Motul WSBK 2019: Πρασίνισε το Misano!

Θεαματικό το φινάλε του Misano
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

24/6/2019

Τελικά η απόφαση της Dorna να βάλει σφήνα τον Tissot Superpole Race, έναν αγώνα μισής διάρκειας, το πρωί της Κυριακής πριν το δεύτερο σκέλος, δεν ήταν λάθος. Γενικότερα το Misano αποδείχτηκε πολύ πιο θεαματικό απ' τη Jerez, λόγω των απρόσμενων εξελίξεων που οφείλονταν τόσο στις πτώσεις που είχαμε στα δοκιμαστικά, όσο στον άστατο καιρό του Σαββάτου με την έντονη βροχόπτωσηΑπ’ την άλλη τα σύννεφα είχαν εξαφανιστεί τελείως και ο καιρός ήταν ηλιόλουστος την Κυριακή. Μάλιστα, η θερμοκρασία της ασφάλτου στον Tissot Superpole Race ήταν στους 35 οC και στο δεύτερο σκέλος έφτασε δέκα βαθμούς πιο πάνω, σε αντίθεση με το Σάββατο που ήταν στους 25 οC. Ως εκ τούτου τα ελαστικά είχαν γίνει σαν τσίχλες πάνω στην καυτή άσφαλτο και έδωσαν τη δυνατότητα στους αναβάτες να γυρίζουν 10’’ πιο κάτω απ’ τους χρόνους του πρώτου σκέλους στο 1:36, όμως αυτό δεν σημαίνει πως δεν αντιμετώπισαν προβλήματα με την πρόσφυση.

Tissot Superpole Race

Οι 10 γύροι του Sprint Race ήταν γεμάτοι με θέαμα, όπως ήθελε η Dorna πάρα τη μικρή διάρκειά του, αλλά και εκπλήξεις… Με το που έσβησαν τα φώτα είδαμε έναν εκρηκτικό Jonathan Rea (Kawasaki Racing Team WorldSBK) να στρίβει πρώτος απ’ τη πέμπτη θέση. Στον ίδιο γύρο, ο Alvaro Bautista (ARUBA.IT Racing – Ducati) είχε ήδη οπλίσει την Panigale V4 R και εξαπέλυσε την επίθεσή του στον Sandro Cortsese (GRT Yamaha WorldSBK) τον οποίο και  πέρασε στην όγδοη στροφή. Ο Bautista έχοντας φτάσει στη δεύτερη θέση και πίσω απ’ τον Jonathan Rea (Kawasaki Racing Team WorldSBK), ήταν έτοιμος να δώσει άπλετο θέαμα στους θεατές του Misano, με τη μονομαχία του με τον αναβάτη της Kawasaki.

Στο δεύτερο γύρο, ο Bautista έκανε την επίθεσή του στην ευθεία, εκμεταλλευόμενος τον πανίσχυρο κινητήρα της Ducati και πήρε τα ηνία του αγώνα. Από εκείνη τη στιγμή και έπειτα ο αναβάτης της Ducati μας πρόσφερε έναν αγώνα όπως τους πρώτους του πρωταθλήματος, καθώς έβαλε το κεφάλι κάτω και εξαφανίστηκε σε άλλη διάσταση! Ο περσινός πρωταθλητής Rea απ’ την πλευρά του δεν κατάφερε να ανταγωνιστεί στο στεγνό τον Ισπανό, όμως όλα έδειχναν πως θα κατακτούσε το δεύτερο σκαλί του βάθρου. Στους τελευταίους γύρους του αγώνα όμως η ατυχία χτύπησε την πόρτα τόσο του Cortese, που έπεσε στην 16η στροφή, όσο και του Rea, που είχε μια πολύ ομαλή πτώση στην 10η στροφή, χάνοντας το μπροστινό.

