχαμε αναφέρει και στο παρελθόν θα χάσει τον αγώνα στη Laguna Seca. Οι εξελίξεις με την πορεία του τραυματισμένου του ώμου χειροτέρεψαν και τελικά ο Camier χρειάστηκε να μπει στο χειρουργείο ώστε να σταθεροποιηθεί η άρθρωσή του. Από τώρα, μετρά τις ημέρες αποθεραπείας και αναμένεται να επιστρέψει τόσο στον αγώνα της Πορτογαλίας όσο και στις επίσημες δοκιμές του Portimao στο τέλος του Αυγούστου.

 

Με τους αναβάτες να έχουν πάρει μια πρώτη γεύση απ’ τη συμπεριφορά των μοτοσυκλετών τους στη Laguna Seca και να έχουν συλλέξει αρκετά δεδομένα, τα ονόματα στον πίνακα των χρονομετρήσεων της FP2 ανακατεύτηκαν για τα καλά! Ο Ουαλός Chaz Davies (Aruba.IT Racing – Ducati) πρόλαβε κυριολεκτικά στο παρά πέντε να βρεθεί στην κορυφή, καθώς στο τέλος των FP2 σημείωσε τον γρηγορότερο γύρο και βρέθηκε μπροστά απ’ τον Jonathan Rea για μόλις 0,032 δευτερόλεπτα. “Είναι πολύ καλό που ξαναβρίσκομαι στην κορυφή ακόμη και αν αυτή αφορά τα ελεύθερα δοκιμαστικά.” Είπε ο Davies με το πρόσωπό του να λάμπει από χαρά! Απ’ την αρχή των δοκιμαστικών είχε ξεκινήσει να τροποποιεί δραστικά τις ρυθμίσεις στη V4 R του και τελικά κατάφερε να κινηθεί προς τη σωστή κατεύθυνση. Στην FP2 έκανε κάποιες περαιτέρω αλλαγές, όχι τόσο δραστικές όμως εξίσου σημαντικές με αποτέλεσμα να βρεθεί στην κορυφή.

Η Laguna Seca είναι μια πολύ ιδιαίτερη πίστα καθώς έχει μεγάλες υψομετρικές διαφορές που έχουν ως αποτέλεσμα να δημιουργούν πολλές τυφλές στροφές και πολλά τεχνικά σημεία. Το Corkscrew είναι απ’ αυτά και αποτελείται από δύο στροφές. Έχει πάρει το όνομά του από την κίνηση των πυγμάχων, που το Corkscrew πρεσβεύει ένα ευθύ αλλά περιστροφικό χτύπημα. Βέβαια δεν πρόκειται για μια ευθεία στην πίστα αλλά όπως είπαμε από δύο στροφές, την επτά και οκτώ που είναι κολλητά μεταξύ τους και απαιτούν την άμεση αλλαγή κλίσης της μοτοσυκλέτα την ώρα που η πρώτη στροφή απ' αυτές είναι τόσο κατηφορική που θυμίζει roller coaster. Έτσι, κάθε αναβάτης οφείλει να βρει τα σωστά σημεία εισόδου και να βάλει τα σημάδια του καθώς ένα λάθος στην επτά μπορεί να τον οδηγήσει εκτός πίστας στην οκτώ. Χαρακτηριστικό παράδειγμα όπως είπε και ο Sykes ήταν το λάθος του όταν μια χρονιά είχε βάλει για σημάδι ένα πορτοκαλί αντικείμενο που αποδείχτηκε τελικά πως ήταν αγωνοδίκης, ο οποίος μάλιστα είχε κουνηθεί απ’ την αρχική του θέση, δίνοντάς του έτσι λάθος στίγμα και όπως καταλαβαίνεται τα πράγματα δεν πήγαν καλά.

Οι αναβάτες πέραν της δυσκολίας να βρουν τις καταλληλότερες αγωνιστικές γραμμές πρέπει να βρουν και το ποιο ελαστικό τους ταιριάζει καλύτερα στα δεδομένα της Laguna Seca. Σε αυτό το κομμάτι εστίασε έντονα ο Jonathan Rea που ήρθε δεύτερος. Αισθάνεται πολύ καλά με την αίσθηση που του δίνει η ZX-10RR, όμως λόγω της πίστας, όπως είπαμε, είναι αρκετά δύσκολη η εύρεση των κατάλληλων ρυθμίσεων. Απ’ τη μια ο Rea ήθελε να κάνει τη μοτοσυκλέτα του πιο σταθερή, το οποίο και πέτυχε, όμως αυτό είχε επιπτώσεις στην πρόσφυση του πίσω τροχού. Με τις επιδόσεις και τη συμπεριφορά του μπροστινού ελαστικού ο Rea είναι ευχαριστημένος, όμως παραμένει αρκετά προβληματισμένος σχετικά με το πίσω. Δοκίμασε δύο διαφορετικά ελαστικά, όμως ακόμη δεν έχει καταλήξει σε ποιο απ’ τα δύο θα χρησιμοποιήσει για τον αγώνα. Ο Rea έκλεισε τις δηλώσεις του μιλώντας για τη σημαντικότητα του Sprint Race της Κυριακής που αποφασίζει εκ νέου τις 10 πρώτες θέσει του grid. “Το να είσαι pole έχει μεγάλη σημασία στην εκκίνηση της Laguna Seca και σου δίνει πλεονέκτημα, επειδή η πρώτη στροφή στενεύει πάρα πολύ σε πλάτος.”