Ο Rea όμως μας απέδειξε για άλλη μια φορά το λόγο που είναι πρωταθλητής, καθώς με το που σταμάτησε η μοτοσυκλέτα του να σέρνεται, τινάχτηκε στον αέρα, την ξανακαβάλησε και τερμάτισε τελικά πέμπτος! Ο Tom Sykes έχοντας δείξει στο πρώτο σκέλος πόσο ανταγωνιστικός είναι στο Misano τερματίζοντας δεύτερος, κατά τη διάρκεια του Sprint Race πάλευε με λύσσα για μια δεύτερη θέση στο βάθρο, όταν ο διάολος έσπασε κυριολεκτικά το ποδάρι του στο παρά πέντε. Μισό γύρο πριν την καρό σημαία, η S1000RR τον πρόδωσε λόγω μιας μηχανικής βλάβης με αποτέλεσμα να αποσυρθεί απ’ τον αγώνα λίγο πριν τη λήξη του, χάνοντας πολύτιμους βαθμούς. Η καρό σημαία έπεσε με τον Bautista να κατακτά την 30η νίκη της Ducati στο Misano και τον Alex Lowes να τερματίζει επιτέλους δεύτερος μετά από μια σειρά ατυχών γεγονότων που ξεκίνησαν απ'τον αγώνα της Jerez. Ο ομόσταβλος του Rea, Leon Haslam έδωσε έναν εξαιρετικό αγώνα και απ’ την έναρξη ξεκίνησε να κερδίζει θέσεις. Σε συνδυασμό με τις πτώσεις των αναβατών και την εγκατάλειψη του Sykes ανέβηκε στο τρίτο σκαλί του βάθρου, που είναι το 400ο της Kawasaki στο Motul WSBK. Ο Τούρκος Toprak Razgatlioglu (Turkish Puccetti Racing) ήταν φοβερός για άλλη μια φορά και τερμάτισε τέταρτος. Πίσω απ’ τον Rea, στην έκτη θέση τερμάτισε ο Melandri με τον Rinaldi να έρχεται έβδομος. Όγδοος πέρασε τη γραμμή τερματισμού ο Michele Pirro με τους Mercado και Zanetti να τερματίζουν ένατος και δέκατος αντίστοιχα.

 

Δεύτερο σκέλος

Το καλύτερο όμως το φύλαγαν για το τέλος. Με τη θερμοκρασία της ασφάλτου να έχει φτάσει τους 45 βαθμούς, το πρόβλημα δεν ήταν το πόσο γρήγορα θα ζεσταθούν τα ελαστικά, αλλά το πόσο θα αντέξουν… Στην εκκίνηση ο Bautista κατάφερε να διατηρήσει την pole position -που είχε απ’ την νίκη του στον Tissot Superpole Race- και ηγήθηκε του αγώνα με μεγάλη αυτοπεποίθηση. Εξαιρετικά ανταγωνιστικός ήταν και ο Toprak Razgatlioglu που κέρδισε μια θέση, στρίβοντας τρίτος μετά την εκκίνηση και απείλησε τον Halsam που ήταν δεύτερος στη στροφή τέσσερα. Πριν τη λήξη του πρώτου γύρου ο Jonathan Rea κατάφερε στη 14η στροφή να προσπεράσει τον Razgaltioglu και να περάσει τρίτος. Ο Bautista συνέχισε να ηγείται του αγώνα μέχρι το δεύτερο γύρο, όμως στη τέταρτη στροφή έχασε για άλλη μια φορά το μπροστινό της μοτοσυκλέτας του και έπεσε ομαλά.

Όπως όλοι οι αναβάτες που διψούν για δόξα, έτσι και ο Bautista δεν τα έβαλε κάτω. Όσο η μοτοσυκλέτα του σερνόταν στην άσφαλτο και με το πόδι του πλακωμένο απ’ αυτή, ο Bautista δεν άφησε ούτε το τιμόνι ούτε το συμπλέκτη. Μόλις σταμάτησε να σέρνεται σηκώθηκε και ξαναμπήκε στον αγώνα, όμως πλέον ήταν τελευταίος. Παρόλα αυτά πάλεψε αβυσσαλέα και κατάφερε να τερματίσει 15ος, ενώ στις δηλώσεις του είπε πως πίεσε παραπάνω έχοντας μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση, γεγονός που οδήγησε σε αυτό το λάθος. Ο Rea απ’ την πλευρά του, είπε στο τέλος: “Η θερμοκρασία της ασφάλτου ήταν πολύ μεγάλη και δεν ήμουν σίγουρος για το ρυθμό μου. Αισθανόμουν πως ήμουν αργός αλλά δεν ήθελα να πιέσω περισσότερο. Είδα τον Alvaro να πέφτει πολύ νωρίς στον αγώνα και οι συνθήκες ήταν αντίξοες, ιδίως για το μπροστά ελαστικό. Το πίσω δεν είχε πρόσφυση και σπίναρε συνέχεια.

Παρά το γεγονός ότι ο Bautista είχε βγει απ’ την εξίσωση που έπρεπε να λύσει ο Rea για να στεφθεί νικητής, τα πράγματα δεν ήταν εύκολα για αυτόν. Όταν έπεσε ο Bautista είδαμε τον Pocket Rocket Leon Halsman να είναι πρώτος και τον Rea να έχει πίσω του τον αφηνιασμένο Τούρκο Toprak Razgatlioglu να τον κυνηγά και να διψά για αίμα. Μάλιστα, οι επιδόσεις του Τούρκου ήταν τόσο εξαιρετικές που στη τέταρτη στροφή του δεύτερου γύρου πέρασε τον Rea και έναν γύρο αργότερα στη πρώτη στροφή βρέθηκε να ηγείται του αγώνα! Στον ίδιο γύρο 13 στροφές πιο μετά ο Rea προσπέρασε τον όμοσταβλό του και ξεκίνησε να κυνηγά τον Τούρκο! Ο Halsam όταν κατέβηκε στη τρίτη θέση, ήρθε σε επαφή με τη μοτοσυκλέτα Melandri που ήταν τέταρτος, χωρίς να πέσουν, όμως αυτό έδωσε την ευκαιρία στους Razgatlioglu και Rea να ξεκολλήσουν απ’ τους υπόλοιπους αναβάτες και να αναμετρηθούν σε μια επική μονομαχία για την κατάκτηση της νίκης.

Ο Razgatlioglu (Turkish Puccetti Racing) ήταν απλά επικός! Για το μεγαλύτερο μέρος ηγήθηκε του αγώνα και απέδειξε έμπρακτα πως μπορεί να οδηγήσει τόσο γρήγορα όσο ο Rea την ZX-10RR και πως το ταλέντο δεν έχει εθνικότητα! Μόλις 12 γύρους πριν το τέλος οι μάχες είχαν χωριστεί σε διάφορα πεδία με την Kawasaki να τρίβει τα χέρια της, βλέποντας τρεις αναβάτες της στο βάθρο! Στη πρώτη γραμμή του μετώπου είχαμε τους Rea και Razgatlioglu να κονταροχτυπιούνται μέχρι εσχάτων, ενώ οι Marco Melandri και Alex Lowes είχαν πλησιάσει πάλι τον Haslam που ήταν τρίτος, με τον ο Rinaldi που ήταν πέμπτος να έχει αυξήσει το ρυθμό του και να πλησιάζει. Τρεις γύρους πριν το τέλος, ο Marco Melandri (GRT Yamaha WorldSBK) έπεσε στην όγδοη στροφή, αφού τα ελαστικά είχαν αρχίσει να παραδίδουν πνεύμα λόγω των αντίξοων συνθηκών, ενώ στους πρώτους γύρους του αγώνα είχε πέσει και ο ομόσταβλός του Sandro Cortese, με αποτέλεσμα οι ελπίδες της GRT Yamaha για ένα καλό αποτέλεσμα να κατακερματιστούν τελείως.

Τέσσερις γύρους πριν το τέλος και μετά από αλλεπάλληλες επιθέσεις, ο Rea κατάφερε να δώσει το τελικό χτύπημα στον Razgatlioglu στην ευθεία της πίστας, καθώς τον πέρασε και έστριψε πρώτος. Όμως, ο Razgatlioglu σαν μαινόμενος ταύρος έστρεψε τα κέρατά του στον περσινό πρωταθλητή Rea και στην τέταρτη στροφή βρέθηκε χιλιοστά πίσω απ’ τη μοτοσυκλέτα του Rea. Κάνοντας endo κατάφερε να αποφύγει μια καταστροφική σύγκρουση και για τους δύο! Οι μάχες συνέχισαν, όμως τελικά ο Rea κατέκτησε την 75η νίκη της καριέρας του παρά την τελευταία απόπειρα του Razgatlioglu να τον περάσει στην έξοδο της στροφής πριν την ευθεία. Παράλληλα, ο Jonathan Rea έγινε ο αναβάτης που έχει πάρει τους περισσότερους πόντους στο Motul WSBK . Το χατ-τρικ της Kawasaki κατάφερε να ολοκληρώσει ο Leon Haslam και να στεφθούν οι πράσινοι ως η απόλυτα κυρίαρχη δύναμη στο δεύτερο σκέλος του Misano! Τέταρτος πέρασε τη γραμμή τερματισμού ο Alex Lowes, με τον Michael Ruben Rinaldi να κλείνει τη πεντάδα. Ο Tom Sykes ολοκλήρωσε τον έβδομο γύρο του πρωταθλήματος με ανάμεικτα συναισθήματα, έχοντας μια δεύτερη θέση στο πρώτο σκέλος, μια απόσυρση στον Sprint Race και μια έκτη στο δεύτερο σκέλος. Μέσα στη δεκάδα τερμάτισε ο Chaz Davies, περνώντας τη καρό σημαία έβδομος. Οι Pirro, Zanetti και Torres έκλεισαν τη δεκάδα τερματίζοντας όγδοος, ένατος και δέκατος αντίστοιχα.