Ο Alvaro Bautista (Aruba.IT Racing – Ducati) ήρθε τρίτος πίσω απ’ τον Rea στα FP2 και κατάφερε να βρει αυτό που έψαχνε στην FP1. Τα προβλήματα σταθερότητας της V4 R τον ανησυχούσαν απ’ τον αγώνα του Donington, όπως και το θέμα της πρόσφυσης, τα οποία φαίνεται να έλυσε για την Laguna Seca, μια πίστα την οποία γνωρίζει απ’ τα MotoGP. Βέβαια οι διαφορές είναι αρκετές μεταξύ της συμπεριφοράς των μοτοσυκλετών του GP και του Motul WSBK, όπως τόνισε. “Συγκεκριμένα στην πρώτη στροφή μετά την ευθεία που μπαίνεις με έκτη θυμάμαι κατά το άνοιγμα του γκαζιού, η GP ξεκολλούσε και επιτάχυνε δυνατά ενώ με την V4 R, αυτό συμβαίνει πιο ήπια.” Ανέφερε ο Bautista με το παιδικό του χαμόγελο να διαγράφεται έντονα στο πρόσωπό του. Είναι πολύ χαρούμενος με τα αποτελέσματα της FP1 και FP2 καθώς οι κόποι του και της ομάδας απέδωσαν, καθώς βρήκαν τις ρυθμίσεις ώστε να κάνουν το πίσω μέρος της V4 R πιο σταθερό και τη μοτοσυκλέτα πιο να στρίβει πιο εύκολα.

Ο Leon Haslam φαίνεται πως και αυτός βρήκε τις ρυθμίσεις που έψαχνε στην ZX-10RR και αναδύθηκε απ’ τη δέκατη θέση των FP1 στη πέμπτη, έχοντας μπροστά του τον Tom Sykes! Ο Loris Baz βρέθηκε έκτος στον πίνακα με τον Τούρκο Razgatlioglu να είναι έβδομος. Οι αναβάτες της Pata Yamaha βρέθηκαν στην όγδοη και ένατη θέση με τον Lowes να επικρατεί του Ολλανδού van der Mark. ΤΗ δεκάδα έκλεισε ο Jordi Torres (Team Pedercini Racing). Απ’ τις πρώτες δοκιμές τα πράγματα δείχνουν πως θα έχουν πάρα πολύ ενδιαφέρον και περισσότερες μάχες μεταξύ των αναβάτων.

Ετικέτες

WSBK: ‘Έκοψαν στροφές από την Ducati, τις έδωσαν στην Honda!

Σε άμεση ισχύ οι νέοι κανονισμοί
Θάνο Αμβρ. Φελούκα
Από τον

Θάνο Αμβρ. Φελούκα

10/4/2019

Όπως ήταν αναμενόμενο μετά τον ένατο αγώνα, δηλαδή μετά την τρίτη αγωνιστική συνάντηση, η FIM έβαλε σε ισχύ τους υπάρχοντες κανονισμούς και με βάση όλα όσα προβλέπονταν ήδη από την πρότερη εποχή της κυριαρχίας της Kawasaki, έκανε αυτό που όλοι περιμέναμε. Έκοψε, ευτυχώς λίγες αλλά καίριες το δίχως άλλο, στροφές από την Ducati και έδωσε τις διπλάσιες στην Honda! Πλέον το όριο για την V4 της Ducati πέφτει στις 16.100 από τις 16.350 στροφές, μειωμένο κατά 250 ενώ αυξήθηκε κατά 500 στροφές για την Honda. Κι έτσι η Honda θα είναι τώρα η μόνη εταιρία με πάνω από 15.000 στροφές και η μόνη πιο κοντά –σε αριθμό στροφών δηλαδή- στην Ducati, αν και οι διαφορές όλων, πλην των Ιταλών στο V4 είναι μικρές. Στο επίπεδο που μιλάμε βέβαια μόλις 50 είναι ένα σεβαστό νούμερο, και δεν είναι τυχαία η βοήθεια αυτή στην Honda και το γεγονός πως φτάνει πλέον στις 15.050 στροφές, καθώς αυτό θα την βοηθήσει να έρθει πιο κοντά σε απόδοση με τους υπόλοιπους που έχουν την ίδια διάταξη κινητήρα.

Να σημειωθεί εδώ πως οι αυξομειώσεις του ορίου στροφών δεν γίνονται τυχαία, ή άτακτα αλλά σε βήματα των 250 στροφών. Έτσι αν υπολογίστηκε, για παράδειγμα, πως για την Honda το προβάδισμα που έπρεπε να της δώσουν ήταν 350 στροφές, δεν μπορούσαν θεσμικά να το κάνουν, κι έπρεπε να επιτρέψουν ακριβώς 500, μιας και το βήμα είναι συγκεκριμένο. Αντίστοιχα δεν μπορούσαν να κόψουν μόλις 100 ή 200 από την Ducati.