Με την αυλαία του Misano να πέφτει, ο Rea κατάφερε να κλείσει περισσότερο το βαθμολογικό χάσμα που τον χωρίζει απ’ τον Bautista στους μόλις 16 βαθμούς! Ο Michael van der Mark που μετά το τρομακτικό highside που είχε στα δοκιμαστικά δεν κατάφερε να λάβει μέρος στον αγώνα, παραμένει τρίτος στη βαθμολογία του πρωταθλήματος, ενώ ο Lowes κατάφερε να κλείσει την απόσταση που τους χωρίζει.

Ετικέτες

Motul WSBK 2020 – Δοκιμές Jerez, 2η μέρα: Κυρίαρχος ο Rea!

Αποχαιρετώντας το 2019
Από τον

Πάνο Καραβοκύρη

30/11/2019

Η τελευταία ημέρα των δοκιμών στην Jerez (εδώ μπορείτε να διαβάσετε για την πρώτη μέρα) ολοκληρώθηκε με επιτυχία και οι αναβάτες τόσο των Superbikes όσο και των Supersport έγραψαν πολλούς γύρους στην πίστα, παρά τις κόκκινες σημαίες που υψώθηκαν.

Μέσα στα πολλά πράγματα που δοκίμασε ο Jonathan Rea (Kawasaki Racing Team WorldSBK) ήταν και η χρήση του μικρού λεβιέ στα αριστερά του τιμονιού για τη λειτουργία του πίσω φρένου, ενώ θα πρέπει να θυμίσουμε ότι ο Rea άρχισε να φρενάρει και με το πίσω φρένο πριν από μόλις πέντε χρόνια… Την ίδια χρονιά δηλαδή που πήρε και τον πρώτο του τίτλο στα Superbikes με την Kawasaki. Όπως έχουμε αναφέρει και στο παρελθόν η χρήση του λεβιέ δεν είναι κάτι νέο, αφού χρησιμοποιείται από την εποχή των δίχρονων 500 στα MotoGP, με το παράδειγμα του Mick Doohan, που τον χρησιμοποίησε μετά το ατύχημα που διέλυσε το δεξί του πόδι, να αποτελεί σημείο αναφοράς. Τώρα με το λεβιέ χρησιμοποιεί πολύ καλύτερα το πίσω φρένο καθώς έχει περισσότερη αίσθηση της πίεσης μέσω του αντίχειρα και φρενάρει το ίδιο καλά και στις δεξιές στροφές, καθώς λόγω των μεγάλων ποδιών του και των οριακών κλίσεων δεν μπορούσε να πετύχει πάντα το ιδανικό φρενάρισμα με τον συμβατικό λεβιέ.

Ακόμη, έκανε αρκετές δοκιμές στην γεωμετρία της ZX-10RR και εστίασε στη λειτουργία του φρένου του κινητήρα. Ποιο ήταν το αποτέλεσμα και η σημαντικότητα των αλλαγών στη μοτοσυκλέτα του; Βγήκε στην πίστα και "έσπασε" τα χρονόμετρα καταρρίπτοντας το Superpole ρεκόρ του στην Jerez κατά ένα δέκατο, ενώ παράλληλα ο χρόνος του ήταν χαμηλότερος και από το ρεκόρ ταχύτερου γύρου σε αγώνα, που είχε πετύχει ο Alvaro Bautista πάνω στη σέλα της V4R πέρσι… Ο Rea ήταν πραγματικά αδίστακτος, ακόμη και στα πλαίσια των δοκιμών, στέλνοντας ένα “ηχηρό” μήνυμα στους υπόλοιπους αναβάτες ότι θα χρειαστεί να επιστρατεύσουν όλη τους τη μαεστρία και να μην λυγίσουν κάτω απ’ την ψυχολογική πίεση των αγώνων, αν θέλουν να τον εκθρονίσουν απ’ τη κυριαρχία.

Μιας και αναφέραμε τον Alvaro Bautista, η Honda απουσίαζε διότι έχει κανονίσει να πραγματοποιήσει ιδιωτικές δοκιμές στην Aragon ώστε να προετοιμαστεί για μια σεζόν που υπόσχεται μπόλικη δράση και επικές μάχες. Ο Loris Baz (Ten Kate – Yamaha) από την άλλη, κέρδισε τις εντυπώσεις με τις επιδόσεις του. Ήταν ευχαριστημένος απ’ τη δουλεία που έκανε με την ομάδα του μέσα στο διήμερο. Εστίασε πολύ στη γεωμετρία του πλαισίου, αλλάζοντας τη θέση του κινητήρα και του ψαλιδιού, μεταβάλλοντας την κατανομή του βάρους και επιτυγχάνοντας την μείωση της φθοράς των ελαστικών. Δούλεψε και στον τομέα των αναρτήσεων ψάχνοντας τις ιδανικές ρυθμίσεις, ώστε η μοτοσυκλέτα του να συνεργάζεται άρτια με το νέο ελαστικό των κατατακτήριων δοκιμών. Είχε μια πτώση, όμως οι προσπάθειές του απέδωσαν καρπούς και είδε το ρυθμό του να βελτιώνεται δραματικά, σκαρφαλώνοντας στη δεύτερη θέση του πίνακα. Η κατεύθυνση που κινείται είναι σωστή, όμως η ίδια διαδικασία στη ρύθμιση της μοτοσυκλέτας θα πρέπει να ξαναγίνει και όταν χρησιμοποιεί τα ελαστικά του αγώνα όπως είπε. Ακόμη, κατάφερε να δοκιμάσει και αρκετά εξαρτήματα απ’ την R1 του 2020, όπως το φαίρινγκ, ενώ το μοντέλο του ’20 θα είναι διαθέσιμο για τους αναβάτες απ’ τον Ιανουάριο της νέας χρονιάς.

Ο Michael van der Mark (Pata Yamaha worldSBK Official Team) ήταν ο δεύτερος αναβάτης με τους περισσότερους γύρους μέσα στην πίστα. Δοκίμασε πολλά εξαρτήματα απ’ τη  νέα R1 του 2020 και ανυπομονεί να οδηγήσει το νέο μοντέλο την ερχόμενη χρονιά. Τελικά, κατάφερε να βρει τις ιδανικές ρυθμίσεις του αμορτισέρ μαζί με την ομάδα του και μπόρεσε να βελτιώσει την πρόσφυση του πίσω τροχού, ένας τομέας που πάσχει ιδιαίτερα η R1. Επίσης, είχε θετικές εντυπώσεις από τα νέα ελαστικά της Pirelli, ενώ η έλευση του Razagtlioglu στην ομάδα αποτελεί κίνητρο για τον ίδιο ώστε να βελτιωθεί περισσότερο, καθώς εντυπωσιάστηκε απ’ το πόσο γρήγορα μπόρεσε να προσαρμοστεί ο Τούρκος αναβάτης. Δεν παρέλειψε να αναφερθεί και στα endo του Razgatlioglu, που όπως φαίνεται έχουν γίνει το σήμα κατατεθέν του όταν επιστρέφει στο box. Οι δοκιμές του όμως δεν ήταν και οι καλύτερες που θα μπορούσε να κάνει, αφού η R1 παρουσίασε μια μηχανική βλάβη γεμίζοντας με λάδια την Κ1, με τους Federico Caricasulo (GRT Yamaha WorldSBK Junior Team) και Andrea Locatelli (BARDAHL Evan Bros. WorldSSP Team) να πέφτουν, και στη συνέχεια είχαμε τις κόκκινες σημαίες να υψώνονται στην πίστα.

Ο Caricasulo δεν είχε το χρόνο να αντιδράσει και να φρενάρει, αποφεύγοντας τα λάδια, καθώς ερχόταν με πολλά χιλιόμετρα απ’ τη μεγάλη ευθεία, όμως δεν χτύπησε. Χρειάζεται κι άλλο χρόνο μέχρι να εξοικειωθεί με την R1, καθώς διαφέρει πάρα πολύ απ’ τις μοτοσυκλέτες της Supersport, όμως κάθε φορά που ανεβαίνει στη σέλα της βελτιώνεται.