Motul WorldSBK, Aragon: 350η νίκη για την Ducati - Πρώτος Ισπανός νικητής στην Aragon

Ο περιορισμός βέβαια εξαπλώνεται και πιο βαθιά, καθώς για την Ducati και την Kawasaki σταματά τώρα κάθε ευκαιρία για εξέλιξη. Εννοώντας βέβαια πως μπορεί η εξέλιξη να μην σταματά ποτέ, αλλά τα αποτελέσματά της για φέτος δεν θα τα δούμε στο πρωτάθλημα καθώς δεν έχουν πλέον δικαίωμα αλλαγών στα λεγόμενα «σκληρά» αναλώσιμα. Όλα τα τμήματα και εξαρτήματα που δεν αποτελούν το μπλοκ του κινητήρα, με εξαίρεση την κεφαλή, και περιλαμβάνουν την εισαγωγή του αέρα στο σύνολό της, την τροφοδοσία και ένα σωρό ακόμη στοιχεία του κινητήρα που μπορούν να κάνουν την διαφορά στην απόδοση. Οι υπόλοιποι διατηρούν το δικαίωμα της μίας ακόμη παρέμβασης, σε όλα τα παραπάνω, η Ducati και η Kawasaki όχι.

Αν ο Rea τα πήγαινε ελάχιστα χειρότερα, αν δηλαδή είχε μόλις ακόμη δύο πόντους διαφορά από την Ducati, τότε δεν θα τον έπιανε ο κανόνας και οι αλλαγές θα κλείδωναν μονάχα για τους Ιταλούς. Το ζήτημα για την διοργάνωση, αλλά και για τις ίδιες τις ομάδες, που πρώτες –ΚΑΙ η Ducati- είχαν κάποια στιγμή όλες συμφωνήσει για να μπει αυτός ο περιορισμός, είναι να μην χάνεται το θέαμα. Ακόμη και για εκείνον που είναι πρώτος, αν σηκώνει το κύπελλο το ένα πίσω από το άλλο και κάθε φορά ολοένα και λιγότεροι είναι από κάτω για να τον χαιρετήσουν, η διαρκής επιτυχία χάνει την αξία που πρέπει να έχει.

Κι ακόμα και τώρα όμως, δεν έχουν αλλάξει πολλά για την ενασχόληση του κόσμου. Υπάρχει μία τάση, περισσότερα σχόλια στα κοινωνικά δίκτυα για παράδειγμα, τα οποία είναι όμως άνευ αξίας και περιεχομένου καθώς όλοι όσοι σχολιάζουν δεν είναι απαραίτητα και θεατές, κι απλά βρίσκονται εκεί για την… φασαρία. Με τη προοπτική να είναι, όπως εξηγεί η ίδια η διοργάνωση, να μεταφραστεί ένα ποσοστό των «περαστικών» σε μόνιμους, οι κανονισμοί αυτοί έχουν έρθει για να μείνουν. Με βάση το γεγονός πως την άλλη πλευρά την έχουμε δει πολλές σεζόν στην σειρά, μπορεί να έχουν και δίκιο. Σε κάθε περίπτωση τώρα τα πράγματα είναι αυτά που είναι…

Τα νέα όρια συγκριτικά με πριν
ΜΟΤΟ
Νέο όριο
Παλιό όριο
Aprilia
14700
14700
BMW
14950
14950
BMW 2019
14900
-
Ducati V2
12400
12400
Ducati V4
16100
16350
Honda
15050
14550
Kawasaki 2018
14100
14100
Kawasaki 2019
14600
14600
MV Agusta
14950
14950
Suzuki
14900
14900
Yamaha
14700
14700

 

Για την Ducati 250 στροφές δεν είναι ούτε τράβηγμα στο αυτί. Μπορεί κάθε πενήντα να βλέπεις την διαφορά, όμως στην πράξη τα αποθέματα δύναμης της V4 φτάνουν πολύ πιο χαμηλά από αυτό και σίγουρα δεν πρόκειται να φέρουν τα πάνω κάτω. Όπως αντίστοιχα δεν περιμένει κανείς να κυριαρχήσει η Honda επειδή απλά πήρε 500 στροφές περιθώριο.

Τα μάτια τώρα είναι στραμμένα στην BMW, την τελευταία που μπορεί να δεχτεί μείωση κι αυτό θα γίνει σε άλλους δύο αγώνες από την στιγμή που τώρα ξεκίνησαν να χρησιμοποιούν τον νέο κινητήρα, στην πλήρη αγωνιστική μορφή του. Αν αυτός τους δώσει πράγματι το περιθώριο που έλειπε, τότε η περίπτωσή τους θα εξεταστεί εκ νέου με τα νέα δεδομένα.

Ετικέτες