Ο Scott Redding (ARUBA.IT Racing – Ducati) βρέθηκε να κλείνει την πεντάδα και έμεινε σχετικά ευχαριστημένος απ’ τις συνολικές επιδόσεις του στις δοκιμές της Jerez. Την πρώτη μέρα, δοκίμασε τα νέα ελαστικά για τον εμπρός τροχό, ενώ έκανε το ίδιο για τον πίσω τη δεύτερη. Σχετικά με τις επιδόσεις της V4R, εστίασε κυρίως στην πρόσφυση του πίσω ελαστικού καθώς τον δυσκόλεψε αρκετά την πρώτη μέρα. Επιπλέον, εντρύφησε στη ρύθμιση των ηλεκτρονικών και του πλαισίου, βάζοντας αρκετά τικ στη λίστα με αυτά που έχει να δοκιμάσει μέχρι τον πρώτο αγώνα. Σχετικά με τα ηλεκτρονικά βοηθήματα τόνισε πως απ’ τη στιγμή που η μοτοσυκλέτα έχει στηθεί σωστά, δεν υπάρχει λόγος να τα χρησιμοποιεί σε όλα τα τμήματα της πίστας, αλλά βασίζεται σε αυτά για ορισμένα σημεία που μπορεί να δυσκολεύεται. Ανέφερε πως η V4R έχει τη δυνατότητα να γίνει πιο δυνατή παρότι ήδη είναι μια πολύ ανταγωνιστική μοτοσυκλέτα. Μαζί με την ομάδα θα προσπαθήσουν να “διυλίσουν τον κώνωπα”, αντλώντας το 100% των δυνατοτήτων της και να επιστρέψουν δριμύτεροι για το 2020, ενώ μέσα από αυτή τη διαδικασία δένονται περισσότερο ως ομάδα.

Ο Tom Sykes (BMW Motorrad WorldSBK Team) βρέθηκε έκτος και σημείωσε μεγάλη πρόοδο σχετικά με την εξέλιξη της μοτοσυκλέτας του. Αυτός και η ομάδα δουλέψαν πολύ σκληρά και κατάφεραν να βελτιώσουν τη συμπεριφορά της S1000RR με ελαστικά αγώνα, καθώς και την μείωση της φθοράς τους. Με τα ελαστικά των κατατακτήριων, η S1000RR συμπεριφερόταν τέλεια, όπως τόνισε ο Sykes και στο γύρο που έκανε – λίγο πριν πέσει- ο χρόνος του ανταγωνιζόταν του Rea στα δύο πρώτα τμήματα της πίστας, όμως στην Harpin έκανε ένα λάθος και έπεσε. Παρά αυτή την ατυχία, κατάφερε να αποκομίσει αρκετά δεδομένα για την ομάδα, η οποία θα εργαστεί πυρετωδώς  για την εξέλιξη της μοτοσυκλέτας τους όπως και όλες οι ομάδες για να είναι έτοιμες για το 2020.

Ο Toprak Razgatlioglu (Pata Yamaha WorldSBK Official Team) ήρθε έβδομος, προσπαθώντας να εξοικειωθεί με τις αναρτήσεις της Ohlins, καθώς τις χρησιμοποιεί για πρώτη φορά. Πίσω του είχε τον Nicolo Canepa με την R1 του 2020. Οι Chaz Davies και Eugene laverty συμπλήρωσαν τη δεκάδα, καταλαμβάνοντας την ένατη και δέκατη θέση αντίστοιχα.

Προς το παρόν τα Superbikes αποχαιρετούν δυναμικά το 2019 και οι αναβάτες θα ξαναβρεθούν στο “φυσικό” τους περιβάλλουν τη νέα χρονιά με τις δοκιμές στο Portimao από τις 21 έως τις 26 Ιανουαρίου.

1. Jonathan Rea (Kawasaki Racing Team WorldSBK) 1’38.397 – 61 γύροι
2. Loris Baz (Ten Kate – Yamaha) 1’39.280 (+0.883) – 83 γύροι
3. Michael van Der Mark (Pata Yamaha WorldSBK Official Team) 1’39.287 (+0.890) – 79 γύροι
4. Alex Lowes (Kawasaki Racing Team WorldSBK) 1’39.400 (+1.003) – 79 γύροι
5. Scott Redding (ARUBA.IT Racing – Ducati) 1’39.466 (+1.069) – 70 γύροι
6. Tom Sykes (BMW Motorrad WorldSBK Team) 1’39.587 (+1.190) – 65 γύροι

Ετικέτες